021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

انقلاب روسیه در رسانه‌های اجتماعی چگونه می‌توانست باشد

Mikhail Zygar

What the Russian Revolution would have looked like on social media

History is written by the victors, as the saying goes -- but what would it look like if it was written by everyone? Journalist and TED Fellow Mikhail Zygar is on a mission to show us with Project1917, a "social network for dead people" that posts the real diaries and letters of more than 3,000 people who lived during the Russian Revolution. By showing the daily thoughts of the likes of Lenin, Trotsky and many less celebrated figures, the project sheds new light on history as it once was -- and as it could have been. Learn more about this digital retelling of the past as well as Zygar's latest project about the transformative year of 1968.


تگ های مرتبط :

Social Media, Politics, History
تاریخ چیست؟ چیزی که برنده‌ها آن را می‌نویسند. این کلیشه در تاریخ هست که باید روی حکمران‌ها متمرکز باشد، مثل لنین یا تروتسکی. در نتیجه، مردم در خیلی کشورها، مثل کشور من، روسیه، به تاریخ بعنوان چیزی از قبل تعیین شده، یا تعیین شده از سوی رهبران نگاه می‌کنند، و این که مردم عادی به هیچ وجه نمی‌توانند بر آن اثر بگذارند. بسیاری از روس‌ها امروز باور ندارند که روسیه هرگز بتواند یا بخواهد ملتی حقیقتا دموکرات شود، و این بخاطر روشی است که تاریخ به شهروندان روسی ارائه می‌گردد. و این حقیقت ندارد.
برای اثبات آن، دو سال از زندگی‌ام را صرف تلاش برای برگشت به ۱۰۰ سال قبل کردم، به ۱۹۱۷، سال انقلاب روسیه. از خودم پرسیدم، چطور می‌شد اگر اینترنت و فیس‌بوک ۱۰۰ سال قبل وجود داشت؟ بنابراین پارسال، شبکه اجتماعی را برای مرده‌ها ساختم، بنام Project1917.com من و تیمم نرم افزار خود را درست کردیم، تمامی نامه‌ها و خاطره‌ نوشت‌های حقیقی ممکن را که توسط بیش از ۳٫۰۰۰ نفر ۱۰۰ سال قبل نوشته شده بود را دیجیتالی و آنلاین منتشر کردیم. و بنابراین هر کاربر وب‌سایت یا اپلیکیشن ما می‌تواند اخبار هر روز ۱۹۱۷ را دنبال کند و درباره این که امثال استراوینسکی یا تروتسکی،
لنین یا پاولف و دیگران چه فکر یا احساسی داشتند بخوانند. ما همه آن شخصیت‌ها را در قالب افراد عادی مثل من و شما می‌بینیم، نه نیمه خدایان، و می‌بینیم که آن تاریخ متشکل از اشتباهات، ترس‌ها، ضعف‌ها است، نه صرفا ایده‌های نبوغ ‌آمیزشان. پروژه ما برای خیلی از روس‌هایی که عادت دارند فکر کنند کشور ما همیشه یک امپراطوری استبدادی بوده و‌ مفاهیمی مثل آزادی و مردم ‌سالاری هرگز نمی‌توانسته حاکم باشد، حیرت‌آور ابود، صرفا بخاطر این که مردم سالاری سرنوشت ما نبود. اما اگر نگاه وسیع‌تری بیندازیم، آن قدر هم سیاه و سپید نیست. بله، سال ۱۹۱۷ به ۷۰ سال استبداد کمونیستی منتهی گشت،
اما با این پروژه، ما می‌بینیم که روسیه می‌توانسته تاریخ متفاوت و آینده دموکراتیکی داشته باشد، درست مثل هر کشور دیگری و هنوز هم ممکن است. با خواندن پست‌های مربوط به ۱۹۱۷، یاد می‌گیرید که روسیه اولین کشور دنیا بوده که حکم مرگ را متوقف کرد، یا از اولین کشورهای اعطا کننده حق رای به زنان بود. آگاهی از تاریخ و فهم چگونگی نفوذ مردم عادی بر تاریخ به ما در خلق آینده‌ای بهتر کمک می‌کند، زیرا تاریخ فقط تمرینی است از آنچه الان در حال وقوع است. ما به روش‌های تازه از تاریخ‌گویی نیاز داریم، و امسال، برای مثال، پروژه آنلاین جدید 1968Digital.com را شروع کردیم،
یک مجموعه مستند آنلاین که حال و هوای ۱۹۶۸ را به تصویر می‌کشد، سالی که با تغییر اجتماعی جهانی شناخته می‌شود که از بسیاری جهات خالق دنیای کنونی ما است. اما ما به آن تاریخ جان می‌بخشیم با این تصور که اگر آن شخصیت‌های اصلی الان می‌توانستند موبایل استفاده کنند؟ و می‌بینیم خیلی از اشخاص با چالش‌های مشابه مواجه بودند و برای ارزش‌های یکسان مبارزه می‌کردند، فارغ از این که در آمریکا زندگی می‌کردند یا جماهیر شوروی یا در فرانسه یا در چین و یا در چک و اسلواکی. با در معرض قرار دادن تاریخ به چنین روش دموکراتیکی از طریق شبکه‌های اجتماعی،
نشان می‌دهیم که تنها صاحبان قدرت در انتخاب‌ها نقش ندارند. به هر کاربری ‌این فرصت را می‌دهد که تاریخ را از آن خود بداند. مردم عادی مهم هستند. آنها تاثیرگذارند. ایده‌ها اهمیت دارند. خبرنگاران، دانشمندان و فیلسوف‌ها مهم هستند. ما اجتماع را شکل می‌دهیم. ما همه تاریخ‌ساز هستیم. متشکرم. (تشویق)
What is history? It is something written by the winners. There is a stereotype that history should be focused on the rulers, like Lenin or Trotsky. As a result, people in many countries, like mine, Russia, look at history as something that was predetermined or determined by the leaders, and common people could not influence it in any way. Many Russians today do not believe that Russia could ever have been or ever will be a truly democratic nation, and this is due to the way history has been framed to the citizens of Russia. And this is not true.
To prove it, I spent two years of my life trying to go 100 years back, to the year 1917, the year of the Russian Revolution. I asked myself, what if the internet and Facebook existed 100 years ago? So last year, we built a social network for dead people, named Project1917.com. My team and I created our software, digitized and uploaded all possible real diaries and letters written by more than 3,000 people 100 years ago. So any user of our website or application can follow a news feed for each day of 1917 and read what people like Stravinsky or Trotsky,
Lenin or Pavlova and others thought and felt. We watch all those personalities being ordinary people like you and me, not demigods, and we see that history consists of their mistakes, fears, weaknesses, not only their "genius ideas." Our project was a shock for many Russians, who used to think that our country has always been an autocratic empire and the ideas of freedom and democracy could never have prevailed, just because democracy was not our destiny. But if we take a broader look, it's not that black and white. Yes, 1917 led to 70 years of communist dictatorship.
But with this project, we see that Russia could have had a different history and a democratic future, as any other country could or still can. Reading the posts from 1917, you learn that Russia was the first country in the world to abolish the death penalty, or one of the first ones to grant women voting rights. Knowing history and understanding how ordinary people influenced history can help us create a better future, because history is just a rehearsal of what's happening right now. We do need new ways of telling history, and this year, for example, we started a new online project that is called 1968Digital.com,
and that is an online documentary series that gives you an impression of that year, 1968, a year marked by global social change that, in many ways, created the world as we know it now. But we are making that history alive by imagining what if all the main characters could use mobile phones ... just like that? And we see that a lot of individuals were facing the same challenges and were fighting for the same values, no matter if they lived in the US or in USSR or in France or in China or in Czechoslovakia. By exposing history in such a democratic way,
through social media, we show that people in power are not the only ones making choices. That gives any user a possibility of reclaiming history. Ordinary people matter. They have an impact. Ideas matter. Journalists, scientists, philosophers matter. We shape society. We all make history. Thank you. (Applause)