021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

برنامه اسپیس‌اکس برای پرواز شما به هرنقطه از جهان در ۳۰ دقیقه

Chris Anderson, Gwynne Shotwell

SpaceX's plan to fly you across the globe in 30 minutes

What's up at SpaceX? Engineer Gwynne Shotwell was employee number seven at Elon Musk's pioneering aerospace company and is now its president. In conversation with TED curator Chris Anderson, she discusses SpaceX's race to put people into orbit and the organization's next big project, the BFR (ask her what it stands for). The new giant rocket is designed to take humanity to Mars -- but it has another potential use: space travel for earthlings.


تگ های مرتبط :

Adventure, Business, Cosmos
کریس اندرسون: پس دو ماه پیش، اتفاقی دیوانه ‌وار پیش آمد. ممکن است برای ما توضیح بدهید، چون نظر خیلی از مردم را جلب کرد؟ گوین شاتول: من در ابتدا سکوت می‌کنم، و بعد صحبت خواهم کرد. صداها (ویدئو): پنج، چهار، سه، دو، یک. (تشویق) زن: پرتاب شد، فالکن هِوی برو. گ ش: پس این، برای اسپیس‌اکس لحظه بسیار مهمی بود. با فالکن ۹ و حالا با فالکن هِوی، حالا ما می‌توانیم به مدار زمین هر میزان باری که تا کنون ممکن بوده یا از حالا ممکن می‌شود را ارسال کنیم. ما برای اواخر امسال، چند بار فالکن هوی را پرتاب خواهیم کرد، پس این باید حتما درست انجام می‌شد.
اولین باری بود که آن را به پرواز درآوردیم، و البته، ستاره‌های این نمایش، مسلماً، فرود همزمان بوستر‌های خواهر و برادر بود. من هیجان زده بودم. (خنده) از گروهم متشکرم. به هر حال، شاید هزار نفر آنجا اطراف من ایستاده بودند. و استارمن. اگرچه استارمن جلب توجه زیادی نکرد -- بوسترها این کار را کردند. ک ا: (خنده) ک ا: باید باری می‌فرستادیم -- چرا یک تسلا به فضا نفرستیم؟ گ ش: کاملا مناسب بود. ک ا: گوین، بگذار کمی به عقب برگردیم.
منظورم این است که، چطور مهندس و رئیس اسپیس‌اکس شدید؟ دختر خیلی خرخوانی بودی؟ گ ش: فکر نمی‌کنم خرخوان بودم اما قطعا کارهایی می کردم که دخترها نمی‌کردند. از مادرم که هنرمند بود، پرسیدم، وقتی کلاس سوم بودم، خودرو چطور کار می‌کند، او نمی دانست، پس به من یک کتاب داد، که آن را خواندم، و یقینا، اولین شغل من در رشته مهندسی مکانیک با شرکت کرایسلر موتورز بود در صنعت خودرو. در حقیقت بخاطر آن کتاب وارد مهندسی نشدم بلکه چون مادرم من را به برنامه‌ای از انجمن زنان مهندس برد، و من عاشق مهندس مکانیکی شدم که سخنرانی کرد، او واقعا کار حساسی انجام می‌داد،
و من عاشق لباسش شدم. (خنده) این چیزی است که به دِل یک دختر ۱۵ ساله می‌نشیند. معمولا از تعریف این موضوع اجتناب می کردم، اما اگر این دلیل مهندس شدنم باشد -- ببین، بنظرم باید در این باره حرف بزنیم. ک ا: شانزده سال پیش، کارمند شماره هفت اسپیس‌اکس شدی، و بعد طی سالهای بعد، به هر طریق توانستی رابطه چند میلیارد دلاری با ناسا برقرار کنی، حتی با این وجود که اسپیس‌اکس در سه پرتاب اول منفجر شد. منظورم این است که، واقعا چطور این کار را کردی؟ گ ش: حقیقت اینکه، فروش موشک کلا بر اساس رابطه است و ایجاد ارتباط با این مشتریان.
وقتی‌ که موشکی برای فروش نداری، موضوع مهم این است که بتوانی گروهت را بفروشی، اینکه توان تجاری مدیر‌عاملت را بفروشی -- که این روزها خیلی هم سخت نیست -- و در اصل، مطمئن باشی که هر مسئله فنی که دارند یا هر نگرانی را، بتوانی همان موقع پاسخ دهی. پس فکر کنم، مهندس بودنم به من کمک کرد. و در نقش من در هدایت فروش برای ایلان مفید بود. ک ا: و در حال حاضر، تمرکز اصلی شرکت فکر کنم، رقابت با بوئینگ است در اولین بودن در ارائه خدمات به ناسا برای ارسال انسان به مدار. مشخص است که اینجا، ملاحظات ایمنی مقدم است.
خوابت چطور است؟ گ ش: واقعا خیلی خوب می‌خوابم. کلا خوش خوابم، این یکی از خوبی‌های من است. اما به نظرم در روز‌هایی که به سمت خدمه پروازی‌مان می‌رویم احتمالا کمی بی‌خواب خواهم شد. اما، اساسا، ایمنی از طراحیِ سیستمی که می‌خواهی افراد با آن پرواز کنند می‌آید، و ما سالهاست که رویش کار می‌کنیم، در واقع، تقریبا یک دهه، روی این فناوری کار کرده‌ایم ما فضاپیمای باربری دراگون را برداشتیم و آن را برای اینکه بتواند خدمه حمل کند ارتقا دادیم. و همانطور که گفتم، ما مشغول مهندسی این سیستم‌های ایمنی برای مدت زیادی هستیم. ک ا: مگر سیستمی ندارید که اجازه فرار لحظه‌ای می‌دهد
اگر مشکلی پیش بیاید. گ ش: درست است. اسمش سیستم گریز از پرتاب است. ک ا: فکر کنم این را داریم. بگذار نشانش بدهیم. گ ش: این فیلمی از آزمایشی است که در ۲۰۱۵ انجام دادیم. این شبیه‌سازی وقتی است که واقعا اتفاق بدی در سکوی پرتاب بیفتد. اساسا، می‌خواهی کپسول از محل خطر جاخالی بدهد. می‌خواهی که از موشک دور شود که در زیر آن روز بدی داشته. این وقتی است که مشکلی روی سکو پیش بیاید. ما امسال هم نمایش دیگری خواهیم داشت که اگر مشکلی برای خود موشک در حال پرواز پیش بیاید. ک ا: و آن موشک‌ها امکان کاربرد دیگری هم دارند، نهایتا. گ ش: بله، سیستم گریز از پرتاب دراگون به نوعی منحصر به فرد است.
یک سیستم ترکیبی گریز از پرتاب است. که اساسا یک پیش‌رانه است سیستم پیش‌رانه و موتور‌های آن در داخل کپسول ترکیب شده، پس اگر مشکلی را در موشک تشخیص دهد، کپسول را دور خواهد کرد. سیستم‌های ایمنی کپسول در گذشته، مثل کِشنده‌های تراکتور بوده‌اند، و دلیلی که نمی‌خواستیم این کار را بکنیم این که خود کشنده باید قبل از ورود به کپسول از آن جدا شده باشد، ما می‌خواستیم، احتمال شکست را در طراحی حذف کنیم. ک ا: به نظرم، اسپیس‌اکس استفاده مجدد از موشک را مثل یک کار عادی کرده است، معنی‌اش این که شما کاری کرده‌اید برای مثال، که هیچ برنامه فضایی دولتی،
نتوانسته انجام دهد. این چطور امکان دارد؟ گ ش: به نظرم چند نکته وجود دارد -- در واقع، یک میلیون نکته -- که اسپیس‌اکس را موفق کرده است. اول اینکه ما از یک نظر روی شانه‌ غول‌ها نشسته‌ایم. درسته؟ باید به صنایع موشکی و پیشرفت‌هایش تا امروز توجه کنیم، و باید بهترین نظر‌ها را انتخاب کنیم، آنها را اهرم کنیم. ما قبلا فناوری نداشتیم که مجبور باشیم در سفینه‌هایمان قرار دهیم. پس مجبور نبودیم تا طراحی‌هایمان حول سیستم‌های قبلی‌مان باشد که شاید ایمن‌ترین نبودند یا مشخصا گران بودند،
پس واقعا می‌توانستیم اجازه دهیم فیزیک به تنهایی محرک طراحی این سیستم‌ها باشد. ک ا: برنامه‌های دیگری هم بودند که از پایه آغاز شدند. آخرین جمله‌ای که گفتی، اجازه دادی تا فیزیک طراحی را هدایت کند، مثال آن چیست؟ گ ش: صدها مثال وجود دارد، اما اساسا، ما باید طراحی سفینه را واقعا، از یک صفحه خالی شروع می‌کردیم، و باید تصمیماتی که می‌خواستیم را می‌گرفتیم. معماری مخزن سوخت -- یک طراحی عمومی گنبدی است. اساسا مثل دو قوطی آبجو است که پشت هم قرار گرفته‌اند، یکی پر از اکسیژن مایع، و دیگری پر از سوخت RP، و باعث صرفه‌‌جویی در وزن شد.
و اجازه داد تا بار بیشتری را با همان طراحی برداریم. یکی دیگر از اجزاء سفینه که الان پرواز می‌کند اینکه ما حالا از اکسیژن مایع متراکم و RP متراکم استفاده ‌می‌کنیم، که فوق سرد است، و اجازه می‌دهد تا سوخت بیشتری در سفینه قرار دهید. در جای دیگری انجام شد، احتمالا نه در سطحی که ما انجام می‌دهیم، ولی محدوده‌های وسیله را افزایش زیادی داد، که مشخصا اطمینان را افزایش می‌دهد. ک ا: گوین، فکر کنم تو ۱۰ سال پیش مدیرعامل اسپیس‌اکس شدی، کار کردن اینقدر نزدیک به ایلان ماسک چطور است؟ گ ش: عاشق کار برای ایلان هستم. در واقع ۱۶ سال است که این کار را می‌کنم.
فکر نمی‌کنم که آنقدر احمق باشم که ۱۶ سال کاری را بکنم که دوستش ندارم. او بامزه است و اساسا بدون اینکه چیزی بگوید باعث می‌شود تا بهترین کارت را انجام دهی. نیازی ندارد کلمه‌ای بگوید. فقط می‌خواهی کار‌های بزرگی انجام دهی. ک ا: شاید بهترین آدمی باشی که به این سوال پاسخ دهی، که گیجم کرده است. و آن روشن کردن این واحد عجیب زمان است به نام «زمان ایلان». برای مثال، سال گذشته، از ایلان پرسیدم، می‌دانی، تسلا در سطح آمریکا کِی خودران می‌شود، و جواب داد دسامبر گذشته،
که اگر از زمان ایلان استفاده کنی مسلما درست است. خوب نسبت تبدیل بین زمان ایلان و زمان واقعی چیست؟ (خنده) گ ش: کریس من را در موقعیت خاصی می‌گذاری. از تو ممنونم. شکی نیست که ایلان در زمان‌بندی‌هایش خیلی افراطی است، اما صادقانه بگویم، این ما را به انجام کارهایی بهتر و سریعتر هدایت می‌کند. معتقدم تمام زمان و تمام پول‌های دنیا منجر به بهترین راهکار نمی‌شود، و گذاشتن این فشار روی گروه تا سریعتر حرکت کند واقعا مهم است. ک ا: حس می‌کنم که اینجا نقش کلیدی میانجی‌گری را بازی می‌کنی. منظورم اینکه، او این هدف‌های دیوانه‌وار را معین می‌کند که خیلی اثر دارد،
اما، در دیگر موارد، ممکن است گروه را متلاشی کند یا انتظارات غیر ممکنی را بوجود آورد. به نظر می‌رسد که راهی پیدا کرده‌ای تا بگویی، «بله، ایلان»، و بعد به شکلی که قابل قبول باشد آن را انجام دهید هم برای او وهم برای شرکتت، و کارمندانت. گ ش: دو برداشت خیلی مهم از این موضوع وجود دارد. اول اینکه، وقتی ایلان چیزی می‌گوید، باید درنگ کنی و یکدفعه چیزی نگویی، «خوب غیر ممکن است»، یا، «امکان ندارد این کار را بکنیم. نمی‌دانم چطور.» بهتره چیزی نگی، و فکر کنی، و بعد راهی پیدا می‌کنی تا انجامش بدهی. و چیز دیگری که فهمیدم، که رضایت شغلیم را بسیار سخت کرده بود.
همیشه حس کردم که شغل من این است که این نظرات را بگیرم و به اهداف سازمان تبدیل کنم، قابل دستیابی‌شان کنم، و به شکلی شرکت را روی این شیب تند بچرخانم، و راحتش کنم. و هر بار متوجه شدم که حس می‌کردم انگار قبلا اینجا بوده‌ام، ما می‌چرخیدیم، آدمها احساس راحتی می‌کردند، و ایلان همه چیز را به هم می‌ریخت، و یکباره، ما دیگر راحت نبودیم و دوباره از آن شیب تند بالا می‌رفتیم. اما بعد یکبار متوجه شدم که این وظیفه اوست، و وظیفه من اینکه شرکت به راحتی نزدیک شود تا او بتواند دوباره فشار بیاورد و ما را روی شیب قرار بدهد، بعد دوباره شغلم را خیلی بیشتر دوست داشتم،
بجای آنکه دائما خسته باشم. ک ا: پس اگر آن نسبت تبدیل را تخمین بزنم زمان ایلان به زمان واقعی حدود ۲x. خیلی فاصله دارم؟ گ ش: خیلی هم وحشتناک نیست، و تو گفتی من نگفتم. (خنده) ک ا: می‌دانید، اگر به جلو نگاه کنیم، یک انگیزه بزرگ اسپیس‌اکس معتقد است تا، شایع شده که روی، شبکه عظیمی از واقعا هزاران ماهواره مدار پایین کار می‌کند تا بتواند اینترنت با عرض باند بالا و قیمت ارزان برای هر متر مربع از سیاره زمین فراهم کند. آیا می‌توانی چیزی از این برایمان بگویی؟
گ ش: ما معمولا خیلی در مورد این پروژه خاص صحبت نمی‌کنیم، نه اینکه چیزی را مخفی می‌کنیم، اما احتمالا این یکی از چالش برانگیزترین پروژه‌هایی است که ما برداشته‌ایم اگر چالشی‌ترین نباشد. تا کنون کسی در گذاشتن دسته های بزرگ ماهواره برای اینترنت پر سرعت که اساسا اینترنت ماهواره‌ای است موفق نبوده، و معتقدم که مشکل اینجا فیزیک نیست. فکر می‌کنم که می‌توانیم راهکار مناسب فنی را پیدا کنیم، اما باید نتیجه تجاری از آن ایجاد شود، و هزینه آن برای شرکت بیشتر از ۱۰ میلیارد دلار برای پیاده سازی است. پس ما حرکتی رو به جلو داریم
اما مسلما هنوز ادعای پیروزی نداریم. ک ا: به نظرم، تاثیر آن مشخصا، اگر در دنیا اتفاق افتد، از ارتباطی در همه جا، خیلی انقلابی خواهد بود، احتمالا بیشتر خوب خواهد بود -- منظورم، تغییرات زیادی پیش می‌آید اگر همه بتوانند با قیمتی مناسب متصل شوند. گ ش: شکی نیست که دنیا را تغییر خواهد داد. ک ا: چقدر نگرانی وجود دارد، برنامه ریزی آن چقدر مشکل است، آیا نگرانی‌‌ها تنها درباره زباله‌های فضایی است؟ مردم خیلی نگران این هستند. این افزایش عظیمی در تعداد ماهواره‌های در مدار است. آیا نگرانی وجود دارد؟ گ ش: مانده‌های فضایی باعث نگرانی هستند، شکی نیست --
نه بخاطر اینکه احتمالش زیاد است، اما عواقب آن اگر پیش بیاید خیلی مخرب است. اساسا ذراتی را به مدار پرتاب می‌کنی که می‌توانند برای ده‌ها سال یا بیشتر در آن مدار بمانند. پس در حقیقت، لازم است تا در هر ماموریت مرحله دوم موشک را پایین بیاوریم تا به لاشه یک موشک که بدور زمین می‌گردد تبدیل نشود. پس واقعا باید بخوبی به آن نظارت کرد. ک ا: با وجود موفقیت‌ چشمگیر موشک فالکون هِوی، تمرکزتان روی آن به عنوان برنامه توسعه آینده نیست. روی موشکی بسیار بزرگتر شرطبندی کرده‌اید به نام BFR،
که مخفف ... گ ش: مخفف موشک بزرگ فالکون است. ک ا: موشک بزرگ فالکون، درسته. منطق تجاری اینکار چیست؟ وقتی اینهمه در آن فناوری خارق‌العاده سرمایه گذاری کرده‌اید، و حالا یکباره می‌روید به چیزی خیلی بزرگتر. چرا؟ گ ش: در اصل ما درطول زمان یاد گرفتیم که کجا این سیستم‌های پرتاب را توسعه دهیم. کاری که می‌خواهیم بکنیم اعلام محصولی جدید قبل از آنکه بتوانیم مشتریان‌مان را قانع کنیم که باید به سوی این محصول حرکت کنند نیست، پس حالا روی موشک بزرگ فالکون کار می‌کنیم، اما به پرتاب فالکون‌های ۹ و فالکون هِوی ادامه خواهیم داد تا وقتی که BFR از دید عموم کاملا قبول شود.
اما همین حالا روی آن کار می‌کنیم، ما اصلا فالکون ۹ و فالکون هِوی را برای کار روی BFR تعطیل نمی‌کنیم. ک ا: منطق این است که BFR چیزی است که برای بردن انسان به مریخ لازم است؟ گ ش: درست است. ک ا: اما به نوعی، ایده‌های تجاری دیگری هم برای این پیدا کرده‌اید. گ ش: بله، BFR می‌تواند ماهواره‌هایی که ما اکنون به مدار می‌بریم را به مدار‌های متعددی ببرد. حتی اجازه می‌دهد تا کلاس جدیدی از ماهواره‌ها به مدار بروند. اساسا، قطر کلاهک هشت متر است، پس می‌توانید فکر کنید که چه تلسکوپ غول پیکری می‌توانید داخل این کلاهک، در محل بار بگذارید،
و چیز‌هایی واقعا بی نظیر ببینید و اکتشافات بزرگی در فضا انجام دهید. اما قابلیت‌های باقی‌مانده دیگری هم وجود دارد که از BFR بدست می‌آید. ک ا: قابلیت باقی‌مانده؟ گ ش: این یک قابلیت باقی مانده است. ک ا: اسمش را این گذاشته‌ای؟ بگو ببینم این دیگر چیست؟ اوه یک لحظه صبر کن -- گ ش: این فالکون هِوی است. البته که قابل توجه است، چه موشک زیبایی، و آن آشیانه می‌تواند مجسمه ‌آزادی را در خود جای دهد، و می‌توانید حسی از اندازه فالکون هِوی بدست آورید. ک ا: و این واقعیت که ۲۷ موتور آنجاست.
که بخشی از اصول طراحی بوده که شما، بجای اختراع موشک‌های بزرگتر به هم وصلشان کرده‌اید. گ ش: این دقیقاً همان توانایی باقی‌مانده است. ما موتور مرلین را برای موشک فالکون ۱ توسعه داده‌ایم. می‌توانستیم آن موتور را دور بیاندازیم و موتور کاملا جدیدی برای فالکون ۹ بسازیم. که احتمالا نام دیگری داشت، چون فالکون ۹ دارای نه موتور مرلین است، اما بجای صرف یک میلیارد دلار برای موتوری جدید، ما نه‌ تای آنها را کنار هم در زیر فالکون ۹ گذاشتیم. توانایی باقی مانده: سه فالکون ۹ را به هم بچسبان و چیزی که داری بزرگترین موشک عملیاتی است.
و همینطور کار پر هزینه‌ای بود. اما به نسبت شروع از اول راه خیلی کاراتری بود. ک ا: و BFR چقدر بزرگتر از آن است، از نظر قدرت؟ گ ش: BFR حدودا، فکر کنم دو و نیم برابر این اندازه. ک ا: درست، و این اجازه می‌دهد تا -- منظورم، هنوز واقعا این فیلمی که برایتون اینجا پخش می‌کنیم را باور نمی‌کنم. این واقعا یعنی چی؟ گ ش: الان این روی زمین است، اما این اساسا سفر فضایی برای زمینی‌ها است. برای دیدن این توانایی باقی مانده نمی‌توانم صبر کنم. در اصل، کاری که می‌خواهیم انجام دهیم این است که BFR را مثل هواپیما پرواز دهیم و سفر‌های نقطه به نقطه روی زمین انجام دهیم،
پس می‌شود از نیویورک یا ونکوور بلند شوی و نصف جهان را پرواز کنی. تقریبا نیم ساعت یا چهل دقیقه در BFR خواهی بود، و طولانی‌ترین قسمت -- بله، عالی است. (تشویق) طولانی‌ترین قسمت پرواز در واقع رفت و برگشت با قایق است. (خنده) ک ا: منظورم، گوین، ببین، این عالی‌ است، دیوانگی است، درسته؟ این واقعا اتفاق نمی‌افتد. گ ش: اوه نه، قطعا انجام می‌شود. قطعا انجام می‌شود. ک ا: چطور؟ (تشویق) قبل از هر چیز، کشور‌ها باید ورود این موشک را قبول کنند --
(خنده) گ ش: کریس، می‌توانی تصور کنی که ما بخواهیم یک دولت فدرال، پایگاه‌های نیروی هوایی را برای پذیرش این ورودی‌ها قانع کنیم؟ چون این کاری است که الان می‌کنیم، مرتبا درسته؟ ما مرحله اول موشک را برمی‌گردانیم، و آنها را در زمین فدرال در پایگاه نیروی هوایی فرود می‌آوریم. پس فکر کنم انجامش، نمی‌دانم، ۱۰ کیلومتر بیرون شهر، شاید تنها پنج کیلومتر خارج از شهر. ک ا: چه تعدادی مسافر می‌توانند این ثروت را پرداخت کنند تا به فضا پرواز کنند؟ گ ش: اولین BFR قرار است حدود صد مسافر داشته باشد. و بگذارید کمی درباره تجارت آن صحبت کنیم.
همه فکر می‌کنند موشک‌ها خیلی گرانند، و به اندازه زیادی هستند، و ما چطور می‌توانیم با بلیط هواپیما رقابت کنیم؟ اما اگر درباره‌اش فکر کنید، اگر بتوانم این سفر را در نیم تا یک ساعت انجام دهیم، می‌توانم ده‌ها پرواز در روز انجام دهم، درسته؟ در صورتی که، یک هواپیمای دور برد می‌تواند تنها روزی یک پرواز انجام دهد. پس حتی اگر موشک من کمی گرانتر باشد و سوختش هم کمی گرانتر، می‌توانم حداقل ۱۰ برابر آنچه در روز می‌کنند انجام دهم. و درآمدی که لازم دارم را از سیستم دریافت کنم. ک ا: واقعا معتقدی که زمانی در آینده اجرا خواهد شد؟
گ ش: ظرف ده سال مطمئنا. ک ا: این زمانبندی گوین است یا ایلان؟ گ ش: زمان گوین است. مطمئنا ایلان می‌خواهد که سریعتر انجام دهیم. (خنده) ک ا: قبول، این واقعا عالی است. (خنده) گ ش: من شخصا به این علاقه‌مندم، چون خیلی سفر می‌کنم و سفر را دوست ندارم، و دوست دارم تا مشتریانم را در ریاض ببینم، صبح بروم و برای شام درست کردن خانه باشم. ک ا: پس می‌خواهید آزمایشش کنید. پس در مدت ۱۰ سال، قیمت یک بلیط اکونومی، شاید چند هزار دلار برای پرواز نیویورک به شانگهای برای هر نفر.
گ ش: بله، فکر کنم چیزی بین قیمت اکونومی و بیزینس باشد، اما برای یک ساعت. ک ا: بله، بسیار خوب، این قطعا موضوع مهمی است. (خنده) و کاربرد دیگری که برای BFR در حال توسعه است رفتن کمی بیشتر از شانگهای است. در این مورد صحبت کنیم. شماها در واقع جزئیات بیشتری را ایجاد کرده‌اید، مثل، تصویر اینکه انسان‌ها چگونه به مریخ پرواز می‌کنند، و اینکه چه شکلی است. گ ش: درسته، ما یک فیلم داریم، این فیلم کوتاه شده از آنهایی است که قبلا نشان داده‌ایم، چند جزء جدید هم دارد. اما اساسا، از سکو بلند می‌شوی،
یک بوستر داری و یک BFS، سفینه فضایی بزرگ فالکون. از جای خودش بلند می شود. و بوستر سفینه فضایی را در مدار رها می‌کند، مدار سطح پایین، و بعد بر می‌گردد، همانطور که ما بوستر‌ها را الان بر می‌گردانیم. به نظر عالی می‌رسه، ولی ما روی جزئیات کار می‌کنیم، و می‌بینی که این اجزاء را ساخته‌ایم. پس بوستر برمی‌گردد. اینجا موضوع جدید این است که می‌خواهیم روی همان سکویی بنشینیم که از آن بلند شدیم. الان ما روی سکوی جدایی فرود می‌آییم، یا روی یک قایق فرود می‌آییم. اتصالی تند و سریع، یک کشتی باربری پر از سوخت،
یا مخزن سوخت را در نظر بگیر، بگذارش روی بوستر و بفرستش به مدار، یک مانور اتصال انجام بده، سفینه فضایی را سوختگیری کن، و به سمت مقصدت راه بیفت، و این یکی مریخ است. ک ا: پس حدود، صد نفر با هم به سمت مریخ می‌روند، چقدر طول می‌کشد، شش ماه؟ دو ماه؟ گ ش: بستگی به بزرگی موشک دارد. به نظر این نمونه اولیه، که ما همچنان بدنبال ساخت BFR های حتی بزرگتر هستیم، فکر کنم سفری سه ماهه است. الان متوسط شش تا هشت ماه است، ما می‌خواهیم این کار را سریعتر انجام دهیم.
ک ا: فکر می‌کنی که اسپیس‌اکس کی اولین انسان را روی مریخ فرود می‌آورد؟ گ ش: این زمانبندی کاملا مشابهی با پرواز نقطه به نقطه دارد. همان قابلیت است. حدود یک دهه طول خواهد کشید -- نه این دهه. ک ا: زمان واقعی، دوباره در مدت یک دهه. خوب این هم بسیار شگفت آور است. (خنده) چرا سخته؟ جدا، چرا؟ منظورم، شرکتی داری که این ماموریت رسمی آن است. آیا کسی واقعا به این ماموریت آورده شده، منظورم این است که، آدمهای زیادی دور و بر هستند فکر می‌کنی که کی، بیا دیگه، فرض کن اینهمه استعداد داری، اینهمه توانایی در فناوری،
این همه موضوع روی زمین که نیاز به توجه اضطراری دارند. چرا باید با این مسافرت به سیاره دیگری فرار کنی؟ (تشویق) گ ش: خوشحالم این را پرسیدی، اما فکر کنم که باید ذهنمان را کمی گسترده کنیم. کار‌های زیادی برای انجام روی زمین هست، که شرکت‌های زیادی هم روی آنها کار می‌کنند. به نظرم ما روی یکی از مهمترین موضوعاتی که ممکن است کار می‌کنیم، و آن پیدا کردن محل دیگری است تا انسانیت بتواند زندگی و رشد کند. اگر اتفاقی برای زمین بیفتد، باید انسانها جای دیگری زندگی کنند. (تشویق) این کاهش خطر بنیادی برای نوع انسان است.
و این موضوع بهتر کردن سیاره ما و بیشتر مواظبت کردن از آن را کم اهمیت‌تر نمی‌کند، اما معتقدم باید چند مسیر برای بقا داشته باشی، و این یکی از آنها است. و بگذارید تا درباره چیز‌های مایوس کننده حرف نزنیم، مثلا، به مریخ می‌رویم تا مطمئن شویم همه زمینی‌ها نمی‌میرند. واقعا، خیلی وحشتناک است، دلیل بدی برای انجام این کار است. اساسا، جای دیگری برای اکتشاف است، و این چیزی است که انسانها را با سایر حیوانات متفاوت می‌کند، این حس اکتشاف و حس اعجاب و یاد گرفتن چیز‌های جدید است و هچنین باید بگویم، این اولین قدم ما برای رفتن به منظومه خورشیدی دیگری است
و بطور بالقوه به سایر کهکشان‌ها، و به نظرم این تنها زمانی است که تصورم از ایلان جلو زده است، چون دوست دارم آدمهای دیگر را در منظومه‌های دیگر ببینم. مریخ خوبه، اما یک سیاره موقتی است. برای مسکونی کردنش باید کار‌هایی انجام بشود. (خنده) می‌خواهم آدمهایی را پیدا کنم، یا هرچه که اسم خودشان را می‌گذارند، در منظومه‌ای دیگر. ک ا: رویای بزرگی است. گوین شاتول، از تو متشکرم. یکی از شگفت انگیز‌ترین شغل‌ها را در این سیاره داری. گ ش: خیلی از تو متشکرم.
Chris Anderson: So two months ago, something crazy happened. Can you talk us through this, because this caught so many people's attention? Gwynne Shotwell: I'll stay quiet for the beginning, and then I'll start talking. (Video) Voices: Five, four, three, two, one. (Cheering) Woman: Liftoff. Go Falcon Heavy. GS: So this was such an important moment for SpaceX. With the Falcon 9 and now the Falcon Heavy, we can launch into orbit any payload that has previously been conceived or is conceived right now. We've got a couple of launches of Falcon Heavy later this year,
so this had to go right. It was the first time we flew it, and the star of the show, of course, brother and sister side boosters landing. I was excited. (Laughter) Thanking my team. By the way, there's maybe a thousand people standing around me right there. And Starman. Starman did not steal the show, though -- the boosters did. CA: (Laughter) CA: There had to be some payload -- why not put a Tesla into space?
GS: Exactly. It was perfect. CA: Gwynne, let's wind the clock back. I mean, how did you end up an engineer and President of SpaceX? Were you supernerdy as a girl? GS: I don't think I was nerdy, but I was definitely doing the things that the girls weren't doing. I asked my mom, who was an artist, when I was in third grade, how a car worked, so she had no idea so she gave me a book, and I read it, and sure enough, my first job out of my mechanical engineering degree was with Chrysler Motors in the automotive industry. But I actually got into engineering not because of that book
but because my mom took me to a Society of Women Engineers event, and I fell in love with the mechanical engineer that spoke. She was doing really critical work, and I loved her suit. (Laughter) And that's what a 15-year-old girl connects with. And I used to shy away from telling that story, but if that's what caused me to be an engineer -- hey, I think we should talk about that. CA: Sixteen years ago, you became employee number seven at SpaceX, and then over the next years, you somehow built a multi-billion-dollar relationship with NASA,
despite the fact that SpaceX's first three launches blew up. I mean, how on earth did you do that? GS: So actually, selling rockets is all about relationships and making a connection with these customers. When you don't have a rocket to sell, what's really important is selling your team, selling the business savvy of your CEO -- that's not really hard to sell these days -- and basically, making sure that any technical issue that they have or any concern, you can address right away. So I think it was helpful for me to be an engineer. I think it was helpful to my role of running sales for Elon.
CA: And currently, a big focus of the company is, I guess, kind of a race with Boeing to be the first to provide the service to NASA of actually putting humans into orbit. Safety considerations obviously come to the fore, here. How are you sleeping? GS: I actually sleep really well. I'm a good sleeper, that's my best thing. But I think the days leading up to our flying crew will probably be a little sleepless. But really, fundamentally, safety comes in the design of the system that you're going to fly people on, and so we've been working for years,
actually, almost a decade, on this technology. We're taking the Dragon cargo spaceship and we're upgrading it to be able to carry crew. And as I said, we've been engineering in these safety systems for quite some time. CA: So isn't it that there's one system that actually allows instant escape if there's a problem. GS: That's right. It's called the launch escape system. CA: I think we have that. Let's show that. GS: We've got a video of a test that we ran in 2015. So this simulated having a really bad day on the pad. Basically, you want the capsule to get out of Dodge.
You want it to get away from the rocket that had a bad day right below it. This is if there was an issue on the pad. We also will be doing another demonstration later this year on if we have an issue with the rocket during flight. CA: And those rockets have another potential function as well, eventually. GS: Yeah, so the launch escape system for Dragon is pretty unique. It's an integrated launch escape system. It's basically a pusher, so the propellant system and the thrusters are integrated into the capsule, and so if it detects a rocket problem, it pushes the capsule away. Capsule safety systems in the past have been like tractor pullers,
and the reason we didn't want to do that is that puller needs to come off before you can safely reenter that capsule, so we wanted to eliminate, in design, that possibility of failure. CA: I mean, SpaceX has made the regular reusability of rockets seem almost routine, which means you've done something that no national space program, for example, has been able to achieve. How was that possible? GS: I think there's a couple of things -- there's a million things, actually -- that have allowed SpaceX to be successful. The first is that we're kind of standing on the shoulders of giants. Right?
We got to look at the rocket industry and the developments to date, and we got to pick the best ideas, leverage them. We also didn't have technology that we had to include in our vehicle systems. So we didn't have to design around legacy components that maybe weren't the most reliable or were particularly expensive, so we really were able to let physics drive the design of these systems. CA: I mean, there are other programs started from scratch. That last phrase you said there, you let physics drive the design, what's an example of that? GS: There's hundreds of examples, actually, of that,
but basically, we got to construct the vehicle design from, really, a clean sheet of paper, and we got to make decisions that we wanted to make. The tank architecture -- it's a common dome design. Basically it's like two beer cans stacked together, one full of liquid oxygen, one full of RP, and that basically saved weight. It allowed us to basically take more payload for the same design. One of the other elements of the vehicle that we're flying right now is we do use densified liquid oxygen and densified RP, so it's ultracold,
and it allows you to pack more propellent into the vehicle. It is done elsewhere, probably not to the degree that we do it, but it adds a lot of margin to the vehicle, which obviously adds reliability. CA: Gwynne, you became President of SpaceX 10 years ago, I think. What's it been like to work so closely with Elon Musk? GS: So I love working for Elon. I've been doing it for 16 years this year, actually. I don't think I'm dumb enough to do something for 16 years that I don't like doing. He's funny and fundamentally without him saying anything
he drives you to do your best work. He doesn't have to say a word. You just want to do great work. CA: You might be the person best placed to answer this question, which has puzzled me, which is to shed light on this strange unit of time called "Elon time." For example, last year, I asked Elon, you know, when Tesla would auto-drive across America, and he said by last December, which is definitely true, if you take Elon time into account. So what's the conversion ratio between Elon time and real time? (Laughter)
GS: You put me in a unique position, Chris. Thanks for that. There's no question that Elon is very aggressive on his timelines, but frankly, that drives us to do things better and faster. I think all the time and all the money in the world does not yield the best solution, and so putting that pressure on the team to move quickly is really important. CA: It feels like you play kind of a key intermediary role here. I mean, he sets these crazy goals that have their impact, but, in other circumstances, might blow up a team or set impossible expectations. It feels like you've found a way of saying, "Yes, Elon,"
and then making it happen in a way that is acceptable both to him and to your company, to your employees. GS: There is two really important realizations for that. First of all, when Elon says something, you have to pause and not immediately blurt out, "Well, that's impossible," or, "There's no way we're going to do that. I don't know how." So you zip it, and you think about it, and you find ways to get that done. And the other thing I realized, and it made my job satisfaction substantially harder. So I always felt like my job was to take these ideas and kind of turn them into company goals, make them achievable,
and kind of roll the company over from this steep slope, get it comfortable. And I noticed every time I felt like we were there, we were rolling over, people were getting comfortable, Elon would throw something out there, and all of a sudden, we're not comfortable and we're climbing that steep slope again. But then once I realized that that's his job, and my job is to get the company close to comfortable so he can push again and put us back on that slope, then I started liking my job a lot more, instead of always being frustrated. CA: So if I estimated that the conversation ratio
for Elon time to your time is about 2x, am I a long way out there? GS: That's not terrible, and you said it, I didn't. (Laughter) CA: You know, looking ahead, one huge initiative SpaceX is believed to be, rumored to be working on, is a massive network of literally thousands of low earth orbit satellites to provide high-bandwidth, low-cost internet connection to every square foot of planet earth. Is there anything you can tell us about this? GS: We actually don't chat very much about this particular project, not because we're hiding anything,
but this is probably one of the most challenging if not the most challenging project we've undertaken. No one has been successful deploying a huge constellation for internet broadband, or basically for satellite internet, and I don't think physics is the difficulty here. I think we can come up with the right technology solution, but we need to make a business out of it, and it'll cost the company about 10 billion dollars or more to deploy this system. And so we're marching steadily along but we're certainly not claiming victory yet.
CA: I mean, the impact of that, obviously, if that happened to the world, of connectivity everywhere, would be pretty radical, and perhaps mainly for good -- I mean, it changes a lot if suddenly everyone can connect cheaply. GS: Yeah, there's no question it'll change the world. CA: How much of a worry is it, and how much of a drag on the planning is it, are concerns just about space junk? People worry a lot about this. This would a huge increase in the total number of satellites in orbit. Is that a concern? GS: So space debris is a concern, there's no question --
not because it's so likely to happen, but the consequences of it happening are pretty devastating. You could basically spew a bunch of particles in orbit that could take out that orbit from being useful for decades or longer. So as a matter of fact, we are required to bring down our second stage after every mission so it doesn't end up being a rocket carcass orbiting earth. So you really need to be a good steward of that. CA: So despite the remarkable success there of that Falcon Heavy rocket, you're actually not focusing on that as your future development plan. You're doubling down to a much bigger rocket
called the BFR, which stands for ... GS: It's the Big Falcon Rocket. CA: The Big Falcon Rocket, that's right. (Laughter) What's the business logic of doing this when you invested all that in that incredible technology, and now you're just going to something much bigger. Why? GS: Actually, we've learned some lessons over the duration where we've been developing these launch systems. What we want to do is not introduce a new product before we've been able to convince the customers that this is the product that they should move to, so we're working on the Big Falcon Rocket now,
but we're going to continue flying Falcon 9s and Falcon Heavies until there is absolute widespread acceptance of BFR. But we are working on it right now, we're just not going to cancel Falcon 9 and Falcon Heavy and just put in place BFR. CA: The logic is that BFR is what you need to take humanity to Mars? GS: That's correct. CA: But somehow, you've also found other business ideas for this. GS: Yes. BFR can take the satellites that we're currently taking to orbit to many orbits. It allows for even a new class of satellites to be delivered to orbit. Basically, the width, the diameter of the fairing is eight meters,
so you can think about what giant telescopes you can put in that fairing, in that cargo bay, and see really incredible things and discover incredible things in space. But then there are some residual capabilities that we have out of BFR as well. CA: A residual capability? GS: It's a residual capability. CA: Is that what you call this? Talk about what the heck this is. Oh wait a sec -- GS: That's Falcon Heavy. That's worth pointing out, by the way. What a beautiful rocket, and that hangar could just fit the Statue of Liberty in it,
so you get a sense of size of that Falcon Heavy Rocket. CA: And the fact that there are 27 engines there. That's part of the design principle that you, rather than just inventing ever bigger rockets, you team them up. GS: It's exactly this residual capability. We developed the Merlin engine for the Falcon 1 launch vehicle. We could have tossed that engine and built an entirely new engine for the Falcon 9. It would have been called something different, because Falcon 9 is nine Merlin engines, but instead of spending a billion dollars on a brand new engine,
we put nine of them together on the back end of Falcon 9. Residual capability: glue three Falcon 9s together and you have the largest operational rocket flying. And so it was expensive to do, but it was a much more efficient path than starting from scratch. CA: And the BFR is the equivalent of how much bigger than that, in terms of its power? GS: BFR is about, I believe, two and half times the size of this. CA: Right, and so that allows you -- I mean, I still don't really believe this video that we're about to play here. What on earth is this? GS: So it currently is on earth,
but this is basically space travel for earthlings. I can't wait for this residual capability. Basically, what we're going to do is we're going to fly BFR like an aircraft and do point-to-point travel on earth, so you can take off from New York City or Vancouver and fly halfway across the globe. You'll be on the BFR for roughly half an hour or 40 minutes, and the longest part -- yeah, it's so awesome. (Applause) The longest part of that flight is actually the boat out and back. (Laughter) CA: I mean. Gwynne, come on, this is awesome, but it's crazy, right?
This is never going to actually happen. GS: Oh no, it's definitely going to happen. This is definitely going to happen. CA: How? (Applause) So first of all, countries are going to accept this incoming missile -- (Laughter) GS: Chris, so can you imagine us trying to convince a federal range, Air Force bases to take the incomers? Because we're doing it now, regularly, right? We're bringing the first stages back, and we're landing them on federal property on an Air Force base. So I think doing it, I don't know,
10 kilometers out from a city, maybe it's only five kilometers out from a city. CA: So how many passengers can possibly afford the fortune of flying by space? GS: So the first BFR is going to have roughly a hundred passengers. And let's talk a little bit about the business. Everyone thinks rockets are really expensive, and to a large degree they are, and how could we possibly compete with airline tickets here? But if you think about it, if I can do this trip in half an hour to an hour, I can do dozens of these a day, right? And yet, a long-haul aircraft can only make one of those flights a day.
So even if my rocket was slightly more expensive and the fuel is a little bit more expensive, I can run 10x at least what they're running in a day, and really make the revenue that I need to out of that system. CA: So you really believe this is going to be deployed at some point in our amazing future. When? GS: Within a decade, for sure. CA: And this is Gwynne time or Elon time? GS: That's Gwynne time. I'm sure Elon will want us to go faster. (Laughter) CA: OK, that's certainly amazing. (Laughter) GS: I'm personally invested in this one, because I travel a lot
and I do not love to travel, and I would love to get to see my customers in Riyadh, leave in the morning and be back in time to make dinner. CA: So we're going to test this out. So within 10 years, an economy price ticket, or, like, a couple thousand dollars per person to fly New York to Shanghai. GS: Yeah, I think it'll be between economy and business, but you do it in an hour. CA: Yeah, well, OK, that is definitely something. (Laughter) And meanwhile, the other use of BFR is being developed to go a little bit further than Shanghai.
Talk about this. You guys have actually developed quite a detailed, sort of, picture of how humans might fly to Mars, and what that would look like. GS: Yeah. So we've got a video, this is a cropped video from others we've shown, and then there's a couple of new bits to it. But basically, you're going to lift off from a pad, you've got a booster as well as the BFS, the Big Falcon Spaceship. It's going to take off. The booster is going to drop the spaceship off in orbit, low earth orbit, and then return just like we're returning boosters right now.
So it sounds incredible, but we're working on the pieces, and you can see us achieve these pieces. So booster comes back. The new thing here is that we're going to actually land on the pad that we launched from. Currently, we land on a separate pad, or we land out on a boat. Fast, quick connect. You take a cargo ship full of fuel, or a fuel depot, put it on that booster, get that in orbit, do a docking maneuver, refuel the spaceship, and head on to your destination, and this one is Mars.
CA: So, like, a hundred people go to Mars at one time, taking, what, six months? Two months? GS: It ends up depending on how big the rocket is. I think this first version, and we'll continue to make even bigger BFRs, I think it's a three-month trip. Right now, the average is six to eight, but we're going to try to do it faster. CA: When do you believe SpaceX will land the first human on Mars? GS: It's a very similar time frame from the point-to-point. It's the same capability. It will be within a decade -- not this decade.
CA: In real time, again, within a decade. Well, that would also be amazing. (Laughter) Why, though? Seriously, why? I mean, you've got a company where this is the official stated mission. Has everyone actually bought into that mission, given that, I mean, there's a lot of people around who think, come on, you've got so much talent, so much technology capability. There are so many things on earth that need urgent attention. Why would you have this escape trip off to another planet? (Applause) GS: So I am glad you asked that,
but I think we need to expand our minds a little bit. There are plenty of things to do on earth, but there are lots of companies working on that. I think we're working on one of the most important things we possibly can, and that's to find another place for humans to live and survive and thrive. If something happened on earth, you need humans living somewhere else. (Applause) It's the fundamental risk reduction for the human species. And this does not subvert making our planet here better and doing a better job taking care of it, but I think you need multiple paths to survival,
and this is one of them. And let's not talk about the downer piece, like, you go to Mars to make sure all earthlings don't die. That's terrible, actually, that's a terrible reason to go do it. Fundamentally, it's another place to explore, and that's what makes humans different from animals, it's our sense of exploration and sense of wonderment and learning something new. And then I also have to say, this is the first step in us moving to other solar systems and potentially other galaxies, and I think this is the only time I ever out-vision Elon,
because I want to meet other people in other solar systems. Mars is fine, but it is a fixer-upper planet. There's work to do there to make it habitable. (Laughter) I want to find people, or whatever they call themselves, in another solar system. CA: That is a big vision. Gwynne Shotwell, thank you. You have one of the most amazing jobs on the planet. GS: Thank you very much. T