021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

هنر مسحورکننده آناتومی انسان

Vanessa Ruiz

The spellbinding art of human anatomy

Vanessa Ruiz takes us on an illustrated journey of human anatomical art over the centuries, sharing captivating images that bring this visual science -- and the contemporary artists inspired by it -- to life. "Anatomical art has the power to reach far beyond the pages of a medical textbook," she says, "connecting our innermost selves with our bodies through art."


تگ های مرتبط :

TEDMED, Art, Beauty
من به عنوان کسی که عاشق آناتومی (تشریح) هستم، بی نهایت خوشحالم که بالاخره بدن ما در مرکز توجه قرار گرفته. با کارهایی مثل طب پیشگیری، افزایش اختیار بیماران و خود-پایشی-- تا اکنون که نسبت به هر قدمی که هر روز برمی‌داریم وسواس پیدا کرده‌ایم. همه‌ی اینها باعث شکل‌گیری یک ارتباط سالم بین ما و بدنمان شده است. با وجود این همه تمرکز روی سلامت خود، دانش عمومی از آناتومی اندک است. خیلی از افراد جای اعضای حیاتی خود، یا حتی کار آنها را نمی‌دانند. و علت این است که یاد گرفتن آناتومی انسان
مشکل و وقت گیر است. چند نفر این جا آناتومی خوانده‌اند؟ وای، چه خوب-- بیشتر شما پزشکی می‌خوانید. من هم مثل شما ساعتها صرف حفظ صدها ساختار آناتومیک کرده‌ام. چیزی که هیچ دانشجوی آناتومی بدون کمک تصاویر قادر به انجام آن نیست. چون در پایان روز، چه تمام جزئیات یادتان باشد و چه نباشد، این تصاویر پزشکی چیزی است که مطالعه آناتومی را چنین جذاب می‌کند. وقتی به آن‌ها نگاه می‌کنیم، در واقع کتابچه‌ای از بدن خود ما هستند. اما وقتی درس تمام می‌شود چه اتفاقی می‌افتد؟ این تصاویر زیبا داخل صفحات یک کتاب پزشکی
یا یک اپلیکیشن بدون استفاده میماند، فقط در صورت نیاز به آن‌ها مراجعه می‌شود. و عموم مردم، شاید تصاویر پزشکی را فقط به طور تصادفی روی دیوار مطب یک پزشک ببینند. از آغاز پزشکی نوین، تصاویر پزشکی، و بنابراین آناتومی، عمدتاً در حیطه‌ی آموزش پزشکی حضور داشته است. اما هم اکنون اتفاق جالبی در حال وقوع است. هنرمندان آناتومی را از مرزهای جهان پزشکی بیرون می‌کشند و وارد فضای عمومی می‌کنند. من در طی ۹ سال گذشته مشغول فهرست نویسی و به اشتراک گذاری
این تمایل فزاینده به هنر آناتومی با عموم مردم-- البته از دیدگاه خودم به عنوان یک تصویرگر پزشکی هستم. اما پیش از این که به شما نشان دهم امروز هنرمندان چگونه در حال احیای آناتومی هستند، مهم است که بفهمیم در گذشته هنر چه تأثیری روی آناتومی داشت. خوب، آناتومی ذاتاً علمی بصری است، و اولین آناتومیست‌هایی که این را فهمیدند در قرون وسطا می‌زیستند. آنان به هنرمندان متوسل شدند تا اکتشافات خود را در سطح عموم به اطلاع همکاران خود برسانند. و این تمایل به جلب توجه در کنار آموزش منجر به خلق برخی از عجیب‌ترین تصاویر آناتومی شد. آناتومی محل تلاقی تلاشهای علم، هنر و فرهنگ برای بیش از۵۰۰ سال بود.
هنرمندان اجساد کلبدشکافی شده را طوری نقاشی می‌کردند که گویا زنده‌اند، برهنه و آمیخته با شوخی. اینها را در کتابهای درسی امروزتان تصور کنید. به نظر می‌رسد بعضی از این تصاویر بیش از حد مرده‌اند-- برخلاف میل پوست آنان کنده شده است. اندامهایی که از بدن جدا شده‌اند اما به نظر می‌رسد هنوز جان دارند. و حتی برخی تصاویر شامل ارجاعات به فرهنگ پاپ بود. این کلاراست، کرگدن معروفی که در اواسط دهه ۱۷۰۰ به اروپا سفر کرد، هنگامی که به ندرت کسی کرگدن دیده بود. نشان دادن او در این تصویر مثل حمایت مالی ستاره‌های امروزی است. سپس ورود رنگ
عمق و شفافیت کاملاً جدیدی به آناتومی بخشید علاوه بر این که آن را جذاب کرد. در اوایل قرن بیستم، بالاخره تعادل کامل بین علم و هنر با ظهور تصاویر پزشکی مصادف شد. این تصاویر نمایش جهانشمولی از آناتومی خلق کردند-- چیزی که نه زنده بود و نه مرده، که عاری از تأثیرات فرهنگ هنری بود. و این تمرکز بر موضوع بدون پرداختن به حاشیه ها دقیقاً به نفع آموزش پزشکی بود. و این چیزی است که امروز موضوع مطالعه ماست. اما چرا تصاویر پزشکی-- چه در گذشته و چه امروز-- تصور ما را جلب می‌کند؟
خوب، ما ذاتاً به زیبایی بدن انسان علاقمند هستیم. و تصویرگری پزشکی هنر بی‌جان است. هیچ چیز قادر به القای یک پاسخ احساسی-- از لذت تا انزجار-- بیش از بدن انسان نیست. و امروز، هنرمندان مجهز به این احساس، آناتومی را از جهان پزشکی می‌گیرند، و آن را از طریق هنر با خلاقانه‌ترین روشها احیا می‌کنند. مثال خوب آن هنرمند معاصر اسپانیایی فرناردو ویسنته است. او تصاویر قرن ۱۹ آناتومی بدن مرد را می‌گیرد و با حس زنانه تلفیق می‌کند. زنان در نقاشیهای او از ما می‌خواهند عمقی‌تر از آناتومی سطحی نگاه کنیم،
و یک حس زنانگی قدرتمند ایجاد می‌کنند که قبلاً در تاریخ تصاویر پزشکی وجود نداشت. حس هنری را می‌توان در مرمت و بازسازی بدن انسان نیز مشاهده کرد. این کلیشه رادیوگرافی یک زن با دررفتگی و شکستگی مچ پا در یک حادثه اسکیت است. او برای یادبود مصدومیت خود، از معمار ساکن مونترال، فدریکو کارباخال خواست یک مجسمه سیمی از پایش بسازد. خوب، به آن پیچهای قرمز روشن که در مجسمه بزرگنمایی شده توجه کنید. اینها پیچهای واقعی جراحی هستند که در بازسازی مچ پای او به کار رفت. این سخت افزار پزشکی است که دوباره با هدف هنری مصرف شده است. گاهی مردم از من می‌پرسند آثاری را که در اینترنت
یا نگارخانه‌ها نمایش می‌دهم چگونه انتخاب می‌کنم. و این برای من تعادلی بین فن هنری و مفهوم موضوع در زمینه آناتومی به عنوان روشی برای شناخت خود است، که به همین دلیل آثار میشل ریدی برای من جالب است. چهره‌های جدی که رسم کرده اغلب دارای لایه‌های فکاهی است. مثلاً، به قیافه‌اش نگاه کنید. به آن علائم قرمز دقت کنید. میشل تزلزل تحلیل برنده یک بیماری پوستی را به شکل این هیولاهای کارتونی خشمگین و غیر قابل کنترل در پس زمینه نشان داده است. در تصویر مکمل آن آناتومی کامل را نشان داده و با رنگ براق پوشانده،
تا شبیه آب نبات شود. با این کار، میشل تصور رایج درباره آناتومی را، که بیشتر با بیماری و مرگ عجین بود، کم رنگ کرده است. خوب، موضوع بعدی شاید بی ارتباط باشد اما آناتومی انسان دیگر محدود به انسان نیست. وقتی بچه بودید، هرگز آرزو کرده‌اید که اساب بازی های تان زنده شوند؟ خوب، جیسون فرینی باعث شد این رؤیاها به تحقق برسد با کالبدشکافی جادویی اسباب بازیها. (خنده) شاید کسی فکر کند این می‌تواند باعث مرگ شخصیتهای بی‌گناه کودکی شود، اما جیسون می‌گوید کالبدشکافی او
«هرگز باعث ترس کودکان نشده است.» همیشه شگفتی بوده، سرگرمی و علاقه به اکتشاف. ترس از آناتومی و دل و روده واکنش شناخته شده‌ای است. این گرایش به آناتومی به موضوعات سیاسی و اجتماعی هم کشانده شده است. در کتاب "آناتومی جنگ" نوا اسکالین، تفنگی کالبدشکافی شده می بینیم که حاوی احشای انسان است. اما اگر دقت کنید، متوجه می‌شوید که مغز ندارد. و اگر بیشتر دقت کنید، ممکن است این را هم متوجه شوید که نوا عمداً مقعد را در دهانه لوله تفنگ قرار داده است. خوب، هنرمند بعدی که سالها دنبال کرده‌ام،
در حال تماشای او که مردم را با آناتومی به وجد می‌آورد. دنی کوئیرک هنرمند جوانی است که موضوع نقاشی خود را با کالبدشکافی خود انتخاب می کرد. او اصول تصویرگری پزشکی را با استفاده از سایه و روشن شدید تغییر داد. و این یک توهم سه بعدی ایجاد می‌کند که خود را به وضوح در نقاشی روی پوست انسان نشان می‌دهد. دنی باعث می شود پوست افراد طوری به نظر برسد که گویا واقعاً کنده شده است. و این اثر-- که زیبا و شبیه خالکوبی نیز هست-- به سادگی به تصاویر پزشکی راه می‌یابد. حال دنی به جاهای مختلف جهان سفر می‌کند و آناتومی را با نقاشی‌ها روی پوست خود به مردم یاد می‌دهد،
و به همین دلیل برای ما تعجب آور است وقتی بدانیم او را از برنامه‌های تصویرگری پزشکی منع کرده‌اند. اما برای او مهم نیست. هنرمندانی هستند که آناتومی را هم زمان از جهان پزشکی و جهان هنر استخراج می‌کنند و مستقیماً به خیابانها می‌آورند. نقاشی های SHOK-1 در لندن رادیوگرافی‌های بزرگ از نمادهای فرهنگ پاپ. رادیوگرافی‌های او نشان می‌دهد چگونه فرهنگ می‌تواند آناتومی خود را داشته باشد، و برعکس، چگونه فرهنگ می تواند به بخشی از آناتومی یک فرد تبدیل شود. از کار او لذت خواهید برد چون صرف نظر از پاشیدن رنگ، ترسیم رادیوگرافی حتی با دست کار بسیار سختی است.
اما این هم یک هنرمند خیابانی دیگر، که تصادفاً مدرک او در رشته شیمی کاربردی است. نیکوس، یک هنرمند خیابانی اهل اتریش، اصطلاح «نمای متلاشی شده» را به سطح کاملاً جدیدی رساند، با پاشیدن تصاویر کالبدشکافی شده از انسان و حیوان به روی دیوارهای سراسر جهان. تحت تأثیر کمیک و هوی متال، نیکوس انرژی جوانی و اغواکننده ای به آناتومی می‌بخشد که واقعاً آن را دوست دارم. هنرمندان خیابانی معتقدند هنر متعلق به مردم است. و این آناتومی خیابانی واقعاً فریبنده است چون دورترین فاصله را از جهان پزشکی دارد. شما را وادار می‌کند که به آن نگاه کنید،
و درک شما از آناتومی را به چالش می کشد، این که آن را زیبا می بینید، زمخت، بیمار، یا مثل من احترام برانگیز. این که آناتومی چنین واکنشهایی را بر می‌انگیزد ناشی از ارتباط نزدیک و اغلب متغیر ما با آن است. همه هنرمندانی که امروز به شما نشان دادم هنر خود را به تصاویر پزشکی ارجاع دادند. اما برای آنان، آناتومی صرفاً چیزی برای به خاطر سپردن نیست، بلکه بنیانی است برای فهم بدن انسان و به تصویر کشیدن آن به روشی که می‌توانیم، چه از راه کارتون،
یا نقاشی بدن، یا هنر خیابانی. هنر آناتومی این قدرت را دارد که از صفحات کتاب های پزشکی فراتر برود، در مردم شور ایجاد کند، و به جهان پزشکی انگیزه دوباره بدهد، تا در نهایت خود درونی ما را از طریق هنر با کالبد ما مرتبط کند. متشکرم. (تشویق)
As a lover of human anatomy, I'm so excited that we're finally putting our bodies at the center of focus. Through practices such as preventive medicine, patient empowerment and self-monitoring -- down to now obsessing over every single step we take in a day. All of this works to promote a healthy connection between ourselves and our bodies. Despite all this focus on the healthy self, general public knowledge of the anatomical self is lacking. Many people don't know the location of their vital organs, or even how they function. And that's because human anatomy
is a difficult and time-intensive subject to learn. How many of you here made it through anatomy? Wow, good -- most of you are in medicine. I, like you, spent countless hours memorizing hundreds of structures. Something no student of anatomy could do without the help of visuals. Because at the end of the day, whether you remember every little structure or not, these medical illustrations are what makes studying anatomy so intriguing. In looking at them, we're actually viewing a manual of our very selves. But what happens when we're done studying?
These beautiful illustrations are then shut back into the pages of a medical textbook, or an app, referenced only when needed. And for the public, medical illustrations may only be encountered passively on the walls of a doctor's office. From the beginnings of modern medicine, medical illustration, and therefore anatomy, have existed primarily within the realm of medical education. Yet there's something fascinating happening right now. Artists are breaking anatomy out of the confines of the medical world
and are thrusting it into the public space. For the past nine years, I have been cataloguing and sharing this rise in anatomical art with the public -- all from my perspective as a medical illustrator. But before I get into showing you how artists are reclaiming anatomy today, it's important to understand how art influenced anatomy in the past. Now, anatomy is by its very nature a visual science, and the first anatomists to understand this lived during the Renaissance. They relied on artists to help advertise their discoveries to their peers in the public. And this drive to not only teach but also to entertain
resulted in some of the strangest anatomical illustrations. Anatomy was caught in a struggle between science, art and culture that lasted for over 500 years. Artists rendered dissected cadavers as alive, posed in these humorous anatomical stripteases. Imagine seeing that in your textbooks today. They also showed them as very much dead -- unwillingly stripped of their skin. Disembodied limbs were often posed in literal still lives. And some illustrations even included pop culture references. This is Clara, a famous rhinoceros that was traveling Europe in the mid-1700s,
at a time when seeing a rhino was an exciting rarity. Including her in this illustration was akin to celebrity sponsorship today. The introduction of color then brought a whole new depth and clarity to anatomy that made it stunning. By the early 20th century, the perfect balance of science and art had finally been struck with the emergence of medical illustrators. They created a universal representation of anatomy -- something that was neither alive nor dead, that was free from those influences of artistic culture. And this focus on no-frills accuracy
was precisely for the benefit of medical education. And this is what we get to study from today. But why is it that medical illustration -- both past and present -- captures our imaginations? Now, we are innately tuned into the beauty of the human body. And medical illustration is still art. Nothing can elicit an emotional response -- from joy to complete disgust -- more than the human body. And today, artists armed with that emotion, are grasping anatomy from the medical world,
and are reinvigorating it through art in the most imaginative ways. A perfect example of this is Spanish contemporary artist Fernando Vicente. He takes 19th century anatomical illustrations of the male body and envelops them in a female sensuality. The women in his paintings taunt us to view beyond their surface anatomy, thereby introducing a strong femininity that was previously lacking in the history of anatomical representation. Artistry can also be seen in the repair and recovery of the human body. This is an X-ray of a woman who fractured and dislocated her ankle in a roller-skating accident. As a tribute to her trauma,
she commissioned Montreal-based architect Federico Carbajal to construct a wire sculpture of her damaged lower leg. Now, notice those bright red screws magnified in the sculpture. These are the actual surgical screws used in reconstructing her ankle. It's medical hardware that's been repurposed as art. People often ask me how I choose the art that I showcase online or feature in gallery shows. And for me it's a balance between the technique and a concept that pushes the boundaries of anatomy as a way to know thyself, which is why the work of Michael Reedy struck me. His serious figure drawings are often layered in elements of humor.
For instance, take a look at her face. Notice those red marks. Michael manifests the consuming insecurity of a skin condition as these maniacal cartoon monsters annoying and out of control in the background. On the mirrored figure, he renders the full anatomy and covers it in glitter, making it look like candy. By doing this, Michael downplays the common perception of anatomy so closely tied to just disease and death. Now, this next concept might not make much sense,
but human anatomy is no longer limited to humans. When you were a child, did you ever wish that your toys could come to life? Well, Jason Freeny makes those dreams come true with his magical toy dissections. (Laughter) One might think that this would bring a morbid edge to one's innocent childhood characters, but Jason says of his dissections, "One thing I've never seen in a child's reaction to my work is fear." It's always wonder, amazement and wanting to explore.
Fear of anatomy and guts is a learned reaction. This anatomization also extends to politically and socially charged objects. In Noah Scalin's "Anatomy of War," we see a gun dissected to reveal human organs. But if you look closely, you'll notice that it lacks a brain. And if you keep looking, you might also notice that Noah has so thoughtfully placed the rectum at the business end of that gun barrel. Now, this next artist I've been following for many years, watching him excite the public about anatomy. Danny Quirk is a young artist
who paints his subjects in the process of self-dissection. He bends the rules of medical illustration by inserting a very dramatic light and shadow. And this creates a 3-D illusion that lends itself very well to painting directly on the human skin. Danny makes it look as if a person's skin has actually been removed. And this effect -- also cool and tattoo-like -- easily transitions into a medical illustration. Now Danny is currently traveling the world, teaching anatomy to the public via his body paintings, which is why it was so shocking to find out
that he was rejected from medical illustration programs. But he's doing just fine. Then there are artists who are extracting anatomy from both the medical world and the art world and are placing it directly on the streets. London-based SHOK-1 paints giant X-rays of pop culture icons. His X-rays show how culture can come to have an anatomy of its own, and conversely how culture can become part of the anatomy of a person. You come to admire his work because reproducing X-rays by hand, let alone with spray paint, is extremely difficult. But then again this is a street artist,
who also happens to hold a degree in applied chemistry. Nychos, an Austrian street artist, takes the term "exploded view" to a whole new level, splattering human and animal dissections on walls all over the world. Influenced by comics and heavy metal, Nychos inserts a very youthful and enticing energy into anatomy that I just love. Street artists believe that art belongs to the public. And this street anatomy is so captivating because it is the furthest removed from the medical world. It forces you to look at it, and confront your own perceptions about anatomy,
whether you find it beautiful, gross, morbid or awe-inspiring, like I do. That it elicits these responses at all is due to our intimate and often changing relationship with it. All of the artists that I showed you here today referenced medical illustrations for their art. But for them, anatomy isn't just something to memorize, but a base from which to understand the human body on a meaningful level; to depict it in ways that we can relate, whether it be through cartoons,
body painting or street art. Anatomical art has the power to reach far beyond the pages of a medical textbook, to ignite an excitement in the public, and reinvigorate an enthusiasm in the medical world, ultimately connecting our innermost selves with our bodies through art. Thank you. (Applause)