26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

آینده چاپگر سه بعدی چه خواهد بود؟

Avi Reichental

What's next in 3D printing

Just like his beloved grandfather, Avi Reichental is a maker of things. The difference is, now he can use 3D printers to make almost anything, out of almost any material. Reichental tours us through the possibilities of 3D printing, for everything from printed candy to highly custom sneakers.


تگ های مرتبط :

Technology, Manufacturing, 3D Printing
پدربزرگم پینه دوز بود. یادش بخیر، کفشهای سفارشی می دوخت. هیچوقت نشد ببینمش. در هولوکاست زندانی بود. با این وجود من عشقی که اون برای تولید داشت رو به ارث بردم، جز اینکه عشقی به اون اندازه دیگه وجود نداره. می دونید، دراین اثنا که انقلاب صنعتی اقدام عظیمی رو برای پیشرفت بشریت رغم زد، درست همون هنری که پدربزرگم عاشقش بود رو نابود کرد و صنعتگری رو اونجوری که می شناسیم محو کرد. با چاپگر سه بعدی همه چی در شرفِ تغییره و اون همه با این شروع شد، همون بخش اول
که اون موقع چاپ شده بود. یه کمی از TED قدیمی تره. سال ۱۹۸۳ چاک هال چاپش کرد کسی که چاپگر سه بعدی رو اختراع کرد. ولی اون چیزی که امروز می خواهم راجبش باهاتون حرف بزنم، ایده برجسته ای که می خواهم درباره اش باهاتون صحبت کنم، اون چاپگر سه بعدی که قراره مارو با منجنیق به سمت آینده پرتمون کنه نیست، بلکه در حقیقت می خواد مارو با میراثمون پیوند بده و داره به عصر جدیدی از تولید پراکنده و محلی شده، وارد میشه که عملاً بر پایه
ساخت دیجیتال استواره. پس راجع به چیزای به دردبخور فکر کنین. همتون سایز کفشتون رو می دونین. چند نفرتون سایز برآمدگی بینیتون یا فاصله بین دو شقیقتون رو می دونین؟ هیچ کی؟ عالی نمیشد اگه می تونستین برای بار اول، عینکی چیزی به چشمتون بزنین که واقعاً درست و حسابی اندازه بشه و هیچ جور سوار کردن قطعه نمی خواد. پس شاید، قرار نیست اتصالات از هم جدا بشن؟ ولی مفاهیم چاپگر سه بعدی بخوبی از محدوده فکراتون فراتر میره.
وقتی که آماندا رو برای اولین بار دیدم تا اون موقع می تونست سرپا وایسه و یه کمی راه بره با اینکه از کمر به پایین فلج بود ولی به من از لباسش که راحت نبود گله کرد. لباس رباتیک قشنگی بود که اکسو بیونیکس ساخته بودش ولی از بدنش الهام نگرفته بود. سفارشی نبود. پس ازم خواست که براش چیزی بسازم که یه کمی بیشتر زنانه باشه، ظریفتر و سبکتر باشه، و مثل خیاطهای ماهر به این فکر افتادیم که بصورت دیجیتالی اندازش رو بزنیم.
و همین کار رو کردیم. لباس شگف انگیزی براش ساختیم. اون قسمت باورنکردنی درباره اونچه که من از آماندا یاد گرفتم اینه که خیلی از ما وقتی داریم به چاپگر سه بعدی نگاه می کنیم به خودمون می گیم این قراره جای روشهای سنتی رو بگیره. آماندا بهش نگاه کرد و گفت این برام یه شانسه تا تناسبم رو دوباره به دست بیارم و موجودیتم رو ثابت کنم. و می دونین چیه؟ اون بی حرکت نیست. اون حالا می خواد که کفش پاشنه بلند بپوشه. اینجا تموم نمیشه. چاپگر سه بعدی داره تجهیزات پزشکی شخصی، اونجوری که ما می شناسیمشون رو تغییر میده
از براکتهای جدید، عالی، سازگار دارای منافذ هوا برای بیماری انحراف ستون فقرات تا خیلی از مواد دندانپزشکی تا براکتهای خوش فرم برای قطع عضو شده ها، فرصت دیگه ای برای دوباره پیوند دادن عمیق با تناسبتون. در این حین که ما امروز اینجا نشسته ایم، می تونین بدون سیم کشی با براکتهاتون ادامه بدین با الاینرهای شفاف. یا مواد دندانپزشکیتون. امروزه، خیلی از سمعکهای توگوشی پیش ازین حاصل چاپگر سه بعدیند. در حال حاضر میلیونها نفر
از این وسایل بهره می برن. راجع به جایگزینی کامل زانو چی، از روی اطلاعات خودتون، سفارشی، همه این ابزارها و دستورالعملها کجا سه بعدی چاپ میشن؟ جی.ای. داره چاپگر سه بعدی رو بکار می بره تا نسل بعدی موتورهای پیشرانش هواپیماها (LEAP) رو تولید کنه که به میزان پانزده درصد در مصرف سوخت صرفه جویی خواهد کرد و حدوداً چهارده میلیون دلار برای یک شرکت هواپیمایی هزینه برمیداره. افرین به جی.ای.، ها؟ و مشتریاشون و محیط زیست. ولی، خُب، خبر خوب اینه که این فناوری بیشتر ازین
مختص شرکتهای پر پولوپله نیست. شرکت پلانتری ریسورسز، بنیادی برای اکتشافات فضایی قراره که تا سال بعد اولین کاوشگر فضاییش رو بیرون بده. که بخشی از یه سفینه فضایی ناسا بود، بخشی از هزینه هاش گران بودن و با کمتر از دوازده قطعه متحرک ساخته شده، و قراره سال بعد به فضا پرتاب بشه. گوگل داره پروژه خیلی جسورانه ای برای ساخت موبایل تکه تکه رو شروع می کنه، پروژه آرا. این تنها به خاطر توسعه چاپگر سه بعدی سرعت بالا امکان پذیره که برای اولین بار ماژولهای کارآمد و قابل استفاده رو می سازه
که وارد این پروژه خواهند شد. یه دستاورد واقعی که با چاپگر سه بعدی میسر شده. در مورد موادغذایی چطور؟ اگه می تونستیم برای اولین بار خوراکیهای بی اندازه خوشمزه مثه این TED تدی خرسه که اینجاست درست کنیم چی که خوراکین؟ چی می شد اگه می تونستیم تجربه مون را عوض کنیم مثه اونی که با اون لیوان مشروب میبینین که کلاً سه بعدی چاپ شده؟ و اگه امکانش بود که شروع می کردیم به هر طعمی رنگها، مزه ها و افزودنیها رو اضافه می کردیم که نه تنها به معنی غذاهای خوشمزس بلکه معنای احتمال تغذیه شخصی هم
دمِ دسته. و اون چیزی که من رو نسبت به یکی از بزرگترین مفاهیم مربوط به چاپگر سه بعدی نگران میکنه. با استفاده از چاپگر سه بعدی پیچیدگی مرزنداره. پرینتر واسش مهم نیست اگه ابتداییترین شکل رو می زنه یا پیچیده ترینشون رو و داره طراحی و تولید رو به اون شکلی که ما میشناسیم کاملاً تغییر میده. خیلیا به این باورن که چاپگر سه بعدی پایانی برای تولیدی که ما میشناسیم خواهد بود. من فکر می کنم که این فرصتیه که با قرار دادن فناوری آینده در اختیار نوجوانان فراوانی بی پاپانی از فرصتهای شغلی رو
در آینده ایجاد می کنه. و با استفاده ازون هرکسی میتونه به یه سازنده متخصص تبدیل بشه و یه تولیدکننده متخصص. که نیازمند ابزار جدید خواهد بود. هر کسی نمیدونه که چطور از نرم افزار طراحی کامپیوتری(CAD) استفاده کنه، به همین دلیل داریم دستگاهای فناوری لمسی ادراکی رو ارتقا میدیم که به شما امکان میده چیزایی رو که طراحی کردین رو لمس و حس کنین انگار که با گِلِ دیجیتال بازی می کنین. وقتی کارایی مثل این رو انجام میدین و ما هم ابزاری رو که عکسهای فیزیکی میگیرن ارتقا دادیم که مستقیماً قابل چاپ هستند،
که تولید محتوا رو آسونتر می کنه ولی در کمال شگفتی، پیامدهای ناخواسته هم خواهیم داشت، مثل جعل و تقلب هماهنگ شده و مالکیت غیرقانونی فراگیر. پس خیلی ها ازم می پرسن، آیا توی هر خونه ای چاپگر سه بعدی خواهیم داشت؟ فکر می کنم پرسیدن این سوال اشتباهه. سوال درستی که باید پرسیده بشه اینه، چاپگر سه بعدی چطوری زندگیم رو تغییر میده؟ یا به بیان دیگه، چاپگر سه بعدی توی کدوم اتاق خونم جا می گیره؟ خُب، هرچی که اینجا می بینین سه بعدی چاپ شده،
از جمله این کفشها توی شوی مُد آمستردام. اینها کفشهای پدربزرگم نیستن. اینها کفشهایین که استمرار عشق و علاقه پدربزرگم برای تولید بدون محدودیت رو نشون میدن. پدربزرگم نتونست کفشهای فوتبالیه میخ دار چاپ شده شرکت نایک برای مسابقات اخیر سوپربول رو ببینه و اون نتونست من رو اینجا ببینه در حالیکه ایستادم و کفشهای سه بعدی چاپ شده ترکیبیم رو به پام کردم. سه سال پیش فوت شد. ولی چاک هال، کسی که همه اینارو اختراع کرد امروز صحیح و سالم تو خونس. و به لطف اون
میتونم بگم، به لطف اختراعش، میتونم بگم که منم پینه دوزم و در حالیکه با این کفشها ایستادم به گذشتم افتخار می کنم در حالیکه آینده رو تولید می کنم. متشکرم. (تشویق حضار)
My grandfather was a cobbler. Back in the day, he made custom-made shoes. I never got to meet him. He perished in the Holocaust. But I did inherit his love for making, except that it doesn't exist that much anymore. You see, while the Industrial Revolution did a great deal to improve humanity, it eradicated the very skill that my grandfather loved, and it atrophied craftsmanship as we know it. But all of that is about to change with 3D printing, and it all started with this,
the very first part that was ever printed. It's a little older than TED. It was printed in 1983 by Chuck Hull, who invented 3D printing. But the thing that I want to talk to you about today, the big idea that I want to discuss with you, is not that 3D printing is going to catapult us into the future, but rather that it's actually going to connect us with our heritage, and it's going to usher in a new era of localized, distributed manufacturing
that is actually based on digital fabrication. So think about useful things. You all know your shoe size. How many of you know the size of the bridge of your nose or the distance between your temples? Anybody? Wouldn't it be awesome if you could, for the first time, get eyewear that actually fits you perfectly and doesn't require any hinge assembly, so chances are, the hinges are not going to break? But the implications of 3D printing
go well beyond the tips of our noses. When I met Amanda for the first time, she could already stand up and walk a little bit even though she was paralyzed from the waist down, but she complained to me that her suit was uncomfortable. It was a beautiful robotic suit made by Ekso Bionics, but it wasn't inspired by her body. It wasn't made to measure. So she challenged me to make her something that was a little bit more feminine, a little bit more elegant,
and lightweight, and like good tailors, we thought that we would measure her digitally. And we did. We built her an amazing suit. The incredible part about what I learned from Amanda is a lot of us are looking at 3D printing and we say to ourselves, it's going to replace traditional methods. Amanda looked at it and she said, it's an opportunity for me to reclaim my symmetry and to embrace my authenticity. And you know what? She's not standing still. She now wants to walk in high heels.
It doesn't stop there. 3D printing is changing personalized medical devices as we know them, from new, beautiful, conformal, ventilated scoliosis braces to millions of dental restorations and to beautiful bracings for amputees, another opportunity to emotionally reconnect with your symmetry. And as we sit here today, you can go wireless on your braces with clear aligners, or your dental restorations.
Millions of in-the-ear hearing aids are already 3D printed today. Millions of people are served today from these devices. What about full knee replacements, from your data, made to measure, where all of the tools and guides are 3D printed? G.E. is using 3D printing to make the next generation LEAP engine that will save fuel to the tune of about 15 percent and cost for an airline of about 14 million dollars. Good for G.E., right?
And their customers and the environment. But, you know, the even better news is that this technology is no longer reserved for deep-pocketed corporations. Planetary Resources, a startup for space explorations is going to put out its first space probe later this year. It was a fraction of a NASA spaceship, it costs a fraction of its cost, and it's made with less than a dozen moving parts, and it's going to be out in space later this year. Google is taking on this very audacious project of making the block phone, the Ara.
It's only possible because of the development of high-speed 3D printing that for the first time will make functional, usable modules that will go into it. A real moonshot, powered by 3D printing. How about food? What if we could, for the first time, make incredible delectables like this beautiful TED Teddy here, that are edible? What if we could completely change the experience, like you see with that absinthe serving that is completely 3D printed? And what if we could begin to put ingredients
and colors and flavors in every taste, which means not only delicious foods but the promise of personalized nutrition around the corner? And that gets me to one of the biggest deals about 3D printing. With 3D printing, complexity is free. The printer doesn't care if it makes the most rudimentary shape or the most complex shape, and that is completely turning design and manufacturing on its head as we know it. Many people think that 3D printing will be the end of manufacturing as we know it.
I think that it's the opportunity to put tomorrow's technology in the hands of youngsters that will create endless abundance of job opportunities, and with that, everybody can become an expert maker and an expert manufacturer. That will take new tools. Not everybody knows how to use CAD, so we're developing haptics, perceptual devices that will allow you to touch and feel your designs as if you play with digital clay.
When you do things like that, and we also developed things that take physical photographs that are instantly printable, it will make it easier to create content, but with all of the unimagined, we will also have the unintended, like democratized counterfeiting and ubiquitous illegal possession. So many people ask me, will we have a 3D printer in every home? I think it's the wrong question to ask. The right question to ask is, how will 3D printing change my life?
Or, in other words, what room in my house will 3D printing fit in? So everything that you see here has been 3D printed, including these shoes at the Amsterdam fashion show. Now, these are not my grandfather's shoes. These are shoes that represent the continuation of his passion for hyper-local manufacturing. My grandfather didn't get to see Nike printing cleats for the recent Super Bowl, and my father didn't get to see me standing in my hybridized 3D printed shoes.
He passed away three years ago. But Chuck Hull, the man that invented it all, is right here in the house today, and thanks to him, I can say, thanks to his invention, I can say that I am a cobbler too, and by standing in these shoes I am honoring my past while manufacturing the future. Thank you. (Applause)