26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

مریخی‌ترین جای زمین

Armando Azua-Bustos

The most Martian place on Earth

How can you study Mars without a spaceship? Head to the most Martian place on Earth -- the Atacama Desert in Chile. Astrobiologist Armando Azua-Bustos grew up in this vast, arid landscape and now studies the rare life forms that have adapted to survive there, some in areas with no reported rainfall for the past 400 years. Explore the possibility of finding life elsewhere in the universe without leaving the planet with this quick, funny talk.


تگ های مرتبط :

Astrobiology, Biology, Exploration
این تصویر غروب خورشید در مریخ است که توسط مریخ‌پیمای کیوراسیتی در سال ۲۰۱۳ گرفته شده است. مریخ سیاره بسیار سردی است، در درجات بالایی از امواج فرابنفش غرق شده و به شدت خشک است. در واقع، مریخ برای گونه‌ای از حیات که ما می‌شناسیم خیلی خشک است. من یک زیست شناس فضایی هستم. من تلاش می‌کنم منشأ حیات در زمین را پیدا کنم و احتمال یافتن حیات را در جاهای دیگر کهکشان بررسی می‌کنم. مردم گاهی از من می‌پرسند، چطور ممکن است زیست شناس فضایی باشی و سفینه شخصی نداشته باشی؟ خوب، کار من مطالعه زندگی
در آن محیط‌زیست‌هایی از زمین است که بیش از همه شبیه جاهای جالب دیگر کهکشان هستند. هر نوع حیاتی در زمین به آب نیاز دارد، پس در این مورد، من روی رابطه تنگاتنگ آب و زندگی تمرکز می‌کنم تا بفهمم آیا می‌توانیم در سیاره‌ای به خشکی مریخ زندگی پیدا کنیم. اما از آنجا که ۲٫۵ میلیارد دلار ندارم که روبات خودم را به فضا بفرستم، مریخی‌ترین جاهای زمین را مطالعه می‌کنم، بیابان آتاکاما. این بیابان در شمال شیلی واقع شده، و قدیمی‌ترین و خشک‌ترین بیابان زمین است. برای اینکه ایده‌ای از میزان خشکی آن داشته باشید،
در نظر بگیرید که اینجا در ونکوور سالانه بیش از ۱٫۰۰۰ میلی‌متر باران می‌بارد. در آتاکاما، جاهایی هست که در ۴۰۰ سال گذشته بارشی ثبت نشده است. از کجا می‌دانم؟ خوب، به خاطر اینکه در آتاکاما به دنیا آمدم و همانجا بزرگ شدم -- (خنده) پس مزیت منحصر به فردی داشتم وقتی شروع به مطالعه این بیابان کردم. پس بگذارید چند مثال جالب را به شما نشان دهم که او از سازگاری حیات در شرایط تقریباً بی‌آبی پیدا کرده است. یکی از اولین اکتشافات من در دهانه غاری بود که رو به اقیانوس آرام قرار داشت.
در این مکان، گونه جدیدی از جلبک میکروسکوپی را گزارش کردیم که تنها بالای تار عنکبوت‌هایی که ورودی غار را پوشانده است رشد می‌کردند. تا به حال تار عنکبوت را در اوایل صبح دیده‌اید؟ با شبنم پوشانده شده است، پس این جلبک یاد گرفته برای اینکه بتواند در ساحل خشک‌ترین بیابان زمین فتوسنتز کند، می‌تواند از تار عنکبوت استفاده کند. چون به آب حاصل از مه که معمولا صبح‌ها این سطوح را می‌پوشاند دسترسی دارد. در غاری دیگر، گونه دیگری از جلبک میکروسکوپی پیدا کردیم. این یکی می‌تواند از مه اقیانوسی به عنوان منبع آب استفاده کند، و به شکلی غیر منتظره کف غار زندگی می‌کند،
پس طوری سازگار شده که بتواند با کمتر از ۰٫۱ درصد از میزان نوری که مورد نیاز گیاهان معمولی است زندگی کند. این گونه کشفیات باعث می‌شود فکر کنم که در غارهای مریخ ممکن است حتی حیات نباتی پیدا کنیم. و به هر حال، این منم. (خنده) برای ۱۵ سال تصور بر این بود که این منطقه از یونگای که توسط ناسا کشف شده است، خشک‌ترین جای این بیابان است، اما من می‌دانستم که این طور نیست. چطور؟ شما همین حالا هم جواب را می‌دانید. چون من در این بیابان متولد و بزرگ شدم. به یاد داشتم که یونگای معمولاً مه گرفته است، پس بعد از قرار دادن حسگر در تعدادی از جاها
که هرگز مه یا ابری ندیده بودم، چهار منطقه خیلی خشک‌تر از یونگای را گزارش کردم، که این یکی از آنها است، ماریا النا جنوب، که واقعاً خشک‌ترین جای زمین است، به خشکیِ مریخ، و جالب اینکه تنها ۱۵ دقیقه با ماشین از شهر کوچک معدنی که در آن متولد شدم فاصله دارد. خوب، در این تحقیق ما در واقع به دنبال حد خشکی برای حیات در زمین بودیم، جایی آنقدر خشک که هیچ چیز نتواند در آن دوام بیاورد. اما حتی اینجا هم، خوب پنهان شده در زیر زمین، تعدادی میکرو ارگانیزم مختلف پیدا کردیم، که باعث شد فکر کنم در جاهایی به همین خشکی در مریخ
ممکن است حیات وجود داشته باشد. حتی شواهد اولیه در دست داریم که ممکن هست این میکرو ارگانیزم‌ها هنوز در موقعیت خشک شده فعال باشند، و مثل مومیایی‌های متحرک همه جا را گرفته باشند، و ممکن است از تابش فرابنفش به عنوان منبع انرژی استفاده کنند. اگر تایید شود، این مسئله ممکن است تاثیر بسیار زیادی در تعریف ما از حیات، و نحوه جستجوی آن در جاهای دیگر کهکشان داشته باشد. به سبب آسمان صاف آتاکاما، تا سال ۲۰۲۰، ۶۰ درصد از بزرگترین تلسکوپ‌های زمین در آتاکاما مستقر خواهند شد، و در حالی که همه در میان ستارگان دنبال پاسخ این پرسش هستند که، "آیا تنها هستیم؟"
من جواب همین سوال را همین‌جا روی زمین در حیاط خلوت خودم جستجو خواهم کرد. متشکرم. (تشویق)
This is a picture of a sunset on Mars taken by NASA's Curiosity rover in 2013. Mars is a very cold planet, flooded with high levels of UV radiation and extremely dry. In fact, Mars is considered to be too dry for life as we know it. I'm an astrobiologist. I try to understand the origin of life on Earth and the possibilities of finding life elsewhere in the universe. People sometimes ask me, how can you be an astrobiologist if you don't have your own spaceship? Well, what I do is that I study life
in those environments on Earth that most closely resemble other interesting places in the universe. All life on Earth requires water, so in my case I focus on the intimate relationship between water and life in order to understand if we could find life in a planet as dry as Mars. But since I do not have the 2.5 billion dollars to send my own robot to Mars, I study the most Martian place on Earth, the Atacama Desert. Located in northern Chile, it is the oldest and driest desert on Earth.
To give you an idea of how dry it is, consider here in Vancouver it rains over 1,000 millimeters of rain every year. In the Atacama, there are places with no reported rains in the last 400 years. How do I know this? Well, because I was born and raised in the Atacama -- (Laughter) So I had a unique advantage when I started studying this desert. So let me tell you guys a few fantastic examples he has found on how life has adapted to live with almost no water at all. One of my first findings was in the entrance of a cave
facing the Pacific Ocean. In this place, we reported a new type of microalgae that grew only on top of the spiderwebs that covered the cave entrance. Have you ever seen a spiderweb early in the morning? It's covered with dew, so this microalgae learned that in order to carry photosynthesis in the coast of the driest desert on Earth, they could use the spiderwebs. So here they may access the water from the fogs that regularly cover these areas in the morning. In another cave, we found a different type of microalgae. This one is able to use ocean mist as a source of water,
and strikingly lives in the very bottom of a cave, so it has adapted to live with less than 0.1 percent of the amount of light that regular plants need. These type of findings suggest to me that on Mars, we may find even photosynthetic life inside caves. And by the way, that's me. (Laughter) Now, for almost 15 years this region of Yungay, discovered by NASA, was thought to be the driest place of this desert, but I knew that it was not. How? You already know the answer. Because I was born and raised in this desert.
So I remembered that I usually see fogs in Yungay, so after setting sensors in a number of places, where I remember never seeing fogs or clouds, I reported four other sites much drier than Yungay, with this one, María Elena South, being the truly driest place on Earth, as dry as Mars, and amazingly, just a 15-minute ride from the small mining town where I was born. Now, in this search, we were trying to actually find the dry limit for life on Earth, a place so dry that nothing was able to survive in it. But even here, well hidden underground,
we found a number of different microorganisms, which suggested to me that similarly dry places, like Mars, may be inhabited. We even have some preliminary evidences that these microorganisms may still be active in the desiccated state, like walking mummies all around us, and that they may be using UV radiation as a source of energy. If confirmed, this would have a huge impact on our definition of life, on how we look for life elsewhere in the universe. Due to its clear skies, by 2020, 60 percent of the biggest telescopes on Earth
will be located in the Atacama, and while everyone else will be looking among the stars to answer the question, "Are we alone?" I will be looking down to the ground searching for this same answer in my own backyard. Thank you. (Applause)