021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چگونه هوش مصنوعی حافظه، كار و زندگی اجتماعی ما را بهبود می‌بخشد

Tom Gruber

How AI can enhance our memory, work and social lives

How smart can our machines make us? Tom Gruber, co-creator of Siri, wants to make "humanistic AI" that augments and collaborates with us instead of competing with (or replacing) us. He shares his vision for a future where AI helps us achieve superhuman performance in perception, creativity and cognitive function -- from turbocharging our design skills to helping us remember everything we've ever read and the name of everyone we've ever met. "We are in the middle of a renaissance in AI," Gruber says. "Every time a machine gets smarter, we get smarter."


تگ های مرتبط :

AI, Collaboration, Computers
من به اين جا اومدم تا طرز فكر جديدی درباره زمينه فعاليت خودم یعنی هوش مصنوعی به شما معرفی كنم. من فكر می‌كنم كه هدف هوش مصنوعی قدرتمندتر كردن انسانها با هوش ماشينيه. وهر چه ماشين‌ها هوشمندتر بشن، ما هوشمندتر ميشيم. من به اين ميگم "هوش مصنوعی انسانی"، نوعی هوش مصنوعی كه برای برآورده كردن نيازهای انسانها از طریق تقويت و همكاری با انسانها طراحی شده. حالا، امروز خوشحالم كه می‌بینم كه ايده داشتن يك دستيار هوشمند به دغدغه اصلی نبديل شده. یک تعبير جا افتاده از تعامل بين انسان و هوش مصنوعی.
و يكي از اونها كه من در خلقش كمك كردم اسمش هست Siri. شما Siri رو ميشناسيد. Siri چيزيه كه قصد شما رو می‌دونه. و به شما كمك می‌كنه اون رو انجام بديد. كمك می‌كنه كارها رو انجام بديد. ولي چيزی كه شما ممكنه ندونيد اينه كه ما Siri رو طراحی كرديم تا به عنوان يك هوش مصنوعی انسانی با يك واسط مكالمه انسان رو قدرتمندتر كنه. واسطی كه باعث شد افراد باهر ميزان توانایی و مستقل از اين كه كی هستن از اون استفاده كنن. حالا براي بيشتر ما، تأثير اين تكنولوژی كمي ساده‌تر كردن انجام كارهاست.
ولي برای دوست من، دنيل تاثير هوش مصنوعی در اين سيستمها سرنوشت‌سازه. ميدونيد، دنيل واقعا پسر اجتماعيه، او نابينا و معلوله و اين باعث ميشه نتونه راحت از دستگاههايی كه ما قدرشونو نميدونيم استفاده كنه. آخرين باری كه خونشون بودم برادرش گفت، "صبر كن! دنيل هنوز آماده نيست! داره با خانمی كه اينترنتی باهاش آشنا شده تلفنی حرف ميزنه." من گفتم:"چه باحال! چطوری؟" خب، دنيل براي گذروندن زندگی اجتماعيش از Siri استفاده می‌كنه و بدون نيازبه كمك كسانی كه ازش مراقبت ميكنن ايميل و پيام متنی بزنه و تماس تلفنی برقرار كنه. جالبه نه؟
اين اتفاق بزرگيه. اين آدم می‌تونه به كمك رابطه‌ش با هوش مصنوعی با انسانهای واقعی رابطه داشته باشه. و اين، كار هوش مصنوعی انسانيه. يه مثال ديگه از اثراتی كه زندگی آدما رو تغيير ميده تشخيص سرطانه. وقتی يك پزشك در مورد سرطان ترديد داره از بيمار نمونه ميگره و اون رو به پاتولوژيست ميده كه زير ميكروسكوپ نمونه رو بررسی کنه. حالا پاتولوژيست هرروز صدها اسلايد و ميليونها سلول رو نگاه می‌کنه. برای كمك به انجام اين كار بعضی محققان با استفاده از هوش مصنوعی يك "طبقه بندی كننده" هوشمند ساختند.
طبقه بندی كننده الان با ديدن تصاوير مشخص میکنه كه "اين سرطان هست يا نيست" قبلا طبقه بند خوب عمل ميكرد، اما نه به خوبی انسان، كه اكثر مواقع درست تشحيص ميداد. اما وقتي توانايی ماشين و انسان رو باهم تركيب كردند دفت به ۹۹/۵ درصد رسيد. همكاری هوش مصنوعی با انسان۸۵ درصد خطا ها رو از بين برد و به پاتولوژيست اجازه داد به تنهايی كار كند. در غير اين صورت بسياری از سرطانها ممكن بود درمان نشده باقی بمون حالا، برای آدم کنجکاو، مشخص ميشه كه انسان توی رد كردن جوابهای مثبت اشتباه بهتر عمل می‌كنه و ماشين در مواردی كه تشخيص آنها دشوار هست.
ولي درسي كه در اين جا می‌گيريم اين نيست كه كدوم برای اين كار طبقه بندی بهتر هستن. اين چيزها هرروز در حال تغيير هستن، درسي كه مي‌گيريم اين هست كه از تركيب توانايیهای افراد و ماشين همكاری به وجود اومد كه عملكردی به اندازه يك ابر‌انسان داشت. و اين قدرت هوش مصنوعی انسانی رو نشون ميده حال بيايد به يک مثال ديگه درباره عملکرد توربوشارژینگ نگاه كنيم اين جا موضوع، طراحی است. حال فرض كنيد شما يك مهندس هستيد. ميخواهيد يك فريم جديد از يك درام طراحی كنيد. همه ابزارهای نرم افزاری و طراحی رو ميگيريد
و فرم و ابزارها رو در اونها وارد ميكنيد و سپس عملكرد طرح رو تحليل ميکنید. اين به شما يك طرح ميده اگه همه اون ابزارها رو به يك سيستم هوش مصنوعی بديد ميتونه هزاران طرح توليد كنه. اين ويدئو از نرم افزار Autodesk فوق العاده ست. واقعيه! و اين شكلی روش طراحی ما رو دچار تغيير ميكنه. الان اين مهندس ميگه كه طرح بايد چه چيزی رو در نهايت به دست بياره و ماشين ميگه "اينها يافته‌های ممكن هستن" حالا، كار مهندس اينه كه اون طرحی رو كه از همه بيشتر با اهداف طراحی جور هست انتخاب كنه،
اون به عنوان انسان به خاطر قدرت تشخيص و تخصصش بهتر از هركس ديگه اين رو تشخيص ميده اينجا طرحی كه نهايت انتخاب ميشه شبيه چيزی كه به نظر طبيعت طراحيش كرده، منهای ميليونها سال تكامل و همه چيزهای غيرضروری حالا بيايد ببينيم كه اين ايده هوش مصنوعی انسانی ما رو كجا میبره اگه تا ورای مرزهای احتمالی دنبالش كنيم مار و كجا ميبره چه جور قدرتی دوست داريم به دست بياريم؟ مثلا بهبودشناختی! چطوره؟ به جای اين كه بپرسيم "چقدر ميتونيم ماشينامونو هوشمند كنيم؟" بيايد بپرسيم
"ماشينامون چقدر ميتونن مارو هوشمند كنن؟" يعني، مثلا حافظه رو در نظر بگيريد حافظه اساس هوش انسانه ولی دچار عيوب زياديه ما خوب ميتونيم داستان تعريف كنيم اما نميتونيم اونو با جزييات به ياد بياريم و حافظه‌مون هم به مرور زمان از بين ميره مثلا اين كه دهه ۶۰ چی شد، من هم ميتونم اونجا برم؟ [خنده حضار] ولی چی ميشد اگه ما هم حافظه‌ای مثل حافظه کامپيوتر داشتيم و تو زندگی ازش استفاده ميكرديم؟ چی ميشد اگه هر آدمی كه ميديديم به خاطر می آورديم، اين كه تلفظ صحيح اسمشون چی بود،
جزييات خونواده‌شون، ورزش مورد علاقه و آخرين مكالمه‌ای كه باهاشون داشتيم؟ اگه تو كل زندگيتون چنين حافظه‌ای داشتين، ميتونستين به همه تعاملاتی كه با ديگران در طول زمان داشتين ازديدگاه هوش مصنوعی نگاه كنين و روی روابط بين فرديتون تاثير بذاريد. چی ميشد ميتونستين به AI بگيد هرچی كه شما تا حالا خوندين رو بخونه و هر آهنگی كه تاحالا گوش كردين رو گوش كنه، به عنوان كوچكترين سرنخ ميتونست بهتون كمك كنه، هرچی تاحالا ديدين يا شنيدين رو به خاطر بيارين. تصور كنين اين چقدر ميتونه به توانايی شما برای ساختن ارتباطات جديد و تشكيل ايده‌های جديد كمك كنه.
و در مورد بدنمون چطور؟ چي ميشد ميتونستيم تاثير هر غذا يا قرصی كه ميخوريم يا شبهايی كه تا صبح بيدار ميمونيم رو بياد بياريم ميتونستيم هركار كه ميخوايم با اطلاعاتمون درباره چيزهايی كه حالمون رو خوب ميكنه و سالم نگهمون ميداره انجام بديم و تصور كنيد اين چقدر ميتونست روشی كه ما حساسيتها و بيماريهای مزمن رو مديريت مي‌کنيم تحت تاثير قرار بده من معتقدم هوش مصنوعی ميتونه امكان بهبود حافظه شخصی رو به واقعيت تبديل كنه. نميتونم بگم چه موقع، يا اين كه چه عواملی در اين موضوع دخيل هستند، اما فكر ميكنم كه اين تحول اجتناب ناپذيره، چرا كه هرچيزی كه امروز هوش مصنوعی رو موفق ميکنه
از جمله در دسترس بودن اطلاعات جامع و توانايی ماشينها براي معنا بخشيدن به اين اطلاعات ميتونه به اطلاعات مربوط به زندگی ما اعمال بشه و اين اطلاعات امروزه برای همه ما قابل دسترسيه، چون زندگی امروزی به صورت ديجيتال بوسيله موبايل و بصورت آنلاين اداره ميشه. به نظر من، حافظه شخصی يك حافظه خصوصيه. ما انتخاب ميكنيم كه چه چيزی رو بخاطر بياريم و چه چيزی رو به خاطر نياريم. اين بسيار مهمه كه اين مساله محرمانه باقی بمونه. حالا برای بيشتر ما، اثر حافظه شخصی بهبود یافته دستيابی به يك ذهن قدرتمند تره كه اگر خوشبين باشيم، كمی نيز اجتماعی‌تر شده.
ولي براي ميليونها نفر كه از آلزايمر و دمانس رنج ميبرند تفاوتی كه حافظه بهبود يافته ميتونه ايجاد كنه به اندازه تفاوت يك زندگی ايزوله با يك زندگی با عزت و پررفت و آمده. ما در حال حاضر درست در دوره رنسانس هوش مصنوعی قرار داريم. منظورم اينه كه ازهمين چند سال پيش ما شروع به پيدا كردن راه‌حلهايی برای مسائل هوش مصنوعی كرديم كه دهها سال بوده كه با آنها درگير بوديم: درك صحبت و متن و فهم تصوير. ما برای اين كه چطور از اين تكنولوژی قدرتمند استفاده كنيم آزاديم ميتونيم ازش برای اتوماسيون استفاده كنيم و باهاش رقابت كنيم، و همچنين ميتونيم ازش برای قدرتمندتر كردن خودمون و همكاريش با ما
استفاده كنيم تا محدوديتهای شناختی خودمون رو از بين ببريم و ازش برای انجام كارهايی كه ميخوايم انجام بديم كمك بگيريم كه فقط اونها رو بهتر انجام بديم. و هرچه كه روشهای بهتری براي دادن هوش به ماشينها كشف می‌كنيم. ميتونيم اون هوش رو به همه دستيارهای هوشمند توی دنيا، و در نتيجه به هر شخصی فارغ از شرايطش، توزيع كنيم، و به همين خاطر هست كه هر وقت يه ماشين هوشمندتر ميشه. "ما" هوشمند تر ميشيم، به همين خاطر هست كه هوش مصنوعی ارزش گسترش پيدا كردن داره. متشكرم. [تشويق حضار]
I'm here to offer you a new way to think about my field, artificial intelligence. I think the purpose of AI is to empower humans with machine intelligence. And as machines get smarter, we get smarter. I call this "humanistic AI" -- artificial intelligence designed to meet human needs by collaborating and augmenting people. Now, today I'm happy to see that the idea of an intelligent assistant is mainstream. It's the well-accepted metaphor for the interface between humans and AI.
And the one I helped create is called Siri. You know Siri. Siri is the thing that knows your intent and helps you do it for you, helps you get things done. But what you might not know is that we designed Siri as humanistic AI, to augment people with a conversational interface that made it possible for them to use mobile computing, regardless of who they were and their abilities. Now for most of us, the impact of this technology is to make things a little bit easier to use.
But for my friend Daniel, the impact of the AI in these systems is a life changer. You see, Daniel is a really social guy, and he's blind and quadriplegic, which makes it hard to use those devices that we all take for granted. The last time I was at his house, his brother said, "Hang on a second, Daniel's not ready. He's on the phone with a woman he met online." I'm like, "That's cool, how'd he do it?" Well, Daniel uses Siri to manage his own social life -- his email, text and phone -- without depending on his caregivers. This is kind of interesting, right?
The irony here is great. Here's the man whose relationship with AI helps him have relationships with genuine human beings. And this is humanistic AI. Another example with life-changing consequences is diagnosing cancer. When a doctor suspects cancer, they take a sample and send it to a pathologist, who looks at it under a microscope. Now, pathologists look at hundreds of slides and millions of cells every day. So to support this task, some researchers made an AI classifier.
Now, the classifier says, "Is this cancer or is this not cancer?" looking at the pictures. The classifier was pretty good, but not as good as the person, who got it right most of the time. But when they combine the ability of the machine and the human together, accuracy went to 99.5 percent. Adding that AI to a partnership eliminated 85 percent of the errors that the human pathologist would have made working alone. That's a lot of cancer that would have otherwise gone untreated. Now, for the curious, it turns out that the human was better at rejecting false positives,
and the machine was better at recognizing those hard-to-spot cases. But the lesson here isn't about which agent is better at this image-classification task. Those things are changing every day. The lesson here is that by combining the abilities of the human and machine, it created a partnership that had superhuman performance. And that is humanistic AI. Now let's look at another example with turbocharging performance. This is design. Now, let's say you're an engineer. You want to design a new frame for a drone.
You get out your favorite software tools, CAD tools, and you enter the form and the materials, and then you analyze performance. That gives you one design. If you give those same tools to an AI, it can generate thousands of designs. This video by Autodesk is amazing. This is real stuff. So this transforms how we do design. The human engineer now says what the design should achieve, and the machine says, "Here's the possibilities." Now in her job, the engineer's job
is to pick the one that best meets the goals of the design, which she knows as a human better than anyone else, using human judgment and expertise. In this case, the winning form looks kind of like something nature would have designed, minus a few million years of evolution and all that unnecessary fur. Now let's see where this idea of humanistic AI might lead us if we follow it into the speculative beyond. What's a kind of augmentation that we would all like to have? Well, how about cognitive enhancement? Instead of asking,
"How smart can we make our machines?" let's ask "How smart can our machines make us?" I mean, take memory for example. Memory is the foundation of human intelligence. But human memory is famously flawed. We're great at telling stories, but not getting the details right. And our memories -- they decay over time. I mean, like, where did the '60s go, and can I go there, too? (Laughter) But what if you could have a memory that was as good as computer memory, and was about your life?
What if you could remember every person you ever met, how to pronounce their name, their family details, their favorite sports, the last conversation you had with them? If you had this memory all your life, you could have the AI look at all the interactions you had with people over time and help you reflect on the long arc of your relationships. What if you could have the AI read everything you've ever read and listen to every song you've ever heard? From the tiniest clue, it could help you retrieve anything you've ever seen or heard before.
Imagine what that would do for the ability to make new connections and form new ideas. And what about our bodies? What if we could remember the consequences of every food we eat, every pill we take, every all-nighter we pull? We could do our own science on our own data about what makes us feel good and stay healthy. And imagine how this could revolutionize the way we manage allergies and chronic disease. I believe that AI will make personal memory enhancement a reality. I can't say when or what form factors are involved,
but I think it's inevitable, because the very things that make AI successful today -- the availability of comprehensive data and the ability for machines to make sense of that data -- can be applied to the data of our lives. And those data are here today, available for all of us, because we lead digitally mediated lives, in mobile and online. In my view, a personal memory is a private memory. We get to choose what is and is not recalled and retained. It's absolutely essential that this be kept very secure. Now for most of us,
the impact of augmented personal memory will be a more improved mental gain, maybe, hopefully, a bit more social grace. But for the millions who suffer from Alzheimer's and dementia, the difference that augmented memory could make is a difference between a life of isolation and a life of dignity and connection. We are in the middle of a renaissance in artificial intelligence right now. I mean, in just the past few years, we're beginning to see solutions to AI problems that we have struggled with literally for decades: speech understanding, text understanding,
image understanding. We have a choice in how we use this powerful technology. We can choose to use AI to automate and compete with us, or we can use AI to augment and collaborate with us, to overcome our cognitive limitations and to help us do what we want to do, only better. And as we discover new ways to give machines intelligence, we can distribute that intelligence to all of the AI assistants in the world, and therefore to every person, regardless of circumstance. And that is why, every time a machine gets smarter,
we get smarter. That is an AI worth spreading. Thank you. (Applause)