26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

دلیل واقعی ناپدید شدن کسب و کارهای تولیدی

Augie Picado

The real reason manufacturing jobs are disappearing

We've heard a lot of rhetoric lately suggesting that countries like the US are losing valuable manufacturing jobs to lower-cost markets like China, Mexico and Vietnam -- and that protectionism is the best way forward. But those jobs haven't disappeared for the reasons you may think, says border and logistics specialist Augie Picado. He gives us a reality check about what global trade really looks like and how shared production and open borders help us make higher quality products at lower costs.


تگ های مرتبط :

Business, Capitalism, Collaboration
وقتی کسی اسم کوبا رو میاره چی به ذهن شما خطور می‌کنه؟ ماشین‌های قدیمی؟ یا شاید سیگارهای خوب؟ شاید به فکر بازیکنان مشهور بیسبال‌اش می‌افتید. در مورد کره شمالی چی؟ به فکر آزمایش‌های موشکی‌اش می‌افتید یا شاید رهبر بدنامشون یا دوست خوبش ، دنیس رادمن (بسکتبالیست و فعال سیاسی آمریکایی) (خنده حضار) چیزی که به ذهن نمی‌رسد چشم‌انداز آن کشور است یک اقتصاد باز که شهروندانش به طیف گسترده‌ای از محصولات مصرفی مقرون به صرفه دسترسی دارند
من امروز اینجا نیستم تا درباره اینکه چطور این کشورها به جایگاه امروزی‌شان رسیدند، بحث کنم من می‌خواهم از آنها به عنوان مثالی استفاده کنم از کشورها و شهروندانی که تحت تأثیرات منفی یک سیاست محدود کننده واردات و حامی تولیدات داخلی قرار گرفته‌اند. اخیراً شنیده‌ایم که تعدادی از کشورها در مورد محدود کردن واردات و محافظت از صنایع داخلی‌شان صحبت می‌کنند شاید این نطق خوب به نظر برسد، اما این در واقع یک حمایت‌گرایی تجاری است. دراین‌باره درطی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ بسیار زیاد شنیده‌ایم. همچنین در مذاکرات برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا)
و اخیراً در طی انتخابات فرانسه در حقیقت به یک موضوع مهم تبدیل شده و در سراسر دنیا در موردش صحبت می‌شود و بسیاری از رهبران سیاسی به‌صورت موضع حمایت‌گرایی و روشی مثبت ، در حال اجرای آن هستند درک می‌کنم چرا آنها فکر می‌کنند حمایت از تولیدات داخلی خوب است چون گاهی به نظر می‌رسد تجارت منفعتی ندارد. برخی برای بعضی از مشکلاتی که در همین آمریکای خودمان داریم هم تجارت را مقصر می‌دانند. سال‌هاست خبرهایی می‌شنویم در مورد کاهش دستمزد مشاغل تولیدی در آمریکا. بسیاری فکر می‌کنند که تولید در آمریکا کاهش یافته است زیرا که شرکت‌ها درحال نقل مکان به کشورهایی
با دستمزد کارگری پایین‌تر همانند چین، مکزیک و ویتنام هستند. همچنین آنها فکر می‌کنند گاهی اوقات توافقات تجارتی به ضرر است همانند پیمان تجاری NAFTA و پیمان تجاری اقیانوس آرام زیرا که این توافقنامه‌های تجاری این اجازه را به شرکت‌ها می‌دهد تا محصولات ارزان تولید شده را دوباره به ایالات متحده وارد کنند و دیگر کشورها هستند که صاحب مشاغل می‌شوند بنابراین احساس می‌شود که صادرکنندگان برنده و وارد کنندگان بازنده هستند واقعیت این است که محصولات بخش تولید در ایالات متحده در حال رشد است،
اما داریم مشاغل رو از دست می‌دهیم بسیاری رو هم از دست دادیم از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، ۵٫۷ میلیون شغل تولیدی از دست رفته‌اند. اما به این دلیلی که شما فکرش رو می‌کنید از دست نرفته‌اند مایک جانسون در تولدو، اوهایو شغل‌اش در کارخانه را به میگل سانچز در مونتری، مکزیک نباخته. نه. مایک شغل‌اش را به یک دستگاه از دست داد. ۸۷ درصد مشاغل تولیدی از دست رفته به دلیل پیشرفت در زمینه تولید به شیوه اتوماسیونی حذف شده‌اند. این بدان معنا است که تنها ده درصد از ازدست‌دادن مشاغل تولیدی
مربوط به کار در خارج از کشور بود. امروزه این پدیده فقط مربوط به آمریکا نیست. نه اتوماسیونی شدن در هر خط تولیدی در سراسر کشورهای جهان در حال گسترش است. اما نگاه کنید، من پی بردم: اگر شما شغل‌تان را از دست دهید و بعداً در روزنامه بخوانید که شرکت پیشین شما با چین قرار داد بسته است، راحت است فکر کنید که شما در یک معاوضه‌ی نفر به نفر جایگزین شده‌اید. وقتی که همچین داستان‌هایی رو می‌شنوم فکر می‌کنم تصورات مردم این است که معامله تنها بین دو کشور حاصل شده.
تولیدکنندگان در یک کشور محصولات را تولید و به مشتریانی در دیگر کشورها صادر می‌کنند، و احساس می‌شود که کشورهای تولیدکننده برنده و کشورهای وارد کننده بازنده‌اند. خب، حقیقت کمی متفاوت است. من یه مدیر زنجیره‌ی تأمین هستم و در مکزیک کار و زندگی می‌کنم و وسط یک شبکه‌ی بسیار به هم پیوسته از تولید کنندگان کار می‌کنم همه از سراسر جهان همکاری می‌کنند تا بسیاری از محصولات مورد استفاده‌ی ما را تولید کنند چیزی که من از جایگاه خودم در مکزیکوسیتی می‌بینم
بیشتر شبیه به این هست. و این یک ترسیم بسیار دقیق‌تر از تجارت است. من خوشحالم که می‌تونم این رو ببینم چه تعداد محصولات متفاوت تولید می‌شوند از چوب گلف گرفته تا لپ‌تاپ‌ها تا سرورهای اینترنت، اتومبیل‌ها و حتی هواپیماها. و باور کنید، هیچ یک از اینها به‌صورت یکجا به وجود نمی‌آیند. بذارید براتون یک مثال بزنم چند ماه پیش من در تور کارخانه تولیدی بودم از یک شرکت هوافضای چند ملیتی در کراترو، مکزیک بودم. و مدیر بخش تدارکات یک دم هواپیمای سرهم شده را نشان داد
فهمیدم خود دم هواپیما از پنل‌هایی مونتاژ شده است که در فرانسه تولید و در مکزیک با استفاده از قطعات وارد شده از آمریکا سرهم می‌شوند. زمانی‌که سرهم شدن این دم‌ها تمام شد، به وسیله کامیون به کانادا به کارخانه مونتاژ مادر صادر می‌شوند جایی که با هزاران قطعه دیگر به‌هم ملحق می‌شوند، همانند بال‌ها و صندلی‌ها و سایه‌گیر کوچک روی پنجره‌ها همه در حال رفتن و تبدیل شدن به قسمتی از یک هواپیمای جدید هستند. در موردش فکر کنید این هواپیماهای جدید حتی قبل از اینکه اولین پروازشون رو انجام بدن
مهرهای گذرنامه‌شان از پاسپورتِ آنجلینا جولی بیشتر است. این تدارکات برای بررسی در سراسر دنیا ادامه دارد برای تولید بسیاری از محصولات که همه روزه از آنها استفاده می‌کنیم از کرِم پوست تا هواپیماها زمانی که امشب به خانه رفتید یه نگاهی به خانه بندازید شما ممکنه از پیدا کردن یه همچین برچسبی متعجب شوید «ساخته شده در ایالات متحده آمریکا از قطعات آمریکایی و خارجی». مایکل پورتر اقتصاددان به بهترین نحو توصیف کرده که اینجا چه خبر است چند دهه پیش او گفت آن چیزی که برای یک کشور بسیار مفید است تمرکز بر تولید محصولاتی است که کارآمدتر از بقیه تولید می‌کند
و آن را با بقیه معامله کند. بنابراین چه چیزی را او بیان کرده تولید مشترک، و بهره‌وری و سودمندی نام این بازی است، احتمالاً شما یه مثال از این به چشمتون خورده در خانه یا سر کار بیاید نگاهی به مثال بندازیم در مورد اینکه خانه‌تان چه طوری ساخته شده فکر کنید یا آشپزخانه‌یتان بازسازی شده معمولاً یک پیمانکار عمومی وجود دارد که مسئول هماهنگ سازی کاروبار است با همه پیمانکاران مختلف یک معمار تا نقشه‌ها را بکشد یک شرکت حفاری برای خاکبرداری فونداسیون یک لوله‌کش، یک نجار و غیره
خب چرا یک پیمانکار عمومی فقط یک شرکت را انتخاب نمی‌کند تا همه کارها را انجام دهد مانند معمار؟ چون که احمقانه است پیمانکار عمومی کارشناسان را انتخاب می‌کند زیرا که سال‌ها طول کشیده است تا یاد بگیرد و استاد شود که چگونه باید هرکدام از وظایف رو برای ساخت خانه یا تعمیر آشپزخانه انجام داد آموزش‌های ویژه برای بعضی از آنها لازم است در موردش فکر کنید آیا از معمارتان می‌خواهید توالت‌تان را برایتان نصب کند؟ البته که نه. خب بیاید این فرآیند رو به دنیای شرکت‌ها هم اعمال کنیم
امروزه شرکت‌ها روی تولید محصولاتی تمرکز می‌کنند که بهتر و موثرتر از رقبا بسازند. و با هر چیز دیگری آن را معامله می‌کنند. بنابراین بدین معناست که تولید کنندگان به یک شبکه جهانی به هم پیوسته و وابسته برای تولید محصولاتشان تکیه می‌کنند. در حقیقت آن شبکه طوری به هم پیوسته است که تقریباً جدا شدن از آن و تولید محصولات فقط در یک کشور غیر ممکن است. بیاید نگاهی به شبکه به هم پیوسته بندازیم که چند لحظه قبل آن را دیدیم بیاید روی یک رشته تمرکز کنیم بین ایالات متحده و مکزیک
به گفته موسسه ویلسون این تولید مشترک تجارت مابین ایالات متحده و مکزیک ۴۰ درصد نیم تریلیون دلار است چیزی حدود ۲۰۰ میلیارد دلار مشابه تولید ناخالص داخلی کشور پرتغال خب تصورش را بکنید که ایالات متحده تصمیم بگیرد برای همه واردات از سوی مکزیک ۲۰ درصد مالیات مرزی اعمال کند باشه، خیلی خوب. اما آیا فکر می‌کنید مکزیک دیگه هیچ کاری نمی‌کنه؟ و اجازه می‌دهد که این اتفاق بیافتد؟ نه به هیچ وجه. خب برای تلافی آنها مالیات مشابهی را اعمال می‌کنند بروی همه کالاهایی که به ایالات متحده صادر خواهد شد
نتیجه‌اش : این به اون در. و ۲۰ درصد -- فقط تصور کنید ۲۰ درصد عوارض گمرک به همه محصولات افزوده می‌شود هم این طرف و هم آن طرف مرز می توانید شاهد افزایش بیش از ۴۰ درصدی مالیات هم باشید یا ۸۰ میلیارد دلار اما خودتان را گول نزنید، چون این هزینه‌ها از جیب من و شما پرداخت خواهند شد. حالا، بیاید به این مورد فکر کنیم که چه تأثیری روی بعضی از محصولات می‌گذارد یا قیمت محصولاتی که ما هر روز خریداری می‌کنیم اگر حق گمرک ۳۰ درصد افزایش داشته باشد باید در افزایش قیمت تمام شده دنبالش بگردیم
قیمت یک خودروی لینکولن MKZ از ۳۷٫۰۰۰ دلار به ۴۸٫۰۰۰ دلار خواهد رسید. و قیمت یک تلویزیون ۶۰ اینچ HDTV شارپ از ۸۹۸ دلار به ۱٫۱۶۷ دلار خواهد رسید. و قیمت یک شیشه ۱۶ اونسی مرطوب کننده پوست CVS از ۱۳ دلار به ۱۷ دلار خواهد رسید. به یاد داشته باشید ما فقط به یک رشته از زنجیزه تولیدات نگاه کردیم مابین آمریکا و مکزیک این نتیجه رو جمع بزنید به تمامی رشته‌ها تأثیرش قابل توجه خواهد بود حالا فقط در این مورد فکر کنید اگه ما قادر به از بین بردن این شبکه باشیم و محصولات فقط در یک کشور تولید شوند، به هر حال گفتنش از انجامش آسان‌تر است،
ما با این وجود برای یکی از ده تا شغل تولیدی از دست رفته می‌توانیم محافظ و یا نجات بخش باشیم. درسته، چون به یاد داشته باشید، بیشتر آن مشاغل، ۸۷ درصدشان، به خاطر پیشرفت‌مان در شیوه‌ی تولید از دست رفته‌اند. و متأسفانه این شغل‌ها برای همیشه ناپدید شده‌اند. سوال اصلی این است، آیا منطقی است قیمت‌ها را افزایش دهیم تا جایی که جمع کثیری از ما استطاعت خرید کالاهای اساسی روزمره را نداشته باشند به منظور حفظ یک شغل که به هر حال ممکن است در چند سال دیگه حذف شوند؟ واقعیت این است که تولید مشترک این امکان را برای ما فراهم می‌کند که محصولات را با کیفیت بالاتری تولید کنیم
با هزینه کمتر به همین سادگی. تولید مشترک اجازه می‌دهد از منابع محدود و تخصصی که داریم بیشترین نتیجه را بگیریم و همزمان از قیمت‌های پایین‌تر بهره‌مند شویم واقعاً مهم است که به یاد داشته باشیم که مؤثر بودن تولید مشترک متکی است به انتقال بین‌المللی مؤثر مواد خام، اجزا و محصولات نهایی. این رو به‌خاطر داشته باشید: دفعه بعد که کسی سعی داشت این ایده را به خورد شما بدهد که ایده‌ی حمایت از تولیدات داخلی کار خوبی است، جواب فقط نه است. متشکرم.
(تشویق حضار)
When someone mentions Cuba, what do you think about? Classic, classic cars? Perhaps good cigars? Maybe you think of a famous baseball player. What about when somebody mentions North Korea? You think about those missile tests, maybe their notorious leader or his good friend, Dennis Rodman. (Laughter) One thing that likely doesn't come to mind is a vision of a country, an open economy, whose citizens have access to a wide range of affordable consumer products.
I'm not here to argue how these countries got to where they are today. I simply want to use them as an example of countries and citizens who have been affected, negatively affected, by a trade policy that restricts imports and protects local industries. Recently we've heard a number of countries talk about restricting imports and protecting their local, domestic industries. Now, this may sound fine in a sound bite, but what it really is is protectionism. We heard a lot about this during the 2016 presidential election. We heard about it during the Brexit debates
and most recently during the French elections. In fact, it's been a really important topic being talked about around the world, and many aspiring political leaders are running on platforms positioning protectionism as a good thing. Now, I could see why they think protectionism is good, because sometimes it seems like trade is unfair. Some have blamed trade for some of the problems we've been having here at home in the US. For years we've been hearing about the loss of high-paying US manufacturing jobs. Many think that manufacturing is declining in the US
because companies are moving their operations offshore to markets with lower-cost labor like China, Mexico and Vietnam. They also think trade agreements sometimes are unfair, like NAFTA and the Trans-Pacific Partnership, because these trade agreements allow companies to reimport those cheaply produced goods back into the US and other countries from where the jobs were taken. So it kind of feels like the exporters win and the importers lose. Now, the reality is output in the manufacturing sector in the US
is actually growing, but we are losing jobs. We're losing lots of them. In fact, from 2000 to 2010, 5.7 million manufacturing jobs were lost. But they're not being lost for the reasons you might think. Mike Johnson in Toledo, Ohio didn't lose his jobs at the factory to Miguel Sanchez in Monterrey, Mexico. No. Mike lost his job to a machine. 87 percent of lost manufacturing jobs have been eliminated because we've made improvements in our own productivity through automation.
So that means that one out of 10 lost manufacturing jobs was due to offshoring. Now, this is not just a US phenomenon. No. In fact, automation is spreading to every production line in every country around the world. But look, I get it: if you just lost your job and then you read in the newspaper that your old company just struck up a deal with China, it's easy to think you were just replaced in a one-for-one deal. When I hear stories like this, I think that what people picture
is that trade happens between only two countries. Manufacturers in one country produce products and they export them to consumers in other countries, and it feels like the manufacturing countries win and the importing countries lose. Well, reality's a little bit different. I'm a supply chain professional, and I live and work in Mexico. And I work in the middle of a highly connected network of manufacturers all collaborating from around the world to produce many of the products we use today.
What I see from my front-row seat in Mexico City actually looks more like this. And this is a more accurate depiction of what trade really looks like. I've had the pleasure of being able to see how many different products are manufactured, from golf clubs to laptop computers to internet servers, automobiles and even airplanes. And believe me, none of it happens in a straight line. Let me give you an example. A few months ago, I was touring the manufacturing plant of a multinational aerospace company
in Querétaro, Mexico, and the VP of logistics points out a completed tail assembly. It turns out the tail assemblies are assembled from panels that are manufactured in France, and they're assembled in Mexico using components imported from the US. When those tail assemblies are done, they're exported via truck to Canada to their primary assembly plant where they come together with thousands of other parts, like the wings and the seats and the little shades over the little windows,
all coming in to become a part of a new airplane. Think about it. These new airplanes, before they even take their first flight, they have more stamps in their passports than Angelina Jolie. Now, this approach to processing goes on all around the world to manufacture many of the products we use every day, from skin cream to airplanes. When you go home tonight, take a look in your house. You might be surprised to find a label that looks like this one: "Manufactured in the USA from US and foreign parts."
Economist Michael Porter described what's going on here best. Many decades ago, he said that it's most beneficial for a country to focus on producing the products it can produce most efficiently and trading for the rest. So what he's talking about here is shared production, and efficiency is the name of the game. You've probably seen an example of this at home or at work. Let's take a look at an example. Think about how your house was built or your kitchen renovated. Typically, there's a general contractor
who is responsible for coordinating the efforts of all the different contractors: an architect to draw the plans, an earth-moving company to dig the foundation, a plumber, a carpenter and so on. So why doesn't the general contractor pick just one company to do all the work, like, say, the architect? Because this is silly. The general contractor selects experts because it takes years to learn and master how to do each of the tasks it takes to build a house or renovate a kitchen,
some of them requiring special training. Think about it: Would you want your architect to install your toilet? Of course not. So let's apply this process to the corporate world. Companies today focus on manufacturing what they produce best and most efficiently, and they trade for everything else. So this means they rely on a global, interconnected, interdependent network of manufacturers to produce these products. In fact, that network is so interconnected it's almost impossible
to dismantle and produce products in just one country. Let's take a look at the interconnected web we saw a few moments ago, and let's focus on just one strand between the US and Mexico. The Wilson Institute says that shared production represents 40 percent of the half a trillion dollars in trade between the US and Mexico. That's about 200 billion dollars, or the same as the GDP for Portugal. So let's just imagine that the US decides to impose a 20 percent border tax on all imports from Mexico. OK, fine.
But do you think Mexico is just going to stand by and let that happen? No. No way. So in retaliation, they impose a similar tax on all goods being imported from the US, and a little game of tit-for-tat ensues, and 20 percent -- just imagine that 20 percent duties are added to every good, product, product component crossing back and forth across the border, and you could be looking at more than a 40 percent increase in duties, or 80 billion dollars. Now, don't kid yourself, these costs are going to be passed along to you and to me.
Now, let's think about what impact that might have on some of the products, or the prices of the products, that we buy every day. So if a 30 percent increase in duties were actually passed along, we would be looking at some pretty important increases in prices. A Lincoln MKZ would go from 37,000 dollars to 48,000. And the price of a Sharp 60-inch HDTV would go from 898 dollars to 1,167 dollars. And the price of a 16-ounce jar of CVS skin moisturizer would go from 13 dollars to 17 dollars. Now, remember, this is only looking at one strand of the production chain between the US and Mexico,
so multiply this out across all of the strands. The impact could be considerable. Now, just think about this: even if we were able to dismantle this network and produce products in just one country, which by the way is easier said than done, we would still only be saving or protecting one out of 10 lost manufacturing jobs. That's right, because remember, most of those jobs, 87 percent, were lost due to improvements in our own productivity. And unfortunately, those jobs, they're gone for good. So the real question is,
does it make sense for us to drive up prices to the point where many of us can't afford the basic goods we use every day for the purpose of saving a job that might be eliminated in a couple of years anyway? The reality is that shared production allows us to manufacture higher quality products at lower costs. It's that simple. It allows us to get more out of the limited resources and expertise we have and at the same time benefit from lower prices. It's really important to remember that for shared production to be effective,
it relies on efficient cross-border movement of raw materials, components and finished products. So remember this: the next time you're hearing somebody try to sell you on the idea that protectionism is a good deal, it's just not. Thank you. (Applause)