021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چرا خشونت مسلحانه نمی تواند هنجار تازه ما باشد

Dan Gross

Why gun violence can't be our new normal

It doesn't matter whether you love or hate guns; it's obvious that the US would be a safer place if there weren't thousands of them sold every day without background checks. Dan Gross, president of the Brady Campaign to Prevent Gun Violence, makes a passionate, personal appeal for something that more than 90 percent of Americans want: background checks for all gun sales. "For every great movement around the world, there's a moment where you can look back and say, 'That's when things really started to change,'" Gross says. "For the movement to end gun violence in America, that moment is here."


تگ های مرتبط :

Activism, Big Problems, Children
بذارید یک اعتراف بکنم من همیشه به شکل عجیبی عاشق تبلیغات بوده‌ام. یادمه وقتی کارتون‌های شنبه صبح را نگاه می‌کردم بیشتر به آگهی ها توجه می‌کردم تا به خود کارتون و سعی می‌کردم بفهمم چطور آگهی‌ها سعی داشتن وارد ذهنم بشن. و این آخرش باعثِ پیدا کردن شغل رویاهام شد. به عضویت یک شرکت تبلیغاتیِ بزرگ در نیویورک درآمدم ولی نهایتا در۲۳ فوریه ۱۹۹۷ همه چیز ناگهان تغییر کرد، وقتی که به سر برادر کوچکم "مت" در یک حادثه تیراندازی که در سکوی بازدید ساختمانِ امپایر استیت اتفاق افتاد بهش شلیک شد. ناگهان خانواده من در وسط یک کابوس قرار گرفت،
کابوس این که گفته شد برادرم به زودی میمیره، در واقع فرصت خداحافظی کردن با اون رو بهمون دادن، بعدش چندین جراحی مغزِ فوری روی مغزش انجام شد حالا حاصلش، برای مت، یک عمر مبارزه برای خلاص شدن از یک آسیب مغزی شدید بود. اون قطعا قهرمان من هست. ولی همینطورم (تشویق) -- آره. حقش هست -- ( تشویق ) ولی به همان اندازه که این مصیبت برای خانواده ی من یک کابوس بود، اغلب فکر می کنم که چقدر می تونست بدتر از این باشه، در واقع، چقدر بد باشه برای ۹۰ خانواده ای که هر روزه اینقدرها خوش شانس نیستند، و عزیزانشان، برادران، خواهران، پسرها، دخترها و والدینشان رو از دست میدن.
و همه اینها خبر مهم روزنامه‌ها نیستن. در حقیقت، بیشترشون اینطور نیستن. در کشوری که تقریبا یک بیماریِ ننگین فراگیر رو به عنوانِ هنجاری جدید پذیرفته، به اینها خیلی بی توجهی میشه. بعدش از شغلم در زمینه ی تبلیغات اومدم بیرون تا سعی و کاری کنم که جلوی این همه گیری ننگین ملی رو بگیرم، چون به این موضوع پی بردم که چالش های جلوگیری از خشونت مسلحانه همون چالش هایی هست که من را عاشق کار تبلیغ کرده بود، چالش اینه که سعی کنی بفهمی چطور با مردم قاطی بشی. تنها به جای اینکه برای فروشِ محصولات تبلیغات کنی اینجا برای نجات مردم تبلیغ می کنی.
و این منجر شد به پیدا کردن زمینه ای مشترک، و اون اینکه چیزی که من میخوام با چیزی که شما میخواین همپوشانی داره. و شاید شگفت زده بشین که بدونید در مورد خشونت مسلحانه چقدر زمینه های مشترک هست. برای مثال نگاهی بیاندازیم به افرادی که به شکار علاقه دارند ورزشی که سرتاسر ایالات متحده میلیون ها طرفدار دارد. یک سنت غرور آمیز خانوادگی هست. در بعضی جاها، اولین روز از فصل شکار با تعطیلات مدارس هم زمان است. شکارچی ها به دنبال چی هستند؟ خب میخواهند شکار کنند عاشق اسلحه هایشان هستند. آنها کاملا به متمم دوم قانون اساسی اعتقاد دارند که اسلحه حمل کنن.
اما معنیش این نیست که زمینه مشترکی وجود نداره. در حقیقت زمینه مشترک بسیاره با ایده ی اصلی دورنگه داشتن اسلحه از دست افراد خطرناک شروع می کنیم. معنیش این نیست که اسلحه های خاصی را از تمام مردم دور نگه داریم. این یعنی تمام اسلحه ها را از افرادی خاص دور نگه داریم، و این هم افرادی که همه ما موافقیم نباید اسلحه حمل کنند: تبه کاران، مجرمان محکوم به خشونت، بیماران روانیِ خطرناک. ما میدانیم که چقدر «قانون بررسی سوء پیشینه بِرَدی» تاثیر زیادی در جلوگیری از افتادن اسلحه به دست این افراد خطرناک داشته. طی بیست سال، قانون بررسی سوء پیشینه درفروشگاه‌های فروش اسلحه فدرال، جلوی
فروش ۲/۴ میلیون اسلحه رو به افرادی که معتقدیم نباید اسلحه حمل کنند گرفته. (تشویق تماشاگران) و چه اسلحه دوست داشته باشید چه نداشته باشید، احتمالا درک میکنید که نباید هزاران اسلحه در روز به صورت انلاین یا در نمایشگاه ها، بدون قانون بررسی سوء پیشینه بِردی به فروش برسه، درست مثل این هست که نباید دو صف برای سوار هواپیما باشد -- که یکی از آنها با نظارت امنیتی باشه و و صف دیگر بدون نظارت. و -- (تشویق تماشاگران) و آمار نشان می‌دهد توافق نظر قوی میان مردم آمریکاست: نود درصد آمریکایی ها موافق گسترش قانون بِریدی برای
تمام خرید و فروش ها هستند ۹۰ درصد از جمهوری خواهان، بیش از ۸۰ درصد از صاحبان اسلحه، بیش از ۷۰ درصد از (اعضای انجمن ملی اسلحه). این ایده ای بحث برانگیز نیست. تنها ۶ درصد مردم با آن مخالف اند. که برابر هست با تعداد افرادی که معتقد هستند فرود روی ماه، دروغی شبیه سازی بود. (خنده ی حضار) و همچنین مساوی است با افرادی که معتقدند دولت در حال استفاده از تکنولوژی کنترل ذهن در امواج تلویزیونی است. این میزانی است که ما با بررسی سوء پیشینه موافق هستیم. ولی تکلیف ۳۰۰ میلیون اسلحه ای که الان در خانه های سراسر آمریکاست چه می شود؟
خوب، اول فهم این نکته مهمه که بیشتر این اسلحه ها در دست و خانه افرادی درستکار و قانون مدار مثل من و شماست، که همون چیزی رو میخوان که ما میخوایم از جمله دفاع از امنیت خانواده مون. به همین دلیله که هرروز افراد بیشتری دست به خرید اسلحه می زنند. ده سال پیش، ۴۲ درصد از مردم آمریکا البته به اشتباه، فکر می‌کردند که داشتن اسلحه، برای خانه شما امنیت میاره. امروز تعدادشان به ۶۳ درصد میرسد. چرا؟ دوست ندارم این رو بگم، چون به نقطه ی ضعف و روی بدِ تبلیغات وابسته هست، یعنی اگر یک دروغ بزرگ رو به اندازه کافی تکرار کنید، در نهایت به حقیقت تبدیل می شود.
و این دقیقا چیزیست که اینجا اتفاق افتاده. لابی شرکت‌های اسلحه سازی میلیون ها دلار صرف کرده تا جلوی تحقیقات «مرکز پیشگیری» رو در راستای همه گیریِ بهداشت عمومی و خشونت مسلحانه بگیره، تا جلوی صحبت متخصصینِ اطفال روبا والدین درباره خطرات نگه داری اسلحه در خانه شون بگیره، تا جلوی فناوری اسلحه هوشمند و سایر فناوری هایی که مانع استفاده کودکان از اسلحه والدینشان میشه رو بگیره فناوری که نجات بخش هست. اونها از پنهان کردن حقیقت ناامید شدن، چون حقیقت رو تهدیدی برای کار خودشون می بینن. و هر روز، در نتیجه این امر مردم کشته میشن.
و خیلی از اون مردم کودکان هستن. هر روز در ایالات متحده، ۹ کودک، سهوا گلوله میخورند. ۹۰۰ کودک و نوجوان، در هر سال جانشان را از دست می‌دهند. و موضوع اینجاست: والدین تقریبا همه اونها اسلحه دارند. حتی دو سوم از تیراندازی در مدارس با اسلحه‌هایی که از خانه برداشتن، انجام میشه، از جمله فاجعه وحشتناکی که در سدنی هوک (در سال ۲۰۱۲) رخ داد. من با خیلی از این والدین ملاقات کردم، این ناراحت کننده ترین قسمت کار منه. اینها آدمهای بدی نیستن. فقط دارن عواقب باورنکردنیِ تصمیم بسیار بدشون رو می چشن، که بر اساس اطلاعاتی خیلی بد اتخاذ کردن
اطلاعاتی که آدمهایی خیلی بد در ذهن اینها فرو کردن، کسانی که خیلی هم خوب متوجه هستن چه اتفاق ناگواری رو باعث میشن ولی اصلا اهمیت نمیدن. و نتیجه اش یک کابوس هست -- نه تنها برای خانواده هایی مثل مال من، بلکه، در واقع و در نهایت برای همه ما. اما من نیومدم اینجا که درباره کابوس خشونت مسلحانه حرف بزنم. من اینجام تا در مورد رویامون حرف بزنم، و این رویای همه ماست، رویای آینده ای بهتر و با امنیت بیشتر. برای سازمان من، برای کمپین بِریدی، این رویا در هدفی بزرگ منعکس شده هدفی که شماره مرگهای با گلوله در ایالات متحده تا سال ۲۰۲۵ نصف بشه.
و من امیدوارم که همه شما امشب اینجا رو با احساسی قوی و دقیق از اینکه چرا این رویا اینقدر غنی و باارزش هست ترک کنید چون ای ملت، برای هر حرکت بزرگی در اطراف جهان، لحظه ای هست که میتونید به عقب نگاه کنین و بگین، "اینجا بود که همه چیز واقعا شروع به تغییر کرد." و من اینجام که بگم برای حرکتی خاتمه بخش به خشونت مسلحانه در آمریکا، اون لحظه همین جاست. (تشویق تماشاگران) ما به روشنی در نقطه ای حساس هستیم، چونکه مردم آمریکا به صورت میلیونی جمع شده اند که سابقه نداره، و بر پایه همان زمینه مشترک،
میخوان بگن، "کافیه." دیگه کافیه هرچی تیراندازی شد در فروشگاه ها و سینما ها و کلیساها و مدارس. کافیه کشتار هر روزی خشونت های مسلحانه در خانه ها و خیابانها خشونتهایی که جان زنان و مردان سیاه پوست جوان رو با این نرخ عجیبش نابود کرده. دسترسی آزاد به سلاح گرم برای افرادی که همه موافق هستیم نباید بهش دسترسی داشته باشن کافیه. و کافیه هرچی گروه کوچکی از سیاستمداران بزدل در جهتِ منافع لابی شرکت های اسلحه سازی کار کردند تا مقابل مردمی قرار بگیرن که برای نماینده شدن شون رای دادن. تمومش کنین. (تشویق تماشاگران)
و موضوع واقعا هیجان انگیز اینکه فقط آدمهای مشکوکی عادی مثل من نیستن که این حرف رو میزنن. جمعیت شون خیلی بیش از اینهاست. و اگر میخواین اثبات کنم، بذارین از جایی شروع کنم که بیشترِ مکالمات در ایالات متحده شروع میشه -- با کیم کارداشیان. (خنده تماشاگران) و موضوع اینه: این واقعا جوک نیست. یعنی، به عوض شدن مسائل روز فکرکنین. مسائل وقتی عوض میشن که از بحث و جدل های سیاسی میرسن به فرهنگ عمومی، از همه جا صداها بلند میشه، مشاهیر از موقعیت خودشون استفاده میکنن، موسیقی دان ها، ورزشکارها
«ان.بی.اِی» هم همینطور. محافظه کار ترین متخصصین که تصورش رو نمی کردید هم وارد میدان میشن. این تغییر واقعی فرهنگی هست -- حتی یه «سخنرانی تد» هم امسال درموردش شنیدم. وسعت میدان این تغییراتِ فرهنگی به این اندازه هست. و آره. کیم کارداشیان یک اشتیاق و درخواست ناباورانه ای رو در 35 میلیون دنبال کننده های توئیترش به وجود آورده که بررسی سوء پیشینه قوی تر انجام بشه. بذارین نگاهی کنیم به انتخاباتِ سیاسی که این روزها رونق گرفته. این سابقا مسئله درجه سومِ جمهوری خواهان بود که نمی تونستن زود اجراش کنن. حال نامزدهای انتخابات روش مانور میدن
بعضی ها مجبور شدن از مواضع بدشون عقب نشینی کنن مواضعی که تا همین اواخر، سرسختانه ازش دفاع میکردن. برای یه نفر مثل من، که مردم رو میبینم به این امتیازاتِ سازمان دفاع از حقوق شهروندی نه میگن دیدنش فوق العاده است. ما هنوز پولی از لابی شرکت هایِ اسلحه سازی دریافت نمیکنیم، آره، و سرانجام این هم باید تغییر کنه. اما می دونید چیه؟ ما باهوش تر و سرسخت تر هستیم، و حق هم به جانب ماست. و به ما هجوم میارن. میدونید، اونا میگن اینترنت اطلاعات رو دموکراتیزه کرده. رسانه های اجتماعی و بعضی از ابزارهای سازماندهی که بهش متصل شده فعالیت اجتماعی رو دموکراتیزه کرده.
به ما این امکان رو داده که ببینیم حمایت ۹۰ درصد واقعی مردم از چیه. گاهی وقت‌ها فکر می‌کنم که -- می‌دونید، ما جمع میشیم و شبیه سلولهای سفید خون، میلیونی دائما حمله می‌کنیم. و این به ما توانایی رو میده که شروع کنیم واقعا از بین ببریم -- و این کار اصلیه -- این بی ارتباطی شرم آور بین چیزی که مردم آمریکا میخوان و چیزی که رهبرانِ منتخب مان در جهتش میرن رو از بین ببریم. تا اینکه اخیرا، حرف هایی در مجلس نمایندگان گفته شد که از سمت دیگرِ قضیه میگفت، از اون شش درصد، که اختلاف آرامون با اونها ۱۰ به یک هست. ما داریم این قصه گوها رو چپ و راست میکنیم.
بعد از اون تراژدی اخیر در «سن برناردیو»، ما مرکز تلفن کنگره رو داغون کردیم. ما با کنگره ۱۵٫۰۰۰بار در یک روز تماس گرفتیم. و می دونید چیه؟ ما به لایحه ای رای دادیم که کسی فکرش رو نمیکرد به این زودی ها روشنی روز رو ببینیم. ما شاهد حرکتی واقعی هستیم که بیشتر شرارت ها رو از بین ببریم، قانون زشت لابی اسلحه سازی در ده سال اخیر تصویب شده بود. حالا لابی اسلحه به وضوح شکست خورده. ما شاهد اقدامات اجرایی تاریخی از سوی رئیس جمهور اوباما بودیم. اون اقدامات همیشگی نیستن، ولی جان مردم رو نجات خواهند داد، چونکه قانون بررسی بریدی رو قوی تر میکنن
تا در هزاران معامله اسلحه که قبلا اجرا نمی شد اجرا بشه. و ما در طول کشور حرکت میکنیم -- نمی نشینیم صبر کنیم تا کنگره اقدام کنه، این کار دقیقا بی عقلی محض هست. ما به سراسر کشور می‌رویم، ایالت به ایالت، به شکل برابری ازدواج. و میدونید چیه؟ داریم برنده میشیم. کنگره تقریبا همیشه اخرین کسی هست که بیدار میشه و می فهمه که در سمت اشتباهِ تاریخ قرار داره. و وقتی که بفهمه، همیشه دلیلش مردم آمریکا هستن که اونها رو تکون میده، و این دقیقا کاری هست که ما داریم انجام میدیم، چون در این نقطه حساس هستیم. می دونید، اخیرا من به این طرف و اون طرف کشور برای سخنرانی پرواز کردم
سخنرانی برای گروههای بزرگی مثل این، گرچه ترس و رعب کمتری داشت، و خانمی که کنار من نشسته بود اتفاقی در حال تماشای یکی از مورد علاقه ترین برنامه هایِ تلویزیونی من، «آدمهای دیوانه» بودش، یک نمایش تلویزیونی طولانی در مورد تبلیغات در سالهای ۱۹۶۰. و درحالی که سعی داشتم در مورد چطور تمام کردن حرف هام فکر کنم، هر از گاهی هم چشمم می افتاد به صفحه نمایشگر، و انگار هر باری که نگاه میکردم، یک نفر رو می دیدم که در یک دفتر یا اطراف کودکان سیگار میکشه یا در حالیکه باردار هست مست کنه یا اینکه رانندگی کنه یا بدون بستن کمربند رانندگی بکنه یا تمایل به آزار جنسی به همکارش داشته باشه . و آخرش تازه فهمیدم که:
چه الهام بخشی شگفتی هست برای افرادی بین ما که این رویا رو دارند که خشونت مسلحانه تمام بشه. یعنی، فکر کنین به اینکه در دوره زمانی نسبتا کوتاهی چقدر زیاد دنیا تغییر کرده، چطور اون رفتارهایی که یک زمان عادی یا نرمان در نظر گرفته میشدن -- بعضا حتی فریبنده یا سکسی هم بودن -- در تنها یک یا دو نسل بعد زمانیکه اونها موضوع گفتگویِ راجع به زمینه های مشترک ما شدند. تبدیل به رفتارهایی زشت و شرم آور شدند، ما پتانسیل ایجاد این درجه از تغییرات رو برای خشونت های مسلحانه داریم. و این رویای من هست، که شاید یک روزی، یک برنامه تلویزیونی طولانی، کابوس وحشتناکِ خشونت های مسلحانه رو نشون بده،
و نسلی آینده از کودکان ما شاید قادر باشند تصور کنند که چقدر وحشتناک می باید بوده باشه. سپاسگزارم. (تشویق) سپاسگزارم. (تشویق) سپاسگزارم. (تشویق)
OK, so, confession: I've always been weirdly obsessed with advertising. I remember watching Saturday morning cartoons, paying more attention to the commercials than to the shows, trying to figure out how they were trying to get inside my head. Ultimately, that led me to my dream job. I became a partner at a big New York ad agency. But then, all of that suddenly changed on February 23, 1997, when my little brother Matt was shot in the head in a shooting that happened on the observation deck of the Empire State Building. Suddenly, my family was thrown into the middle of a nightmare,
being told that my brother was going to die, actually being given the opportunity to say goodbye to him, then several emergency brain surgeries and now what's amounted, for Matt, to a lifetime spent courageously recovering from a traumatic brain injury. He is definitely my hero. But as much as (Applause) -- yeah, deserves it -- (Applause) But as much as this tragedy was a nightmare for my family, I often think about how much worse it could have been; in fact, how much worse it is for the 90 families every day who aren't as fortunate, who lose loved ones -- brothers, sisters, sons, daughters, parents.
They don't all make national headlines. In fact, most of them don't. They go largely unnoticed, in a nation that's kind of come to accept a disgraceful national epidemic as some kind of new normal. So I quit my job in advertising to try and do something about this disgraceful national epidemic, because I came to realize that the challenges to preventing gun violence are actually the same ones that made me love advertising, which is to try to figure out how to engage people. Only instead of doing it to sell products,
doing it to save lives. And that comes down to finding common ground, where what I want overlaps with what you want. And you might be surprised to learn, when it comes to gun violence, just how much common ground there is. Let's look, for example, at people who love to hunt, a sport enjoyed by millions across the US. It's a proud tradition. Families. In some places, the first day of hunting season is actually a school holiday. What do hunters want? Well, they want to hunt. They love their guns. They believe deeply
in the Second Amendment right to own those guns. But that doesn't mean there isn't common ground. In fact, there's a lot of it, starting with the basic idea of keeping guns out of dangerous hands. This isn't about taking certain guns away from all people. It's about keeping all guns away from certain people, and it's the people that, it turns out, we all agree shouldn't have guns: convicted violent criminals, domestic abusers, the dangerously mentally ill. We can all appreciate how Brady background checks have been incredibly effective in keeping guns out of those dangerous hands.
In 20 years, Brady background checks at federally licensed firearm dealers have blocked 2.4 million gun sales to those people that we all agree shouldn't have guns. (Applause) And whether you love guns or hate guns, you probably also appreciate that there shouldn't be thousands of gun sales every day at guns shows or online without those Brady background checks, just like there shouldn't be two lines to get on an airplane -- one with security and one with no security. And -- (Applause) And the numbers show the overwhelming agreement among the American public:
90 percent of Americans support expanding Brady background checks to all gun sales -- including 90 percent of Republicans, more than 80 percent of gun owners, more than 70 percent of NRA members. This is not a controversial idea. In fact, only six percent of the American public disagrees. That's about the percentage of the American public that believes the moon landing was a fake. (Laughter) And it's also about the percentage that believes the government is putting mind-controlling technology in our TV broadcast signals. That's the extent to which we agree about background checks.
But what about the 300 million guns already out there in homes across America? Well first, it's important to realize that those guns are mostly in the hands and homes of decent, law-abiding people like you and me, who want what we all want -- including keeping our families safe. In fact, that's why more and more people are choosing to own guns. Ten years ago, 42 percent of the American public believed -- incorrectly -- that a gun makes your home safer. Today, that number is 63 percent. Why? I kind of hate to say it,
because it gets to the dark underbelly of advertising, which is if you tell a big enough lie enough times, eventually that lie becomes the truth. And that's exactly what's happened here. The corporate gun lobby has spent billions of dollars blocking the CDC from doing research into the public health epidemic of gun violence; blocking pediatricians from talking to parents about the dangers of guns in the home; blocking smart-gun technology and other technology that would prevent kids from firing parents' guns and would save lives.
They're desperate to hide the truth, because they view the truth as a threat to their bottom line. And every day, people are dying as a result. And a lot of those people are children. Every day in the US, nine kids are just shot unintentionally. 900 children and teens take their own lives every year. And here's the thing: they're almost all with a parent's gun. Even two-thirds of school shootings happen with a gun taken from the home, including the terrible tragedy at Sandy Hook. I meet so many of these parents;
it's the most heartbreaking part of my job. These are not bad people. They're just living with the unimaginable consequences of a very bad decision, made based on very bad information that was put into their minds by very bad people, who know good and well the misery that they're causing, but just don't care. And the result is a nightmare -- not only for families like mine, but for, really, at the end of the day, all of us. But I'm not here to talk about the nightmare of gun violence. I'm here to talk about our dream, and it's a dream we all share,
which is the dream of a better, safer, future. For my organization, for the Brady Campaign, that dream is reflected in the bold goal to cut the number of gun deaths in the US in half by 2025. And I hope to leave all of you here tonight with a strong sense of exactly why that dream is so absolutely within reach. Because folks, for every great movement around the world, there's a moment where you can look back and say, "That's when things really started to change." And I'm here to say that for the movement to end gun violence in America,
that moment is here. (Applause) We are so clearly at a tipping point, because the American public has come together by the millions like never before, based on that common ground, to say, "Enough." Enough of the mass shootings in malls and movie theaters and churches and schools. Enough of the daily terror of gun violence in homes and streets that's claimed the lives of women and young black men in staggering proportions. Enough of easy access to guns by the people that we all agree shouldn't have them.
And enough of a small group of craven politicians putting the interests of the corporate gun lobby ahead of the people they have been elected to represent. Enough. (Applause) And the really exciting thing is, it's not just the usual suspects like me that are saying it anymore. It's so much bigger than that. And if you want proof, let's start where most conversations in the US seem to start -- with Kim Kardashian. (Laughter) And here's the thing: it's not really a joke.
I mean, think about when issues change. It's when they go from being political and advocacy issues to being part of pop culture, voices coming from everywhere, celebrities using their platforms, musicians, athletes. The NBA has come forward. Conservative pundits that you never would have imagined have come forward. There's real cultural change -- I even hear there's a TED Talk about it this year. That's the extent to which this cultural change is happening. And yes, Kim Kardashian has made an unsolicited passionate appeal
to her 35 million Twitter followers for expanded background checks. Let's look at the political elections that are heating up. This used to be the classic third-rail issue for Democrats. Couldn't run from it fast enough. Now candidates are running on it. Some are being forced to reverse very bad positions they defended very comfortably, until very recently. For somebody like me, watching people wave around their negative NRA ratings -- it's almost surreal to watch. We're still outfunded, yes, by the corporate gun lobby,
and ultimately that needs to change. But you know what? We're smarter and we're scrappier, and we have the truth on our side. And we're on offense. You know, they say that the Internet democratizes information. Social media and some of the organizing tools that plug into it have democratized activism. It's allowed us to show what 90 percent support really looks like. Sometimes I think of it -- you know, we're converging and attacking instantly by the millions, kind of like white blood cells. It's enabled us to start to really close -- and this is the bottom line --
close that disgraceful disconnect between what the American public wants and what our elected leaders are doing about it. Until recently, the narrative in Congress was that calls from the other side, from that six percent, outnumbered calls from our side 10 to one. We're flipping that narrative on its head. After that recent terrible tragedy in San Bernardino, we jammed Congressional switchboards. We put 15,000 calls into Congress in 24 hours. And you know what? We got a vote on a bill
that nobody thought was going to see the light of day anytime soon. We're seeing real movement to repeal some of the most evil, ugly gun lobby legislation passed over the last dark decade. The stranglehold of the gun lobby is clearly being broken. We've seen President Obama's historic executive actions. They don't go all the way, but they are going to save lives, because they expand Brady background checks to thousands of gun sales that didn't have them previously. And we're marching across the country -- we're not just waiting for Congress to act; that would almost be the definition of insanity.
We're marching across the country, state by state, marriage-equality style. And you know what? We're winning. Congress is almost always the last to wake up and realize that it's on the wrong side of history. And when they do, it's always because the American public shakes them. And that's exactly what we're doing right now, as we're in this tipping point. You know, recently I was flying cross-country to give a speech to a large group like this, although far less intimidating, and the woman sitting next to me happened to be binge-watching one of my all-time favorite TV shows, "Mad Men,"
a period TV show about advertising in the 1960s. And as I was trying to think about how to end my remarks, I'd glance up at her screen every now and then, and it seemed that every time I did, I'd see somebody smoking in an office or around children or while pregnant or drinking and driving or driving without seat belts or sexually harassing a coworker. And ultimately it dawned on me: what tremendous inspiration to those of us who have this dream to end gun violence. I mean, think about how much the world has changed
in a relatively short period of time, how all those behaviors that were once considered commonplace or normal -- some even glamorous or sexy -- have become stigmatized in just a generation or two, once they became conversations about our common ground. That is the magnitude of the change we have the potential to create around gun violence. And that's my dream, that maybe someday, some period TV show will depict the terrible nightmare of gun violence, and a future generation of children might only be able to imagine how terrible it must have been.
Thank you. (Applause) Thank you. (Applause) Thank you. (Applause)