021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چطور طناب بازی ریتم خود را پیدا کرد

How the jump rope got its rhythm

"Down down, baby, down down the roller coaster..." Hip-hop owes a lot of the queens of double dutch. Ethnomusicologist Kyra Gaunt takes us on a tour of the fascinating history of the jump rope.


تگ های مرتبط :

Play, Design, History
اگر درست انجامش بدهید، باید این طور باشد: تیک-تت، تیک-تت، تیک-تت، تیک-تت، تیک-تت، تیک-تت. اگر اشتباه انجامش بدهید، این طوری می‌شود: تیک-تَت، تیک-تَت، تیک-تَت. [چیز کوچک. ایده بزرگ.] [کیرا گانت در طناب بازی] طناب بازی خیلی چیز ساده‌ای است. ممکن است از جنس طناب، بند رخت یا ریسمان باشد. یک چرخشی توش هست. (خنده) مطمئن نیستم چطور توصیفش کنم. چیزی که مهم است این است که وزن مشخصی دارد، و آن صدای شلاقی را دارد. مشخص نیست که طناب بازی از کجا آمده است. شواهدی هست که از مصر باستان شروع شده، به فینیسیا رفته،
و بعد انگار سفر کرده و با مهاجران هلندی به آمریکای شمالی رسیده. طناب وقتی چیز بزرگی شد که لباس‌های زنانه تنگ‌تر شدند و پنتالون پا به عرصه وجود گذاشت. و دخترها توانستند از روی طناب بپرند چون دیگر دامن‌شان به طناب نمی‌گرفت. خانم معلم‌ها از آن برای آموزش طناب زدن به بچه‌های زیردستشان استفاده می‌کردند. حتی پیش از آن بچه‌های برده‌های آفریقایی هم در جنوب پیش از جنگ داخلی طناب می‌زدند. در دهه ۱۹۵۰، در هارلم، برانکس، بروکلین، کویینز، در پیاده‌روها دختران زیادی را می‌دیدید که طناب بازی می‌کردند. گاهی می‌توانستند دو طناب بگیرند و مثل یک طناب با هم بتابانند، اما می‌شد آنها را جدا کرد و مثل تخم‌مرغ همزن روی هم تاباند.
پریدن از روی طناب یک زمان‌بندی ثابت داشت -- تیک، تیک، تیک، تیک -- که روی هر کدام می‌شد ریتم و ضرب و شعر اضافه کرد. آن طناب‌ها فضایی ایجاد کردند که ما می‌توانستیم در چیزی شریک شویم که خیلی بزرگتر از محله بود. طناب‌های بازی دابل داچ نمادی قدرتمند از فرهنگ و هویت زنان سیاه پوست باقی ماندند. از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، دختران اجازه نداشتند بازی‌های ورزشی بکنند. پسرها بیس‌بال، بسکتبال و فوتبال بازی می‌کردند، اما دخترها اجازه نداشتند. از آن زمان خیلی چیزها عوض شده، اما در آن دوره،
دخترها حاکمان زمین‌های بازی بودند. پسرها را هم به هیچ وجه راه نمی‌دادند. آنجا فضای آنها بود، جایی تحت سیطره دخترها بود. آنجا می‌توانستند بدرخشند. اما من همچنین فکر می‌کنم که برای پسرها هم بود، چون پسرها هم آنها را از دور می‌شنیدند، و من فکر می‌کنم، به همین دلیل است که خیلی از هنرمندان هیپ-هاپ از چیزهایی که در ترانه‌های بازی دخترها می‌شنیدند نمونه برداری کرده‌اند. (سرود خواندن) ... cold, thick shake, act like you know how to flip, Filet-O-Fish, Quarter Pounder, french fries, ice cold, thick shake, .act like you know how to jump. دلیل اینکه «دستور زبان کشور» اثر نلی برنده جایزه تک آهنگ گرمی شد
این بود که مردم از قبل آن را بلد بودند «We're going down down baby your street in a Range Rover ...» که ابتدای این است «Down down, baby, down down the roller coaster, sweet, sweet baby, I'll never let you go.» همه کسانی که در یک محله شهری سیاه پوست بزرگ شده بودند آن آهنگ را بلد بودند. و خوب، گل دروازه خالی بود. طناب بازی دابل داچ به باقی ماندن این آهنگ‌ها و ترانه‌های آنها و حرکاتی که با آنها می‌آمدند کمک کرد، که خیلی برای چیزی که من «محرکه بیانی» می‌نامم طبیعی است -- کلام دهان و کلام بدن. این چیزی است که بین نسل‌ها دست به دست می‌شود.
از جهاتی، طناب آن چیزی است که به حمل آن کمک می‌کند. به یک چیز احتیاج دارید تا با آن خاطره را حمل کنید. پس، یک طناب بازی می‌تواند برای هر کاری مورد استفاده قرار بگیرد. فرهنگ‌ها را با هم برخورد دهد. و من فکر می‌کنم باقی ماند چون مردم به حرکت نیاز دارند. و من فکر می‌کنم ساده‌ترین چیزها می‌توانند گاهی خلاقانه‌ترین استفاده را
If you do it right, it should sound like: TICK-tat, TICK-tat, TICK-tat, TICK-tat, TICK-tat, TICK-tat. If you do it wrong, it sounds like: Tick-TAT, tick-TAT, tick-TAT. [Small thing. Big idea.] [Kyra Gaunt on the Jump Rope] The jump rope is such a simple object. It can be made out of rope, a clothesline, twine. It has, like, a twirl on it. (Laughs) I'm not sure how to describe that. What's important is that it has a certain weight, and that they have that kind of whip sound. It's not clear what the origin of the jump rope is.
There's some evidence that it began in ancient Egypt, Phoenicia, and then it most likely traveled to North America with Dutch settlers. The rope became a big thing when women's clothes became more fitted and the pantaloon came into being. And so, girls were able to jump rope because their skirts wouldn't catch the ropes. Governesses used it to train their wards to jump rope. Even formerly enslaved African children in the antebellum South jumped rope, too. In the 1950s, in Harlem, Bronx, Brooklyn, Queens, you could see on the sidewalk, lots of girls playing with ropes. Sometimes they would take two ropes and turn them as a single rope together,
but you could separate them and turn them in like an eggbeater on each other. The skipping rope was like a steady timeline -- tick, tick, tick, tick -- upon which you can add rhymes and rhythms and chants. Those ropes created a space where we were able to contribute to something that was far greater than the neighborhood. Double Dutch jump rope remains a powerful symbol of culture and identity for black women. Back from the 1950s to the 1970s, girls weren't supposed to play sports. Boys played baseball, basketball and football,
and girls weren't allowed. A lot has changed, but in that era, girls would rule the playground. They'd make sure that boys weren't a part of that. It's their space, it's a girl-power space. It's where they get to shine. But I also think it's for boys, because boys overheard those, which is why, I think, so many hip-hop artists sampled from things that they heard in black girls' game songs. (Chanting) ... cold, thick shake, act like you know how to flip, Filet-O-Fish, Quarter Pounder, french fries, ice cold, thick shake,
act like you know how to jump. Why "Country Grammar" by Nelly became a Grammy Award-winning single was because people already knew "We're going down down baby your street in a Range Rover ... " That's the beginning of "Down down, baby, down down the roller coaster, sweet, sweet baby, I'll never let you go." All people who grew up in any black urban community would know that music. And so, it was a ready-made hit. The Double Dutch rope playing helped maintain these songs and helped maintain the chants and the gestures that go along with it, which is very natural to what I call "kinetic orality" --
word of mouth and word of body. It's the thing that gets passed down over generations. In some ways, the rope is the thing that helps carry it. You need some object to carry memory through. So, a jump rope, you can use it for all different kinds of things. It crosses cultures. And I think it lasted because people need to move. And I think sometimes the simplest objects can make the most c