021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

توالت بهتر، زندگی بهتر

Joe Madiath

Better toilets, better life

In rural India, the lack of toilets creates a big, stinking problem. It leads to poor quality water, one of the leading causes of disease in India, and has a disproportionately negative effect on women. Joe Madiath introduces a program to help villagers help themselves, by building clean, protected water and sanitation systems and requiring everyone in the village to collaborate -- with significant benefits that ripple across health, education and even government.


تگ های مرتبط :

Sanitation, Water, Global Development
صحبت کردن درباره ی غذا خیلی مد وبه جا هست. در همه ی اشکال، رنگ ها، بوها و طعمهای مختلف آن. اما بعد از خوردن وارد مرحله هضم میشه، که مثل یک آشغال به بیرون انداخته میشه. دیگه اون موقع خیلی شیک نیست که درباره آن صحبت کنید. تقریبا حال بهم زنه. من آدمی هستم که از یک تکه آشغال به یک آشغال تمام عیار ترفیع درجه گرفتم. (خنده) سازمان من گرم ویکاس ،Gram Vikas، که به معنی «سازمان توسعه روستایی» است؛ در منطقه ی انرژی های تجدید پذیرکار می کرد. بیشتر اوقات، ما در حال ساخت بیوگاز (گاز ناشی ازمواد طبیعی) بودیم. بیوگاز برای استفاده ی آشپزخانه های روستا ما در هند این بیوگاز ها را با استفاده از کود حیوانات درست می کنیم،
که به آنها معمولا "کاودن" می گوییم. اما من به عنوان یک آدم حساس دوست دارم که آن را گه بنامم. اما بعد از آنکه متوجه شدم که تخلیه فاضلاب و دفع آشغال ها چقدر می تواند مهم باشد، وارد عرصه آب و فاضلاب شدم. ۸۰ درصد همه ی بیماری ها در هند و بیشتر کشور های در حال توسعه به خاطر کیفیت پایین آب است. و وقتی به دلایل کیفیت پایین آب دقت کردیم، منوجه شدیم که به خاطر مقدار زیاد دفع هدر رفت انسانی مان است. هدر رفت انسانی به صورت خام! که برمی گردد به آب نوشیدنی، حمام، شستشو، آبیاری و هر آبی که می بینید.
و این دلیل ۸۰ درصد بیماری های روستایی است. در هند، متاسفانه تنها زنان هستند که آب مصرف می کنند. بنایراین برای تمام نیاز های خانگی، زن ها باید آب مصرف کنند. و این یک وضعیت رقت بار در رابطه زناشویی است. دفع مدفوع در فضای باز شایع است. ۷۰ درصد دفع در هند به صورت فضای باز است. آنها در فضای باز می شینند، با بادی که به اونجاشون می خوره ، صورت هاشون رو می پوشونن و همه چیشون رو رو می کنن. و بر جایگاه افتخار شان می شینند..! ۷۰ در صد هند و اگر به دنیا نگاه کنی، ۶۰ درصد کل آشغالی که در فضای باز ریخته می شود، توسط هندی ها انجام شده.
یک برتری فوق العاده من نمی دونم که چگونه به همچین امتیازی افتخار کنیم. (خنده) خب بنابراین به همراه تعدادزیادی از روستایی ها شروع به صحبت کردیم درباره اصلاح وضعیت دفع با هم پروژه ای تعریف کردیم با نام "MANTRA" "MANTRA" مخفف "شبکه ی اقدام و جابجایی برای انتقال مناطق روستاییی پس ما داریم راجع به انتقال صحبت می کنیم. انتقال در مناطق روستایی روستاهایی که موافق اجرای این پروژه بودند، یک جامعه ی قانون مدار را تشکیل دادند و جامعه ای که بدنه ی اصلی را تمام افراد تشکیل می دادند. جامعه ای که به گروهی از مردان و زنان رای می دادند تا پروژه را اجرا کنند
و نظارت لازم را انجام دهند. آنها تصمیم گرفتند تا یک دستشویی و حمام بسازند. و از یک منبع آب حفاظت شده که در بالا قرار دارد آب را با لوله به همه ی خانه ها هدایت کنند. به سه بخش: یکی در دستشویی، یکی در حمام و دیگری در آشپزخانه، در طی ۲۴ ساعت شبانه روز متاسفانه شهر ما مانند دهلی نو و بمبئی، طی ۲۴ ساعت شبانه روز آب ذخیره شده ندارد. اما در این روستاها، ما می خواستیم داشته باشیم. یک مرز تفاوتی وجود دارد در کیفیت. در هند، ما یک نطریه داریم که خیلی پذیرفته شده است، توسط تاسیسات دولتی و همه ی آنهایی که اهمیت می دهند. که مردم ضعیف مستحق راه حل های ضعیف هستند.
و دقیقا مردم ضعیف نیازمند راه حل های موثر هستند. این، با یک نظریه ی لایق جایزه نوبل ترکیب می شود که می گوید: ارزان ترین ها، اقتصادی ترین ها هستند. این مانند معجونی است که ضعیف ها مجبور شده اند بخورند. مادر حال مبارزه با این هستیم. ما احساس کردیم که ضعیف ها قرن هاست که حقیر شمرده شده اند. و حتی در دفع آنها نباید تحقیر شوند. نحوه ی دستشویی کردن بیشتر بادرجه مرتبط است تا دفع هدر رفت انسانی پس تو این دستشویی ها را ساختی و هر ازگاهی ما می شنیدیم که این توالت ها از خونه های آنها هم بهتره. و شما می توانید خونه ها را در مقابل آنها ببینید.
و بقیه دستشویی ها هستند. این روستایی ها بدون هیچ استثنایی تصمیم گرفتند تا یک دستشویی بسازند، یک حمام آنها با هم تمام ابزارآلات محلی را جمع کردند. ابزار محلی مثل قلوه سنگ، شن و مصالح. معمولا یارانه دولت نیز موجود است، برای پرداخت حداقل بخشی از قیمت مواد خریداری شده مانند سیمان، فولاد و کمد توالت. و در آخر یک حمام و توالت ساختند. همچنین، تمام کارگر های ناماهری که روزمزد بودند و بیشتر بی خانمان، این فرصت را پیدا کردند تا به عنوان بنا و لوله کش آموزش ببینند. و درحالی که این ها در حال آموزش بودند، دیگران در حال جمع کردن مواد بودند.
ووقتی که هر دو گروه آماده شدند، آنها ساخت توالت و حمام را تمام کردند. همچنین ساخت برج آب و مخزن بالایی آب ما از دو گودال برای رفع ضایعات آب استفاده کردیم. ابتدا از توالت آب آلوده وارد اولین حفره می شود و وقتی که پر شد،در آن بسته می شود و آب وارد حفره بعدی می شود. اما ما فهمیدیم که اگر درخت موز یا پاپایا اطراف این گودال ها بکاریم، آنها خیلی خوب رشدمی کنند زیرا تمام مواد غذایی را دارند. و تو موزها و پاپایا های خیلی خوشمزه ای خواهیداشت. هرکدام از شما ها به خانه ی من بیایید، من خیلی خوشحال می شم که این میوه ها را با شماشریک شوم. همانطور که می بینید، تولت کامل شده، برج آب
این در یک روستایی است که بیشتر مردم حتی بی سواد هستند. و این یک منبع ذخیره آب شبانه روزی است. چون آب ذخیره شده معمولا آلوده می شود، - ممکن است یک بجه دست تو آب بکند یا چیزی در آب بیفتد- بنابراین هیچ آبی ذخیره نمی شود، همیشه در جریان است. این چگونگی عملکرد منبع آب بالایی است. و این محصول نهایی است. چون این منبع باید بالا باشد و در زیر آن فضایی خالی؛ به اندازه دو تا سه اتاق زیر برج ساخته شد، که روستا بتواند از آن برای جلسات مختلف کمیته استفاده کند. ما شواهد واضحی داریم از فواید این پروژه قبل از آن که کار شروع شود، به صورت عادی
بیشتر از ۸۰ درصد مردم از بیماری های ناشی از آب آلوده رنج می بردند، اما حالا، ما مدارک تجربی داریم که 82 درصد، به صورت میانگین تمام این روستاها، ۱۲۰۰ روستا، که بیماری های ناشی از آب، ۸۲ درصد کاهش پیدا کرده. (تشویق جمعیت) زنان معمولا عادت کردند که به خصوص در تابستان حدود شش تا هفت ساعت از روز را صرف مصرف آب کنند. و وقتی که مصرف آنها زیاد شد، چون ،همانطور که فبلا گفتم، تنها زنان آب مصرف می کنند، آنها عادت دادند بچه های خود را و دختر بچه ها را به مصرف آب یا اینکه به خانه برگردند تا مواظب خواهر، برادر های خود باشند. کمتر از ۹ درصد دختران به مدرسه توجه می کردند
آن هم اگر مدرسه ای وحود داشت. و پسرها، حدود ۳۰ درصد با این وجود آمار دختر ها به ۹۰ درصد رسید و آمار پسر ها به حدود ۱۰۰ درصد (تشویق جمعیت) آسیب پذیر ترین بخش در یک روستا کارگر های روزمزد بی خانمان هستند. زیرا آنها آموزش های لازم را دیده اند برای بنایی، لوله کشی و ... حالا توانایی آنها برای آموزش سه تا چهار برابر شده بود. بنایراین این یک دموکراسی در دست اقدام است. زیرا یک بدنه کلی وجود دارد، یک هیئت مدیره، یک کمیته مردم در حال پرسیدن سوال هستند، دارند خودشان را اداره می کنند. مردم دارند یاد میگیرند که کار و بار خودشان را مدیریت کنند.
دارند آینده ی خودشان را در دست می گیرند. و این دموکراسی در سطح ابتدایی است. بیش تر از ۱٫۲۰۰ روستا تاکنون این را انجام داده اند. این فرایند به بیش از ۴۰۰٫۰۰۰ نفر سود رسانده و همچنان ادامه دارد. و من امیدوارم که همچنان به سمت جلو ادامه داشته باشد. برای هند و دیگر کشورهای در حال توسعه. ارتش و تسلیحات، شرکت های نرم افزاری و فضاپیماها... ممکن نیست به مهمی توالت ها و آب های جاری باشد. خیلی ممنون از همگی (تشویق جمعیت) ممنون
It is very fashionable and proper to speak about food in all its forms, all its colors, aromas and tastes. But after the food goes through the digestive system, when it is thrown out as crap, it is no longer fashionable to speak about it. It is rather revolting. I'm a guy who has graduated from bullshit to full-shit. (Laughter) My organization, Gram Vikas, which means "village development organization," was working in the area of renewable energy. On the most part, we were producing biogas, biogas for rural kitchens. We produce biogas in India by using animal manure,
which usually, in India, is called cow dung. But as the gender-sensitive person that I am, I would like to call it bullshit. But realizing later on how important were sanitation and the disposal of crap in a proper way, we went into the arena of sanitation. Eighty percent of all diseases in India and most developing countries are because of poor quality water. And when we look at the reason for poor quality water, you find that it is our abysmal attitude to the disposal of human waste. Human waste, in its rawest form, finds its way back to drinking water, bathing water, washing water,
irrigation water, whatever water you see. And this is the cause for 80 percent of the diseases in rural areas. In India, it is unfortunately only the women who carry water. So for all domestic needs, women have to carry water. So that is a pitiable state of affairs. Open defecation is rampant. Seventy percent of India defecates in the open. They sit there out in the open, with the wind on their sails, hiding their faces, exposing their bases, and sitting there in pristine glory -- 70 percent of India. And if you look at the world total,
60 percent of all the crap that is thrown into the open is by Indians. A fantastic distinction. I don't know if we Indians can be proud of such a distinction. (Laughter) So we, together with a lot of villages, we began to talk about how to really address this situation of sanitation. And we came together and formed a project called MANTRA. MANTRA stands for Movement and Action Network for Transformation of Rural Areas. So we are speaking about transformation, transformation in rural areas. Villages that agree to implement this project, they organize a legal society where the general body consists of all members
who elect a group of men and women who implement the project and, later on, who look after the operation and maintenance. They decide to build a toilet and a shower room. And from a protected water source, water will be brought to an elevated water reservoir and piped to all households through three taps: one in the toilet, one in the shower, one in the kitchen, 24 hours a day. The pity is that our cities, like New Delhi and Bombay, do not have a 24-hour water supply. But in these villages, we want to have it. There is a distinct difference in the quality. Well in India, we have a theory, which is very much accepted
by the government bureaucracy and all those who matter, that poor people deserve poor solutions and absolutely poor people deserve pathetic solutions. This, combined with a Nobel Prize-worthy theory that the cheapest is the most economic, is the heady cocktail that the poor are forced to drink. We are fighting against this. We feel that the poor have been humiliated for centuries. And even in sanitation, they should not be humiliated. Sanitation is more about dignity than about human disposal of waste. And so you build these toilets and very often,
we have to hear that the toilets are better than their houses. And you can see that in front are the attached houses and the others are the toilets. So these people, without a single exception of a family in a village, decide to build a toilet, a bathing room. And for that, they come together, collect all the local materials -- local materials like rubble, sand, aggregates, usually a government subsidy is available to meet at least part of the cost of external materials like cement, steel, toilet commode. And they build a toilet and a bathing room. Also, all the unskilled laborers, that is daily wage earners, mostly landless,
are given an opportunity to be trained as masons and plumbers. So while these people are being trained, others are collecting the materials. And when both are ready, they build a toilet, a shower room, and of course also a water tower, an elevated water reservoir. We use a system of two leach pits to treat the waste. From the toilet, the muck comes into the first leach pit. And when it is full, it is blocked and it can go to the next. But we discovered that if you plant banana trees, papaya trees on the periphery of these leach pits, they grow very well because they suck up all the nutrients and you get very tasty bananas, papayas.
If any of you come to my place, I would be happy to share these bananas and papayas with you. So there you can see the completed toilets, the water towers. This is in a village where most of the people are even illiterate. It is always a 24-hour water supply because water gets polluted very often when you store it -- a child dips his or her hand into it, something falls into it. So no water is stored. It's always on tap. This is how an elevated water reservoir is constructed. And that is the end product. Because it has to go high, and there is some space available, two or three rooms are made under the water tower,
which are used by the village for different committee meetings. We have had clear evidence of the great impact of this program. Before we started, there were, as usual, more than 80 percent of people suffering from waterborne diseases. But after this, we have empirical evidence that 82 percent, on average, among all these villages -- 1,200 villages have completed it -- waterborne diseases have come down 82 percent. (Applause) Women usually used to spend, especially in the summer months, about six to seven hours a day carrying water. And when they went to carry water, because, as I said earlier, it's only women who carry water,
they used to take their little children, girl children, also to carry water, or else to be back at home to look after the siblings. So there were less than nine percent of girl children attending school, even if there was a school. And boys, about 30 percent. But girls, it has gone to about 90 percent and boys, almost to 100 percent. (Applause) The most vulnerable section in a village are the landless laborers who are the daily wage-earners. Because they have gone through this training to be masons and plumbers and bar benders, now their ability to earn has increased 300 to 400 percent.
So this is a democracy in action because there is a general body, a governing board, the committee. People are questioning, people are governing themselves, people are learning to manage their own affairs, they are taking their own futures into their hands. And that is democracy at the grassroots level in action. More than 1,200 villages have so far done this. It benefits over 400,000 people and it's still going on. And I hope it continues to move ahead. For India and such developing countries, armies and armaments, software companies and spaceships
may not be as important as taps and toilets. Thank you. Thank you very much. (Applause) Thank you.