021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چرا باید در تغییرات آب و هوایی خوشبین باشیم

Al Gore

The case for optimism on climate change

Why is Al Gore optimistic about climate change? In this spirited talk, Gore asks three powerful questions about the man-made forces threatening to destroy our planet -- and the solutions we're designing to combat them. (Featuring Q&A with TED curator Chris Anderson)


تگ های مرتبط :

Climate Change, Weather, Science
قرار بود که عضوی از گروه «امید» باشم، اما بعدا دیدم که رهبری بخش « کابوس» را به عهده دارم . ( خنده حضار ) و مسلما موضوعاتی در مورد بحران آب و هوا وجود دارد که وجود آن را تایید می کند. و خبرهای بدی دارم، اما کلی خبر خوب هم دارم، می خواهم سه سوال را مطرح کنم و برای پاسخ به اولی باید کمی خبر های بد بدهم. اما -- صبر کنید، چون پاسخ به سوالات دوم و سوم واقعا خیلی مثبت است. سوال اول اینست که، « آیا واقعا باید تغییر کنیم؟» و البته، ماموریت آپولو، در بین کارهای دیگری که انجام داد
جنبش محیط زیست را هم تغییر داد، و واقعا آغازگر جنبش امروزی محیط زیست شد. ۱۸ ماه پس از آنکه عکس «طلوع زمین» دیده شد، اولین «روز زمین» سازماندهی شد. و چیزهای زیادی در باره خودمان وقتی که از فضا به سیاره مان نگاه کردیم، آموختیم. و یکی از چیزهایی که فهمیدیم تاییدی بر آنچه داشمندان خیلی وقت بود که می گفتند. یکی از مهمترین ترین واقعیت ها در باره بحران تغییر آب و هوا مربوط به آسمان است. همانطور که این عکس نشان میدهد، آسمان آن پهنه بی انتهایی که به نظر می رسد نیست وقتی از زمین به بالا نگاه می کنیم اینطور به نظر می رسد.
پوسته نازکی از جو است که سیاره مان را احاطه کرده. که همین الان تبدیل به فاضلابی آزاد برای تمدن صنعتی ما شده و هم اکنون سازمانی پیدا کرده. ما در هر ۲۴ ساعت ۱۱۰ میلیون تن از گازهای آلوده و جمع کننده حرارت را در آن تخلیه می کنیم، بدون هیچ خرجی، این کار رو بکن. و بسیاری از منابع گازهای گلخانه ای هستند، که مطمئنا وارد همه شان نمی شوم. و روی موضوع اصلی تمرکز می کنم، اما کشاورزی هم درگیر است. مدیریت جنگل ها، حمل و نقل، اقیانوس ها، ذوب شدن لایه های یخ های دائمی.
اما می خواهم روی قلب مشکل تمرکز کنم، و اینکه که تکیه ما همچنان بر سوخت های فسیلی کثیف است برای ۸۵ درصد از تمامی انرژی که جهان هر سال می سوزاند. و از این عکس می بینید که بعد از جنگ جهانی دوم، میزان تولید گازها واقعا افزایش پیدا کرده. و مقدار جمع شدن آلودگی های گرم کننده جهان که توسط انسان تولید شده که الان در جو وجود دارد انرژی اضافه ای را در خودش نگه می دارد که معادل ۴۰۰٬۰۰۰ انفجار بمب اتمی در اندازه هیروشیما در هر ۲۴ ساعت، ۳۶۵ روز در سال است. این حقایق، بارها و بارها مجددا بررسی شده اند، و با محافظه کاری، این واقعیت است.
اگرچه سیاره ما بزرگ است، اما -- ( صدای انفجار ) این انرژی زیادی است، خصوصا وقتی آن را در ۴۰۰٬۰۰۰ در هر روز ضرب کنی. و تمامی این انرژی اضافه گرمایی موجب گرم شدن جو، و تمامی نظام زمین می شود. بیایید نگاهی به جو بیاندازیم. این یک نمودار است از آنچه ما معمولا توزیع نرمال دما میدانیم. قسمت سفید نمایش دهنده روزهای با دمای معمولی است؛ ۱۹۵۱-۱۹۸۰ را انتخاب کرده ایم. قسمت آبی روزهای سردتر از معمول است، قسمت قرمز روزهای گرمتر از معمول است، اما کل نمودار در سال های۱۹۸۰ به سمت راست حرکت کرده.
و می بینید که گوشه پایین راست نشان دهنده اعداد آماری مشخص از روز های بسیار گرم است. در دهه ۹۰ منحنی بیشتر حرکت کرد. و در ۱۰ سال اخیر، روزهای بسیار گرم حالا بیشتر از روزهای سردتر از میانگین است. در واقع، حالا آنها ۱۵۰ بار بیشتر روی سطح زمین از ۳۰ سال پیش وجود دارند. پس حالا ما دما هایی داریم که رکورد ها را شکسته اند. چهارده از ۱۵ گرمترین سالهایی که تا کنون توسط دستگاهها اندازه گیری شده در این قرن جوان اندازه گیری شده. و گرمترین همه، سال گذشته بوده. ماه پیش، ۳۷۱ ماه متوالی بوده
که از متوسط قرن ۲۰ گرمتر بوده. و برای اولین بار، نه تنها گرمترین ژانویه، بلکه برای اولین بار، بیش از دو درجه فارنهایت گرمتر از میانگین. این دماهای بالا روی حیوانات اثر گذاشته اند، گیاهان، مردم، زیست بوم. اما در اندازه های جهانی، ۹۳ درصد این انرژی حرارتی اضافی در اقیانوس ها جمع می شود. و دانشمندان می توانند این جمع شدن حرارت را اندازه گیری کنند حالا با دقتی بسیار بیشتر در تمامی عمق ها: عمیق، میانه اقیانوس، در چند صد متر ابتدایی. و این هم، در حال افزایش است.
به یک قرن قبل بر می گردد. و بیش از نصف این افزایش در ۱۹ سال اخیر بوده. این دارای عواقبی است. اولین دسته این عواقب: توفان های اقیانوسی قوی تر. ابر گردباد «هایان» بخش هایی از اقیانوس آرام را طی کرد پنج و نیم درجه فارنهایت گرم تر از معمول بود قبل از آنکه به تاکلوبان اصابت کند، به عنوان مخرب ترین توفانی که در خشکی رخ داده. پاپ فرانسیس، که در این موضوع بسیار موثر بوده، درست پس از آن، از تاکلوبان بازدید کرد. ابر توفان سندی از مناطقی از اقیانوس اطلس عبور کرد نه درجه گرمتر از معمول بود
قبل از آنکه با نیویورک و نیوجرسی برخورد کند. دومین بخش نتایج این موضوع همین الان بر همگی ما اثر می گذارد. اقیانوس های گرمتر آب بیشتری را به صورت بخار به آسمانها می فرستد. متوسط رطوبت جهانی هوا چهار درصد افزایش یافته. و این رودخانه های اتمسفری را ایجاد می کند. داشمندان برزیلی آنها را « رودخانه های هوایی» می نامند. و آنها تمامی بخار آب اضافه را بالای خشکی هدایت می کنند تا جایی که توفان این بارش های رکورد شکن را فعال نماید. این تصویری از مونتانا است. نگاهی به این توفان در آگوست گذشته بکنید. در حال عبور از روی تاکسون، آریزونا است. واقعا دارد شهر را می شورد و می برد.
این بارش ها واقعا غیر عادی است. جولای گذشته در هیوستن تگزاس، برای دو روز باران بارید، ۱۶۲ میلیارد گالن. معادل بیش از دو روز جریان کامل آبشار نیاگارا درست در وسط شهر، که البته فلج کننده بود. این بارش های بی سابقه منجر به سیل های تاریخی و رانش زمین شده اند. این یکی از شیلی در سال پیش است. و دارید می بینید که انبار را دارد با خود می برد. نفتکش و ماشین ها را هم می برد. این مربوط به اسپانیا در سپتامبر گذشته است، فکر کنم می تونی اسمش رو سیل ماشین و کامیون بذاری. هر شب در اخبار تلویزیون اوضاع
مثل گردشی در آخرالزمان است. ( خنده حضار ) واقعا اینجوری است. صنعت بیمه مسلما توجه کرده، و خسارت ها روی هم جمع می شوند. آنها ابهامی در آنچه اتفاق می افته ندارند. و دلایل آن نیاز به کمی بحث دارد. ما معمولا عادت به علت ها و معلول های خطی داریم -- یک علت، یک معلول. این یک علیت سیستماتیک است. همانطور که «کوین ترن برث» بزرگ می گوید، « تمامی توفان ها حالا متفاوتند. انرژی خیلی زیادی در جو وجود دارد، و کلی بخار آب اضافه.
هر توفانی حالا متفاوت است.» پس، همان حرارت اضافه رطوبت خاک را بیرون می کشد و موجب این خشکسالی های عمیق، طولانی و گسترده می شود و خیلی از آنها هم تازه در راهند. این پوشش گیاهی را خشک می کند و موجب آنش سوزی های بیشتر در بخش غربی آمریکای شمالی می شود. شواهدی از آن مطمئنا دیده شده، خیلی از آنها. صاعقه های بیشتر، همینطور که انرژی حرارتی جمع می شود، مقدار قابل توجهی از صاعقه های اضافی هم ایجاد می شود. این فاجعه های آب و هوایی همچنین تاثیراتی در جغرافیای سیاسی هم دارد و موجب بی ثباتی می گردد. خشکسالی بی سابقه ای که در سوریه در ۲۰۰۶ شروع شد
۶۰ درصد مزارع سوریه را از میان برد، و ۸۰ درصد دام ها را کشت، و ۱/۵ میلیون پناهنده این شرایط را به شهر های سوریه هدایت کرد، که در آنجا با ۱/۵ میلیون پناهنده دیگر ناشی از جنگ عراق برخورد کردند. و همراه با دیگر عوامل، درهای جهنمی را باز کرد که حالا مردم می خواهند ببندند. وزارت دفاع آمریکا مدتی طولانی است که در باره نتایج بحران آب و هوایی اخطار داده است، که شامل پناهندگان، و کمبود آب و غذا و بیماری های واگیرمی شود. هم اکنون ما بیماری های میکروبی را می بینیم که از نواحی حاره به عرض های بالاتر منتشر می شوند؛
انقلاب حمل و نقل تاثیر زیادی داشته. اما تغییر شرایط ،عرض جغرافیایی را تغییر داده و نواحی که بیماری های میکربی بومی می شوند و نوع حاملین بیماری را تغییر داده، مانند پشه ها و کنه هایی که ناقل آنها هستند. بیماری واگیر زیکا هم اکنون -- ما در آمریکای شمای در محل بهتری هستیم چون هنوز کمی سرد است و ما سیستم بهداشت عمومی بهتری داریم. اما وقتی که به زنان برخی از مناطق آمریکای جنوبی و مرکزی توصیه شد تا برای دو سال باردار نشوند -- این موضوع جدیدی است، که باید مورد توجه ما قرار گیرد. لانست، یکی از دوبهترین مجله پزشکی جهان، تابستان گذشته این موضوع را وضعیت اضطراری پزشکی نامید.
و عوامل زیادی بخاطر آن وجود دارند. این همچنین به بحران انقراض مرتبط است. ما در خطر از دست دادن ۵۰ درصد همه گونه های زنده روی زمین هستیم تا پایان این قرن. و تا کنون، گیاهان و حیوانات زمینی به سمت قطب ها حرکت می کنند با نرخ متوسط ۱۵ فوت در روز. از قطب شمال گفتیم، روز ۲۰ دسامبر گذشته، همان توفانی که موجب سیل بی سابقه در نیمه غربی آمریکا شد، دمای قطب شمال را بالا برد ۵۰ درجه فارنهایت بیشتر از معمول، که باعث آب شدن قطب شمال در میانه زمستان تاریک و طولانی، در شب قطبی شد.
و وقنی که یخ های زمینی قطب آب شود، سطح دریا ها بالا می رود. عکس زیبای پال نیکلن از جزایر سوالبارد این را نشان می دهد. گرینلند به نظر خطرناک تر میرسد و بخصوص، قطب شمال. در خطرترین ۱۰ شهر جهان با توجه به افزایش سطح دریا و جمعیت بیشتر در جنوب و جنوب شرقی آسیا قرار دارند. اگر آن را بر مبنای سرمایه های در خطر محاسبه کنی، شماره یک میامی است: سه و نیم تریلیون دلار در خطر. شماره سه: نیویورک و نیوآرک است. پائیز گذشته در میامی بودم در زمان «ابرماه»، که روزهایی با بیشترین میزان «مد» است. و آنجا ماهی های اقیانوس را می دیدی که در بعضی از خیابان ها ی
ساحل میامی و لادردیل و دل ری شنا می کردند. و این دائما حالا در زمان مد های بزرگ اتفاق می افته. بدون آنکه باران بیاد -- بهش میگن «سیل روزهای آفتابی.» آب از مسیرهای فاضلاب توفان بیرون میاد. و شهردار میامی در یک سخنرانی عمومی گفت مدت طولانی از آنکه این رو از چشم سیاست حزبی ببینیم گذشته. این یک بحرانه که هر روز بدتر میشه. باید فراتر از سیاست حزبی حرکت کنیم. و می خواهم لحظه ای این جمهوری خواهان مجلس افتخار کنیم -- ( تشویق حضار ) که در پائیز گذشته شجاعت نشان دادند و قدم جلو گذاشتند و خطری سیاسی کردند،
وحقیقت را در مورد بحران های آب و هوا گفتند. پس هزینه های بحران آب و هوا بالا می رود، بسیاری از این جنبه ها وجود دارد که حتی اشاره نکرده ام. این مسئولیتی بزرگ است. یکبار دیگر اشاره خواهم کرد، چون در همایش جهانی اقتصاد ماه گذشته در داووس، پس از بررسی سالانه ۷۵۰ اقتصاد، عنوان شد که بحران آب و هوا اکنون خطر شماره یک برای اقتصاد جهان است. بانک های مرکزی را دارید مانند مارک کارنی، رئیس بانک مرکزی انگلستان، که می گویند بیشتر ذخایر کربنی قابل سوزاندن نیستند. کربن های «بدون پشتوانه».
نیازی نیست تا وام های مسکن «بدون پشتوانه» را یاد آوری کنم، اما این همان است. اگر به تمامی سوخت های کربنی که سوزانده ایم نگاه کنید از ابتدای انقلاب صنعتی، این میزانی است که در ۱۶ سال اخیر سوزانده ایم. این ها تمامی مخازنی است که اثبات شده و به ثبت رسیده، ۲۸ تریلیون دلار. آژانس جهانی انرژی می گوید فقط این مقدار را می شود سوزاند. پس بقیه، معادل ۲۲ تریلیون دلار -- غیر قابل سوختن است. خطر برای اقتصاد جهانی. و به این دلیل است که چرا جنبش عدم سرمایه گذاری معنی می دهد و تنها یک امر اخلاقی نیست.
پس پاسخ به سوال اول، «آیا باید تغییر کنیم؟» بله است، ما باید تغییر کنیم. سوال دوم، « آیا می توانیم تغییر کنیم؟» این خبر هیجان انگیزی است! بهترین پیش بینی های دنیا در ۱۶ سال پیش آن بود که دنیا در ۲۰۱۰، خواهد توانست تا ۳۰ گیگاوات ظرفیت انرژی بادی نصب کند. ما به این هدف با ۱۴ و نیم برابر بیشتر رسیدیم. حالا یک منحنی نمایی برای نصب نیروگاه های بادی دیده می شود. و می بینیم که هزینه های آن به شدت کاهش می یابد. در برخی کشور ها -- مثلا آلمان، یک نیروگاه صنعتی با آب و هوایی که برای مثال چندان با ونکور متفاوت نیست -- در یک روز در دسامبر گذشته،
۸۱ درصد از کل انرژیش را از منابع تجدید شدنی بدست آورد، بیشتر خورشیدی و بادی. خیلی از کشور ها بیشتر از نصف را بطور متوسط از این راه بدست می اورند. خبر های خوب بیشتر: ذخیره انرژی، خصوصا توسط باطری ها، در آغاز رشد فزاینده است و دلیل آن کاهش هزینه به طرزی چشمگیر است برای حل مشکل دوره های تولید و مصرف. در انرژی خورشیدی، خبر ها حتی بیشتر جالبند! بهترین پیش بینی های ۱۴ سال پیش آن بود که می توانیم یک گیگاوات تا ۲۰۱۰ نصب کنیم. وقتی ۲۰۱۰ از راه رسید، ما این هدف را با ضریب ۱۷ عبور کردیم. سال گذشته، با ضریب ۵۸ برابر بیشتر.
امسال در مسیر عیور از ۶۸ برابر بیشتر هستیم. ما می توانیم پیروز شویم. ما داریم مسلط می شویم. منحنی نمایی انرژی خورشیدی شیب بیشتری دارد و مناسب تر است. وقتی ۱۰ سال پیش به این صحنه آمدم، اینجا بود. ما یک پیشرفت انقلابی می بینیم در جلورفت این منحنی های نمایی. ( تشویق حضار ) و هزینه سالی ۱۰ درصد کم شده برای ۳۰ سال. و همچنان در حال کم شدن است. جامعه های تجاری مسلما به این توجه کرده اند، چون در حال عبور از نقطه تعادل شبکه است.
نرخ های نفوذ ارزان انرژی خورشیدی در حال افزایش است. نقطه تعادل شبکه توسط آن خط دیده می شود، آن خط آستانه، پایین تر از آن خط برق تجدید پذیر ارزان تر از برقی است که از سوزاندن سوخت های فسیلی تولید می شود. این خط مرزی کمی شبیه به تفاوت میان دمای ۳۲ درجه فارنهایت و ۳۳ درجه فارنهایت است، یا صفر و یک درجه سلسیوس. این تفاوت بیشتر از یک درجه است، این تفاوت میان یخ و آب است. این تفاوت میان بازارهایی است که یخ زده اند، و جریان سیال سرمایه به سوی فرصت های جدید سرمایه گذاری. این بزرگترین موقعیت سرمایه گذاری تجاری در تاریخ جهان است،
و دو سوم آن مربوط به بخش خصوصی است. ما انفجاری از سرمایه گذاری های جدید می بینیم. سرمایه گذاری جهانی در تولید الکتریسیته تجدید پذیرکه از ۲۰۱۰ آغاز شده از سوخت های فسیلی عبور کرده. و این فاصله از آن زمان در حال بیشتر شدن است. پیش بینی های آینده از این هم دیدنی تر است، اگرچه هنوز هم به انرژی های فسیلی با میزانی بیشتر از ۴۰ برابر تجدید پذیر ها یارانه داده می شود. و همینطور، اگر پیش بینی انرژی هسته ای را هم اینجا اضافه کنید، خصوصا اگر فرض کنید که کاری که خیلی ها انجام می دهند تا پیشرفتی برای انواع امن تر و قابل قبول تر، از انرژی هسته ای ایجاد گردد،
این واقعا دیدنی است. آیا هیچ سابقه ای از بکارگیری سریع فناوری های جدید وجود داشته؟ خوب، تعداد زیادی داشته ایم، بگذارید به تلفن همراه نگاه کنیم. در ۱۹۸۰، AT&T، وبعد «مابل»، مک کنزی را برای انجام یک مطالعه بازار در مورد آن تلفن های بزرگ همراه که آنوقت ها بودند مامور کرد. پرسیدند « چند تا می توانیم تا سال ۲۰۰۰ بفروشیم؟» مک کنزی برگشت و گفت، «۹۰۰٬۰۰۰» و مسلما وقتی سال ۲۰۰۰ رسید، اونها ۹۰۰٬۰۰۰ تا را در سه روز فروختند. و در بقیه سال، ۱۲۰ برابر آن را فروختند. و حالا تعداد ارتباطات همراه از تعداد آدمهای دنیا بیشتر است.
پس دلیل آنکه نه تنها اشتباه کردند، بلکه خیلی اشتباه کردند چه بود؟ من این سوال را خودم پرسیدم، « چرا؟» ( خنده حضار ) و فکر کنم جواب آن سه قسمت است. اول، هزینه خیلی سریع تر از آنکه همه پیش بینی می کردند پایین آمد، حتی وقتی کیفیت هم بالا رفت. و کشور های با درآمد کم، جاهایی که شبکه تلفنی زمینی نداشتند -- یکباره به تکنولوژی جدید جهش کردند. بیشترین رشد در کشور های در حال توسعه بود. خوب وضعیت شبکه های برق جهان در حال توسعه چشور است؟ خوب، نه خیلی عالی. و در خیلی از محل ها، اصلا وجود ندارد. در هند آدمهای بیشتری بدون برق زندگی می کنند
تا کل جمعیت ایالات متحده آمریکا. پس ما در این مرحله ایم: پنل های خورشیدی روی کلبه های شیشه ای و مدل های تجاری جدید که آنها را اقتصادی کنند. محمد یونس این را در بنگلادش با کمک ریز-اعتبار تهیه کرده. این یک بازار روستایی است. اکنون بنگلادش سریعترین میزان نصب را در دنیا دارد: بطور متوسط دو سیستم در دقیقه، روز و شب. و ما همه چیز مورد نیاز را داریم: میزان انرژی که از خورشید به زمین می رسد در هر ساعت کافی است تا نیاز انرژی تمامی جهان را برای یک سال پاسخگو باشد. دقیقا کمی کمتر از یک ساعت. پس پاسخ به سوال دوم، «آیا می توانیم تغییر کنیم؟»
مشخصا «بله». و این حتی یک «بله» خیلی محکم است. آخرین سوال، «آیا تغییر خواهیم کرد؟» پاریس واقعا یک پیشرفت فوق العاده بود، بعضی از قوانین اجباری اند و بازبینی های مرتب بسیار ارزشمندند. اما ملت ها منتظر نمی مانند، آنها جلو خواهند رفت. چین اخیرا اعلام کرده که از اغاز سال بعد، یک سستم ملی برای نظارت بر میزان تولید آلاینده ها ایجاد خواهند کرد. و احتمالا با اتحادیه اروپا همراه خواهند شد. ایالات متحده هم اکنون در حال تغییر است. تمامی این نیروگاه های ذغال سنگی که برای ۱۰ سال آینده پیشنهاد شده ، لغو شده اند.
تمامی این نیروگاه های ذغال سنگی موجود باز نشسته شده اند. تمامی این نیروگاه های ذغال سنگی باز نشتگی شان اعام شده است. تمامی شان -- لغو شده اند. ما به سوی جلو حرکت می کنیم. سال گذشته -- اگر به تمامی سرمایه گذاری درتولید جدید الکتریسیته در ایالات متحده نگاه کنید، تقریبا سه-چهارم در انرژی های تجدید پذیر بوده است. و بیشتر آن انرژی باد و خورشید. ما در حال رفع بحرانیم. تنها سوال این است: چقدر طول می کشد که انجام شود؟ پس، مهم است که خیلی از مردم سازماندهی شوند تا روی این تغییر پافشاری کنند. تقریبا ۴۰۰٬۰۰۰ نفر در شهر نیویورک
در مقابل مجمع اختصاصی سازمان ملل در این مورد، راهپیمایی کردند. هزاران نفر، ده ها هزار، در دیگر شهر های جهان راهپیمایی کردند. پس بنابراین، بی نهایت خوشبینم. و قبلا گفته ام، ما پیروز خواهیم شد. صحبتم را با یک داستان پایان می دهم. وقتی ۱۳ سالم بود، این پیشنهاد رئیس جمهور کندی را شنیدم که انسانی را روی کره ماه فرود آوریم و به سلامت بازگردانیم در مدت ۱۰ سال. و شنیدم که بزرگتر های آن روز و زمان می گفتند، « این کار بی توجهی است، پر هزینه است و ممکن است شکست بخورد.» اما هشت سال و دو ماه بعد،
لحظه ای که نیل آرمسترانگ قدم روی ماه گذاشت، فریاد شادی بلندی در مرکز کنترل پرواز ناسا در هیوستون شدیده شد. حقیقتی کوچک در این باره وجود دارد: متوسط سن مهندسین سیستمها، کنترلر های داخل اتاق در آن روز، ۲۶ سال بود، که معنی آن، در میان سایر موضوعات، این است که وقتی این چالش مطرح شد، سنشان ۱۸ سال بود. ما اکنون با چالشی اخلاقی مواجهیم که در رسم دیگرانی است که با آنها مواجهیم. یکی از بزرگترین شعرای قرن گذشته در امریکا، ویلیام استیونس، بیتی نوشته که همیشه با من است: « پس از آخرین "نه"، "بله" ای می آید،
که آینده دنیا به آن "بله"، وابسته است.» وقتی که مخالفان برده داری جنبش خود را آغاز کردند، با نه و نه و نه مواجه شدند. و پس از آن بله آمد، جنبش حق رای زنان و جنبش حقوق زنان با "نه" های زیادی تا همین اواخر مواجه شدند، که یک "بله" بود. جنبش حقوق مدنی، جنبش علیه آپارتاید، و همین اواخر، جنبش حقوق همجنسگرایان اینجا ایالات متحده است و بعد از "نه" آخر، یک "بله" می آید. هروقت که یک چالش بزرگ اخلاقی نهایتا تبدیل به یک انتخاب دوگانه بین آنچه درست است و آنچه غلط می شود، نتیجه آن از پیش تعیین شده نیست چون ما انسانیم.
نود و نه درصد از ما، آنجا جایی است که اکنون هستیم و به این دلیل می رویم تا پیروز شویم. هرچه را لازم است داریم. بعضی هنوز شک دارند که آیا اراده برای عمل داریم، اما من می گویم که اراده برای عمل خود منبعی تجدید شدنی است. خیلی متشکرم. ( تشویق حضار ) کریس اندرسن: تو دارای ترکیبی استثنایی از توانایی هستی. این فکر علمی که می تواند مجموعه کاملی از مسائل را درک کند، و توانایی تبدیل آن به زبانی روشن. هیچ کس دیگری نمی تواند این کار را بکند، و به این دلیل است که تو هدایتش می کنی. آنچه ۱۰ سال پیش دیدیم عالی بود، و آنچه الان دیدیم عالی بود.
ال گور: خوب، ممنون از لطفت، کریس. اما راستش را بگم، من کلی دوستهای خوب دارم در جوامع علمی که خیلی پر حوصله اند و می نشینند و این چیزها رو برایم توضیح می دهند بارها و بارها و بارها تا وقتی من اون را به زبانی کاملا ساده بگیرم و تا من آن را بفهمم. و این کلید تلاش برای ارتباط است. کریس اندرسون: در صحبت تو، بخش اول: وحشتناک بود، بخش دوم: بسیار امید بخش. از کجا می دانی که همه آن منحنی ها، همه آن پیشرفت، کافی است تا آنچه در بخش اول نشان دادی را حل کند؟ ال گور: فکر می کنم که عبور --
می دونی، من فقط ۱۵ سال هست که در دنیای تجارتم. اما یکی از چیزهایی که یاد گرفتم اینه که ظاهرا مهمه اگر یک محصول یا خدمت جدید از دیگری گرانتر یا ارزانتر باشد. به نظر می رسه، این مهمه که ارزونتر باشه. ( خنده حضار ) و وقتی که از خط رد می شود، کلی از چیزها واقعا تغییر می کند. ما دائما از این پیشرفت ها تعجب می کنیم مرحوم رودی دورن باخ بزرگ می گفت، « معمولا چیزها بیشتر از زمانی که فکر می کنی طول می کشند، و بعد خیلی سریعتر از مدتی که فکر می کردی اتفاق می افته.» من قطعا فکر می کنم ما اینجا هستیم.
بعضی از آدمها حالا از عبارت « شگفتی خورشیدی» استفاده می کنند معنی آن وقتی ایست که پائین تر از نقطه برابری شبکه برسد، که در بیشتر جاها بدون یارانه باشد، آنوقت انتخاب پیش فرض خواهد بود. در یکی از برنامه های دیروز، در باره اتومبیل های کرایه ای، تلاشی برای استفاده از مقررات برای کند کردنش در جریان است. و معتقدم که به نتیجه نخواهد رسید. خانمی در آتلانتا، دبی دولی، که رئیس گروه «تی پارتی» آتلانتا ست. آنها او را برای اعمال مالیات بر پنل های خورشیدی و قوانینش مامور کردند. و او تازه خودش پنل های خورشیدی را روی سقفش گذاشته
و متوجه تقاضایشان نشد. ( خنده حضار ) و رفت و یک همکاری با کلوپ سیرا تشکیل داد و یک سازمان جدیدی را ایجاد کردند به نام « گرین تی پارتی.» ( خنده حضار ) ( تشویق حضار ) و این پیشنهاد شکست خورد. پس در انتها، پاسخ سوال شما، ممکنه کمی به نظر چرند بیاد و شاید هم کمی کلیشه ای، اما ۱۰ سال پیش -- که کریستیانا به این اشاره کرد -- آدمهایی بین شما هستند که نقش بسیار مهمی در این داشته اند که این منحنی های نمایی را ایجاد کرده اند. که خیلی هم برای بعضی هایشان اقتصادی نبوده،
اما موجب شروع این انقلاب جهانی شدند. و آنچه که آدمهایی که اینجا هستند حالا با دانشی که به دست آورده اند این است که داریم پیروز می شویم. اما این مهم است که با چه سرعتی پیروز می شویم. کریس اندرسون: ال گور، این واقعا قدرتمند بود. اگر امسال سالی باشد، که مسائل حزبی تغییر کند، و همانطور که گفتی، دیگر موضوعی حزبی نیست، و شما آدمهایی از هر طرف را کنار هم آوردی، که توسط دانش پشتیبانی می شوند، توسط این گونه از موقعیت های سرمایه گذاری، بخاطر دلایلتان که امروز پیروز شوید -- بچه ها، خیلی هیجان انگیزه. خیلی متشکرم.
ال گور: خیلی از شما متشکرم که مرا به TED بازگرداندید. متشکرم! (
I was excited to be a part of the "Dream" theme, and then I found out I'm leading off the "Nightmare?" section of it. (Laughter) And certainly there are things about the climate crisis that qualify. And I have some bad news, but I have a lot more good news. I'm going to propose three questions and the answer to the first one necessarily involves a little bad news. But -- hang on, because the answers to the second and third questions really are very positive. So the first question is, "Do we really have to change?" And of course, the Apollo Mission, among other things
changed the environmental movement, really launched the modern environmental movement. 18 months after this Earthrise picture was first seen on earth, the first Earth Day was organized. And we learned a lot about ourselves looking back at our planet from space. And one of the things that we learned confirmed what the scientists have long told us. One of the most essential facts about the climate crisis has to do with the sky. As this picture illustrates, the sky is not the vast and limitless expanse that appears when we look up from the ground.
It is a very thin shell of atmosphere surrounding the planet. That right now is the open sewer for our industrial civilization as it's currently organized. We are spewing 110 million tons of heat-trapping global warming pollution into it every 24 hours, free of charge, go ahead. And there are many sources of the greenhouse gases, I'm certainly not going to go through them all. I'm going to focus on the main one, but agriculture is involved, diet is involved, population is involved. Management of forests, transportation,
the oceans, the melting of the permafrost. But I'm going to focus on the heart of the problem, which is the fact that we still rely on dirty, carbon-based fuels for 85 percent of all the energy that our world burns every year. And you can see from this image that after World War II, the emission rates started really accelerating. And the accumulated amount of man-made, global warming pollution that is up in the atmosphere now traps as much extra heat energy as would be released by 400,000 Hiroshima-class atomic bombs exploding every 24 hours, 365 days a year. Fact-checked over and over again,
conservative, it's the truth. Now it's a big planet, but -- (Explosion sound) that is a lot of energy, particularly when you multiply it 400,000 times per day. And all that extra heat energy is heating up the atmosphere, the whole earth system. Let's look at the atmosphere. This is a depiction of what we used to think of as the normal distribution of temperatures. The white represents normal temperature days; 1951-1980 are arbitrarily chosen. The blue are cooler than average days,
the red are warmer than average days. But the entire curve has moved to the right in the 1980s. And you'll see in the lower right-hand corner the appearance of statistically significant numbers of extremely hot days. In the 90s, the curve shifted further. And in the last 10 years, you see the extremely hot days are now more numerous than the cooler than average days. In fact, they are 150 times more common on the surface of the earth than they were just 30 years ago. So we're having record-breaking temperatures. Fourteen of the 15 of the hottest years ever measured with instruments
have been in this young century. The hottest of all was last year. Last month was the 371st month in a row warmer than the 20th-century average. And for the first time, not only the warmest January, but for the first time, it was more than two degrees Fahrenheit warmer than the average. These higher temperatures are having an effect on animals, plants, people, ecosystems. But on a global basis, 93 percent of all the extra heat energy is trapped in the oceans. And the scientists can measure the heat buildup much more precisely now
at all depths: deep, mid-ocean, the first few hundred meters. And this, too, is accelerating. It goes back more than a century. And more than half of the increase has been in the last 19 years. This has consequences. The first order of consequence: the ocean-based storms get stronger. Super Typhoon Haiyan went over areas of the Pacific five and a half degrees Fahrenheit warmer than normal before it slammed into Tacloban, as the most destructive storm ever to make landfall. Pope Francis, who has made such a difference to this whole issue,
visited Tacloban right after that. Superstorm Sandy went over areas of the Atlantic nine degrees warmer than normal before slamming into New York and New Jersey. The second order of consequences are affecting all of us right now. The warmer oceans are evaporating much more water vapor into the skies. Average humidity worldwide has gone up four percent. And it creates these atmospheric rivers. The Brazilian scientists call them "flying rivers." And they funnel all of that extra water vapor over the land where storm conditions trigger these massive record-breaking downpours. This is from Montana.
Take a look at this storm last August. As it moves over Tucson, Arizona. It literally splashes off the city. These downpours are really unusual. Last July in Houston, Texas, it rained for two days, 162 billion gallons. That represents more than two days of the full flow of Niagara Falls in the middle of the city, which was, of course, paralyzed. These record downpours are creating historic floods and mudslides. This one is from Chile last year. And you'll see that warehouse going by. There are oil tankers cars going by.
This is from Spain last September, you could call this the running of the cars and trucks, I guess. Every night on the TV news now is like a nature hike through the Book of Revelation. (Laughter) I mean, really. The insurance industry has certainly noticed, the losses have been mounting up. They're not under any illusions about what's happening. And the causality requires a moment of discussion. We're used to thinking of linear cause and linear effect -- one cause, one effect. This is systemic causation.
As the great Kevin Trenberth says, "All storms are different now. There's so much extra energy in the atmosphere, there's so much extra water vapor. Every storm is different now." So, the same extra heat pulls the soil moisture out of the ground and causes these deeper, longer, more pervasive droughts and many of them are underway right now. It dries out the vegetation and causes more fires in the western part of North America. There's certainly been evidence of that, a lot of them. More lightning, as the heat energy builds up, there's a considerable amount
of additional lightning also. These climate-related disasters also have geopolitical consequences and create instability. The climate-related historic drought that started in Syria in 2006 destroyed 60 percent of the farms in Syria, killed 80 percent of the livestock, and drove 1.5 million climate refugees into the cities of Syria, where they collided with another 1.5 million refugees from the Iraq War. And along with other factors, that opened the gates of Hell that people are trying to close now. The US Defense Department has long warned
of consequences from the climate crisis, including refugees, food and water shortages and pandemic disease. Right now we're seeing microbial diseases from the tropics spread to the higher latitudes; the transportation revolution has had a lot to do with this. But the changing conditions change the latitudes and the areas where these microbial diseases can become endemic and change the range of the vectors, like mosquitoes and ticks that carry them. The Zika epidemic now -- we're better positioned in North America because it's still a little too cool and we have a better public health system.
But when women in some regions of South and Central America are advised not to get pregnant for two years -- that's something new, that ought to get our attention. The Lancet, one of the two greatest medical journals in the world, last summer labeled this a medical emergency now. And there are many factors because of it. This is also connected to the extinction crisis. We're in danger of losing 50 percent of all the living species on earth by the end of this century. And already, land-based plants and animals are now moving towards the poles at an average rate of 15 feet per day.
Speaking of the North Pole, last December 29, the same storm that caused historic flooding in the American Midwest, raised temperatures at the North Pole 50 degrees Fahrenheit warmer than normal, causing the thawing of the North Pole in the middle of the long, dark, winter, polar night. And when the land-based ice of the Arctic melts, it raises sea level. Paul Nicklen's beautiful photograph from Svalbard illustrates this. It's more dangerous coming off Greenland and particularly, Antarctica. The 10 largest risk cities for sea-level rise by population
are mostly in South and Southeast Asia. When you measure it by assets at risk, number one is Miami: three and a half trillion dollars at risk. Number three: New York and Newark. I was in Miami last fall during the supermoon, one of the highest high-tide days. And there were fish from the ocean swimming in some of the streets of Miami Beach and Fort Lauderdale and Del Rey. And this happens regularly during the highest-tide tides now. Not with rain -- they call it "sunny-day flooding." It comes up through the storm sewers.
And the Mayor of Miami speaks for many when he says it is long past time this can be viewed through a partisan lens. This is a crisis that's getting worse day by day. We have to move beyond partisanship. And I want to take a moment to honor these House Republicans -- (Applause) who had the courage last fall to step out and take a political risk, by telling the truth about the climate crisis. So the cost of the climate crisis is mounting up, there are many of these aspects I haven't even mentioned. It's an enormous burden.
I'll mention just one more, because the World Economic Forum last month in Davos, after their annual survey of 750 economists, said the climate crisis is now the number one risk to the global economy. So you get central bankers like Mark Carney, the head of the UK Central Bank, saying the vast majority of the carbon reserves are unburnable. Subprime carbon. I'm not going to remind you what happened with subprime mortgages, but it's the same thing. If you look at all of the carbon fuels that were burned since the beginning of the industrial revolution,
this is the quantity burned in the last 16 years. Here are all the ones that are proven and left on the books, 28 trillion dollars. The International Energy Agency says only this amount can be burned. So the rest, 22 trillion dollars -- unburnable. Risk to the global economy. That's why divestment movement makes practical sense and is not just a moral imperative. So the answer to the first question, "Must we change?" is yes, we have to change. Second question, "Can we change?" This is the exciting news!
The best projections in the world 16 years ago were that by 2010, the world would be able to install 30 gigawatts of wind capacity. We beat that mark by 14 and a half times over. We see an exponential curve for wind installations now. We see the cost coming down dramatically. Some countries -- take Germany, an industrial powerhouse with a climate not that different from Vancouver's, by the way -- one day last December, got 81 percent of all its energy from renewable resources, mainly solar and wind. A lot of countries are getting more than half on an average basis.
More good news: energy storage, from batteries particularly, is now beginning to take off because the cost has been coming down very dramatically to solve the intermittency problem. With solar, the news is even more exciting! The best projections 14 years ago were that we would install one gigawatt per year by 2010. When 2010 came around, we beat that mark by 17 times over. Last year, we beat it by 58 times over. This year, we're on track to beat it 68 times over. We're going to win this. We are going to prevail.
The exponential curve on solar is even steeper and more dramatic. When I came to this stage 10 years ago, this is where it was. We have seen a revolutionary breakthrough in the emergence of these exponential curves. (Applause) And the cost has come down 10 percent per year for 30 years. And it's continuing to come down. Now, the business community has certainly noticed this, because it's crossing the grid parity point. Cheaper solar penetration rates are beginning to rise. Grid parity is understood as that line, that threshold,
below which renewable electricity is cheaper than electricity from burning fossil fuels. That threshold is a little bit like the difference between 32 degrees Fahrenheit and 33 degrees Fahrenheit, or zero and one Celsius. It's a difference of more than one degree, it's the difference between ice and water. And it's the difference between markets that are frozen up, and liquid flows of capital into new opportunities for investment. This is the biggest new business opportunity in the history of the world, and two-thirds of it is in the private sector.
We are seeing an explosion of new investment. Starting in 2010, investments globally in renewable electricity generation surpassed fossils. The gap has been growing ever since. The projections for the future are even more dramatic, even though fossil energy is now still subsidized at a rate 40 times larger than renewables. And by the way, if you add the projections for nuclear on here, particularly if you assume that the work many are doing to try to break through to safer and more acceptable, more affordable forms of nuclear, this could change even more dramatically.
So is there any precedent for such a rapid adoption of a new technology? Well, there are many, but let's look at cell phones. In 1980, AT&T, then Ma Bell, commissioned McKinsey to do a global market survey of those clunky new mobile phones that appeared then. "How many can we sell by the year 2000?" they asked. McKinsey came back and said, "900,000." And sure enough, when the year 2000 arrived, they did sell 900,000 -- in the first three days. And for the balance of the year, they sold 120 times more. And now there are more cell connections than there are people in the world.
So, why were they not only wrong, but way wrong? I've asked that question myself, "Why?" (Laughter) And I think the answer is in three parts. First, the cost came down much faster than anybody expected, even as the quality went up. And low-income countries, places that did not have a landline grid -- they leap-frogged to the new technology. The big expansion has been in the developing counties. So what about the electricity grids in the developing world? Well, not so hot. And in many areas, they don't exist.
There are more people without any electricity at all in India than the entire population of the United States of America. So now we're getting this: solar panels on grass huts and new business models that make it affordable. Muhammad Yunus financed this one in Bangladesh with micro-credit. This is a village market. Bangladesh is now the fastest-deploying country in the world: two systems per minute on average, night and day. And we have all we need: enough energy from the Sun comes to the earth every hour to supply the full world's energy needs for an entire year.
It's actually a little bit less than an hour. So the answer to the second question, "Can we change?" is clearly "Yes." And it's an ever-firmer "yes." Last question, "Will we change?" Paris really was a breakthrough, some of the provisions are binding and the regular reviews will matter a lot. But nations aren't waiting, they're going ahead. China has already announced that starting next year, they're adopting a nationwide cap and trade system. They will likely link up with the European Union.
The United States has already been changing. All of these coal plants were proposed in the next 10 years and canceled. All of these existing coal plants were retired. All of these coal plants have had their retirement announced. All of them -- canceled. We are moving forward. Last year -- if you look at all of the investment in new electricity generation in the United States, almost three-quarters was from renewable energy, mostly wind and solar. We are solving this crisis. The only question is: how long will it take to get there?
So, it matters that a lot of people are organizing to insist on this change. Almost 400,000 people marched in New York City before the UN special session on this. Many thousands, tens of thousands, marched in cities around the world. And so, I am extremely optimistic. As I said before, we are going to win this. I'll finish with this story. When I was 13 years old, I heard that proposal by President Kennedy to land a person on the Moon and bring him back safely in 10 years.
And I heard adults of that day and time say, "That's reckless, expensive, may well fail." But eight years and two months later, in the moment that Neil Armstrong set foot on the Moon, there was great cheer that went up in NASA's mission control in Houston. Here's a little-known fact about that: the average age of the systems engineers, the controllers in the room that day, was 26, which means, among other things, their age, when they heard that challenge, was 18. We now have a moral challenge that is in the tradition of others that we have faced.
One of the greatest poets of the last century in the US, Wallace Stevens, wrote a line that has stayed with me: "After the final 'no,' there comes a 'yes,' and on that 'yes', the future world depends." When the abolitionists started their movement, they met with no after no after no. And then came a yes. The Women's Suffrage and Women's Rights Movement met endless no's, until finally, there was a yes. The Civil Rights Movement, the movement against apartheid, and more recently, the movement for gay and lesbian rights
here in the United States and elsewhere. After the final "no" comes a "yes." When any great moral challenge is ultimately resolved into a binary choice between what is right and what is wrong, the outcome is fore-ordained because of who we are as human beings. Ninety-nine percent of us, that is where we are now and it is why we're going to win this. We have everything we need. Some still doubt that we have the will to act, but I say the will to act is itself a renewable resource. Thank you very much. (Applause)
Chris Anderson: You've got this incredible combination of skills. You've got this scientist mind that can understand the full range of issues, and the ability to turn it into the most vivid language. No one else can do that, that's why you led this thing. It was amazing to see it 10 years ago, it was amazing to see it now. Al Gore: Well, you're nice to say that, Chris. But honestly, I have a lot of really good friends in the scientific community who are incredibly patient and who will sit there and explain this stuff to me over and over and over again until I can get it into simple enough language
that I can understand it. And that's the key to trying to communicate. CA: So, your talk. First part: terrifying, second part: incredibly hopeful. How do we know that all those graphs, all that progress, is enough to solve what you showed in the first part? AG: I think that the crossing -- you know, I've only been in the business world for 15 years. But one of the things I've learned is that apparently it matters if a new product or service is more expensive than the incumbent, or cheaper than. Turns out, it makes a difference if it's cheaper than.
(Laughter) And when it crosses that line, then a lot of things really change. We are regularly surprised by these developments. The late Rudi Dornbusch, the great economist said, "Things take longer to happen then you think they will, and then they happen much faster than you thought they could." I really think that's where we are. Some people are using the phrase "The Solar Singularity" now, meaning when it gets below the grid parity, unsubsidized in most places, then it's the default choice. Now, in one of the presentations yesterday, the jitney thing,
there is an effort to use regulations to slow this down. And I just don't think it's going to work. There's a woman in Atlanta, Debbie Dooley, who's the Chairman of the Atlanta Tea Party. They enlisted her in this effort to put a tax on solar panels and regulations. And she had just put solar panels on her roof and she didn't understand the request. (Laughter) And so she went and formed an alliance with the Sierra Club and they formed a new organization called the Green Tea Party. (Laughter)
(Applause) And they defeated the proposal. So, finally, the answer to your question is, this sounds a little corny and maybe it's a cliché, but 10 years ago -- and Christiana referred to this -- there are people in this audience who played an incredibly significant role in generating those exponential curves. And it didn't work out economically for some of them, but it kick-started this global revolution. And what people in this audience do now with the knowledge that we are going to win this. But it matters a lot how fast we win it.
CA: Al Gore, that was incredibly powerful. If this turns out to be the year, that the partisan thing changes, as you said, it's no longer a partisan issue, but you bring along people from the other side together, backed by science, backed by these kinds of investment opportunities, backed by reason that you win the day -- boy, that's really exciting. Thank you so much. AG: Thank you so much for bringing me back to TED. Thank you! (Applause)