021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چطور هایپرلینک همه چیز را تغییر داد

Margaret Gould Stewart

How the hyperlink changed everything

The hyperlink is the LEGO block of the internet. Here's the bizarre history of how it came to be, as told by user experience master Margaret Gould Stewart.


تگ های مرتبط :

Design, History, Interface Design
یادم می‌آید که با خودم می‌گفتم، «این همه چیز را درباره روش ارتباط ما تغییر خواهد داد.» [چیز کوچک.] [ایده بزرگ.] [ماگارت گولد استوارت در هایپرلینک] هایپر لینک یک عنصر رابط است، و منظور من از آن این است، که وقتی دارید از یک نرم‌افزار در موبایل یا کامپیوترتان استفاده می‌کنید، کدهای بسیاری پشت رابط هست که به کامپیوتر دستورالعمل مدیریت آن را می‌دهد، اما واسط کاربر چیزی است که انسان با آن تعامل دارد: وقتی این را فشار می‌دهیم، اتفاقی می‌افتد. اوایل وقتی تازه به وجود آمده بودند، خیلی ساده بودند
و فریبندگی خاصی نداشتند. طراحان امروز طیف گسترده‌ای از گزینه‌ها را دارند. هایپرلینک از چیزی به نام زبان نشانه گذاری استفاده می‌کند -- HTML. اول یک رشته کوتاه کد هست. و بعد آدرس جایی که می‌خواهید فرد را بفرستید قرار می‌دهید. به طرز قابل توجهی یادگیری این کار ساده است. و به همین ترتیب، طیف وسیعی از منابع اطلاعات در هر جای اینترنت دامنه هایپرلینک است. قبلاً وقتی که مدرسه می‌رفتم -- پیش از آن که مردم دسترسی گسترده به اینترنت پیدا کنند -- اگر می‌خواستم یک مقاله تحقیقی بنویسم، باد به صورت فیزیکی به کتابخانه می‌رفتم، و اگر کتابی که لازم بود را داشتند، عالی بود.
گاهی باید درخواست آن را می‌دادید، پس فرآیند ممکن بود هفته‌ها طول بکشد. و فکر کردن درباره آن حالا دیگر دیوانگی است، چون مثل همه اختراعات بزرگ دیگر، خیلی بعد از پیدا کردن دسترسی به چیزی نیست که فکر می‌کنیم همیشه همین طور بوده است. در سال ۱۹۴۵، مردی بود به نام ونیوار بوش. او برای دولت ایالات متحده کار می‌کرد، و یکی از ایده‌هایی که مطرح کرد این بود که، «واو، آدم‌ها اطلاعات خیلی زیادی تولید می‌کنند، و ما نمی‌توانیم همه کتاب‌هایی که مطالعه کرده‌ایم و ارتباط بین ایده‌های مهم را به یاد بیاوریم.»
و او ایده‌ای داشت به نام «میمیکس،» که می‌توانستید یک کتابخانه شخصی از تمام کتاب‌ها و موضوعاتی که به آن دسترسی داشتید ایجاد کنید. و آن ایده منابع ضبط شده تخیل مردم را به خود مشغول کرد. بعداً، در دهه ۱۹۶۰، تد نلسون پروژه زانادو را راه‌اندازی کرد و گفت، «خوب، چه می‌شد اگر من فقط محدود به چیزهایی که دارم نبودم؟ چه می‌شد اگر می‌توانستم ایده‌ها را در بدنه کاری بزرگتری به هم پیوند بدهم؟ در سال ۱۹۸۲، محققان دانشگاه مری‌لند سیستمی به نام HyperTIES ایجاد کردند. آنها اولین کسانی بودند که از خود متن به عنوان نشانگر اتصال استفاده کردند.
آنها متوجه شدند که این لینک آبی در زمینه خاکستری می‌تواند تضاد مناسبی ایجاد کند، و مردم خواهند توانست آن را ببینند. شرکت اپل در سال ۱۹۸۷ هایپرکارت را ابداع کرد. شما یک دسته کارت داشتید، و می‌توانستید بین کارت‌ها لینک ایجاد کنید. هایپرکارت در واقع امکان پریدن در طول داستان را ایجاد کرد. این گونه مفاهیم داستان سرایی غیر خطی وقتی هایپرلینک به وجود آمد موجب ترقی ناگهانی آن شد، چون به مردم این امکان را می‌داد که بر داستان اثر بگذارند. این ایده‌ها و ابداعات، همه با هم، الهام بخش تیم برنرز-لی، مخترع شبکه گستره جهانی بود.
هایپرلینک تقریباً حس بلوک لگو را داشت، یک بلوک ساختمانی بسیار ساده در یک شبکه بسیار پیچیده ارتباطات که در تمام دنیا وجود دارد. به خاطر روشی که هاپرلینک برای اولین بار ساخته شد، قرار بود که نه تنها توسط افراد بسیاری مورد استفاده قرار بگیرند، بلکه عده زیادی هم آنها را بسازند. برای من این یکی از دموکراتیک‌ترین طراحی‌هایی است که تا به حال س
I remember thinking to myself, "This is going to change everything about how we communicate." [Small thing.] [Big idea.] [Margaret Gould Stewart on the Hyperlink] A hyperlink is an interface element, and what I mean by that is, when you're using software on your phone or your computer, there's a lot of code behind the interface that's giving all the instructions for the computer on how to manage it, but that interface is the thing that humans interact with: when we press on this, then something happens. When they first came around, they were pretty simple
and not particularly glamorous. Designers today have a huge range of options. The hyperlink uses what's called a markup language -- HTML. There's a little string of code. And then you put the address of where you want to send the person. It's actually remarkably easy to learn how to do. And so, the whole range of references to information elsewhere on the internet is the domain of the hyperlink. Back when I was in school -- this is before people had wide access to the internet -- if I was going to do a research paper, I would have to physically walk to the library,
and if they had the book that you needed, great. You sometimes had to send out for it, so the process could take weeks. And it's kind of crazy to think about that now, because, like all great innovations, it's not long after we get access to something that we start to take it for granted. Back in 1945, there was this guy, Vannevar Bush. He was working for the US government, and one of the ideas that he put forth was, "Wow, humans are creating so much information, and we can't keep track of all the books that we've read
or the connections between important ideas." And he had this idea called the "memex," where you could put together a personal library of all of the books and articles that you have access to. And that idea of connecting sources captured people's imaginations. Later, in the 1960s, Ted Nelson launches Project Xanadu, and he said, "Well, what if it wasn't just limited to the things that I have? What if I could connect ideas across a larger body of work?" In 1982, researchers at the University of Maryland developed a system they called HyperTIES.
They were the first to use text itself as a link marker. They figured out that this blue link on a gray background was going to work really well in terms of contrast, and people would be able to see it. Apple invented HyperCard in 1987. You had these stacks of cards, and you could create links in between the cards. HyperCard actually created the ability to jump around in a story. These kinds of notions of nonlinear storytelling got a huge boost when the hyperlink came along, because it gave people the opportunity to influence the narrative. These ideas and inventions, among others,
inspired Tim Berners-Lee, the inventor of the World Wide Web. The hyperlink almost feels like a LEGO block, this very basic building block to a very complex web of connections that exists all around the world. Because of the way that hyperlinks were first constructed, they were intended to be not only used by many people, but created by many people. To me, it's one of the most democratic designs