021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

یک اختراع نجات بخش که از رمیدن جمعیت جلوگیری می‌کند

Nilay Kulkarni

A life-saving invention that prevents human stampedes

Every three years, more than 30 million Hindu worshippers gather for the Kumbh Mela in India, the world's largest religious gathering, in order to wash away their sins. With massive crowds descending on small cities and towns, stampedes inevitably happen, and in 2003, 39 people were killed during the festival. In 2014, then 15-year-old Nilay Kulkarni decided to put his skills as a self-taught programmer to use by building a tech solution to help prevent stampedes. Learn more about his invention -- and how it helped the 2015 Nashik Kumbh Mela have zero stampedes and casualties.


تگ های مرتبط :

India, Collaboration, Data
فقط نه سالم بود که پدربزرگم برای اولین بار برایم توضیح داد شش سال پیش از آن شاهد چه فاجعه‌ای بوده وقتیکه در شهرمان ناشیک در هند با رمیدن مردم ۳۹ نفر کشته و لگدمال شدند. آن اتفاق در خلال سال ۲۰۰۳ در ناشیک کومب ملا، یکی از بزرگترین گردهمایی‌های مذهبی بوقوع پیوست. هر ۱۲ سال، بیش از ۳۰ میلیون نفر از پیروان هندو به شهر ما هجوم می‌آورند -- که فقط گنجایش ۱/۵ میلیون نفر را دارد -- و ۴۵ روز آنجا می‌مانند. مقصود اصلی آنها پاک کردن تمام گناهانشان با استحمام درون رودخانه گوداواری است. و رمیدن جمعیت ممکن است براحتی اتفاق بیفتد
زیرا تراکم زیادی از جمعیت با سرعت پایینی حرکت می‌کنند. غیر از ناشیک، این اتفاق در سه جای دیگر هند نیز، با همین شدت می‌افتد، و بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴، بیش از ۲۴۰۰ نفر در این رویدادها به دلیل ازدحام جمعیت جان خود را از دست داده‌اند. چیزی که بیشتر از همه من را ناراحت می‌کرد دیدن مردمی بود که سرنوشت شهر را پذیرفته بودند و در هر مراسم کومب ملا شاهد مرگ به ظاهر اجتناب ناپذیر ده‌ها نفر بودند. تصمیم به تغییر این وضع گرفنم، و به خودم گفتم چرا سعی نمی‌کنم راه‌حلی برای این پیدا کنم؟ چون می‌دانستم که اشتباه است. پس از آموختن کد نویسی در سنین پایین و یک سازنده شدن،
ایده‌ای وحشی در نظرگرفتم -- (صدای خنده) [سازندگان همیشه راهی پیدا می‌کنند] ایده‌ای وحشی را برای ساختن سیستمی در نظرگرفتم که به روان شدن جریان مردم کمک می‌کرد و در کومب ملای بعدی در سال ۲۰۱۵ از آن استفاده کردم، تا ازدحام کمتری داشته باشیم، و در حالت خوشبینانه، مرگ کمتر. شبیه یک مأموریت غیر ممکن بود، یک رویای بسیار بزرگ، مخصوصاً برای یک بچه‌ی ۱۵ ساله، رویایی که در سال ۲۰۱۵ بوقوع پیوست، که ما نه تنها در کاهش ازدحام و هجوم مردم و تراکم آنها موفق شدیم، بلکه کومب ملای ۲۰۱۵ را
بعنوان اولین کومب ملای بدون رمیدن ثبت کردیم. (صدای تشویق) برای اولین بار در تاریخ، این مراسم بدون هیچ گونه تلفاتی به پایان رسید. چگونه آن را انجام دادیم؟ همه‌ی اینها از زمانی شروع شد که در سال ۲۰۱۴ به یک کارگاه نوآوری که توسط MIT Media Lab به نام کومبهاتون برگزار می‌شد رفتم، که هدف آن حل چالش‌های بزرگ مقابل کومب ملا بود. حالا، ما فهمیدیم که چگونه مشکل ازدحام جمعیت را رفع کنیم، ما فقط سه چیز را باید بدانیم: تعداد مردم، مکان، و سرعت جریان انسانی در دقیقه.
پس ما شروع به جستجوی تکنولوژی‌هایی کردیم که این سه مورد را برای ما مشخص می‌کرد. آیا می‌توانیم با توزیع بلیط‌هایی با فرکانس رادیویی مردم را بشماریم؟ ما متوجه شدیم که توزیع ۳۰ میلیون بلیط بسیار ناکارآمد و گران است. آیا می‌توانیم از دوربین‌های مدار بسته که تکنولوژی پردازش تصویر دارند استفاده کنیم؟ دوباره، در آن ابعاد خیلی گران می‌شد، علاوه بر همه‌ی عیوب دیگر مثل قابل حمل نبودن و ناکارآمدی کامل آن درصورت بارش باران، که در کومب ملا امری رایج است. آیا می‌توانیم از یک دکل تلفن همراه استفاده کنیم؟ به نظر راه حل خیلی خوبی است، اما قسمت خنده‌دار آن این است،
که بیشتر مردم در مراسم‌هایی مانند کومب ملا تلفن همراه‌شان را با خود حمل نمی‌کنند. همچنین، آن دیتاها، اطلاعات دقیقی را به ما نمی‌داد. پس ما چیزی بدون وقفه، با هزینه‌ی کم، قوی و ضد آب، که داده‌های آن براحتی پردازش شود، می‌خواستیم. پس ما آشیوتو را ساختیم، که در زبان ژاپنی به معنای "رد پا" است، که شامل یک پادری قابل حمل بود، که سنسورهای فشاری داشت و می‌توانست تعداد مردمی که از روی آن قدم زده‌اند را بشمارد و از طریق اینترنت داده‌ها را برای تحلیل به نرم‌افزار پیشرفته‌ای که طراحی کردیم، بفرستد. خطاهای احتمالی، مانند بیشتر شمردن افراد یا دوبار راه رفتن هر فرد روی آن،
با طراحی مناسب برطرف شد. عرض مفید پادری بعد از آزمایش نمونه‌های مختلف، و اندازه‌گیری متوسط فاصله گام‌های هر شخص، ۴۵ سانتی متر درنظر گرفته شد. از طرفی، ممکن بود که مردم از روی سنسور رد نشوند. پس با وسیله‌ای مفهومی که در سه روز آن را با ورق آلومینیوم و مقوا ساختیم، شروع کردیم. (صدای خنده) واقعاً، کار کرد. ما یکی دیگر با صفحه‌های کامپوزیت آلومینیومی و ورقه‌های پیزوالکتریک ساختیم، که این ورقه‌ها تحت فشار پالس الکتریکی کوچکی تولید می‌کرد. ما این را در ۳۰ مکان عمومی مختلف،
مانند رستوران‌های شلوغ، مراکز خرید، معابد و غیره امتحان کردیم، تا واکنش مردم نسبت به آن را ببینیم. و مردم به ما اجازه می‌دادند که صفحه‌ها را راه‌اندازی کنیم، زیرا برایشان جالب بود که افراد محلی روی حل مشکلات شهر کار می‌کنند. من ۱۵ سالم بود و اعضای تیم هم هم تازه ۲۰ سالشان شده بود. وقتی سنسور رنگی می‌شد، مردم می‌ترسیدند و از ما می‌پرسیدند که، "اگر روی آن قدم بگذارم برق مرا می‌گیرد؟" (صدای خنده) یا، اگر خیلی واضح بود که این سنسوری الکترونیکی روی زمین است، آنها از روی آن می‌پریدند. (صدای خنده) پس ما تصمیم گفتیم که پوششی برای آن طراحی کنیم
تا دیگر مردم نگران این نشوند که چه چیزی روی زمین است. بنابراین بعد از چند آزمایش، ما تصمیم گرفتیم که از یک سنسور صنعتی بعنوان یک کلید ایمنی برای مکان‌های خطرناک، بعنوان سنسور، و یک ورق ابریشمی نئوپرن سیاه بعنوان روکش، استفاده کنیم. حالا یکی دیگر از فواید استفاده از ابریشم سیاه این بود که گرد و خاک به طور طبیعی در سطح آن پخش می‌شد، و در نهایت آن را همرنگ زمین می‌کرد. همچنین ما باید مطمئن می‌شدیم که سنسورها از ۱۲ میلی‌متر بالاتر نروند. چونکه ممکن بود مردم از روی آن بپرند، و همین موضوع دلیلی برای رمیدن مردم بشود.
(صدای خنده) ما این را نمی‌خواستیم. (صدای خنده) بنابراین باید سنسوری با ضخامت ۱۰ میلی‌متر طراحی می‌کردیم. اکنون، داده‌ها بصورت آنی به سرور فرستاده می‌شد، و یک نقشه‌ی گرمایی رسم می‌شد، که همه‌ی دستگا‌های فعال روی زمین را نشان می‌داد. و در صورت کم شدن سرعت جمعیت و یا افزایش چگالی انسانی حراست می‌توانست با خبر شود و از آن جلوگیری کند. ما پنج عدد از این سنسورها را در کومب ملای سال ۲۰۱۵ کار گذاشتیم، و نیم ملیون نفر را، در ۱۸ ساعت شمردیم، و مطمئن بودیم که داده‌ها بصورت آنی در زمان مشخص می‌شود
تا سرعت راه رفتن مردم را زیر نظر داشته باشیم. اکنون، این سیستم با دیگر نوآوری‌ها، دست به دست هم دادند تا از تلفات در ازدحام جمعیت در چنین جشن‌هایی جلوگیری کنند. کد آشیوتو که از آن در کومب ملا استفاده کردیم بزودی بصورت رایگان در اختیار همه قرار می‌گیرد. من بسیار خرسند خواهم شد که برای برپایی ایمن‌تر این رویدادها کسی از این کد استفاده کند. این موفقیت در کومب ملا مرا ترغیب کرد تا به افراد دیگری که از این اتفاقات رنج کشیده‌اند کمک کنم. طراحی این سیستم به صورتی است که در هر رویدادی که با سازماندهی و جمع‌آوری مردم سروکار دارد، کاملاً قابل استفاده است.
و رویای جدید من این است که این سیستم را ارتقاء بدهم و آن را در سراسر دنیا اجرایی کنم تا از مرگ افراد در ازحام جمعیت جلوگیری کنم، زیرا روح هر انسانی با ارزش است، خواه در کنسرت باشد خواه رویدادی ورزشی، خواه در ماها کومب ملا در الله آباد، خواه در مراسم حج در مکه، خواه پیاده‌روی شیعیان در کربلا، یا در شهر واتیکان. خوب چی فکر می‌کنید، آیا می‌توانیم؟ (مخاطبان) آره! ممنونم. (هلهله) (تشویق)
I was only nine when my grandfather first described to me the horrors he witnessed six years earlier when human stampedes killed 39 people in our hometown of Nashik, India. It was during the 2003 Nashik Kumbh Mela, one of the world's largest religious gatherings. Every 12 years, over 30 million Hindu worshippers descend upon our city -- which is built only for 1.5 million people -- and stay for 45 days. The main purpose is to wash away all their sins by bathing in the river Godavari. And stampedes may easily happen
because a high-density crowd moves at a slow pace. Apart from Nashik, this event happens in three other places in India, with varying frequency, and between 2001 and 2014, over 2,400 lives have been lost in stampedes at these events. What saddened me the most is seeing people around me resigning to the city's fate in witnessing the seemingly inevitable deaths of dozens at every Kumbh Mela. I sought to change this, and I thought, why can't I try to find a solution to this? Because I knew it is wrong. Having learned coding at an early age and being a maker,
I considered the wild idea -- (Laughter) [Makers always find a way] I considered the wild idea of building a system that would help regulate the flow of people and use it in the next Kumbh Mela in 2015, to have fewer stampedes and, hopefully, fewer deaths. It seemed like a mission impossible, a dream too big, especially for a 15-year-old, yet that dream came true in 2015, when not only did we succeed in reducing the stampedes and their intensity, but we marked 2015
as the first Nashik Kumbh Mela to have zero stampedes. (Applause) It was the first time in recorded history that this event passed without any casualties. How did we do it? It all started when I joined an innovation workshop by MIT Media Lab in 2014 called the Kumbhathon that aimed at solving challenges faced at the grand scale of Kumbh Mela. Now, we figured out to solve the stampede problem, we wanted to know only three things: the number of people, the location, and the rate of the flow of people per minute.
So we started to look for technologies that would help us get these three things. Can we distribute radio-frequency tokens to identify people? We figured out that it would be too expensive and impractical to distribute 30 million tags. Can you use CCTV cameras with image-processing techniques? Again, too expensive for that scale, along with the disadvantages of being non-portable and being completely useless in the case of rain, which is a common thing to happen in Kumbh Mela. Can we use cell phone tower data? It sounds like the perfect solution, but the funny part is,
most of the people do not carry cell phones in events like Kumbh Mela. Also, the data wouldn't have been granular enough for us. So we wanted something that was real-time, low-cost, sturdy and waterproof, and it was easy to get the data for processing. So we built Ashioto, meaning "footstep" in Japanese, as it consists of a portable mat which has pressure sensors which can count the number of people walking on it, and sends the data over the internet to the advanced data analysis software we created. The possible errors, like overcounting or double-stepping,
were overcome using design interventions. The optimum breadth of the mat was determined to be 18 inches, after we tested many different versions and observed the average stride length of a person. Otherwise, people might step over the sensor. We started with a proof of concept built in three days, made out of cardboard and aluminum foil. (Laughter) It worked, for real. We built another one with aluminum composite panels and piezoelectric plates, which are plates that generate a small pulse of electricity under pressure.
We tested this at 30 different pilots in public, in crowded restaurants, in malls, in temples, etc., to see how people reacted. And people let us run these pilots because they were excited to see localites work on problems for the city. I was 15 and my team members were in their early 20s. When the sensors were colored, people would get scared and would ask us questions like, "Will I get electrocuted if I step on this?" (Laughter) Or, if it was very obvious that it was an electronic sensor on the ground, they would just jump over it.
(Laughter) So we decided to design a cover for the sensor so that people don't have to worry what it is on the ground. So after some experimentation, we decided to use an industrial sensor, used as a safety trigger in hazardous areas as the sensor, and a black neoprene rubber sheet as the cover. Now, another added benefit of using black rubber was that dust naturally accumulates over the surface, eventually camouflaging it with the ground. We also had to make sure that the sensor is no higher than 12 millimeters.
Otherwise, people might trip over it, which in itself would cause stampedes. (Laughter) We don't want that. (Laughter) So we were able to design a sensor which was only 10 millimeters thick. Now the data is sent to the server in real time, and a heat map is plotted, taking into account all the active devices on the ground. The authorities could be alerted if the crowd movement slowed down or if the crowd density moved beyond a desired threshold. We installed five of these mats in the Nashik Kumbh Mela 2015, and counted over half a million people
in 18 hours, ensuring that the data was available in real time at various checkpoints, ensuring a safe flow of people. Now, this system, eventually, with other innovations, is what helped prevent stampedes altogether at that festival. The code used by Ashioto during Kumbh Mela will soon be made publicly available, free to use for anyone. I would be glad if someone used this code to make many more gatherings safer. Having succeeded at Kumbh Mela has inspired me to help others who may also suffer from stampedes. The design of the system makes it adaptable
to pretty much any event that involves an organized gathering of people. And my new dream is to improve, adapt and deploy the system all over the world to prevent loss of life and ensure a safe flow of people, because every human soul is precious, whether at concerts or sporting events, the Maha Kumbh Mela in Allahabad, the Hajj in Mecca, the Shia procession to Karbala or at the Vatican City. So what do you all think, can we do it? (Audience) Yes! Thank you.
(Cheers) (Applause)