26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

آنجلا لی دوک ورث: کلید موفقیت؟ ثابت قدمی

Angela Lee Duckworth

Grit: The power of passion and perseverance

Leaving a high-flying job in consulting, Angela Lee Duckworth took a job teaching math to seventh graders in a New York public school. She quickly realized that IQ wasn't the only thing separating the successful students from those who struggled. Here, she explains her theory of "grit" as a predictor of success.


تگ های مرتبط :

Business, Education, Psychology
هنگامی که ۲۷ ساله بودم، من شغل بسیار پرخواستارِ مشاور مدیریت را برای یک شغل دیگرکه خواهان بیشتری نیز داشت را رها کردم. برای تدریس ریاضی کلاس هفتم در یک مدرسه دولتی به شهر نیویورک رفتم. و مثل هر آموزگاری، آزمون و تست برای دانش آموزان گذاشتم. من تکالیف شب به بچه‌ها دادم. هنگامی که تکالیف بچه‌ها را گرفتم نمره آنها را محاسبه کردم. چیزی که مرا تکان داد این بود که ضریب هوشی تنها تفاوت بين بهترین شاگردانم و بدترین شاگردانم نبود. بعضی از قویترین شاگردانم ضریب هوشی غیر معمول و شدیدن بالایی نداشتند. برخی از باهوش‌ترین بچه‌ها در درس خیلی خوب نبودند.
و همین باعث شد که من در این باره فکر کنم. چیزهایی که در ریاضی کلاس هفتم فرد می‌بایستی یادبگیرد، مطمئنن مشکل هستند ، مثل تناسب، اعشار، مساحت متوازی‌الضلاع. اما اینها مفاهیم غیر‌ممکنی برای یادگیری نیستند. و من قویاً متقاعد شده بودم که تمامی دانش‌اموزانم می‌توانستند تمامی مطالب را یاد بگیرند، اگر سخت و به اندازه کافی کار می‌کردند. پس از چند سال تدریس بيشتر، من به این نتیجه رسیدم که آنچه که ما برای آموزش و پرورش نیاز داریم فهم بهتری از دانش‌اموزان و یادگیری ازلحاظ انگیزشی، و از لحاظ روانی است.
در آموزش، چیزی که ما می‌دانیم اینکه بهترین سنجش ضریب هوشی است، اما آیا خوب بودن در مدرسه و زندگی بیشتر بستگی دارد به توانایی فرد برای سریع و آسان یادگرفتن ؟ خُب من تدریس را رها کردم، و برای اینکه رواشناس شوم فوق لیسانس را شروع کردم. من مطالعه بر روی کودکان و بزرگسالان برای مجموعه‌های بسیار چالش‌برانگیز را آغاز کردم، و در هر مطالعه پرسش من این بود که، در اینجا چه کسی و چرا موفق است؟ تیم تحقیقاتیم و من به آکادمی وست پوینت ارتش رفتیم. ما تلاش کردیم پیش بینی کنیم کدام يك از دانشجويان دانشگاه افسرى در ارتش باقی می‌مانند و کدام آن را رها می‌کنند.
ما به نشنال اسپلینگ بی رفتیم و تلاش کردیم پیش بینی کنیم کدام کودکان در مسابقات بيشترين پيشروى را خواهد داشت. ما کارآموزگاران تازه‌کار را که در محله‌های بسیار خشن و سخت کار میکردند،بررسی و مطالعه کردیم، با اين پرسش که کدامیک از آموزگاران تا آخر سال هنوز مایلند که در آن مدرسه تدریس کنند، و البته، چه کسانی تاثیر بیشتری در بهبودی وضعیت یادگیری و آموزش دانش‌آموزان‌‌شان داشته‌اند؟ ما با شرکت‌های خصوصی همکاری داشتیم، و سوال ما این بود که کدامیک از این فروشندگان تصمیم دارند که در این شغل باقی بمانند؟ و چه کسی قصد دارد بیشترین درآمد را داشته باشد؟
در تمامی این زمینه های بسیار متفاوت یک ویژگی به عنوان پیش بینی‌‌اىقابل توجه از موفقیت بیرون آمد. و این هوش اجتماعی نبود. ظاهر خوب، سلامتی جسمی، و ضریب هوشی نبود. بلکه ثابت قدمى بود. ثابت قدمى، اشتیاق و پشتکار برای اهداف بلند مدت محسوب مى‌‌شود. ثابت قدمى یعنی استفامت و تاب آوردن. ثابت قدمى، چسبیدن به آینده‌‌تان در ابتدای روز و انتهای آن است، نه تنها برای هفته و ماه بلکه برای سالهاست و واقعاًسخت کردن برای اینکه آن آینده به حقیقت بپیوندد. ثابت قدمى مثل زندگی کردن در یک مسابقه دو مارتن استقامتی است، نه یک مسابقه سرعت.
چند سال پیش، شروع به مطالعه‌ی ثابت قدمى در مدارس دولتی شیکاگو کردم. از هزاران دانش‌آموز سالهای اول دبیرستان درخواست کردم که سوالات ثابت قدمى را پاسخ دهند، و سپس برای مدت یکسال منتظر ماندم تا ببینم چه کسانی فارغ‌التحصیل می‌شوند. معلوم شد که دانش‌اموزانی که ثابت قدم‌‌ترند بطور چشمگیری احتمال فارغ التحصیل شدنشان بیشتر است. حتی هنگامی که من آنها را بر روی هر ویژگی که امکان اندازه گیری داشت دسته‌بندی کردم، چیزهایی مثل درآمد خانواده، نمره های آزمون پیشرفت استاندارد شده، حتی ميزان امنيتی که بچه‌ها در زمان بودن در مدرسه احساس میکنند.
خُب موضوع ثابت قدمی‌ فقط در "وست پوینت" و یا "نشنال اسپیلینک بی" نبود. این در مدارس، به ویژه برای کودکانی که در خطر رها کردن مدرسه بودند هم بود. برای من، تکان‌دهندترین موضوع درباره ثابت‌قدم بودن این است که ما چقدر کم راجع به ثابت ‌قدم بودن می‌دانیم، چقدر علم در مورد ایجاد كردن آن كم می‌داند. هر روز، پدرو مادرها، آموزگاران از من می‌پرسند، " چگونه در کودکم ثابت‌قدمی را ایجاد کنم؟ چگونه می‌توانم به کودکان یک کار سخت اخلاقی را یاد دهم؟ چگونه انگیزه را در کودکان برای مسیرى طولانی نگهدارم؟ پاسخ صادقانه این است که من واقعا نمی‌دانم.( خنده تماشاگران) چیزی که می‌دانم این است که استعداد، فرد را ثابت‌قدم نمی‌کند.
داده‌‌هایمان به روشنی نشان می‌دهند که افراد با استعداد زیادی وجود دارند که به سادگی به دنبال تعهدات شان نمی‌روند. در حقیقت، در داده‌‌های ما ثابت‌قدم بودن معمولا با استعداد فرد مرتبط نیست و حتی با اندازه و میزان استعداد معکوس هست. تاکنون، بهترین ایده‌ای که درباره ایجاد ثابت قدمى در کودکان شنیده‌ام چیزی‌ست که به آن "رشد طرز تفکر" می‌گویند. این ایده ای‌ست که توسط کارول دوك دردانشگاه استنفورد مطرح شد، او بر این عقیده است که توانایی یادگیری، ثابت نیست و توانایی یادگیری می‌تواند با تلاش فرد تغییر کند. دکتر دوک نشان داده هنگامی که کودکان درباره
مغز و نحوه پاسخگويى آن به چالشها تغییر و رشد می‌کنند، می‌خوانند و یاد‌می‌گیرند، هنگامی شکست خوردن، احتمال بیشتری دارد که استقامت کنند، زیرا آنها بر این باورند که این شکست یک وضعیت دائمی نیست. خُب رشد طرز تفکر ایده بزرگی‌ برای ایجاد ثابت‌قدمی هست. اما ما به یشتر از این نیاز داریم. و این جایی‌ست که می‌خواهم سخنانم را پایان دهم، زیرا این جایی‌ست که ما هستیم. این کاری‌ست که در مقابل ما قرار دارد. ما نیاز داریم بهترین ایده و قوی‌ترین شهود را در نظر بگیریم، و نیاز داریم آنها را امتحان كنيم. ما نیاز داریم قیاس کنیم ایا موفق بوده‌ایم،
و اینکه بايد به شکست و اشتباه متمایل باشیم ، تا دوباره درسهای آموخته شده را از نو شروع كنيم. به زبان دیگر، ما نیاز به ثابت قدم بودن درباره اینکه کودکان‌مان ثابت قدم باشند داریم. سپاسگزارم. ( تشو
When I was 27 years old, I left a very demanding job in management consulting for a job that was even more demanding: teaching. I went to teach seventh graders math in the New York City public schools. And like any teacher, I made quizzes and tests. I gave out homework assignments. When the work came back, I calculated grades. What struck me was that IQ was not the only difference between my best and my worst students. Some of my strongest performers did not have stratospheric IQ scores. Some of my smartest kids weren't doing so well. And that got me thinking.
The kinds of things you need to learn in seventh grade math, sure, they're hard: ratios, decimals, the area of a parallelogram. But these concepts are not impossible, and I was firmly convinced that every one of my students could learn the material if they worked hard and long enough. After several more years of teaching, I came to the conclusion that what we need in education is a much better understanding of students and learning from a motivational perspective, from a psychological perspective. In education, the one thing we know how to measure best is IQ.
But what if doing well in school and in life depends on much more than your ability to learn quickly and easily? So I left the classroom, and I went to graduate school to become a psychologist. I started studying kids and adults in all kinds of super challenging settings, and in every study my question was, who is successful here and why? My research team and I went to West Point Military Academy. We tried to predict which cadets would stay in military training and which would drop out. We went to the National Spelling Bee
and tried to predict which children would advance farthest in competition. We studied rookie teachers working in really tough neighborhoods, asking which teachers are still going to be here in teaching by the end of the school year, and of those, who will be the most effective at improving learning outcomes for their students? We partnered with private companies, asking, which of these salespeople is going to keep their jobs? And who's going to earn the most money? In all those very different contexts, one characteristic emerged as a significant predictor of success. And it wasn't social intelligence.
It wasn't good looks, physical health, and it wasn't IQ. It was grit. Grit is passion and perseverance for very long-term goals. Grit is having stamina. Grit is sticking with your future, day in, day out, not just for the week, not just for the month, but for years, and working really hard to make that future a reality. Grit is living life like it's a marathon, not a sprint. A few years ago, I started studying grit in the Chicago public schools. I asked thousands of high school juniors
to take grit questionnaires, and then waited around more than a year to see who would graduate. Turns out that grittier kids were significantly more likely to graduate, even when I matched them on every characteristic I could measure, things like family income, standardized achievement test scores, even how safe kids felt when they were at school. So it's not just at West Point or the National Spelling Bee that grit matters. It's also in school, especially for kids at risk for dropping out.
To me, the most shocking thing about grit is how little we know, how little science knows, about building it. Every day, parents and teachers ask me, "How do I build grit in kids? What do I do to teach kids a solid work ethic? How do I keep them motivated for the long run?" The honest answer is, I don't know. (Laughter) What I do know is that talent doesn't make you gritty. Our data show very clearly that there are many talented individuals who simply do not follow through on their commitments.
In fact, in our data, grit is usually unrelated or even inversely related to measures of talent. So far, the best idea I've heard about building grit in kids is something called "growth mindset." This is an idea developed at Stanford University by Carol Dweck, and it is the belief that the ability to learn is not fixed, that it can change with your effort. Dr. Dweck has shown that when kids read and learn about the brain and how it changes and grows in response to challenge, they're much more likely to persevere when they fail, because they don't believe that failure is a permanent condition.
So growth mindset is a great idea for building grit. But we need more. And that's where I'm going to end my remarks, because that's where we are. That's the work that stands before us. We need to take our best ideas, our strongest intuitions, and we need to test them. We need to measure whether we've been successful, and we have to be willing to fail, to be wrong, to start over again with lessons learned. In other words, we need to be gritty about getting our kids grittier. Thank you.
(Applause)