021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

یک روش بدون ممنوعیت برای سخن گفتن درباره قاعدگی

Aditi Gupta

A taboo-free way to talk about periods

It's true: talking about menstruation makes many people uncomfortable. And that taboo has consequences: in India, three out of every 10 girls don't even know what menstruation is at the time of their first period, and restrictive customs related to periods inflict psychological damage on young girls. Growing up with this taboo herself, Aditi Gupta knew she wanted to help girls, parents and teachers talk about periods comfortably and without shame. She shares how she did it.


تگ های مرتبط :

Activism, Children, Communication
عادت ماهیانه. خون ریزی. قاعدگی. شرم آور. پنهان کردن. مخفی کردن. چرا؟ یک فرآیند زیستی طبیعی که هر زن و دختری ماهیانه، برای نیمی از عمرش آن را سپری می‌کند. پدیده ای بسیار مهم که بقا و تکثیر گونه ما انسان‌ها، به آن وابسته است. با این حال اون رو ممنوع می‌دونیم. و ازحرف زدن درباره اش، احساس عجیب و شرم آوری داریم. وقتی اولین عادت ماهانه‌ام رو داشتم،
بهم گفته بودن که مثل یه راز از بقیه پنهانش کنم ... حتی از پدر و برادرم. بعدها که بخش مربوط به اون در کتاب‌های درسی‌مون اومد، معلم زیست شناسی‌مون اون رو(عامدانه) از قلم انداخت (خنده حضار) می‌دونید ازش چی یاد گرفتم؟ یاد گرفتم که صحبت کردن درباره‌اش، واقعا شرم آوره. یادم گرفتم که از بدنم شرمسار باشم. یادم گرفتم که درباره عادت ماهیانه ناآگاه بمونم، برای اینکه محجوب باشم. پژوهش‌ها در بخش‌های مختلف هند نشون می‌ده که ۳ نفراز هر۱۰ دختر هندی در اولین بار پریود شدن‌شون از عادت ماهیانه، ناآگاهند.
و در بعضی بخشه‌ای راجستان (بزرگ‌ترین ایالت هندوستان) این رقم به بالاترین حد ۹ دختر نامطلع از هر ۱۰ دختر می‌رسه. شگفت‌زده می‌شین اگر بدونین که بیشتر دخترایی که باهاشون صحبت کردم، اونایی که در اولین عادت ماهانه‌شون، چیزی درباره قاعدگی نمی‌دونستن، فکر می‌کردن که سرطان خون گرفتن، و قراره بزودی بمیرن! بهداشت دوران قاعدگی، عاملی مخاطره آمیز برای عفونت دستگاه تناسلیه. اما در کشور هند، تنها ۱۲ ذرصذ از زنان و دختران به راه‌های بهداشت قاعدگی دسترسی دارن، تا عادت ماهیانه‌شون رو(به سلامت) پیش ببرن. اگه بخوایم دقیق حساب کنیم، ۸۸ درصد زنان و دختران از راه‌های غیربهداشتی، قاعدگی‌شون رو طی می کنند.
منم یکی از اونا بودم، توی شهر کوچکی بزرگ شدم، که اسمش گارهوا توی چارهند بود، جایی که حتی خرید نوار بهداشتی در اون شرم آور حساب میشه. بخاطر همون وقتی عادت ماهیانه‌ام شروع شد، شروع به استفاده از کهنه پارچه‌ کردم. بعد ازهربار استفاده، شسته ودوباره ازشون استفاده می‌کردم. و برای نگه داشتن‌شون، باید اونها رو توی جای تاریک ومرطوب مخفی می‌کردم، تا هیچکس نفهمه که من پریود می‌شم. در طول شستشوی مکرر، کهنه خیلی زبر می‌شد، و من غالبا دچارتحریکات پوستی وعفونت می‌شدم، ۵ سال از اونها استفاده کردم، تا وقتی اون شهر رو ترک کردم. مساله دیگری که قاعدگی اون رو به زندگیم آورد،
محدودیت‌های اجتماعی بودند، که بر دختران و زنان ما درطی دوران قاعدگی تحمیل می‌شه. گمان کنم که همتون باید ازش آگاه باشید. اما من هنوزم برای کسایی که نمی دونن عنوانش می‌کنم. من اجازه نداشتم به ترشیجات لب بزنم و بخورم، اجازه نداشتم روی مبل و یا تختِ بقیه اعضای خانواده بشینم. و بایستی ملحفه‌های تختم رو بعد از هرقاعدگی می‌شستم، حتی اگر هم لک نشده بودند. من، ناپاک فرض می‌شدم. واز پرستش و یا حتی لمس هرچیزی که به مذهب مربوط بود، منع می‌شدم. علائم راهنمایی خارج از معابد رو می‌بینید که از ورود زنان و دختران در زمان قاعدگی جلوگیری می‌کند.
از قضا، بیشتر وقتها این زنان سالخورده بودند که چنین محدودیت‌هایی رو در خانواده به دختران جوان تحمیل می‌کردند. اونها بزرگ می‌شدند، درحالیکه چنین محدودیت‌هایی رو به‌عنوان هنجارمی‌پذیرفتند. و در غیاب هر گونه مداخله‌ای، این تصوراشتباه و افسانه‌ای که نسل به نسل منتقل می‌شه. در طول سال‌هایی که در این زمینه کار کردم، به چنین روایت‌هایی برمی‌خوردم که دختران مجبور بودند جداگانه غذا بخورند و ظرف‌هاشون رو بشورند. اجازه نداشتند در طول مدت قاعدگی استحمام کنند. در برخی خانواده ها ، حتی اونها رو مجزا از سایر اعضای خانواده نگه می‌داشتند.
حدود ۸۵ درصد زنان و دختران در هند، از یک یا چند عادات محدود کننده در دوران عادت ماهیانه شون پیروی می‌کنند. می‌تونید تصور کنید که این چه بلایی بر سرشخصیت و اعتماد بنفس یه دخترجوان میاره؟ این ضربه چه آسیب‌های روانی، و چه تاثیری بر شخصیتش، عملکرد تحصیلیش، و هرجنبه‌ای از رشدش درطول سال‌های اولیه شکل‌گیری شخصیتش داره؟ برای ۱۳ سال تمام این رسوم محدود کننده رو با دیدی مذهبی دنبال کردم، تا بحثی که با شریکم طوهین داشتم، دیگاهم رو نسبت به قاعدگی برای همیشه تغییر داد. در سال ۲۰۰۹، طوحین و من در کارشناسی ارشد طراحی تحصیل می‌کردیم.
ما عاشق هم شدیم، وصحبت کردن درباره قاعدگی با او برایم راحت بود. طوحین کمی درباره قاعدگی می ‌دانست. (خنده حضار) شگفت زده شد وقتی فهمید که دختران دچاردرد شکم میشن، و اینکه ما هر ماه خونریزی داریم. (خنده حضار) بله. وقتی فهمید، کاملا شوکه شده بود درباره محدودیت‌هایی که زنان و دختران در دوران قاعدگیشون از سوی خانواده و جامعه بهشون تحمیل می‌شه. برای کمک به من درباره شکم دردم، او به اینترنت سر میزد وچیزهای بیشتری درباره قاعدگی می‌آموخت. وقتی یافته‌هاش رو با من به اشتراک می‌گذاشت،
می‌فهمیدم که چقدر خودم درباره قاعدگی کم اطلاع بودم. و بسیاری از باورهام تبدیل به افسانه شدند. خیلی شگفت‌زده شدم وقتی (فکر کردم): اگرما که تحصیلکرده‌ایم، این اندازه درباره قاعدگی اطلاعات غلطی داشتیم، بنابراین میلیون‌ها دختردردنیا بودند که آنها هم اطلاعات نادرستی داشتند. برای پژوهش... برای درک بهتر مساله، پژوهش یک ساله‌ای جهت مطالعه عدم آگاهی درباره قاعدگی و علت ریشه ای در پس آن را پذیرفتم. در حالی که بسیاری بر این باور هستن که ناآگاهی وتصور غلط از قاعدگی پدیده ای روستایی‌ست، در طی پژوهش‌هام،
دریافتم که به همان اندازه نیز پدیده‌ای شهری‌ست. و در طبقه‌ی شهری تحصیل‌کرده نیز وجود داره. وقتی با بسیاری از والدین و معلمان صحبت می‌کردم، دریافتم که درواقع بسیاری از اونها قصد آموزش دادن دختران رو داشتند پیش از اونکه دوران قاعدگیشون شروع بشه. و -- اما خودشون دچار فقدانِ معناییِ مناسب در این‌باره بودن. و از اونجا که گناه هست، اون‌ها احساس منع و شرمساری برای حرف زدن در این‌باره داشتند. امروزه دختران در کلاس ششم یا هفتم قاعدگی‌شون آغاز می‌شه. اما در برنامه‌های آموزشیِ استاندارد به دختران در مورد قاعدگی درکلاس‌های هشتم یا نهم آموزش داده می‌شه.
و از اونجا که گناه دونسته می‌شه، معلمان از این موضوع رد می‌شن. بنابراین مدارس، آموزشی درباره قاعدگی به دختران نمی‌دن، والدین هم صحبتی ازش نمی‌کنن. پس دختران برای دونستنش کجا برن؟ از دو دهه پیش تاحالا، چیزی تغییر نکرده. این یافته‌ها رو با طوحین در میان گذاشتم و از خودمون پرسیدیم: چی می‌شد اگه چیزی بسازیم که هم بتونه به دختران در دوره قاعدگی‌شون کمک کنه... چیزی که بتونه به والدین و معلمان کمک کنه تا بتونند راحتتر درباره قاعدگی با دختران جوان صحبت کنند؟ در طی پژوهشم،
داستان‌های زیادی جمع کردم. این‌ها داستان‌هایی از تجربیات دختران در دوران قاعدگی‌شون بود. این داستان‌ها دختران را کنجکاو و مشتاق می‌کنه به صحبت کردن درباره قاعدگی در جمع‌های صمیمی‌تر. این چیزی بود که ما می‌خواستیم. نیاز به چیزی داشتیم تا بتونه دختران رو کنجکاو کنه، و اون‌ها رو به یادگیری درباره‌اش سوق بده. می‌خواستیم با استفاده از این داستان‌ها به دختران درباره قاعدگی آموزش دهیم. پس تصمیم گرفتیم تا کتاب طنزمصوری تهیه کنیم، تا شخصیتهای کارتونی‌اش بتونند این داستان‌ها را نمایش بدن، و به دختران، قاعدگی رو به روشی جالب و جذاب آموزش بدن. برای نشون دادن مراحل مختلف بلوغ به دختران،
سه شخصیت داشتیم. پینکی، که هنوز پریود نشده، جیا که در طول روایت کتاب، پریود می‌شه، و میرا که از قبل پریود شده بود . و شخصیت چهارمی هست: پریا دیدی. در خلال داستان، دختران جنبه‌های مختلف رشد و بهداشت دوران قاعدگی رو یاد می گیرن. زمان تهیه کتاب، دقت کافی داشتیم تا هیچ یک از تصاویر به هیچ‌وجه قابل اعتراض نباشن. چرا که حساسیت فرهنگی جامعه اینطور ایجاب می‌کرد. در حین آزمایش نمونه اولیه کتاب، دریافتیم که دختران عاشق این کتاب شدن. اون‌ها مشتاق خوندن کتاب و دونستن بیشتر و بیشتر درباره قاعدگی بودن.
والدین و معلمان نیزبا استفاده از این کتاب راحت‌تر با دختران جوان درباره قاعدگی صحبت می‌کردن، و حتی مواقعی پسران هم مشتاق خواندن اون بودند. (خنده حضار) (تشویق حضار) کتاب مصورکمک کرد تا فضایی ایجاد بشه که قاعدگی از حالت ممنوع بودن خارج بشه. بسیاری از داوطلبان، نسخه‌های آزمایشی اولیه رو برای آموزش دخترانشان برداشتند و کارگاه‌های آموزشی آگاهی از قاعدگی رو در ۵ ایالت هند گذروندن. وحتی یکی از داوطلبان، نسخه‌های آزمایشی را برای آموزش راهبان برداشت، و اون‌ها رو به صومعه‌ای در لاداخ برد. ما نسخه‌ی نهایی کتاب مصور رو با عنوان: "دانشنامه مصور قاعدگی" آماده کردیم،
و در سپتامبر سال گذشته روانه بازار کردیم. و تاکنون، بیش از ۴۰۰۰دختر در هند و ... با استفاده از این کتاب آموزش دیدند-- (تشویق حضار) سپاسگزارم. (تشویق حضار) و در ۱۰ کشور مختلف. و ما پیوسته درحال ترجمه کتاب به زبان‌های مختلف دنیا هستیم، و در حال همکاری با سازمان‌های محلی هستیم تا در کشورهای دیگه هم این کتاب در دسترس قرار بگیره. 15 مدرسه در بخش‌های مختلف هند، این کتاب رو بخشی از برنامه آموزشی خود قرار دادند، تا به دختران درباره قاعدگی آموزش داده بشه.
(تشویق حضار) من ازدیدن اینکه چطور داوطلبان، شخصیت‌های خاص، والدین، معلمان و مدیران مدرسه، گردهم آمده اند در شگفتم! و این‌که آگاهی از قاعدگی رو به جمع های خودشان برده اند، واینکه مطمئن بشن که دختران در سن مناسب درباره قاعدگی آموزش ببینند و کمک کردن تا این ممنوعیت شکسته شه. رویایی از آینده در سر دارم که در اون، قاعدگی نه ناسزاست ، و نه بیماری، بلکه یک خوشامدگویی به تغییر زندگیِ دختران است. و من می‌خوام --- (تشویق حضار) و من می‌خوام با درخواست کوچکی
از همه والدین حاضر در اینجا این سخنرانی رو به پایان برسونم. والدین عزیز، اگر شما از عادات ماهیانه شرمسار باشید، دخترانتون نیز شرمسار می‌شن. پس خواهش می‌کنم نسبت به قاعدگی مثبت‌نگر باشید. (خنده حضار) سپاسگزارم. (تشویق حضار)
Periods. Blood. Menstruation. Gross. Secret. Hidden. Why? A natural biological process that every girl and woman goes through every month for about half of her life. A phenomenon that is so significant that the survival and propagation of our species depends on it. Yet we consider it a taboo. We feel awkward and shameful talking about it. When I got my first periods,
I was told to keep it a secret from others -- even from my father and brother. Later when this chapter appeared in our textbooks, our biology teacher skipped the subject. (Laughter) You know what I learned from it? I learned that it is really shameful to talk about it. I learned to be ashamed of my body. I learned to stay unaware of periods in order to stay decent. Research in various parts of India shows that three out of every 10 girls are not aware of menstruation at the time of their first periods.
And in some parts of Rajasthan this number is as high as nine out of 10 girls being unaware of it. You'd be surprised to know that most of the girls that I have spoken to, who did not know about periods at the time of their first menstruation thought that they have got blood cancer and they're going to die soon. Menstrual hygiene is a very important risk factor for reproductive tract infections. But in India, only 12 percent of girls and women have access to hygienic ways of managing their periods. If you do the math, 88 percent of girls and women use unhygienic ways to manage their periods.
I was one of them. I grew up in a small town called Garhwa, in Jharkhand, where even buying a sanitary napkin is considered shameful. So when I started getting my periods, I began with using rags. After every use I would wash and reuse them. But to store them, I would hide and keep it in a dark, damp place so that nobody finds out that I'm menstruating. Due to repeated washing the rags would become coarse, and I would often get rashes and infections using them. I wore these already for five years until I moved out of that town.
Another issue that periods brought in my life those of the social restrictions that are imposed upon our girls and women when they're on their periods. I think you all must be aware of it, but I'll still list it for the few who don't. I was not allowed to touch or eat pickles. I was not allowed to sit on the sofa or some other family member's bed. I had to wash my bed sheet after every period, even if it was not stained. I was considered impure and forbidden from worshipping or touching any object of religious importance. You'll find signposts outside temples
denying the entry of menstruating girls and women. Ironically, most of the time it is the older woman who imposes such restrictions on younger girls in a family. After all, they have grown up accepting such restrictions as norms. And in the absence of any intervention, it is the myth and misconception that propagate from generation to generation. During my years of work in this field, I have even come across stories where girls have to eat and wash their dishes separately. They're not allowed to take baths during periods,
and in some households they are even secluded from other family members. About 85 percent of girls and women in India would follow one or more restrictive customs on their periods every month. Can you imagine what this does to the self-esteem and self-confidence of a young girl? The psychological trauma that this inflicts, affecting her personality, her academic performance and every single aspect of growing up during her early formative years? I religiously followed all these restrictive customs for 13 years, until a discussion with my partner, Tuhin, changed my perception about menstruation forever.
In 2009, Tuhin and I were pursuing our postgraduation in design. We fell in love with each other and I was at ease discussing periods with him. Tuhin knew little about periods. (Laughter) He was astonished to know that girls get painful cramps and we bleed every month. (Laughter) Yeah. He was completely shocked to know about the restrictions that are imposed upon menstruating girls and women by their own families and their society. In order to help me with my cramps,
he would go on the Internet and learn more about menstruation. When he shared his findings with me, I realized how little I knew about menstruation myself. And many of my beliefs actually turned out to be myths. That's when we wondered: if we, being so well educated, were so ill-informed about menstruation, there would be millions of girls out there who would be ill-informed, too. To study -- to understand the problem better, I undertook a year-long research to study the lack of awareness about menstruation and the root cause behind it.
While it is generally believed that menstrual unawareness and misconception is a rural phenomenon, during my research, I found that it is as much an urban phenomenon as well. And it exists with the educated urban class, also. While talking to many parents and teachers, I found that many of them actually wanted to educate girls about periods before they have started getting their menstrual cycle. And -- but they lacked the proper means themselves. And since it is a taboo, they feel inhibition and shameful in talking about it.
Girls nowadays get their periods in classes six and seven, but our educational curriculum teaches girls about periods only in standard eight and nine. And since it is a taboo, teachers still skip the subject altogether. So school does not teach girls about periods, parents don't talk about it. Where do the girls go? Two decades ago and now -- nothing has changed. I shared these finding with Tuhin and we wondered: What if we could create something that would help girls understand about menstruation on their own --
something that would help parents and teachers talk about periods comfortably to young girls? During my research, I was collecting a lot of stories. These were stories of experiences of girls during their periods. These stories would make girls curious and interested in talking about menstruation in their close circle. That's what we wanted. We wanted something that would make the girls curious and drive them to learn about it. We wanted to use these stories to teach girls about periods. So we decided to create a comic book,
where the cartoon characters would enact these stories and educate girls about menstruation in a fun and engaging way. To represent girls in their different phases of puberty, we have three characters. Pinki, who has not gotten her period yet, Jiya who gets her period during the narrative of the book and Mira who has already been getting her period. There is a fourth character, Priya Didi. Through her, girls come to know about the various aspects of growing up and menstrual hygiene management. While making the book, we took great care that none of the illustrations were objectionable in any way
and that it is culturally sensitive. During our prototype testing, we found that the girls loved the book. They were keen on reading it and knowing more and more about periods on their own. Parents and teachers were comfortable in talking about periods to young girls using the book, and sometimes even boys were interested in reading it. (Laughter) (Applause) The comic book helped in creating an environment where menstruation ceased to be a taboo. Many of the volunteers took this prototype themselves to educate girls
and take menstrual awareness workshops in five different states in India. And one of the volunteers took this prototype to educate young monks and took it to this monastery in Ladakh. We made the final version of the book, called "Menstrupedia Comic" and launched in September last year. And so far, more than 4,000 girls have been educated by using the book in India and -- (Applause) Thank you. (Applause) And 10 different countries. We are constantly translating the book into different languages and collaborating with local organizations
to make this book available in different countries. 15 schools in different parts of India have made this book a part of their school curriculum to teach girls about menstruation. (Applause) I am amazed to see how volunteers, individuals, parents, teachers, school principals, have come together and taken this menstrual awareness drive to their own communities, have made sure that the girls learn about periods at the right age and helped in breaking this taboo. I dream of a future where menstruation is not a curse,
not a disease, but a welcoming change in a girl's life. And I would -- (Applause) And I would like to end this with a small request to all the parents here. Dear parents, if you would be ashamed of periods, your daughters would be, too. So please be period positive. (Laughter) Thank you. (Applause)