021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چگونه فنآوری نو به افراد نابینا کمک می‌کند تا جهان را کشف کنند

Chieko Asakawa

How new technology helps blind people explore the world

How can technology help improve our quality of life? How can we navigate the world without using the sense of vision? Inventor and IBM Fellow Chieko Asakawa, who's been blind since the age of fourteen, is working on answering these questions. In a charming demo, she shows off some new technology that's helping blind people explore the world ever more independently ... because, she suggests, when we design for greater accessibility, everyone benefits.


تگ های مرتبط :

Communication, AI, Demo
شاید فکر کنید که احتمالا خیلی کارهاست که من نمی‌توانم بکنم چون نمی‌توانم ببینم. که نسبتا درسته. درواقع، من نیاز به کمی کمک برای آمدن به روی صحنه داشتم. اما کارهای زیاد دیگری هم هستند که می‌توانم انجام دهم. این منم که برای نخستین بار صخره نوردی می‌کنم. در واقع، من عاشق ورزش هستم و می‌توانم خیلی از آنها را انجام دهم. مانند شنا، اسکی، اسکیت، غواصی، دویدن و چیزهای دیگر. اما یک محدودیت وجود دارد: به کسی نیاز دارم که کمکم کند. من می‌خواهم مستقل باشم. بینای‌ام را در ۱۴ سالگی در حادثه‌ای در استخر شنا از دست دادم.
من نوجوانی پر جنب و جوش و مستقل بودم، و ناگهان نابینا شدم. سخت‌ترین چیز برای من از دست دادن استقلالم بود. کارهای که تا آن زمان ساده بودند انجام‌شان به تنهایی غیرممکن شد. برای مثال، یکی از چالش‌های من کتاب بود. در آن زمان، خبری از کامپیوترهای شخصی، اینترنت و تلفن هوشمند نبود. بنابراین مجبور بودم از یکی از برادرانم بخواهم تا کتابهای درسی را برایم بخوانند، و مجبور بودم برای خودم کتاب به زبان بریل تایپ کنم، می‌توانید تصور کنید؟ البته که برادرانم از این بابت خوشحال نبودند، و سپس متوجه شدم برادرانم زمانی که به آنها نیاز داشتم نبودند. ( خنده)
فکر کنم سعی می‌کردند از من دور باشند. آنها را سرزنش نمی‌کنم. من واقعا می‌خواستم از وابستگی به افراد آزاد باشم. و این خواسته و اشتیاق قوی من برای نوآوری بود. به نیمه دهه‌ هشتاد میلادی برویم. باید فنآوری‌های روز را می‌شناختم و با خودم فکر کردم، چرا از فنآوری کامپیوتری برای آفریدن کتاب‌هایی با خط بریل استفاده نکنیم؟ این فنآوری‌های بی‌نظیر باید قادر باشند تا به افرادی با محدودیت‌هایی مثل من کمک کنند. آن لحظه‌ای بود که سفر نوآوری من آغاز شد. شروع به متحول کردن فنآوری کتابهای دیجیتالی کردم،
از جمله یک ویرایشگر دیجیتالی خط بریل، واژ‌ه‌نامه دیجیتالی به خط بریل و شبکه‌ای از کتابخانه دیجیتالی. امروز، هر دانش‌اموزی که اختلال بینایی دارد می‌تواند با استفاده از کامپیوتر شخصی و تلفن همراه با خط بریل یا بصورت صوتی کتاب درسی بخواند. شاید این موضوع شما را متعجب نکند، چونکه اکنون در ۲۰۱۵ همه کتابهای دیجیتالی در تبلت‌هایشان دارند. اما خط بریل خیلی سالهای پیش از اینکه کتابهای دیجیتالی شوند دیجیتالی شدند، در اواخر دهه هشتاد، تقریبا ۳۰ سل پیش. نیاز مبرم و ویژه افراد نابینا فرصتی ایجاد کرد که کتابهای دیجیتالی نوآوری شوند. در واقع این نخستین باری نیست که این اتفاق افتاده،
چونکه تاریخ به ما نشان می‌دهد دسترسی نوآوری را متشعل می‌کند. تلفن زمانی که ابزاری برای افراد کم شنوا تهیه می‌شد نوآوری شد. برخی از کیبردها برای افراد معلول نوآوری شده‌اند. خُب می‌خواهم به شما مثال دیگری از زندگی خودم بگویم. در دهه ۹۰ میلادی افراد پیرامون من شروع به صحبت درباره اینترنت و جستجوی اینترنتی کردند. نخستین باری که وارد وب شدم را به خاطر دارم. من شگفت زده شده بودم. من به روزنامه‌ها در هر زمانی و در هر کجایی دسترسی داشتم. من حتی می‌توانستم هر اطلاعاتی برای خودم جستجو کنم. من دیونه‌وار می‌خواستم کمک کنم تا افراد نابینا دسترسی به انترنت داشته باشند،
و شیوه‌هایی پیدا کنم که وب را به صدا تبدیل کند، که بطور چشمگیری برای کاربر ساده شود. این منجر به گسترش صفحه‌خوانِ خانگی Home Page Reader شد. نخست در ژاپن و سپس به ۱۱ زبان ترجمه شد. هنگامی که من صفحه‌خوانِ خانگی Home Page Reader را ساختم، نظرات کاربرانم را گرفتم. یکی را که به خوبی به یاد دارم گفت، « برای من، اینترنت پنجره‌ی کوچکی به جهان است.» این لحظه اتقلابی برای نابینایان بود. جهان سایبری و این فنآوری که ما برای نابینایان ایجاد کرده بودیم قابل دسترس شد، خیلی فراتر از آنکه من تصور کرده بودم. این به رانندگان کمک می‌کند که به ایمیل‌هایشان گوش دهند
یا به طرز تهیه غذا گوش بدهید درحالی که آشپزی می‌کنید. امروز، من خیلی بیشتر مستقل هستم، اما هنوز کافی نیست. برای مثال، هنگامی که من به روی صحنه آمدم، نیاز به کمک داشتم. هدف من به اینجا امدن ، بطور مستقل هست. نه فقط به اینجا. بلکه هدف این است که قادر به سفر کردن باشم و کارهایم را به سادگی که برای شماست انجام دهم. بسیار خوب، حالا بگذارید آخرین فنآوری را نشان دهم. این یک اپلیکشن تلفن هوشمند است که ما روی آن کار می‌کنیم. (ویدئو) صدای الکترونیکی: ۵۱ قدم به طرف در، و مستقیم برو. صدای الکترونیکی: از دو تا در عبور کن تا بروی بیرون. درب در سمت راست توست. نیک داره نزدیک میشه. به نظر خوشحال می‌اید.
چیکو ازاواکی : سلام، نیکی؟ ( خنده) چیکو: کجا می‌روی؟ خیلی خوشحالی. نیک ارواکی: آه خُب مقاله‌ام قبول شد. چیکو: عالیه! تبریک. نیک: متشکرم. صبر کن-- چطور فهمیدی این منم، و خوشحالم؟ ( چیکو و نیک می‌خندند) مرد: سلام، ( خنده) چیکو: آه ... سلام دستگاه الکتریکی: او با تو حرف نمی‌زند، او با تلفنش هست. دستگاه الکتریکی: چیبس سیب زمینی. دستگاه الکتریکی: شکلات با بادام. دستگاه الکتریکی: تو از دیروز۲/۵ کیلو چاق شدی، به جای شکلات، سیب بردار.
( خنده) دستگاه الکتریکی: نزدیک می‌شوی. دستگاه الکتریکی: رسیدی چیکو: خُب... ( تشویق) سپاسگزارم. خُب حالا این اپلیکشن من را با آنالیز کردن سیگنالهای تلفن هوشمند مرا هدایت می‌کند و به من اجازه می‌دهد که در محیط‌های سرپوشیده و سرباز خودم بروم. اما بخش بینایی کامپیوتری که نشان داد که چه کسی نزدیک می‌شود، حالت خلق و خوی او -- ما هنوز روی آن کار می کنیم. برای من بسیار مهم هست که حالات صورت را تشخیص دهم تا رابطه اجتماعی داشته باشم. خُب حالا، ادغام فنآوری‌ها، آماده‌اند به من کمک کنند
تا جهان واقعی را ببینم. ما به این کمک‌کار شناختی می‌گویم. این جهان پیرامون ما را درک می‌کند و یا با من زمزمه می‌کند و یا به انگشتانم ارتعاش می‌فرستد. کمک‌کار شناختی ضعف‌ها و نقص‌های ما را پوشش می‌دهد-- به عبارت دیگر، حس‌های پنچگانه ما را تقویت می‌کند. این فنآوری در ابتدای کار هست، اما در نهایت، می توانم کلاس را در دانشگاه بیابم، و از تماشای ویترین مغازه‌ها لذت ببرم یا یک رستوران خوب را زمانی که در خیابان راه می‌روم پیدا کنم. جالب خواهد بود اگر من بتوانم تو را در خیابان قبل از اینکه تو بفهمی پیدا کنم. این فناوری بهترین یار من و تو خواهد شد.
خُب، البته واقعا چالش بزرگی هست. چالشی است که نیاز به همکاری دارد، و به همین دلیل است که ما جامعه بازی ایجاد کردیم تا فعالیتهای تحقیقاتی را سرعت دهیم. همین امروز صبح، ما منبع باز فنآوری‌های بنیادی را که در ویدئو دیدید را اعلام کردیم. مرزها جهان واقعی هستند. جامعه نابینایان در کاوش و جستجوی مرزهای این فنآوری و پیشرو آن هستند. امیدوارم با شما برای کشف عصری نو کار کنم، و در نوبت بعدی که در این صحنه می‌آیم، از طریق تکنولوژی و نوآوری، قادر باشم که که خودم
به روی صحنه بیایم. سپاسگزارم. (تشویق)
You might think there are many things that I can't do because I cannot see. That's largely true. Actually, I just needed to have a bit of help to come up to the stage. But there is also a lot that I can do. This is me rock climbing for the first time. Actually, I love sports and I can play many sports, like swimming, skiing, skating, scuba diving, running and so on. But there is one limitation: somebody needs to help me. I want to be independent. I lost my sight at the age of 14 in a swimming pool accident.
I was an active, independent teenager, and suddenly I became blind. The hardest thing for me was losing my independence. Things that until then seemed simple became almost impossible to do alone. For example, one of my challenges was textbooks. Back then, there were no personal computers, no Internet, no smartphones. So I had to ask one of my two brothers to read me textbooks, and I had to create my own books in Braille. Can you imagine? Of course, my brothers were not happy about it, and later, I noticed they were not there whenever I needed them.
(Laughter) I think they tried to stay away from me. I don't blame them. I really wanted to be freed from relying on someone. That became my strong desire to ignite innovation. Jump ahead to the mid-1980s. I got to know cutting-edge technologies and I thought to myself, how come there is no computer technology to create books in Braille? These amazing technologies must be able to also help people with limitations like myself. That's the moment my innovation journey began.
I started developing digital book technologies, such as a digital Braille editor, digital Braille dictionary and a digital Braille library network. Today, every student who is visually impaired can read textbooks, by using personal computers and mobile devices, in Braille or in voice. This may not surprise you, since everyone now has digital books in their tablets in 2015. But Braille went digital many years before digital books, already in the late 1980s, almost 30 years ago. Strong and specific needs of the blind people made this opportunity to create digital books way back then.
And this is actually not the first time this happened, because history shows us accessibility ignites innovation. The telephone was invented while developing a communication tool for hearing impaired people. Some keyboards were also invented to help people with disabilities. Now I'm going to give you another example from my own life. In the '90s, people around me started talking about the Internet and web browsing. I remember the first time I went on the web. I was astonished. I could access newspapers at any time and every day. I could even search for any information by myself.
I desperately wanted to help the blind people have access to the Internet, and I found ways to render the web into synthesized voice, which dramatically simplified the user interface. This led me to develop the Home Page Reader in 1997, first in Japanese and later, translated into 11 languages. When I developed the Home Page Reader, I got many comments from users. One that I strongly remember said, "For me, the Internet is a small window to the world." It was a revolutionary moment for the blind. The cyber world became accessible, and this technology that we created for the blind has many uses,
way beyond what I imagined. It can help drivers listen to their emails or it can help you listen to a recipe while cooking. Today, I am more independent, but it is still not enough. For example, when I approached the stage just now, I needed assistance. My goal is to come up here independently. And not just here. My goal is to be able to travel and do things that are simple to you. OK, now let me show you the latest technologies. This is a smartphone app that we are working on. (Video) Electronic voice: 51 feet to the door, and keep straight.
EV: Take the two doors to go out. The door is on your right. EV: Nick is approaching. Looks so happy. Chieko Asakawa: Hi, Nick! (Laughter) CA: Where are you going? You look so happy. Nick: Oh -- well, my paper just got accepted. CA: That's great! Congratulations. Nick: Thanks. Wait -- how'd you know it was me, and that I look happy? (Chieko and Nick laugh) Man: Hi. (Laughter) CA: Oh ... hi. EV: He is not talking to you, but on his phone. EV: Potato chips.
EV: Dark chocolate with almonds. EV: You gained 5 pounds since yesterday; take apple instead of chocolate. (Laughter) EV: Approaching. EV: You arrived. CA: Now ... (Applause) Thank you. So now the app navigates me by analyzing beacon signals and smartphone sensors and permits me to move around indoor and outdoor environments all by myself. But the computer vision part that showed who is approaching, in which mood -- we are still working on that part.
And recognizing facial expressions is very important for me to be social. So now the fusions of technologies are ready to help me see the real world. We call this cognitive assistance. It understands our surrounding world and whispers to me in voice or sends a vibration to my fingers. Cognitive assistance will augment missing or weakened abilities -- in other words, our five senses. This technology is only in an early stage, but eventually, I'll be able to find a classroom on campus, enjoy window shopping or find a nice restaurant while walking along a street.
It will be amazing if I can find you on the street before you notice me. It will become my best buddy, and yours. So, this really is a great challenge. It is a challenge that needs collaboration, which is why we are creating an open community to accelerate research activities. Just this morning, we announced the open-source fundamental technologies you just saw in the video. The frontier is the real world. The blind community is exploring this technical frontier and the pathfinder. I hope to work with you to explore the new era,
and the next time that I'm on this stage, through technology and innovation, I will be able to walk up here all by myself. Thank you so much. (Applause)