021-22889554
021-26703715
مشاوره آموزشی رایگان

021-22889554  |  021-26703715 مشاوره آموزشی رایگان

برای حل مشکلات بزرگ لازم نیست که متخصص باشید

Tapiwa Chiwewe

You don't have to be an expert to solve big problems

Driving in Johannesburg one day, Tapiwa Chiwewe noticed an enormous cloud of air pollution hanging over the city. He was curious and concerned but not an environmental expert -- so he did some research and discovered that nearly 14 percent of all deaths worldwide in 2012 were caused by household and ambient air pollution. With this knowledge and an urge to do something about it, Chiwewe and his colleagues developed a platform that uncovers trends in pollution and helps city planners make better decisions. "Sometimes just one fresh perspective, one new skill set, can make the conditions right for something remarkable to happen," Chiwewe says. "But you need to be bold enough to try."


تگ های مرتبط :

Africa, Collaboration, Goal-setting
در یک روز زمستانی در چند سال گذشته به محل کارم در ژوهانسبورگ , جنوب آفریقا, میرفتم و متوجه غباری در اطراف شهر شدم این مسیر رانندگیم در اکثر روزهاست برام عجیب بود که چرا قبلا بهش توجه نکردم ژوهانسبرگ بخاطر نیم چهر شاخصش معروف است که من آن روز صبح به سختی می توانستم ببینم خیلی طول نکشید که متوجه شدم به یه ابر بزرگ از آلودگی هوا نگاه میکنم. فرق بین محیط زیست زیبایی که میشناختم با این نیم چهر غرق در در دود و مه چیزی را در درون من بیدار کرد. من ترسیدم از اینکه این شهر با غروب های روشن و زنده
تسلیم مه و دود کدر شود. در آن لحظه , احساس غیرت کردم که کاری انجام بدم، اما نمیدونستم چکاری میتوانم بکنم. تمام چیزی که میدونستم این بود نمیتونستم با خیال راحت بمونم چالش اصلی این بود که خیلی درباره علم محیط زیست نمیدانستم مدیریت کیفیت هوا یا شیمی جوی. من یک مهندس کامپیوتر هستم. و کاملا مطمئن بودم که نمیتونم برای حل مشکل آلودگی کد بنویسم خنده حظار من کی بودم که بتونم کاری برای این مسئله بکنم؟ اما من یک شهروند بودم. در سال های بعد من درس بسیار مهمی آموختم،
اگر به سمت آینده بهتر تلاش میکنیم این درس باید مورد ملاحظه قرار بگیره. حتی اگر در یک حوزه خاص متخصص نیستید، خبرگی بیرونی شما کنترل و در دست میگیره برای حل مشکلات بزرک در آن حوزه. گاهی وقتا جنبه فکری منحصر به فردی که دارید میتواند منجر به تفکر غیر متعارف شود که مشکل را حل کند اما شما باید به انداره کافی تلاش کنید. این تنها راهی است که همیشه میدانید چیزی که بعد از این میدانستم این بود که اگر تلاش میکردم تا تغییری ایجاد کنم، اول باید درباره آلودگی هوا مطلع باشم، بنابراین دوباره دانشجو شدم. چند تحقیق پایه انجام دادم
و بزودی یاد گرفتم که آلودگی هوا بزرگترین خطر سلامت محیط زیست در دنیا است. داده های سازمان بهداشت جهانی نشان میدهد تقریبا ۱۴درصد تمامی مرگ و میرها در سال ۲۰۱۲ به علت آلودگی هوای خانگی و محیط بوده است، با بیشترین میزان در کشورهایی با درآمد کم و متوسط آلودگی هوای به تنهایی هر سال باعث مرگ و میر بیشتر از مالاریا و ایدز میشود. در آفریقا مرگ های نا بهنگام از بهداشت ناسالم یا سوتغذیه دوران کودکی از رقابت با مرگ هایی به علت آلودگی هوا بازمانده است. و در یک هزینه اقصادی بزرگ میاید : بیش از ۴۰۰ میلیارد دلار آمریکا در سال ۲۰۱۳ ,
طبق مطالعه سازمان همکاری اقتصادی و توسعه حالا در شغل من , مرزهای جدیدی را برای هوش مصنوعی کشف می کنم، جایی که رابطه همزیستی بین انسان و ماشین است میتواند مفید باشد و بما در تصمیم گیری ها کمک کند. همانطور که من درباره آلودگی هوا فکر کردم مشخص شد که نیاز به تصمیمات بهتر داریم در مورد اینکه چطور آلودگی هوا را میدیرت کنیم. و با توجه به مقیاس مشکل، لازم بود آن را با همکاری انجام دهیم. بنابربراین تصمیم گرفتم کسانی که در این زمینه کار میکنند را بشناسم. با مقامات شهر ژوهانسبورگ شروع به گفت و گو کردم و همینطور دیگر شهرهای اطراف
و من جامعه علمی محلی را درگیر این موضوع کردم، و حتی تماسهایی داشتم که با من همکاری نکردند. روند ملاقات که شروعش کردم به من در فهم عمیق تر این مشکل کمک کرد. همچنین به من کمک کرد تا به تله نیفتم، گاهی اوقات هم حرفه های من هنگامی که بدنبال نوآوری هستند در دام میفتند، ما تلاش میکردیم تا تکنولوژی سریعن ارائه دهیم قبل از اینکه قاطعانه مشکل را در دست بگیریم. من یک ایده را درباره اینکه چطور میتوانم موقعیت را بهبود بخشم شروع کردم. با پرسش ساده ای از خودم که چطور میتوانم به طور معنی دار مهارتم در مهندسی نرم افزار و هوش مصنوعی
و از تخصص افرادی که با من کار میکنم را بکار گیرم. میخواستم یک پلت فرم مدیریت آنلاین کیفیت هوا درست کنم که روند آلودگی را معلوم کرده که معین کند چه نتایجی میتوان در آینده انتظار داشت. من مصمم بودم که نظرم به یک راه حل عملی تبدیل می شود، اما با تردید به رو به شدم و هیچ تضمینی برای موفقیت نداشتم. آنچه داشتم یک مجموعه بسیار خاص از مهارت های مهندسی بود، مهارت هایی که من طی شغلم که طی سالها بدست آورده بودم [ خنده حظار ] که برای افرادی که بر روی مشکل آلودگی هوا مشغول به کار بودند، جدید بودند.
من دریافتم گاهی وقت ها یک جنبه فکری تازه، مجموعه ای از مهارت های جدید، می تواند شرایط را برای تحقق مسئله قابل توجهی اصلاح کند. اراده و تخیل ما یک نور هدایت کننده است، ما را قادر به طراحی مسیرهای جدید و حرکت از میان موانع میکند. با فهم دقیق تر درباره مسئله آلودگی هوا و دسترسی به منبع بیش از یک دهه با ارزش از داده ها درباره میزان های آلوکننده هوا و شرایط هواشناسی در داخل و اطراف ژوهانسبورگ من و همکارانم از جنوب آفریقا و چین سیستم های پشتیبانی تصمیم‌گیری برای کیفیت آب و هوا که در ابر ساکن هستند را ساختیم. این نرم افزار داده های تاریخی و واقعی را تجزیه و تحلیل می کند
برای کشف روند فضایی-زمانی در آلودگی و بعد ما از ماشین جدید یادگیری خودکار برای پیش بینی میزان آلودگی در آینده برای برخی روزهای آلوده پیش از موعد استفاده کردیم. این بدین معناست که شهروندان میتوانند تصمیم بهتری بگیرند درباره رفت و آمدهای روزنه شان و همینطور درباره اینکه کجا خانوادشان را ساکن کنند تصمیم بهتری بگیرند. ما میتوانیم پیش از وقت حوادث نامساعد آلودگی را پیش بینی کنیم آلوده کننده های قوی را شناسایی کنیم و آنها می توانند توسط مقامات مربوطه دستور داده شوند تا از کارکردشان جلوگیری شود از طریق برنامه ریزی سناریو کمک
برنامه ریزان شهری می توانند تصمیمات بهتری بگیرند درباره اینکه چگونه زیربنا را گسترش دهند مانند شهرک های سکونتی یا مناطق صنعتی. ما یک نمونه از فناوریمان را کامل کردیم که طی یک دوره ۱۲۰ روزه اجرا شد را تمام آفریقا جنوبی را پوشش می داد. دستآوردها پس از اینکه همبستگی نزدیکی بین داده های پیش بینی شده و اطلاعاتی که ما در زمین گرفتیم بدست آمد تائید شدند. در طی رهبریمان ما دارایی مطابق با عصر تکنولوژی و پیشرو با جهان را به ارمغان آوردیم که می تواند پیش بینی کیفیت هوا را انجام دهد
با نتیجه و و دقت بی سابقه به نفع شهری است که من در یک صبح زمستانی نه چندان دور به آنجا می رفتم، و با خودم فکر کردم، "یک چیزی اینجا نادرست است. نمی دانم چه کاری باید انجام داد " بنابراین نکته در این جا است: چی می شد اگر من مشکل آلودگی هوا را بیشتر بررسی نمی کردم اگر من بعضی از نگرانی ها راجع به وضعیت محیط زیست نشان نمی دادم و فقط امیدوار می بودم که کسی یا جایی مراقب این مسئله هست چه می‌شد؟ چیزی که یاد گرفتم این هست، زمانی که یک تلاش چالش انگیز را شروع می کنید که پیش برنده انگیزه ای می شود که قاطعانه باورش دارید، مهم است که روی امکان موفقیتتان تمرکز کنید
و نتایج کار نکردن بر روی آن را را درنظر بگیرید. سختی و مخالفت ها نباید ما را گیج کند، بلکه این باید انگیزه ما را بیشتر کند. بنابراین , هرجای دنیا که هستید دفعه بعد که فهمیدید که کنجکاوی ذاتی دارید که دارد تحریک می شود، و درباره چیزی هست که بهش اهمیت میدید و شما ایده های عجیب و جسورانه دارید, و شاید این خارج از حوزه تخصص شماست, از خودتان این را بپرسید: چرا که نه؟ چرا جلو نرم و با مشکل گلاویز نشوم به بهترین شکلی که به روش خودتان می توانید انجام بدهید؟
ممکن است غافلگیر شوید. ممنونم [
One winter morning, a couple of years ago, I was driving to work in Johannesburg, South Africa, and noticed a haze hanging over the city. I make that drive on most days, so it was unusual that I hadn't noticed this before. Johannesburg is known for its distinctive skyline, which I could barely see that morning. It didn't take long for me to realize that I was looking at an enormous cloud of air pollution. The contrast between the scenic environment I knew and this smog-covered skyline stirred up something within me. I was appalled by the possibility of this city of bright and vivid sunsets
being overrun by a dull haze. At that moment, I felt an urge to do something about it, but I didn't know what. All I knew was I couldn't just stand idly by. The main challenge was, I didn't know much about environmental science air-quality management or atmospheric chemistry. I am a computer engineer, and I was pretty sure I couldn't code my way out of this air pollution problem. (Laughter) Who was I to do anything about this issue? I was but a citizen. In the following years, I learned a very important lesson,
a lesson we all need to take to heart if we are to work towards a better future. Even if you're not an expert in a particular domain, your outside expertise may hold the key to solving big problems within that domain. Sometimes the unique perspective you have can result in unconventional thinking that can move the needle, but you need to be bold enough to try. That's the only way you'll ever know. What I knew back then was that if I was even going to try to make a difference, I had to get smart about air pollution first, and so I became a student again.
I did a bit of basic research and soon learned that air pollution is the world's biggest environmental health risk. Data from the World Health Organization shows that almost 14 percent of all deaths worldwide in 2012 were attributable to household and ambient air pollution, with most occurring in low- and middle-income countries. Ambient air pollution alone causes more deaths each year than malaria and HIV/AIDS. In Africa, premature deaths from unsafe sanitation or childhood malnutrition pale in comparison to deaths due to air pollution,
and it comes at a huge economic cost: over 400 billion US dollars as of 2013, according to a study by the Organisation for Economic Cooperation and Development. Now, in my work, I explore new frontiers for artificial intelligence, where the symbiotic relationship between man and machine can find a beneficial footing and help us to make better decisions. As I thought about the air pollution problem, it became clear that we needed to find a way to make better decisions about how we manage air pollution, and given the scale of the problem, it was necessary to do it in a collaborative way.
So I decided I'd better get to know some people working within the field. I started to speak to officials from the City of Johannesburg and other surrounding cities, and I engaged the local scientific community, and I also made a few cold calls. The process of engagement I embarked upon helped me to develop a deeper understanding of the problem. It also helped me to avoid the trap people in my profession sometimes fall into when trying to innovate, where we are quick to apply a technology before we've firmly grasped the problem at hand. I began to develop an idea
about what I could do to improve the situation. I started by simply asking myself how I could bring together in some meaningful way my skills in software engineering and artificial intelligence and the expertise of the people I'd reached out to. I wanted to create an online air-quality management platform that would uncover trends in pollution and project into the future to determine what outcomes can be expected. I was determined to see my idea translate into a practical solution, but I faced uncertainty and had no guarantee of success.
What I had was a very particular set of engineering skills, skills I'd acquired over my career (Laughter) that were new to people who had been working on the air pollution problem for so many years. What I have come to realize is that sometimes just one fresh perspective, one new skill set, can make the conditions right for something remarkable to happen. Our willpower and imagination are a guiding light, enabling us to chart new paths and navigate through obstacles. Armed with a firmer understanding of the air pollution problem, and having managed to source over a decade's worth of data
on air pollutant levels and the meteorological conditions for in and around Johannesburg, my colleagues from South Africa and China and myself created an air-quality decision support system that lives in the cloud. This software system analyzes historical and real-time data to uncover the spatial-temporal trends in pollution. We then used new machine learning technology to predict future levels of pollution for several different pollutants days in advance. This means that citizens can make better decisions about their daily movements
and about where to settle their families. We can predict adverse pollution events ahead of time, identify heavy polluters, and they can be ordered by the relevant authorities to scale back their operations. Through assisted scenario planning, city planners can also make better decisions about how to extend infrastructure, such as human settlements or industrial zones. We completed a pilot of our technology that was run over a period of 120 days, covering all of South Africa. Our results were confirmed
when we demonstrated a tight correlation between the forecasting data and the data we were getting on the ground. Through our leadership, we have brought cutting-edge, world-leading assets that can perform air-quality forecasting at an unprecedented resolution and accuracy, benefiting the city that I drove into one winter morning not very long ago, and thought to myself, "Something is wrong here. I wonder what can be done?" So here is the point: What if I'd not investigated the problem of air pollution further? What if I'd not shown some concern for the state of the environment
and just hoped that someone, somewhere, was taking care of the matter? What I have learned is that, when embarking on a challenging endeavor that advances a cause that we firmly believe in, it is important to focus on the possibility of success and consider the consequence of not acting. We should not get distracted by resistance and opposition, but this should motivate us further. So wherever you are in the world, the next time you find that there's some natural curiosity you have that is being piqued, and it's about something you care about,
and you have some crazy or bold ideas, and perhaps it's outside the realm of your expertise, ask yourself this: Why not? Why not just go ahead and tackle the problem as best as you can, in your own way? You may be pleasantly surprised. Thank you. (Applause)