021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

آفریقا چطور می‌تواند به رشدش ادامه دهد؟

Ngozi Okonjo-Iweala

How Africa can keep rising

African growth is a trend, not a fluke, says economist and former Finance Minister of Nigeria Ngozi Okonjo-Iweala. In this refreshingly candid and straightforward talk, Okonjo-Iweala describes the positive progress on the continent and outlines eight challenges African nations still need to address in order to create a better future.


تگ های مرتبط :

Africa, Business, Collaboration
داستانِ ترقی آفریقا داره به چالش کشیده میشه. حدود ۱۰ سال پیش، من در مورد آفریقا صحبت کردم، آفریقایی سرشار از امید و فرصت، یک آفریقای کارآفرین، آفریقایی بسیار متفاوت از آنچه شما معمولا درباره‌اش می‌شنوید: مرگ، فقر و بیماری. و چیزی که من در موردش صحبت کردم، بخشی از آنچه شد که ما امروز به نام داستانِ ترقی آفریقا می شناسیم. من میخوام دو تا داستان در مورد ترقی آفریقا بگم. داستان اول در مورد کشور رواندا، کشوری که در مسیرآزمایشها و سختیهای زیادی قرار داره. رواندا تصمیم گرفت تا قطب تکنولوژی، یا قطب تکنولوژی در قاره آفریقا بشه.
رواندا یک کشور کوهستانی با نواحی پر ارتفاع است، تا حدودی شبیه به اینجا، بنابراین سرویس رسانی به مردم خیلی دشواره. در این شرایط رواندا چی گفت؟ برای حفظ جان انسانها، اونها میخوان از پهباد برای رسوندن داروهای حیاتی، واکسن و خون به کسانی که در مناطق صعب العبور هستند استفاده کنند و این کار با همکاری شرکت Zipline، UPS و Gavi که یک اتحادیه جهانی واکسیناسیون است انجام می‌گیره. از این طریق، زندگیه‌ی زیادی حفظ خواهد شد. این بخشی از خلاقیتی هست که ما می‌خوایم در ترقی آفریقا ببینیم. داستان دوم در ارتباط با چیزی هست که من مطمئنم اغلب شما اون رو دیده یا به خاطر میارید.
اغلب کشورهای آفریقایی از خشکسالی و سیل رنج می برند، و به دلیل تغییرات اقلیمی این وضعیت داره مرتبا بیشتر میشه. در این مواقع، اونها معمولا منتظر درخواستهای بین‌المللی برای جمع‌آوری پول هستند. شما تصاویر کودکانی که مگس روی صورتشون نشسته و اجساد حیوانات و چیزهای دیگر رو می‌بینید. الان این کشورها، ۳۲ کشور، زیر سایه اتحادیه آفریقا دور هم آمدند و تصمیم به تشکیل نهادی با عنوان ظرفیت ریسک آفریقایی (ARC) گرفتند. این نهاد چه کاری می‌کنه؟ این یک آژانس بیمه آب و هوایی است، و کاری که این کشورها میکنن اینه که سالانه حق بیمه‌ای رو پرداخت می‌کنند، در حدود ۳ میلیون دلار از منابع خودشون،
و در شرایطی که یکی از این کشورها دچار خشکسالی شدید یا سیل شد، این پول به اون پرداخت میشه، تا ازین طریق کشورها بتونن از مردمشان حمایت و مراقبت کنند، به جای اینکه منتظر رسیدن کمک باشند. نهاد ظرفیت ریسک آفریقایی سال پیش مبلغ ۲۶ میلیون دلار به موریتانی، سنگال و نیجریه پرداخت. این پول به اونها کمک کرد تا از ۱/۳ میلیون نفر در برابر خشکسالی مراقبت کنند. این کشورها تونستن معیشت مردم رو تامین کنند، برای دام علوفه بخرند، بچه ها رو در مدارس تغذیه کنند و به طور خلاصه، مردم رو به جای مهاجرت به جاهای دیگه در خونه نگه دارند. اینها داستانهایی هستند از آفریقایی که آماده قبول مسئولیت خودش،
و به دنبال راه حل برای مسائل خودش هست. اما الان اون روایت به چالش کشیده شده به این دلیل که این قاره در دو سال اخیر خوب عمل نکرده. این قاره در ۱/۵ دهه گذشته با ۵درصد رشد سالانه همراه بوده، اما پیش بینی امسال ۳ درصد بود. چرا؟ در یک محیط متغیر جهانی، قیمت کالاها در حال کاهش هست. بسیاری از اقتصادها هنوز کالا محور هستند، بنابراین عملکردشان رو به کاهشه. و حالا خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (Brexit) این مسئله رو ساده تر نمی‌کنه. من هرگز نمی‌دونستم که برگزیت ممکنه اتفاق بیفته و این یکی از اون چیزهایی می‌تونه باشه که باعث بلاتکلیفی جهانی میشه
مثل چیزی که الان داریم. حالا این شرایطی هست که داریم، و فکر می‌کنم زمان اون رسیده که ما فکر کنیم و تصمیم بگیریم و بگیم کشورهای آفریقایی چه کارهایی رو به درستی انجام دادند؟ و چه کارهای اشتباهی انجام دادن؟ ما چطور می‌تونیم از همه این چیزها نتیجه و درس بگیریم و ترقی آفریقا رو حفظ کنیم؟ اجازه بدید در مورد ۶ نکته که فکر می‌کنم درست انجام دادیم صحبت کنم. نکته اول مدیریت بهتر اقتصادهای خودمون هست. دهه‌های ۸۰ و ۹۰ دوران اشتباهات بودند، زمانی که آفریقا در مسیر درستی قرار نداشت، و عده‌ای از شما طرح روی جلد مجله اکونومیست رو بخاطر دارید که گفته بود "آفریقای گم شده".
اما در دهه ۲۰۰۰، سیاست گذاران یاد گرفتند که باید فضای اقتصاد کلان رو بهتر مدیریت کنند تا ثبات رو تامین کنند، تورم رو تک نرخی نگه دارند، کسری بودجه شون رو زیر ۳ درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) نگه دارن، به سرمایه گذاران داخلی و خارجی ثبات بدهند تا آنها اعتماد لازم رو برای سرمایه گذاری در این اقتصادها داشته باشند. این نکته اول بود. دوم، وام. در سال ۱۹۹۴، نسبت وام به تولید ناخالص داخلی در کشورهای آفریقایی ۱۳۰ درصد بود، و آنها فضای مالی نداشتند. آنها نمی‌تونستن منابعشون رو برای توسعه خودشون سرمایه‌گذاری کنند چون در حال پرداخت وام بودند.
ممکنه عده‌ای از شما در حمایت از کشورهای آفریقایی برای کاهش بازپرداخت وام فعالیت کرده باشدین. طلبکاران خصوصی، چند جانبه و دو جانبه دور هم جمع شدند و تصمیم به ایجاد برنامه کشورهای بسیار مقروض فقیر (HIPC) گرفتند تا پرداخت وام آنها کاهش پیدا کنه. این کار در سال ۲۰۰۵ باعث کاهش نرخ وام به تولید ناخالص داخلی حدود ۳۰ درصد شد، و منابع کافی برای سرمایه گذاری مجدد فراهم شد. نکته سوم بنگاه‌های ضرر ده بود. دولتها درگیر کسب و کارهایی بودند که هیچ جایی برای آنها وجود نداشت. آنها کسب و کارهایی رو راه می انداخت که ضرر ده بودن. بینابراین، برخی ازین بنگاه ها دوباره بازسازی شدن،
تجاری، خصوصی و یا تعطیل شدن، و باز کمتری رو بر دوش دولت گذاشتن. نکته چهارم خیلی جالبه. انقلاب مخابرات اومد، و کشورهای آفریقایی رو متحول کرد. در سال ۲۰۰۰، ما ۱۱ میلیون خط تلفن داشتیم. امروز ما حدود ۶۸۷ میلیون خط موبایل در قاره آفریقا داریم. و این ما رو قادر ساخت تا با بعضی از تکنولوژیهای موبایل رو به جلو حرکت کنیم به جایی که آفریقا واقعا پیشرو هست. در کنیا، توسعه خدمات مالی مبتنی بر موبایل --- M-Pesa چیزی که همه شما در موردش شنیدید --- برای دنیا مدتی زمان لازم بود تا متوجه بشه که آفریقا در این تکنولوژی خاص
پیشرو بوده. و این سرویس مالی موبایل، در حال ایجاد زمینه‌ای برای دسترسی به انرژی جایگزین است. میدونید، مردم الان می‌توانند هزینه انرژی خورشیدی رو همونطوری پرداخت کنند که هزینه کارتهای تلفن رو پرداخت می‌کنند. این یک توسعه بسیار خوب بود، چیزی که در مسیر درست انجام شد. ما همچنین بیشتر در حوزه آموزش و سلامت سرمایه گذاری کردیم، نه به اندازه کافی، اما پیشرفتهایی داشتیم. ۲۵۰ میلیون کودک در ۱/۵ دهه پیش مصونیت پیدا کردند. نکته بعدی کاهش درگیریها در آفریقا بود. درگیریهای زیادی در قاره آفریقا وجود داشت. خیلی از شما از اون آگاه هستید.
ولی آنها فروکش کردن و رهبران ما حتی برخی از کودتا ها رو هم آرام کردن. اشکال جدیدی از درگیریها بروز کرد، که من بعدا به اونها اشاره میکنم. بر اساس همه اینها، تفاوتهایی در آفریقا وجود داره که میخوام شما اونها رو بدونید، چون هنوز با وجود عذاب و ملالت هایی که وجود داره، کشورهایی هستند مثل ساحل عاج.، کنیا، اتیوپی تانزانیا و سنگال که همین الان هم دارند نسبتا خوب عمل می‌کنند. اما ما چه اشتباهاتی داشتیم؟ بگذارید به ۸ مورد اشاره کنم. اشتباهات همیشه بیشتر از کارهای درست هستند. (خنده) خوب، ما ۸ کار اشتباه انجام دادیم. اولی این بود که گرچه ما رشد کردیم، اما به اندازه کافی اشتغال‌زایی نکردیم.
ما اشتغال برای جوانان ایجاد نکردیم. بیکاری جوانان در آفریقا حدود ۱۵ درصد است. و بیکاری یک معضل بسیار مهمه. اشتباه دومی که ما مرتکب شدیم اینه که کیفیت رشدمان به قدر کافی خوب نبود. حتی همون شغلهایی که ایجاد شدن شغلهایی با کارایی پایین بودن، یعنی ما مردم رو از کشاورزی ناکارامد به سمت تجارت ناکارامد و کار در بخشهای غیر رسمی مناطق شهری سوق دادیم. مشکل سوم اینه که نابرابری افزایش پیدا کرده. یعنی ما میلیونرهای بیشتری خلق کردیم. ۵۰ میلیونر با دارایی ۹۶ میلیون دلار روی هم سهم بیشتری از ۷۵ میلیون آفریقایی دیگه دارند. فقر.
نسبت مردم فقیر -- که مشکل چهارم است -- کاهش پیدا کرده، اما تعدادشون به دلیل افزایش جمعیت تغییری نکرده. و افزایش جمعیت چیزیه که ما در موردش صحبت زیادی در آفریقا نمی کنیم. و من فکر می‌کنم نیاز داریم که این موضوع رو مدیریت کنیم، مخصوصا اینکه ما چطور به دختران آموزش بدیم. این مسیری هست که باید برای این موضوع مشخص در اون قدم بزاریم. موضوع پنجم اینه که به اندازه کافی بر روی زیر ساختها سرمایه‌گذاری نکردیم. ما سرمایه گذاریهایی از سوی چین داشتیم. این به برخی کشورها کمک کرد اما کافی نبود. مصرف برق در قاره آفریقا در مناطق غیر کویری برابر با کشور اسپانیا است.
کل مصرف برابر با مصرف کشور اسپانیا است. مردم زیادی در خاموشی زندگی می‌کنند، و همونطور که رئیس بانک توسعه آفریقا اخیرا گفت، آفریقا نمیتونه در تاریکی توسعه پیدا کنه. کار دیگری که ما انجام ندادیم اینه که اقتصاد های ما هنوز از همون سیستمی که از دهها سال پیش وجود داشته استفاده می‌کنند. گرچه داریم پیشرفت می کنیم، ساختار اقتصادهای ما پیشرفت چندانی نکرده. هنوز داریم منابع مون رو صادر می کنیم، و معنای صادرات منابع چیه؟ صادرات شغل. تولید ارزش افزوده ما فقط ۱۱ درصده. ما در حال تولید مشاغل صنعتی قابل قبول برای جوانان نیستیم،
و میزان تجارت در بین خودمون پایینه. تنها حدود ۱۲ درصد از تجارت ما در بین خودمون صورت می‌گیره. و این یک مشکل جدی دیگره. و حالا شیوه حکومت. شیوه حکومت یک مسئله جدی است. ما نهادهای ضعیفی داریم، و گاهی عدم حضور نهادها، و به نظر من اینجوری راه برای فساد باز میشه. فساد موضوعی هست که ما هنوز نتونستیم به خوبی از پس اون بر بیایم، و باید با چنگ و دندون باهاش مبارزه کنیم. با افزایش شفافیت در نحوه مدیریت اقتصاد و نحوه مدیریت منابع مالی. همچنین ما باید مراقب کشمکش‌های جدید هم باشیم، انواع جدید از درگیری ها،
مثل درگیری ما با بوکوحرام در کشورم نیجریه. و با الشباب در کنیا. ما نیازمند همکاری با شرکای بین المللی هستیم، کشورهای توسعه یافته، تا با این مشکل مقابله کنیم. در غیر اینصورت، واقعیتی رو خلق میکنیم که در تعارض با اون چیزی هست که برای ترقی آفریقا می‌خواهیم. و نهایتا، مشکل آموزش. سیستم آموزشی در بسیاری از کشورها کاملا از کار افتاده‌ست. ما مهارتهایی رو که در آینده نیاز داریم ایجاد نمی‌کنیم. و نیازمند پیدا کردن راهی برای آموزش بهتر هستیم. اینها چیزهایی هستن که ما خوب از پسشون بر نیومدیم. حالا، ما کجا داریم میریم؟ من باور دارم که مسیر پیش رو یادگیری مدیریت موفقیت است.
خیلی وقتها، وقتی مردم یا کشورها پیشرفت می‌کنند، فراموش می‌کنند که چی موجب پیشرفت اونها شده. یاد گرفتن عوامل پیشرفت، مدیریت و حفظ اونها برای ما حیاتیه. تمام چیزهایی که من گفتم کارهای درست ما بودن، باید یاد بگیریم که دوباره آنها رو به کار بگیریم و درست حفظشون کنیم. مدیریت اقتصاد در عین ایجاد ثبات امری حیاتیه، قیمت گذاری های صحیح و ثبات سیاسی. خیلی اوقات ما ثبات نداریم. یک رژیم میره و یکی دیگه میاد و تمام میراث رژیم قبل رو حتی سیاست‌هایی که صحیح بودن رو دور می ریزه. این یعنی چی؟ این باعث بی‌ثباتی برای مردم، ساکنین
و بی‌ثباتی برای تجارت میشه. اونها نمیدونن اصلا یا چطور باید سرمایه گذاری کنند. بدهی. ما باید موفقیتی که در کاهش بدهی‌ها داشتیم رو مدیریت کنیم، اما کشورها دارند دوباره به دریافت وام رو میارند و ما شاهد این هستیم که نسبت وام به تولید ناخالص داخلی در حال افزایشه و در کشورهای بخصوصی بدهی داره مشکل آفرین میشه، و باید از این پرهیز کنیم. مدیریت موفقیت. موضوع بعدی که باید با نور لیزر روش تمرکز کنیم موضوعاتی که در موردشون خوب عمل نکردیم. اولین و مهمترین اونها زیر ساختهاست. درسته، بسیاری از کشورها متوجه شدند که باید روی این موضوع سرمایه گذاری کنند
و درحال تلاش جدی برای این موضوع هستن. ما باید این کار رو بکنیم. مهمترین موضوع برق هست. شما نمی تونین در تاریکی پیشرفت کنین. و بعد از اون سیاست و فساد، ما باید بجنگیم. ما باید کشورهامون رو شفاف کنیم. و پیش از همه اینها باید جوانان رو درگیر این موضوعات کنیم. ما نوابغی در بین جوانانمون داریم. من هر روز این رو می‌بینم. این همون چیزیه که هر روز من رو از خواب بیدار و آماده حرکت می‌کنه. ما باید استعدادهای جوانان مون رو شکوفا کنیم از سر راهشون کنار بریم، و ازشون در مسیر تولید و خلاقیت حمایت کنیم
و این مسیر رو رهبری کنیم. و من میدونم که اونها ما رو به مسیر درستی هدایت می‌کنند. و زنان و دخترانمون ما باید بفهمیم که دختران و زنان یک هدیه هستند. اونها قدرتمند هستند، و ما باید اون قدرت رو شکوفا کنیم تا اونها بتوانند با آفریقا همکاری و تعامل کنند. من باور دارم زمانی که ما همه این کارها رو انجام بدیم خواهیم دید که روایت ترقی آفریقا اتفاقی نبوده. این یک روند هست. این یک رونده، و اگه ما ادامه بدیم، اگه جوانانمون رو شکوفا کنیم، اگر زنانمون رو شکوفا کنیم،
ممکنه چند قدمی رو به عقب بر داریم یا حتی چند قدمی به این طرف و اون طرف اما روند پیشرفت واضح هست. آفریقا به رشد خودش ادامه میده. و من به شما فعالان اقتصادی حاضر در این جمع میگم، که سرمایه گذاری در آفریقا برای امروز نیست بلکه برای فرداست، این یک چیز کوتاه مدت نیست، بلکه یک سرمایه گذاری بلند مدته. اما اگه شما در آفریقا سرمایه گذاری نکنیند میتونم بهتون بگم که یکی از مهمترین فرصتهای نوظهور اقتصادی رو از دست خواهید داد. ممنونم (تشویق) کِلی اشتوتزل: شما به فساد در صحبتهاتون اشاره کردید
و شما مشهور به مبارزه علیه فساد هستید. اما این پیامدهایی رو در پی داشته. این افراد حمله متقابل کردن و مادر شما ربوده شد. شما چطور از پس این قضیه برمیاین؟ انگوزی: خیلی سخت بوده. ممنون که به موضوع ربوده شدن مادرم اشاره کردی. موضوع بسیار دشواریه. اما معنیش اینه که زمانی که علیه فساد مبارزه می‌کنید، وقتی جیب کسانی که دارند دزدی می‌کنند رو هدف قرار می‌دهید اونها ساکت نمی‌نشینند. مقابل به مثل می‌کنند. مسئله اینه که آنها میخوان شما رو بترسونند آیا تسلیم می‌ شوید یا به مبارزه ادامه می‌دهید؟ آیا به دنبال راهی برای ادامه دادن و حمله متقابل می‌گردید؟
و جوابی که من و تیم همراهم می‌دهیم اینه که باید به مبارزه ادامه بدیم. ما باید اون نهادها رو تشکیل بدیم ما باید به دنبال راه‌هایی برای متوقف کردن این افراد از به غارت بردن میراث آیندگان باشیم. و این کاری هست که ما کردیم. و حتی خارج از دولت، ما تلاش کردیم که به این نقطه برسیم. هیچکس، هیچکس قصد مبارزه با فساد در کشورهای ما رو نداره جز خود ما. به همین دلیل هست که این عواقب پیش میاد و ما فقط باید تمام تلاشمون رو بکنیم. اما من از شما و TED ممنونم که این تریبون رو در اختیار ما گذاشتیند تا به اون افراد بگیم که: شما برنده نخواهید شد
و ما هم از شما وحشتی نخواهیم داشت. ممنونم. (تشویق) کلی استوتزل: ممنون از شما به خاطر سخنرانی عالی و کار بزرگتون. (تشویق)
The narrative of a rising Africa is being challenged. About 10 years ago, I spoke about an Africa, an Africa of hope and opportunity, an Africa of entrepreneurs, an Africa very different from the Africa that you normally hear about of death, poverty and disease. And that what I spoke about, became part of what is known now as the narrative of the rising Africa. I want to tell you two stories about this rising Africa. The first has to do with Rwanda, a country that has gone through many trials and tribulations. And Rwanda has decided to become the technology hub, or a technology hub
on the continent. It's a country with mountainous and hilly terrain, a little bit like here, so it's very difficult to deliver services to people. So what has Rwanda said? In order to save lives, it's going to try using drones to deliver lifesaving drugs, vaccines and blood to people in hard-to-reach places in partnership with a company called Zipline, with UPS, and also with the Gavi, a global vaccine alliance. In doing this, it will save lives. This is part of the type of innovation we want to see in the rising Africa. The second story has to do with something
that I'm sure most of you have seen or will remember. Very often, countries in Africa suffer drought and floods, and it's getting more frequent because of climate change effects. When this happens, they normally wait for international appeals to raise money. You see pictures of children with flies on their faces, carcasses of dead animals and so on. Now these countries, 32 countries, came together under the auspices of the African Union and decided to form an organization called the African Risk Capacity. What does it do? It's a weather-based insurance agency, and what these countries do is to pay insurance each year,
about 3 million dollars a year of their own resources, so that in the event they have a difficult drought situation or flood, this money will be paid out to them, which they can then use to take care of their populations, instead of waiting for aid to come. The African Risk Capacity last year paid 26 million dollars to Mauritania, Senegal and Niger. This enabled them to take care of 1.3 million people affected by drought. They were able to restore livelihoods, buy fodder for cattle, feed children in school and in short keep the populations home instead of migrating out of the area. So these are the kinds of stories
of an Africa ready to take responsibility for itself, and to look for solutions for its own problems. But that narrative is being challenged now because the continent has not been doing well in the last two years. It had been growing at five percent per annum for the last one and a half decades, but this year's forecast was three percent. Why? In an uncertain global environment, commodity prices have fallen. Many of the economies are still commodity driven, and therefore their performance has slipped. And now the issue of Brexit doesn't make it any easier. I never knew that the Brexit could happen
and that it could be one of the things that would cause global uncertainty such as we have. So now we've got this situation, and I think it's time to take stock and to say what were the things that the African countries did right? What did they do wrong? How do we build on all of this and learn lessons so that we can keep Africa rising? So let me talk about six things that I think we did right. The first is managing our economies better. The '80s and '90s were the lost decades, when Africa was not doing well, and some of you will remember an "Economist" cover
that said, "The Lost Continent." But in the 2000s, policymakers learned that they needed to manage the macroeconomic environment better, to ensure stability, keep inflation low in single digits, keep their fiscal deficits low, below three percent of GDP, give investors, both domestic and foreign, some stability so they'll have confidence to invest in these economies. So that was number one. Two, debt. In 1994, the debt-to-GDP ratio of African countries was 130 percent, and they didn't have fiscal space. They couldn't use their resources to invest in their development
because they were paying debt. There may be some of you in this room who worked to support African countries to get debt relief. So private creditors, multilaterals and bilaterals came together and decided to do the Highly Indebted Poor Countries Initiative and give debt relief. So this debt relief in 2005 made the debt-to-GDP ratio fall down to about 30 percent, and there was enough resources to try and reinvest. The third thing was loss-making enterprises. Governments were involved in business which they had no business being in.
And they were running businesses, they were making losses. So some of these enterprises were restructured, commercialized, privatized or closed, and they became less of a burden on government. The fourth thing was a very interesting thing. The telecoms revolution came, and African countries jumped on it. In 2000, we had 11 million phone lines. Today, we have about 687 million mobile lines on the continent. And this has enabled us to go, move forward with some mobile technology where Africa is actually leading. In Kenya, the development of mobile money --
M-Pesa, which all of you have heard about -- it took some time for the world to notice that Africa was ahead in this particular technology. And this mobile money is also providing a platform for access to alternative energy. You know, people who can now pay for solar the same way they pay for cards for their telephone. So this was a very good development, something that went right. We also invested more in education and health, not enough, but there were some improvements. 250 million children were immunized in the last one and a half decades. The other thing was that conflicts decreased.
There were many conflicts on the continent. Many of you are aware of that. But they came down, and our leaders even managed to dampen some coups. New types of conflicts have emerged, and I'll refer to those later. So based on all this, there's also some differentiation on the continent that I want you to know about, because even as the doom and gloom is here, there are some countries -- Côte d'Ivoire, Kenya, Ethiopia, Tanzania and Senegal are performing relatively well at the moment. But what did we do wrong? Let me mention eight things. You have to have more things wrong than right.
(Laughter) So there are eight things we did wrong. The first was that even though we grew, we didn't create enough jobs. We didn't create jobs for our youth. Youth unemployment on the continent is about 15 percent, and underemployment is a serious problem. The second thing that we did is that the quality of growth was not good enough. Even those jobs we created were low-productivity jobs, so we moved people from low-productivity agriculture to low-productivity commerce and working in the informal sector in the urban areas. The third thing is that inequality increased.
So we created more billionaires. 50 billionaires worth 96 billion dollars own more wealth than the bottom 75 million people on the continent. Poverty, the proportion of people in poverty -- that's the fourth thing -- did decrease, but the absolute numbers did not because of population growth. And population growth is something that we don't have enough of a dialogue about on the continent. And I think we will need to get a handle on it, particularly how we educate girls. That is the road to really working on this particular issue. The fifth thing is that we didn't invest enough in infrastructure.
We had investment from the Chinese. That helped some countries, but it's not enough. The consumption of electricity in Africa on the continent in Sub-Saharan Africa is equivalent to Spain. The total consumption is equivalent to that of Spain. So many people are living in the dark, and as the President of the African Development Bank said recently, Africa cannot develop in the dark. The other thing we have not done is that our economies retain the same structure that we've had for decades. So even though we've been growing,
the structure of the economies has not changed very much. We are still exporting commodities, and exporting commodities is what? It's exporting jobs. Our manufacturing value-added is only 11 percent. We are not creating enough decent manufacturing jobs for our youth, and trade among ourselves is low. Only about 12 percent of our trade is among ourselves. So that's another serious problem. Then governance. Governance is a serious issue. We have weak institutions, and sometimes nonexistent institutions, and I think this gives way for corruption.
Corruption is an issue that we have not yet gotten a good enough handle on, and we have to fight tooth and nail, that and increased transparency in the way we manage our economies and the way we manage our finances. We also need to be wary of new conflicts, new types of conflicts, such as we have with Boko Haram in my country, Nigeria, and with Al-Shabaab in Kenya. We need to partner with international partners, developed countries, to fight this together. Otherwise, we create a new reality which is not the type we want for a rising Africa.
And finally, the issue of education. Our education systems in many countries are broken. We are not creating the types of skills needed for the future. So we have to find a way to educate better. So those are the things that we are not doing right. Now, where do we go from there? I believe that the way forward is to learn to manage success. Very often, when people succeed or countries succeed, they forget what made them succeed. Learning what you're successful at, managing it and keeping it is vital for us. So all those things I said we did right,
we have to learn to do it right again, keep doing it right. Managing the economy while creating stability is vital, getting prices right, and policy consistency. Very often, we are not consistent. One regime goes out, another comes in and they throw away even the functioning policies that were there before. What does this do? It creates uncertainty for people, for households, uncertainties for business. They don't know whether and how to invest. Debt: we must manage the success we had in reducing our debt, but now countries are back to borrowing again,
and we see our debt-to-GDP ratio beginning to creep up, and in certain countries, debt is becoming a problem, so we have to avoid that. So managing success. The next thing is focusing with a laser beam on those things we did not do well. First and foremost is infrastructure. Yes, most countries now recognize they have to invest in this, and they are trying to do the best they can to do that. We must. The most important thing is power. You cannot develop in the dark. And then governance and corruption:
we have to fight. We have to make our countries transparent. And above all, we have to engage our young people. We have genius in our young people. I see it every day. It's what makes me wake up in the morning and feel ready to go. We have to unleash the genius of our young people, get out of their way, support them to create and innovate and lead the way. And I know that they will lead us in the right direction. And our women, and our girls: we have to recognize that girls and women are a gift. They have strength,
and we have to unleash that strength so that they can contribute to the continent. I strongly believe that when we do all of these things, we find that the rising Africa narrative is not a fluke. It's a trend. It's a trend, and if we continue, if we unleash our youth, if we unleash our women, we may step backwards sometimes, we may even step sideways, but the trend is clear. Africa will continue to rise. And I tell you businesspeople in the audience,
investment in Africa is not for today, is not for tomorrow, it's not a short-term thing, it's a longer term thing. But if you are not invested in Africa, then you will be missing one of the most important emerging opportunities in the world. Thank you. (Applause) Kelly Stoetzel: So you mentioned corruption in your talk, and you're known, well-known as a strong anticorruption fighter. But that's had consequences. People have fought back, and your mother was kidnapped. How have you been handling this? Ngozi Okonjo-Iweala: It's been very difficult.
Thank you for mentioning the issue of the kidnap of my mother. It's a very difficult subject. But what it means is that when you fight corruption, when you touch the pockets of people who are stealing money, they don't just keep quiet. They fight back, and the issue for you is when they try to intimidate you, do you give up, or do you fight on? Do you find a way to stay on and fight back? And the answer that I had with the teams I worked with is we have to fight on. We have to create those institutions. We have to find ways to stop these people
from taking away the heritage of the future. And so that's what we did. And even out of government, we continued to make that point. In our countries, nobody, nobody is going to fight corruption for us but us. And therefore, that comes with consequences, and we just have to do the best we can. But I thank you and thank TED for giving us a voice to say to those people, you will not win, and we will not be intimidated. Thank you. (Applause) Kelly Stoetzel: Thank you so much for your great talk and important work.
(Applause)