021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

تاریخ رقص اجتماعی آفریقا-امریکایی

Camille A. Brown

A visual history of social dance in 25 moves

Why do we dance? African-American social dances started as a way for enslaved Africans to keep cultural traditions alive and retain a sense of inner freedom. They remain an affirmation of identity and independence. In this electric demonstration, packed with live performances, choreographer, educator and TED Fellow Camille A. Brown explores what happens when communities let loose and express themselves by dancing together.


تگ های مرتبط :

Africa, Communication, Collaboration
این باپ هست. باپ نوعی رقص اجتماعی است. رقص یک زبان است٬ و رقص اجتماعی نمایشی از یک جامعه است. یک رقص اجتماعی توسط هیچ شخصی طراحی نمیشه. نمیتوان هر لحظه اش را دنبال کرد. هر رقص مراحلی دارد که هرکسی میتواند قبول کند٬ اما این رقص درباره افراد و شخصیت خلاق شان است. به همین خاطر٬ رقص‌های اجتماعی نمایان شده٬ تغییر می‌کنند و مثل آتش پخش می‌شوند. قدمت آنها به اندازه تاریخ مکتوب ماست. در رقص‌های اجتماعی آفریقا-امریکایی٬
شاهد ۲۰۰ سال تاثیر سنت‌های آفریقایی و آفریقا-امریکایی بر تاریخ‌مان هستیم. حال همیشه گذشته را درخود دارد. و گذشته شکل‌دهنده‌ی شخصیت کنونی و آینده‌ی ماست. (صدای دست زدن) رقص جوبا از دوران بردگی آفریقایی‌ها متولد شد در مزارع بزرگ. به امریکا منتقل شد٬ به یک زبان مشترک بدل گشت٬ این رقص راهی بود برای بردگان آفریقایی تا زادگاهشان را فراموش نکنند. شاید چیزی شبیه به این بود. ضربه بر ران٬ حرکت نرم پاها٬ و دست زدن آرام:
اینگونه آنها به ممنوعیت تبل‌زدن که توسط برده‌داران ایجاد شده بود فائق آمدند٬ تا ریتم‌های پیچیده‌تری بسازند درست مثل کاری که اجدادشان با تبل‌ها در هائیتی کردند یا کاری که جوامع Yoruba در غرب آفریقا انجام دادند. مقصود از آن زنده نگه داشتن سنت‌های فرهنگی و حفظ احساس آزادی درونی حین اسارت بود. این همان روحیه طغیانگر بود که این رقص را خلق کرد: رقص ٬Cakewalk رقصی که تقلیدی بود از سبک طبقه بالای جنوب -- راهی که بردگان بر اربابان‌شان اعتراض کنند. موضوع جالب درباره این رقص اینه که کِیک‌واک برای ارباب‌ها اجرا می‌شد٬
کسانی که هیچگاه گمان نمی‌کردند دارند مسخره می‌شوند. این یکی را شاید بشناسید. دهه‌ی ۱۹۲۰ -- رقص چارلستون. درونمایه چارلستون همگی بداهه پردازی و ذوق موسیقایی بود٬ که راه به رقص Lindy Hop برد٬ رقص تاب خوردن. و حتی رقص گروه Kid n Play که در اصل به سبک Funky Charleston پایان داد. این رقص توسط یک جامعه سیاه‌پوستی صمیمی نزدیک چارلستون٬ کارولینای جنوبی بوجود آمد٬ رقص چارلستون به تالارهای رقص راه یافت جایی که زنان جوان ناگهان این آزادی را یافتند پاهاشان را تکان بدهند و پای‌کوبی کنند.
حال٬ هدف رقص اجتماعی جامعه و ارتباط است٬ اگر گامها را بدانید٬ یعنی به یک گروه تعلق دارید. اما اگر یک مد جهانی شود چه؟ وارد «چرخش بدن» شویم. تعجبی ندارد که «چرخش بدن» را می‌شود تا قرن نوزدهم دنبال کرد٬ زمانی که از کنگو به آمریکا منتقل شد در دوران برده‌داری. اما در اواخر دهه‌ی ۵۰ درست قبل از جنبش‌های حقوق شهروندی٬ «چرخش بدن» توسط چابی چکر و دیک کلارک به مردم معرفی شد. ناگهان٬ همه «چرخش بدن» یاد می‌گرفتند: نوجوانان سفیدپوست٬ کودکان آمریکای لاتین٬
از ترانه‌ها و فیلم‌ها هم سر در آورد. بوسیله رقص اجتماعی٬ مرزهای بین گروه‌ها محو شد. داستان در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۹۰ ادامه پیدا می‌کند. همزمان با ظهور فرهنگ هیپ‌هاپ٬ رقص اجتماعی آفریقاـامریکایی بازهم بیشتر خودنمایی کرد٬ با وام‌گیری از گذشته‌ی طولانی‌اش٬ فرهنگ را شکل داد و از آن شکل پذیرفت. امروزه٬ این رقص‌ها به تکامل٬ رشد و گسترش خود ادامه می‌دهند. ما چرا می‌‌رقصیم؟ تا تکان بخوریم٬ نرمش کنیم٬ دیده شویم. چرا همراه هم می‌رقصیم؟
تا بهبود یابیم٬ به یاد بیاوریم٬ تا بگوییم: «ما به زبانی مشترک حرف می‌زنیم. ما وجود داریم و
This is the Bop. The Bop is a type of social dance. Dance is a language, and social dance is an expression that emerges from a community. A social dance isn't choreographed by any one person. It can't be traced to any one moment. Each dance has steps that everyone can agree on, but it's about the individual and their creative identity. Because of that, social dances bubble up, they change and they spread like wildfire. They are as old as our remembered history. In African-American social dances,
we see over 200 years of how African and African-American traditions influenced our history. The present always contains the past. And the past shapes who we are and who we will be. (Clapping) The Juba dance was born from enslaved Africans' experience on the plantation. Brought to the Americas, stripped of a common spoken language, this dance was a way for enslaved Africans to remember where they're from. It may have looked something like this. Slapping thighs, shuffling feet
and patting hands: this was how they got around the slave owners' ban on drumming, improvising complex rhythms just like ancestors did with drums in Haiti or in the Yoruba communities of West Africa. It was about keeping cultural traditions alive and retaining a sense of inner freedom under captivity. It was the same subversive spirit that created this dance: the Cakewalk, a dance that parodied the mannerisms of Southern high society -- a way for the enslaved to throw shade at the masters. The crazy thing about this dance
is that the Cakewalk was performed for the masters, who never suspected they were being made fun of. Now you might recognize this one. 1920s -- the Charleston. The Charleston was all about improvisation and musicality, making its way into Lindy Hop, swing dancing and even the Kid n Play, originally called the Funky Charleston. Started by a tight-knit Black community near Charleston, South Carolina, the Charleston permeated dance halls where young women suddenly had the freedom to kick their heels
and move their legs. Now, social dance is about community and connection; if you knew the steps, it meant you belonged to a group. But what if it becomes a worldwide craze? Enter the Twist. It's no surprise that the Twist can be traced back to the 19th century, brought to America from the Congo during slavery. But in the late '50s, right before the Civil Rights Movement, the Twist is popularized by Chubby Checker and Dick Clark. Suddenly, everybody's doing the Twist:
white teenagers, kids in Latin America, making its way into songs and movies. Through social dance, the boundaries between groups become blurred. The story continues in the 1980s and '90s. Along with the emergence of hip-hop, African-American social dance took on even more visibility, borrowing from its long past, shaping culture and being shaped by it. Today, these dances continue to evolve, grow and spread. Why do we dance? To move, to let loose,
to express. Why do we dance together? To heal, to remember, to say: "We speak a common language. We exist and