021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

دنيس هرزينك: آيا مى‌‌توانيم زبان دلفين‌‌ها را صحبت كنيم؟

Denise Herzing

Could we speak the language of dolphins?

For 28 years, Denise Herzing has spent five months each summer living with a pod of Atlantic spotted dolphins, following three generations of family relationships and behaviors. It's clear they are communicating with one another -- but is it language? Could humans use it too? She shares a fascinating new experiment to test this idea.


تگ های مرتبط :

Animals, Biology, Communication
خوب، ما الان داريم به باهاماس مى‌‌رويم تا با گروه فوق‌‌العاده‌‌اى از دولفين‌ها كه به مدت ٢٨ سال با آنها در طبيعت وحشى كار كرده‌‌ام، ملاقات كنيد. خب، به دولفين‌‌ها علاقمند شدم به خاطر مغز بزرگشان و آن چيزى كه ممكن است با همه آن نيروى مغزى در حیات وحش انجام دهند. و آن چيزى كه ممكن است با همه آن نيروى مغزى در حیات وحش انجام دهند. و ما مى‌‌دانيم كه آنها قسمتى از آن نيروى مغزى را تنها براى زيستن زندگی‌هاى پيچيده استفاده مى‌‌كنند، اما واقعاً درباره هوش دولفين چه مى‌‌دانيم؟ خوب، ما چيزهاى كمى مى‌‌دانيم. مى‌‌دانيم كه نسبت مغز به بدن‌شان، كه اندازه فيزيكى هوش است،
در قياس با انسان‌ها دوم است. از لحاظ ادراكى، آنها قادر به فهم زبان‌هاى مصنوعى خلق شده هستند. و آزمون‌هاى خودآگاهى در آينه‌‌ها را با موفقیت پشت سر مى‌‌گذارند. و در برخى جاهاى دنيا، آنها از ابزارى مثل اسفنج‌‌ها براى صيد ماهى استفاده مى‌‌كنند. اما سوال بزرگى مطرح مى‌‌شود: اينكه آيا آنها داراى زبان هستند، و اگر اينطور است، درباره چه صحبت مى‌‌كنند؟ خوب ده‌ها سال قبل، و نه سال‌ها پيش، تصميم گرفتم جايى را در دنيا پيدا كنم كه در آنجا بتوانم دلفين‌‌ها را زير آب مشاهده كنم و تلاش کنم رمز نظام ارتباطی‌شان را بشکنم.
اكنون در بيشتر نقاط دنيا، آب تا حدى تيره است، در نتيجه مشاهده كردن حيوانات در زير آب خيلى دشوار است، اما من جامعه‌‌اى از دلفين‌‌ها را يافته‌‌ام كه در در این ساحل‌هاى شنىِ كم عمق، شفّاف و زيباى باهاماس كه درست در شرق فلوريداست، زندگى مى‌‌كنند. و اوقات روزانه‌‌شان را با استراحت و معاشرت كردن در امنيت آبهاى كم ژرفا سپرى مى‌‌كنند، اما شب هنگام، از كرانه دور شده و در آب عميق شكار مى‌‌كنند. حالا، اينجا جاى بدى هم براى محقق بودن نيست. پس ما حدود پنج ماه هر تابستان با يك كلك ٢٠ مترى، بيرون مى‌‌ زديم و گاهى هفته‌‌ها در دريا زندگى مى‌‌كرديم، مى‌‌خوابيديم و كار مى‌‌كرديم. پس ما حدود پنج ماه هر تابستان با يك كلك ٢٠ مترى، بيرون مى‌‌ زديم و گاهى هفته‌‌ها در دريا زندگى مى‌‌كرديم، مى‌‌خوابيديم و كار مى‌‌كرديم.
پس ما حدود پنج ماه هر تابستان با يك كلك ٢٠ مترى، بيرون مى‌‌ زديم و گاهى هفته‌‌ها در دريا زندگى مى‌‌كرديم، مى‌‌خوابيديم و كار مى‌‌كرديم. ابزار اصلى من يك ويدئوی زيرآبى با يك گيرنده آكوستيك زيرآبى است، كه ميكروفونى زيرآبى است و از طريق اين مى‌‌توانم صدا و رفتار را به هم مرتبط كنم. و كارمان بيشتر غير مداخله جويانه‌‌ست. سعى مى‌‌كنيم آداب معاشرت دلفين‌‌ها را هنگامی كه توى آب هستيم، دنبال كنيم، چون ما در واقع حركات فيزيكى آنها را توى آب مشاهده مى‌كنيم. حالا، دلفين‌‌هاى خال‌‌دار اطلس به چند دليل گونه‌‌هاى واقعاً خوبى براى كار كردن هستند. حالا، دلفين‌‌هاى خال‌‌دار اطلس به چند دليل گونه‌‌هاى واقعاً خوبى براى كار كردن هستند. بدون خال متولد مى‌‌شوند، و با بالا رفتن سن خال پيدا مى‌‌كنند،
و دوره‌هاى تحول رشدى نسبتاً متمايزى را مى‌‌گذرانند، به همين خاطر دنبال كردن رفتارشان جالب است. و در حدود سن ١٥ سالگى، پر از خالهاى مشكى و سفيد مى‌‌شوند. الان اين مادرى كه اينجا مى‌‌بينيد موگسى است. در اين عكس ٣٥ ساله است، اما راستش دلفين‌‌ها مى‌‌توانند تا ٥٠ سالگى زندگى كنند. و مثل همه دلفين‌‌هاى توى جامعه ما، از موگسى عكس گرفتيم و رد خالهاى كوچك و شكستگى‌‌هاى توى بالچه پشتى‌‌‌اش، از موگسى عكس گرفتيم و رد خالهاى كوچك و شكستگى‌‌هاى توى بالچه پشتى‌‌‌اش، و همينطور ردِ الگوهاى خال‌‌دار منحصر به فردش را در طی بلوغش گرفتيم، و همينطور ردِ الگوهاى خال‌‌دار منحصر به فردش را در طی بلوغش گرفتيم، خوب، دلفين‌‌هاى جوان همان طورى كه بزرگ مى‌‌شوند خيلى هم ياد مى‌‌گيرند،
و از سال‌هاى نوجوانى‌‌شان براى تمرين مهارت‌هاى اجتماعى استفاده مى‌‌كنند، و در حدود سن نه سالگى، ماده‌‌ها از جنبه جنسى به بلوغ مى‌‌رسند و توانايى حامله شدن را دارند، و نرها كمى ديرتر بالغ مى‌‌شوند، در حدود سن ١٥ سالگى. و دلفين‌‌ها خيلى در راوبط جنسى بى‌‌قيد و بند هستند، و پس ما بايد تعيين كنيم پدرها كى هستند، در نتيجه آزمايش‌های شناسايى پدر را با جمع‌‌آورى مواد دفع شده در آب و گرفتن دى.اِن.اِى انجام مى‌‌دهيم. خوب اين بدان معناست كه بعد از ٢٨ سال، ما سه نسل را تعقيب مى‌‌كنيم، از جمله مادر بزرگ‌ها و پدر بزرگ‌ها را. دلفين‌‌ها صدا شناس‌‌هاى ذاتى هستند.
اوج صداهايى كه توليد مى‌‌كنند و مى‌‌شنوند ١٠ برابر آنچه است كه ما مى‌‌شنويم و توليد مى‌‌كنیم. اما از علائم ارتباطى ديگرى نيز استفاده مى‌‌كنند. آنها بينايى خوبى دارند، درنتيجه از حالتهاى بدنى براى ارتباط برقرار كردن استفاده مى‌‌كنند. قدرت چشايى دارند اما بويايى خير. و لامسه‌‌شان كار مى‌‌كند. و صدا را مى‌‌توان در داخل آب حس كرد، زيرا مقاومت ظاهرى بافت صوتى در برابر جريان متناوب و آب تقريباً يكسان است. بنابراين دلفين‌‌ها قادر به همهمه كردن و غلغلك دادن يكديگر از دور هستند. حالا، ما برخى چيزها را درباره نحوه به‌كارگيرى صداها با رفتارهايى خاص را مى‌‌دانيم. اكنون، امضای سوتی، یک نوع سوت است
كه مخصوص يك دلفين مستقل است، و مثل اسم می‌ماند. (صدای سوت زدن دلفين) و اين صدا بهتر از همه موردِ بررسى واقع شده است، زيرا اندازه‌‌گيرى آن آسان است، واقعاً، و شما اين سوت را مثلا وقتى كه مادرها و بچه‌‌ها به هم ملحق مى‌‌شوند، می‌شنوید. و شما اين سوت را مثلا وقتى كه مادرها و بچه‌‌ها به هم ملحق مى‌‌شوند، می‌شنوید. صداى ديگرى كه بخوبى مورد بررسى قرار گرفته است، تيك‌‌هاى موقعيت يابى صوتى است. اين سونار دلفين است. (اصوات موقعيت‌‌يابى صوتى دلفين) و آنها از اين تيك‌‌ها براى صيد كردن و غذا خوردن استفاده مى‌‌كنند. اما همچنين مى‌‌توانند اين اصوات را با هم ديگر در قالب وزوزهايى محكم يكجا كرده و بطور دسته جمعى استفاده كنند. براى مثال، نرها يك ماده را در طى تعقيب عاشقانه تحريك مى‌‌كنند.
براى مثال، نرها يك ماده را در طى تعقيب عاشقانه تحريك مى‌‌كنند. مى‌‌دونيد، توى آب برام وزوز كردند. (خنده) به كسى نگيد. اين يك راز است. و شما مى‌‌توانيد واقعاً آن صدا را احساس كنيد. نكته‌‌ مد نظرم اين بود. (خنده) خوب دلفين‌‌ها موجودات سياسى هم هستند، چون بايد كشمكش‌‌هايى را حل كنند. (صداهاى دلفين) و از اين صداهاى قطارى پالسى به همراه رفتارهاى شاخ به شاخ شدن در هنگام دعوا كردن استفاده مى‌‌كنند. و اينها صداهايى هستند كه چندان مورد بررسى قرار نگرفته‌‌اند؛ چون اندازه‌‌گيرى‌‌شان سخت است.
اين ويديويى از دعواى معمولى بين دلفين‌‌هاست. (صداهاى دلفين) خوب شما دو گروه را خواهيد ديد و حالت‌‌هاى كله به كله را مشاهده خواهيد كرد با دهان‌هايى كه بازند، يك عالم جيغ جيغ كردن. جوش و خروشى وجود دارد. و اساساً، يكى از اين گروه‌‌ها دست به عقب نشينى خواهد زد و همه چيز به خوبى حل خواهد شد، و واقعاً به ميزان خيلى بيشترى از خشونت دامن نخواهد زد. اكنون در باهاماس، ما همچنين دلفين‌‌هاى پوزه‌درازِ مقيم آنجا را داريم كه در تعامل اجتماعى با دلفين‌‌هاى خال‌‌دار به سر مى‌برند. براى مثال از بچه‌هاى يگديگر پرستارى مى‌‌كنند.
نرها هنگام دنبال كردن ماده‌‌هاى يكديگر، به نمايش سلطه‌‌گرانه از خود می‌پردازند. نرها هنگام دنبال كردن ماده‌‌هاى يكديگر، به نمايش سلطه‌‌گرانه از خود می‌پردازند. و راستش اين دو گونه هنگام فراری دادن كوسه‌‌ها، یک اتحاد موقتى تشكيل مى‌‌دهند. و راستش اين دو گونه هنگام فراری دادن كوسه‌‌ها، یک اتحاد موقتى تشكيل مى‌‌دهند. و يكى از راهكارهايى كه براى برقرارى هماهنگى استفاده مى‌‌كنند انطباق زمانى‌ست. و يكى از راهكارهايى كه براى برقرارى هماهنگى استفاده مى‌‌كنند انطباق زمانى‌ست. آنها صداها و حركات بدن‌شان را براى بزرگ‌تر و قوی‌تر ديده شدن هم‌‌زمان مى‌‌كنند. آنها صداها و حركات بدن‌شان را براى بزرگ‌تر و قوی‌تر ديده شدن هم‌‌زمان مى‌‌كنند. (صداهاى دلفين) الان اينها دلفين‌‌هاى پوزه‌دراز هستند،
و آنها را مشاهده مى‌‌كنيد كه شروع به هم‌‌زمانى رفتار و صداهايشان كرده‌‌اند. (صداهاى دلفين) مى‌‌بينيد آنها خودشان را با جفت‌شان انطباق زمانى مى‌‌دهند همينطور ديگر جفت‌‌ها. كاش منم همين‌‌قدر هماهنگ بودم. البته مهم است كه به خاطر داشته باشيد شما تنها قادر به شنيدن قسمتهایى از صداى دلفين‌‌ها هستيد كه به گوش انسان شنيده مى‌‌شود. و دلفين‌‌ها صداهاى آلتراسونيك توليد مى‌‌كنند، و ما از تجهيزات خاصى در آب جهت جمع‌‌آورى اين صداها استفاده مى‌‌كنيم. اكنون، محققان در واقع توانسته‌‌اند پيچيدگى سوت‌‌ها را با استفاده از نظريه اطلاعات اندازه‌‌گيرى كنند،
و ميزان سوت‌ها حتی در مقایسه با زبان انسان پیچیدگی زیادی داشته. اما اصوات قطارى پالسى كمى رمزآلودند. اينها الان سه تا طيف نگارند. دو تاشان واژه‌های انسانی است، و يكى آواز دلفين. خب حالا بيايد تو ذهنتان حدس بزنيد كدام يكى دلفين است. الان معلوم مى‌‌شود كه صداهاى قطارى پالسى درواقع كمى شبيه صداهاى انسان هستند. خوب حالا يك راهى كه براى شكستن رمز داريم اين است كه اين سيگنال‌ها را تفسير كرده و بفهميم چه معنايى دارند، اما كار دشوارى است، و ما در واقع هنوز رُزِتا اِستون (برنامه يادگيرى زبان) برای زبان دلفین‌ها نداريم. اما روش دومى كه براى شكستن رمز وجود دارد گسترش نوعى فن‌آوری‌ست،
یک رابط كاربرى كه ارتباط دو سويه را انجام مى‌‌دهد‌‌، و آن چيزى است كه ما سعى داشته‌‌ايم در باهاماس و بی‌وقفه انجام دهيم. اكنون، دانشمندان از رابط کاربری صفحه‌ی کلید استفاده‌ کرده‌اند تا میان خود و گونه‌هایی مانند شامپانزه و دلفین پل بزنند. تا میان خود و گونه‌هایی مانند شامپانزه و دلفین پل بزنند. اين صفحه كليد زير آبى در اورلاندو، فلوريدا، در اِپكات سنتر، در واقع پيچيده‌‌ترين رابط كاربرى دو سويه‌‌اى است كه تابه‌حال براى انسان‌ها و دلفين‌‌ها طراحى شده است تا زير آب با هم كار كنند و مبادله اطلاعاتى انجام دهند. خوب ما مى‌‌خواستيم رابط كاربرى اين چنينى
را در باهاماس داشته باشيم، اما در تنظيماتى طبيعى‌‌تر. و يكى از دلايلى كه ما فكر كرديم قادر به انجام كار هستيم بخاطر اين بود كه دلفين‌‌ها شروع مى‌‌كردند به نشان دادن مقدار زيادى كنجكاوى متقابل نسبت به ما. آنها خودجوش صداها و اداهاى ما را تقليد مى‌‌كردند، و همچنين ما را به بازی‌هاى دلفينى دعوت مى‌‌كردند. و همچنين ما را به بازی‌هاى دلفينى دعوت مى‌‌كردند. راستش دلفين‌‌ها پستاندارانى اجتماعى هستند، در نتيجه عاشق بازى كردن هستند، و يكى از محبوب‌‌ترين بازيهاى‌‌شان كشيدن جلبك دريايى است، يا در اين مورد خزه‌های قهوه‌ای. و آنها خيلى ماهرند. دوست دارند آن را بكشند و از یک پا به پای دیگر پرتاب کنند. و آنها خيلى ماهرند. دوست دارند آن را بكشند و از یک پا به پای دیگر پرتاب کنند.
اكنون در اين فيلم‌‌ها، كارو را داريم كه بالغ است. او در اينجا ٢٥ سال دارد، و اين كوبالت فرزند تازه متولد شده‌‌اش است، و همین حالا دارد یاد می‌گیرد که چطور این بازی را بکند. (صداهاى دلفين) يك‌جورهايى مشغول سربه سر گذاشتن و دست‌انداختن‌اش است. او واقعاً آن خزه را مى‌‌خواهد. حالا، وقتى كه دلفين‌‌ها از انسان‌‌ها براى شركت در اين بازى دعوت مى‌‌كنند، اغلب در آب بطور عمودى فرو میرن، و کمی خزه روى باله‌‌شان خواهند داشت، و يك جورهايى به آن اشاره خواهند كرد و گاهى پايين مى‌‌اندازندش و مى‌‌گذارند كه ما برش داريم. و بعد ما هم كمى بازى «جلبك را دم دست نگه ندار» خواهيم داشت.
اما وقتى كه شيرجه نمى‌‌ريم پايين و برش نمى‌‌داريم، آن را به سطح آب مى‌‌آورند و روى دمشان در مقابل چشمان‌مان تكانش خواهند داد و آن را براى ما مي‌اندازند مثل همان كارى كه براى بچه‌‌هايشان مى‌‌كنند، و بعد ما آن را بر خواهيم داشت و بازى شروع مى‌‌شود. و در نتيجه شروع كرديم به فكر كردن، كه خوب، آيا فكر خوبى نيست نوعى فن‌آورى را بسازيم كه اجازه مى‌‌دهد دلفين‌‌ها بخواهند اين چيزها، اسباب‌بازی‌ها را در به طور همزمان تقاضا كنند؟ پس فكر اوليه اين بود كه صفحه كليدى داشته باشيم از قايق آویزان بود و به رايانه‌‌اى متصل شده بود، و غواصان و دلفين‌‌ها كليدهاى روى صفحه كليد را فعال می‌کردند و با خوشحالى اطلاعات را مبادله می‌کردند
و از يكديگر اسباب بازى می‌خواستند. اما خيلى سريع فهميديم كه دلفين‌‌ها خیلی ساده قصد نداشتند دور و بر قايقى كه از صفحه كليد استفاده مى‌‌كند بچرخند. آنها كارهاى بهترى براى انجام دادن در طبيعت وحشى دارند. شايد در اسارت اين كار را انجام دهند، اما در حیات وحش-- در نتيجه صفحه كليد قابل حملى ساختیم كه مى‌‌توانستيم از توى آب هلش دهيم، و چهار شى كه آنها دوست داشتند با آن بازى كنند را روی آن برچسب زدیم، شال، طناب، خزه‌ی قهوه‌ای، و همچنين يك قايق، كه براى يك دلفين فعاليتى مفرح است. (سوت) و اين سوت برای شال است، كه با نمادى بصرى نيز همراه است. و اينها سوت‌هاى مصنوعى خلق شده هستند.
آنها خارج از فهرست نمايش‌هاى عادى دلفين هستند، اما به آسانى از سوى دلفين‌‌ها تقليد مى‌‌شوند. و من چهار سال را با همكارانم آدام پارك و فابين دلفور صرف سر و کله زدن با اين صفحه كليد كردم و با يكديگر از آن براى درخواست اسباب بازى كردن استفاده مى‌‌كرديم در حالى كه دلفين‌‌ها تماشا مى‌‌كردند. و دلفين‌‌ها مى‌‌توانستند وارد بازى شوند. آنها مى‌‌توانستند به شىء بصرى اشاره كنند، يا مى‌‌توانستند سوت را تقليد كنند. الان این ويديویى از يك دوره است. غواص در اينجا طناب اسباب بازى دارد، و من پشت صفحه كليد در سمت چپ هستم، و كليد طناب را زده‌‌ام،
و اين تقاضايى براى اسباب‌‌بازى از سوى انسان است. پس طناب را برداشته و شيرجه مى‌‌زنم، و ابتدا سعى دارم توجه دلفين‌‌ها را جلب كنم، زيرا يك جورهايى شبيه بچه‌‌هاى كوچك هستند. بايد توجه‌‌شان را نگهداريد. می‌خواهم طناب را بيندازم، ببينم آيا به سمتش می‌آيند. دارن ميان اینجا، و مى‌‌خواهند طناب را بردارند و بعنوان اسباب بازى به اطراف بكشند. الان من در اينجا در سمت چپ كيبورد هستم، و اين اولين بارى است كه ما سعى كرديم اين كار را انجام دهيم. من مى‌‌خواهم سعى كنم اين تقاضا براى اسباب بازى، يعنى طناب اسباب بازى از دلفين‌‌ها را با استفاده از صداى طناب تقاضا كنم.
بگذاريد ببينم آيا آنها ممكن است در واقع بفهمند كه آن چه معنايى دارد. (سوت) آن سوت طناب است. دلفين‌‌ها بالا ميايند، و طناب را مياندازند، آره. عاليه. (تشويق) خوب اين تنها يك بار است. ما با اطمينان نمى‌‌دانيم آيا آنها واقعاً عملكرد سوتها را مى‌‌فهمند. بسيار خوب، پس اسباب بازى دومى در آب داريم. اين يك شال بازى است، و من سعى مى‌‌كنم دلفين‌‌ را به سمت صفحه كليد كشيده و به او سيگنال شنيدارى و بصرى را نشان دهم. الان اين دلفين، كه ما او را "دزد شال" مى‌‌ناميم،
چون در طى اين سال‌‌ها حدود ١٢ شال را دو در كرده است. در واقع، فكر مى‌‌كنيم او جايى در باهاماس بوتيك دارد. خب من به جلو دراز مى‌‌شوم. او شال را در سمت راستش دارد. ما سعى داريم حيوانات را خيلى لمس نكنيم، ما و اقعاً قصد نداريم آنها را زيادى عادت دهيم. و من سعى مى‌‌كنم او را دوباره سمت صفحه كليد هدايت كنم. و غواص در آنجا مى‌‌خواهد صداى شال را براى درخواست شال فعال كند. پس سعى مى‌‌كنم شال را به او دهم. صداى جيغ. تقريباً گمش كردم. اما اين لحظه‌‌اى است كه همه چيز ممكن مى‌‌شود. دلفين پشت صفحه كليد است.
توجه‌ کامل. و اين گاهى‌‌اوقات ساعت‌‌ها ادامه پيدا مى‌‌كند. و من خواستم اين ويديو را با شما به اشتراك بگذارم نه اينكه فقط پيشرفت‌هاى بزرگ را به شما نشان داده‌‌ باشم، چون هنوز اتفاق نيفتاده‌‌اند، در عوض ميزان قصد و توجهى كه اين دلفين‌‌ها دارند و علاقمنديشان به سيستم را نشان‌تان دهم. و به همين خاطر، ما تصميم گرفتيم مقدار بيشترى از تجهیزات پیچیده‌تر را در اختیار بگیریم. پس نيروهايمان را با جورجيا تِك و گروه كامپيوتر پوشیدنی تاد استارنر يكى كرديم تا كامپيوتر پوشیدنی زيرآبى را بسازيم كه آن را CHAT مى‌‌ناميم. [كه کوتاه‌شده‌ی دورسنجى و شنوايى وال‌سانان است.]
اكنون بجاى هل دادى يك صفحه كليد توى آب، غواص سيستم كاملى را تنش مى‌‌كند، و تنها شنيدارى است، پس غواص صداها را روی یک صفحه‌ روی ساعدش فعال می‌کند. پس غواص صداها را روی یک صفحه‌ روی ساعدش فعال می‌کند. صداها از طريق بلندگويى در زير آب پخش مى‌‌شوند، اگر دلفينى صداى سوت را تقليد كرد يا انسانى سوت زد، صداها وارد می‌شوند و محل‌شان توسط دو گيرنده آكوستيكى زير آبى متمركز می‌شوند. كامپيوتر مى‌‌تواند محل کسی را که درخواست اسباب‌بازی کرده تعیین کند. در صورتی که واژه‌ی مشابهی براش وجود داشته باشد. و قدرت واقعى سيستم تشخيص صدا در زمان واقعی‌ست تا ما بتوانيم به دلفين‌‌ها بطور سريع و صحيح جواب دهيم.
تا ما بتوانيم به دلفين‌‌ها بطور سريع و صحيح جواب دهيم. و ما در مرحله نمونه اوليه قرار داريم، اما اين نحوه‌‌اى است كه انتظار داريم كار كند. پس غواصِ الف و غواص ب هر دو كامبيوتر قابل پوشيدن دارند و دلفين‌‌ها صداى سوت را بصورت همان سوت مى‌‌شنوند، غواص صداى سوت را نه تنها به صورت همان سوت در آب مى‌‌شنود، بلکه به صورت واژه‌‌اى از طريق رسانش استخوانی هم می‌شنود. بنابراين وقتى غواصِ الف سوتِ شال را مى‌‌نوازد يا غواص ب سوت خزه را مى‌‌نوازد تا هر کس که دستش است، آن را بیاورد. چيزى كه ما آرزو داريم اتفاق بيفتد اين است كه دلفين صداى سوت را تقليد كند، و اگر خزه دست غواصِ الف باشد، و اگر صدايى باشد كه نواخته شده و مورد تقاضا واقع شده است،
پس غواص آن خزه را به دلفين متقاضى خواهد داد و آنها شادمان بسوى غروب خورشيد شنا خواهند كرد و تا ابد خزه بازى خواهند كرد. حالا، اين مدل از ارتباط برقرار كردن تا چه حدى مى‌‌تواند پيش روى كند؟ خوب، CHAT مخصوص اين طراحى شده است كه به دلفين‌‌ها براى درخواست چيزهايى از ما قدرت ببخشد. طورى طراحى شده است كه واقعاً دو سويه باشد. حالا، آيا آنها تقليد كردن كاربردى سوتها را خواهند آموخت؟ اميدواريم و اينطور فكر مى‌‌كنيم. اما ما در حالی‌كه صدهاى طبيعی‌شان را رمز گشايى مى‌‌كنيم، همچنين قصد داريم آنها را روى سيستم كامپيوترى شده‌‌اى برگردانيم. براى مثال، همين حالا ما مى‌‌توانيم امضاى سوتى خودشان را در
كامپيوتر بگذاريم و تقاضا كنيم با يك دلفين خاص تعامل كند. همينطور، ما مى‌‌توانيم سوت‌ها و اسامى سوت‌هاى مربوط به خودمان را خلق كنيم، و اجازه دهيم كه دلفين‌‌ها از غواصانى خاص براى تعامل برقرار كردن با آنها تقاضا كنند. حالا شايد اينطور باشد كه فن‌آورى تلفن همراه در واقع همان فن‌آورى‌ای باشد كه به ما در برقرار كردن ارتباط با گونه‌‌هاى ديگر در آينده كمك خواهد كرد. در مورد يك دلفين، مى‌‌دانيد، گونه‌‌اى است كه، خوب، آنها شايد در خیلی زمینه‌ها به ما نزدیک باشند. و شايد ما قادر به پذيرفتن آن در حال حاضر نباشيم، اما آنها در محيطى كاملاً متفاوت زندگى مى‌‌كنند، و شما هنوز بايد از طريق اين سيستم‌‌هاى حسى بين اين شكاف، پل بزنيد.
يعنى تصور كنيد چطور مى‌‌شود اگر ذهن گونه‌‌هاى هوشمند ديگر در اين كره را واقعاً بفهميم. متشكرم. (تشويق)
Well, now we're going to the Bahamas to meet a remarkable group of dolphins that I've been working with in the wild for the last 28 years. Now I'm interested in dolphins because of their large brains and what they might be doing with all that brainpower in the wild. And we know they use some of that brainpower for just living complicated lives, but what do we really know about dolphin intelligence? Well, we know a few things. We know that their brain-to-body ratio, which is a physical measure of intelligence, is second only to humans.
Cognitively, they can understand artificially-created languages. And they pass self-awareness tests in mirrors. And in some parts of the world, they use tools, like sponges to hunt fish. But there's one big question left: do they have a language, and if so, what are they talking about? So decades ago, not years ago, I set out to find a place in the world where I could observe dolphins underwater to try to crack the code of their communication system. Now in most parts of the world, the water's pretty murky,
so it's very hard to observe animals underwater, but I found a community of dolphins that live in these beautiful, clear, shallow sandbanks of the Bahamas which are just east of Florida. And they spend their daytime resting and socializing in the safety of the shallows, but at night, they go off the edge and hunt in deep water. Now, it's not a bad place to be a researcher, either. So we go out for about five months every summer in a 20-meter catamaran, and we live, sleep and work at sea for weeks at a time. My main tool is an underwater video with a hydrophone,
which is an underwater microphone, and this is so I can correlate sound and behavior. And most of our work's pretty non-invasive. We try to follow dolphin etiquette while we're in the water, since we're actually observing them physically in the water. Now, Atlantic spotted dolphins are a really nice species to work with for a couple of reasons. They're born without spots, and they get spots with age, and they go through pretty distinct developmental phases, so that's fun to track their behavior. And by about the age of 15, they're fully spotted black and white. Now the mother you see here is Mugsy.
She's 35 years old in this shot, but dolphins can actually live into their early 50s. And like all the dolphins in our community, we photographed Mugsy and tracked her little spots and nicks in her dorsal fin, and also the unique spot patterns as she matured over time. Now, young dolphins learn a lot as they're growing up, and they use their teenage years to practice social skills, and at about the age of nine, the females become sexually mature, so they can get pregnant, and the males mature quite a bit later, at around 15 years of age.
And dolphins are very promiscuous, and so we have to determine who the fathers are, so we do paternity tests by collecting fecal material out of the water and extracting DNA. So what that means is, after 28 years, we are tracking three generations, including grandmothers and grandfathers. Now, dolphins are natural acousticians. They make sounds 10 times as high and hear sounds 10 times as high as we do. But they have other communication signals they use. They have good vision, so they use body postures to communicate. They have taste, not smell.
And they have touch. And sound can actually be felt in the water, because the acoustic impedance of tissue and water's about the same. So dolphins can buzz and tickle each other at a distance. Now, we do know some things about how sounds are used with certain behaviors. Now, the signature whistle is a whistle that's specific to an individual dolphin, and it's like a name. (Dolphin whistling noises) And this is the best-studied sound, because it's easy to measure, really, and you'd find this whistle when mothers and calves are reuniting, for example.
Another well studied sound are echolocation clicks. This is the dolphin's sonar. (Dolphin echolocation noises) And they use these clicks to hunt and feed. But they can also tightly pack these clicks together into buzzes and use them socially. For example, males will stimulate a female during a courtship chase. You know, I've been buzzed in the water. (Laughter) Don't tell anyone. It's a secret. And you can really feel the sound. That was my point with that. (Laughter) So dolphins are also political animals,
so they have to resolve conflicts. (Dolphin noises) And they use these burst-pulsed sounds as well as their head-to-head behaviors when they're fighting. And these are very unstudied sounds because they're hard to measure. Now this is some video of a typical dolphin fight. (Dolphin noises) So you're going to see two groups, and you're going to see the head-to-head posturing, some open mouths, lots of squawking. There's a bubble. And basically, one of these groups will kind of back off
and everything will resolve fine, and it doesn't really escalate into violence too much. Now, in the Bahamas, we also have resident bottlenose that interact socially with the spotted dolphins. For example, they babysit each other's calves. The males have dominance displays that they use when they're chasing each other's females. And the two species actually form temporary alliances when they're chasing sharks away. And one of the mechanisms they use to communicate their coordination is synchrony. They synchronize their sounds and their body postures
to look bigger and sound stronger. (Dolphins noises) Now, these are bottlenose dolphins, and you'll see them starting to synchronize their behavior and their sounds. (Dolphin noises) You see, they're synchronizing with their partner as well as the other dyad. I wish I was that coordinated. Now, it's important to remember that you're only hearing the human-audible parts of dolphin sounds, and dolphins make ultrasonic sounds, and we use special equipment in the water
to collect these sounds. Now, researchers have actually measured whistle complexity using information theory, and whistles rate very high relative to even human languages. But burst-pulsed sounds is a bit of a mystery. Now, these are three spectragrams. Two are human words, and one is a dolphin vocalizing. So just take a guess in your mind which one is the dolphin. Now, it turns out burst-pulsed sounds actually look a bit like human phonemes. Now, one way to crack the code is to interpret these signals and figure out what they mean,
but it's a difficult job, and we actually don't have a Rosetta Stone yet. But a second way to crack the code is to develop some technology, an interface to do two-way communication, and that's what we've been trying to do in the Bahamas and in real time. Now, scientists have used keyboard interfaces to try to bridge the gap with species including chimpanzees and dolphins. This underwater keyboard in Orlando, Florida, at the Epcot Center, was actually the most sophisticated ever two-way interface designed for humans and dolphins to work together under the water
and exchange information. So we wanted to develop an interface like this in the Bahamas, but in a more natural setting. And one of the reasons we thought we could do this is because the dolphins were starting to show us a lot of mutual curiosity. They were spontaneously mimicking our vocalizations and our postures, and they were also inviting us into dolphin games. Now, dolphins are social mammals, so they love to play, and one of their favorite games is to drag seaweed, or sargassum in this case, around. And they're very adept. They like to drag it
and drop it from appendage to appendage. Now in this footage, the adult is Caroh. She's 25 years old here, and this is her newborn, Cobalt, and he's just learning how to play this game. (Dolphin noises) She's kind of teasing him and taunting him. He really wants that sargassum. Now, when dolphins solicit humans for this game, they'll often sink vertically in the water, and they'll have a little sargassum on their flipper, and they'll sort of nudge it and drop it sometimes on the bottom and let us go get it, and then we'll have a little seaweed keep away game.
But when we don't dive down and get it, they'll bring it to the surface and they'll sort of wave it in front of us on their tail and drop it for us like they do their calves, and then we'll pick it up and have a game. And so we started thinking, well, wouldn't it be neat to build some technology that would allow the dolphins to request these things in real time, their favorite toys? So the original vision was to have a keyboard hanging from the boat attached to a computer, and the divers and dolphins would activate the keys on the keypad and happily exchange information
and request toys from each other. But we quickly found out that dolphins simply were not going to hang around the boat using a keyboard. They've got better things to do in the wild. They might do it in captivity, but in the wild -- So we built a portable keyboard that we could push through the water, and we labeled four objects they like to play with, the scarf, rope, sargassum, and also had a bow ride, which is a fun activity for a dolphin. (Whistle) And that's the scarf whistle, which is also associated with a visual symbol. And these are artificially created whistles.
They're outside the dolphin's normal repertoire, but they're easily mimicked by the dolphins. And I spent four years with my colleagues Adam Pack and Fabienne Delfour, working out in the field with this keyboard using it with each other to do requests for toys while the dolphins were watching. And the dolphins could get in on the game. They could point at the visual object, or they could mimic the whistle. Now this is video of a session. The diver here has a rope toy, and I'm on the keyboard on the left, and I've just played the rope key,
and that's the request for the toy from the human. So I've got the rope, I'm diving down, and I'm basically trying to get the dolphin's attention, because they're kind of like little kids. You have to keep their attention. I'm going to drop the rope, see if they come over. Here they come, and then they're going to pick up the rope and drag it around as a toy. Now, I'm at the keyboard on the left, and this is actually the first time that we tried this. I'm going to try to request this toy, the rope toy, from the dolphins using the rope sound.
Let's see if they might actually understand what that means. (Whistle) That's the rope whistle. Up come the dolphins, and drop off the rope, yay. Wow. (Applause) So this is only once. We don't know for sure if they really understand the function of the whistles. Okay, so here's a second toy in the water. This is a scarf toy, and I'm trying to lead the dolphin over to the keyboard to show her the visual and the acoustic signal. Now this dolphin, we call her "the scarf thief,"
because over the years she's absconded with about 12 scarves. In fact, we think she has a boutique somewhere in the Bahamas. So I'm reaching over. She's got the scarf on her right side. And we try to not touch the animals too much, we really don't want to over-habituate them. And I'm trying to lead her back to the keyboard. And the diver there is going to activate the scarf sound to request the scarf. So I try to give her the scarf. Whoop. Almost lost it. But this is the moment where everything becomes possible. The dolphin's at the keyboard.
You've got full attention. And this sometimes went on for hours. And I wanted to share this video with you not to show you any big breakthroughs, because they haven't happened yet, but to show you the level of intention and focus that these dolphins have, and interest in the system. And because of this, we really decided we needed some more sophisticated technology. So we joined forces with Georgia Tech, with Thad Starner's wearable computing group, to build us an underwater wearable computer that we're calling CHAT. [CHAT: Cetacean Hearing And Telemetry]
Now, instead of pushing a keyboard through the water, the diver's wearing the complete system, and it's acoustic only, so basically the diver activates the sounds on a keypad on the forearm, the sounds go out through an underwater speaker, if a dolphin mimics the whistle or a human plays the whistle, the sounds come in and are localized by two hydrophones. The computer can localize who requested the toy if there's a word match. And the real power of the system is in the real-time sound recognition, so we can respond to the dolphins
quickly and accurately. And we're at prototype stage, but this is how we hope it will play out. So Diver A and Diver B both have a wearable computer and the dolphin hears the whistle as a whistle, the diver hears the whistle as a whistle in the water, but also as a word through bone conduction. So Diver A plays the scarf whistle or Diver B plays the sargassum whistle to request a toy from whoever has it. What we hope will happen is that the dolphin mimics the whistle, and if Diver A has the sargassum, if that's the sound that was played and requested,
then the diver will give the sargassum to the requesting dolphin and they'll swim away happily into the sunset playing sargassum for forever. Now, how far can this kind of communication go? Well, CHAT is designed specifically to empower the dolphins to request things from us. It's designed to really be two-way. Now, will they learn to mimic the whistles functionally? We hope so and we think so. But as we decode their natural sounds, we're also planning to put those back into the computerized system. For example, right now we can put their own signature whistles
in the computer and request to interact with a specific dolphin. Likewise, we can create our own whistles, our own whistle names, and let the dolphins request specific divers to interact with. Now it may be that all our mobile technology will actually be the same technology that helps us communicate with another species down the road. In the case of a dolphin, you know, it's a species that, well, they're probably close to our intelligence in many ways and we might not be able to admit that right now, but they live in quite a different environment, and you still have to bridge the gap with the sensory systems.
I mean, imagine what it would be like to really understand the mind of another intelligent species on the planet. Thank you. (Applause)