021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چرا مداد بی‌نقص است

Caroline Weaver

Why the pencil is perfect

Why are pencils shaped like hexagons, and how did they get their iconic yellow color? Pencil shop owner Caroline Weaver takes us inside the fascinating history of the pencil.


تگ های مرتبط :

Writing, Design, History
به نظر من صدا واقعاً بخش بزرگی از تجربه استفاده از مداد است، و واقعاً صدای خراش رسایی دارد. (خراشیدن) [چیز کوچک.ایده بزرگ.] [کارولین ویور در مداد] مداد چیز بسیار ساده‌ای است. از چوب با چند لایه رنگ یک پاک‌کن و یک مغز ساخته شده است، که از جنس گرافیت، خاک رس و آب است. آره، صدها نفر در طول قرن‌ها لازم بود تا به این طرح برسیم. و این تاریخ طولانی همکاری است که آن را برای من به یک شیء بی‌نقص تبدیل می‌کند. داستان مداد با گرافیت آغاز می‌شود.
مردم در حال یافتن کاربردهای بسیار به درد بخوری برای این ماده جدید بودند. آن را به تکه‌های کوچک می‌بریدند و آن را لای ریسمان یا پوست گوسفند یا کاغذ می‌پیچیدند و در خیابان‌های لندن می‌فروختند تا برای نوشتن یا کشیدن استفاده شود یا خیلی وقت‌ها، کشاورزان و چوپانان با آن حیواناتشان را علامت می‌زدند. در فرانسه، نیکلاس ژاک کونته روشی برای آسیاب کردن گرافیت، و مخلوط کردن آن با پودر خاک رس و آب و تبدیل آن به یک خمیر پیدا کرد. از آنجا، این خمیر قالب‌ریزی شده در کوره قرار می‌گرفت، و نتیجه مغز گرافیتی بسیار قدرتمندی بود
که نمی‌شکست، و نرم و قابل استفاده بود -- خیلی بهتر از هر چیزی بود که در آن زمان وجود داشت، و تا به امروز، همین روش است که هنوز برای ساختن مداد استفاده می‌شود. در این میان، در آمریکا، در کونکورد ماساچوست، این هنری دیوید توریو بود که درجه بندی آسیاب را برای تفاوت در درجه نرمی مداد ابداع کرد. درجه بندی از یک بود تا چهار، و درجه دو میزان ایده‌آل برای مصارف معمولی بود. هرچه مداد نرم‌تر بود، گرافیت بیشتری در خود داشت، و خط آن تیره‌تر و نرم‌تر می‌شد. هرچه مداد سخت‌تر بود، خاک رس بیشتری داشت و خط آن کم‌رنگ‌تر و باریک‌تر می‌شد. در اصل، وقتی مداد‌ها دست‌ساز بودند گرد ساخته می‌شدند.
راه ساده‌ای برای ساختن آنها وجود نداشت، و در واقع این آمریکایی‌ها بودند که صنعت را مکانیکی کردند. بسیاری جوسف دیکسون را کسی می‌دانند که اولین دستگاه‌ها را برای کارهایی مانند بریدن چوب مداد، شیار انداختن درون آنها، چسب‌کاری آنها و ... توسعه داد. و متوجه شدند که ساختن مداد شش ضلعی، ساده‌تر بود و ضایعات کمتری داشت، پس آن به استاندارد تبدیل شد. از اولین روزهای مدادها، مردم عاشق این بوده‌اند که می‌شود آنها را پاک کرد. در اصل، برای پاک کردن جای مداد از خرده نان
و بعداً از لاستیک و سنگ‌پا استفاده می‌شد. پاک‌کن سر مداد در سال ۱۸۵۸ اضافه شد، وقتی که نوشت‌افزار فروش آمریکایی هایمن لیپمن الگوی اولین مداد با پاک‌کن سرخود را به نام خود ثبت کرد، که واقعاً بازی مداد را متحول کرد. اولین مداد زرد دنیا کوه نور ۱۵۰۰ بود. کوه نور این کار مسخره را کرد و مداد را با ۱۴ لایه رنگ زرد پوشاند و انتهای آن را در طلای ۱۴ عیار فرو کرد. برای هر کس مدادی هست، و هر مداد داستانی دارد. بلک وینگ ۶۰۲ برای این معروف است که خیلی از نویسنده‌ها از آن استفاده کرده‌اند،
مخصوصاً جان اشتاین بک و ولادیمیر ناباکوف. و بعد، شرکت مداد دیکسون را داریم. آنها مسئول تیکاندروگای دیکسون هستند. این یک نماد است، این چیزی است که وقتی مردم به مداد فکر می‌کنند به یادش می‌افتند و چیزی است که وقتی به مدرسه فکر می‌کنند به یادش می‌افتند. و من فکر می‌کنم مداد واقعاً چیزی است، که مصرف کننده متوسط هرگز دو مرتبه درباره اینکه چطور ساخته شده یا چرا این طور ساخته شده فکر نکرده، چون همیشه همین طور بوده است. به نظر من، هیچ کاری نیست که بشود برای اینکه مداد از این که هست بهتر شود انجام داد. بی‌نقص است.
The sound is a really big part, I think, of the experience of using a pencil, and it has this really audible scratchiness. (Scratching) [Small thing. Big idea.] [Caroline Weaver on the Pencil] The pencil is a very simple object. It's made of wood with some layers of paint an eraser and a core, which is made out of graphite, clay and water. Yeah, it took hundreds of people over centuries to come to this design. And it's that long history of collaboration that, to me, makes it a very perfect object.
The story of the pencil starts with graphite. People started finding really useful applications for this new substance. They cut it into small sticks and wrapped it in string or sheepskin or paper and sold it on the streets of London to be used for writing or for drawing or, a lot of times, by farmers and shepherds, who used it to mark their animals. Over in France, Nicolas-Jacques Conté figured out a method of grinding the graphite, mixing it with powdered clay and water to make a paste. From there, this paste was filled into a mold and fired in a kiln,
and the result was a really strong graphite core that wasn't breakable, that was smooth, usable -- it was so much better than anything else that existed at the time, and to this day, that's the method that's still used in making pencils. Meanwhile, over in America, in Concord, Massachusetts, it was Henry David Thoreau who came up with the grading scale for different hardnesses of pencil. It was graded one through four, number two being the ideal hardness for general use. The softer the pencil, the more graphite it had in it, and the darker and smoother the line will be. The firmer the pencil, the more clay it had in it
and the lighter and finer it will be. Originally, when pencils were handmade, they were made round. There was no easy way to make them, and it was the Americans who really mechanized the craft. A lot of people credit Joseph Dixon for being one of the first people to start developing actual machines to do things like cut wood slats, cut grooves into the wood, apply glue to them ... And they figured out it was easier and less wasteful to do a hexagonal pencil, and so that became the standard. Since the early days of pencils,
people have loved that they can be erased. Originally, it was bread crumbs that were used to scratch away pencil marks and later, rubber and pumice. The attached eraser happened in 1858, when American stationer Hymen Lipman patented the first pencil with an attached eraser, which really changed the pencil game. The world's first yellow pencil was the KOH-I-NOOR 1500. KOH-I-NOOR did this crazy thing where they painted this pencil with 14 coats of yellow paint and dipped the end in 14-carat gold. There is a pencil for everyone,
and every pencil has a story. The Blackwing 602 is famous for being used by a lot of writers, especially John Steinbeck and Vladimir Nabokov. And then, you have the Dixon pencil company. They're responsible for the Dixon Ticonderoga. It's an icon, it's what people think of when they think of a pencil and what they think of when they think of school. And the pencil's really a thing that, I think, the average user has never thought twice about, how it's made or why it's made the way it is, because it's just always been that way.
In my opinion, there's nothing that can be done to make the pencil better than it is.