26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چطور هنرمندان به اقتصاد سود می‌رسانند -- و ما چطور می‌توانیم از آنها پشتیبانی کنیم

Hadi Eldebek

Why must artists be poor?

The arts bring meaning to our lives and spirit to our culture -- so why do we expect artists to struggle to make a living? Hadi Eldebek is working to create a society where artists are valued through an online platform that matches artists with grants and funding opportunities -- so they can focus on their craft instead of their side hustle.


تگ های مرتبط :

Technology, Education, Culture
من از خانواده‌ای هستم که پنج برادریم، که همه دانشمند و مهندس هستند. چند سال پیش من این ایمیل را فرستادم: "برادران عزیز، امیدوارم وقتی این پیام به دستتان می‌رسد خوب باشید. این ایمیل را برای این می‌فرستم که به شما اطلاع بدهم دارم از تحصیل در کارشناسی ارشد مهندسی کناره می‌گیرم تا شغل نوازندگی تمام وقت را دنبال کنم. فقط از شما می‌خواهم که نگران من نباشید." برادر شماره یک جواب داد. تشویق کرده بود اما کمی شک داشت. او گفت، "امیدوارم خیلی شانس بیاوری. به آن احتیاج پیدا خواهی کرد." (خنده)
برادر دوم اما کمی بیشتر شک داشت. او گفت، "این کار را نکن! این بدترین اشتباه زندگیت خواهد شد. یک شغل واقعی پیدا کن." (خنده) خوب، بقیه برادرانم آنقدر درباره تصمیم من اشتیاق داشتند، که حتی جواب هم ندادند. (خنده) می‌دانم شک برادرانم به خاطر توجه و نگرانی آنها برای من است. آنها دلواپس بودند. آنها فکر می‌کردند موفق شدن به عنوان یک هنرمند دشوار است، و یک چالش خواهد بود. و می‌دانید؟ حق با آنها بود. یک هنرمند تمام وقت بودن بسیار سخت است.
من دوستان زیادی دارم که به شغل دوم به عنوان نقشه جایگزین احتیاج دارند تا قبض‌هایشان را بپردازند، غیر از آنکه بعضی وقت‌ها آن نقشه جایگزین به نقشه اصلی آنها تبدیل می‌شود. و فقط من و دوستانم نیستیم که این را تجربه می‌کنیم. اداره آمار ایالات متحده می‌گوید که فقط ۱۰ درصد از فارغ التحصیلان دانشکده هنر کارشان به شغل تمام وقت هنرمندی ختم می‌شود. ۹۰ درصد دیگر، مسیر شغل‌شان را عوض می‌کنند، در بازاریابی، فروش، آموزش و کارهای دیگر مشغول می‌شوند. اما این خبر تازه‌ای نیست، نه؟ ما توقع داریم که هنرمند سختی بکشد. اما چرا باید چنین چیزی را توقع داشته باشیم؟ مقاله‌ای در «هافینگتن پست» خواندم
که می‌گفت چهار سال پیش، اتحادیه اروپا بزرگترین سرمایه‌گذاری برای فعالیت هنری را آغاز کرد. اروپای خلاق ۲/۴ میلیارد دلار به بیش از ۳۰۰٫۰۰۰ هنرمند خواهد داد. در مقابل، بودجه ایالات متحده برای سرمایه‌گذاری ملی در زمینه‌های هنری، تنها و بزرگترین سرمایه‌گذار هنری در ایالات متحده، فقط ۱۴۶ میلیون دلار است. برای اینکه دید کلی پیدا کنید، بودجه نظامی ایالات متحده فقط برای دسته‌های موسیقی ارتش حدود دو برابر این مقدار است. تصویر تاثربرانگیز دیگری که برندون مک‌ماهون در «هافینگتون پست» نشان می‌دهد، می‌گوید اگر از بودجه یک تریلیون دلاری
که برای موارد نظامی و دفاعی صرف می‌شود، تنها ۰/۰۵ درصد به هنر اختصاص داده می‌شد، می‌توانستیم به ۲۰ ارکستر سمفونی تمام وقت هر کدام ۲۰ میلیون دلار بدهیم، و به ۸۰٫۰۰۰ هنرمند سالانه نفری ۵۰٫۰۰۰ دلار حقوق بدهیم. اگر این تنها ۰٫۰۵ درصد است، تصور کنید یک درصد کامل چه کار می‌کند. خوب، من می‌دانم که ما در یک جامعه سرمایه داری زندگی می‌کنیم، و سود اهمیت زیادی دارد. پس اگر اجازه بدهید از زاویه اقتصادی به قضیه نگاه کنیم. صنعت غیرانتفاعی هنر ایالات تحده بیش از ۱۶۶ میلیارد دلار در فعالیت‌های اقتصادی تولید می‌کند،
برای ۵/۷ میلیون نفر اشتغال‌زایی می‌کند و ۱۲/۶ میلیارد دلار را به عنوان مالیات پرداخت می‌کند. اما این فقط یک جنبه اقتصادی است، خوب؟ همه ما می‌دانیم که هنر بیش از یک ارزش اقتصادی صرف است. هنر به زندگی معنا می‌بخشد. روح فرهنگ ماست. مردم را به هم پیوند می‌دهد و از خلاقیت و همبستگی اجتماعی پشتیبانی می‌کند. پس اگر هنر این همه به اقتصاد ما سود می‌رساند، چرا هنوز این قدر کم در هنر و هنرمند سرمایه‌گذاری می‌کنیم؟ چرا بیش از ۸۰ درصد مدارس ما در سطح ملی هنوز با قطع بودجه برنامه‌های آموزشی هنری مواجه هستند؟
چه چیزی است که هنوز درباره ارزش هنر و هنرمند درک نکرده‌ایم؟ من فکر می‌کنم که سیستم معیوب است و خیلی تا عادلانه بودن فاصله دارد، و می‌خواهم به تغییر آن کمک کنم. می‌خواهم در جامعه‌ای زندگی کنم که برای هنرمند ارزش بیشتری قائل است و هنرمند پشتوانه فرهنگی و اقتصادی بیشتری دارد تا مجبور نشود به جای تمرکز بر خلق هنر مسافرکشی کند یا کار اداری بگیرد که ترجیح می‌دهد نداشته باشد. اما منابع درآمد دیگری هم برای هنرمندان هست. بنیادهای خصوصی هستند، حامیان مالی و پشتیبانان هستند که پول می‌دهند، اما بخش بزرگی از هنرمندان از این موقعیت‌ها خبر ندارند.
در یک سمت موسسات و آدم‌هایی را دارید که پول دارند. در سمت دیگر هنرمندان را دارید که دنبال سرمایه هستند، اما هنرمندان از افراد پولدار خبر ندارند، و افراد پولدار هم لزوماً از هنرمندانی که آن بیرون هستند خبری ندارند. به همین دلیل است که برای اشتراک «Grantpa» خیلی هیجانزده هستم، یک بنیاد آنلاین که از فناوری استفاده می‌کند تا هنرمندان و پول و سرمایه را از راهی ساده، سریع و کم وحشت به هم برساند. Grantpa تنها پله اول برای حل مشکل موجود در سرمایه‌گذاری ناعادلانه است، اما ما باید با هم در جبهه‌های مختلف کار کنیم تا نگاه به هنرمند در جامعه‌مان را از نو ارزیابی کنیم.
به هنر به عنوان یک تجمل نگاه می‌کنیم یا یک ضرورت؟ آیا متوجه هستیم که در زندگی روزمره یک هنرمند چه در جریان است، یا هنوز فکر می‌کنیم هنرمندان فارغ از اینکه چقدر تقلا می‌کنند، فقط خوشحال هستند چون علاقه‌شان را دنبال می‌کنند؟ چند سال دیگر، برنامه دارم این ایمیل را برای برادرانم بفرستم: "برادران عزیز، امیدوارم وقتی این پیام به دستتان می‌رسد خوب باشید. این ایمیل را برای این می‌فرستم که به اطلاعتان برسانم که خوبم و همچنین صدها هزار هنرمند دیگر که ارزش فرهنگی و اقتصادی بیشتری به آنها داده شده و سرمایه کافی به دستشان می‌رسد تا روی هنرشان تمرکز کنند و هنر بیشتری خلق کنند. به خاطر پشتیبانی شما سپاسگزارم.
بدون شما از عهده این کار برنمی‌آمدم." متشکرم. (تشویق)
I come from a family of five brothers, all scientists and engineers. A few years ago, I sent them the following email: "Dear brothers, I hope this message finds you well. I am emailing to let you know that I'm dropping out of my master's program in engineering to pursue a career as a full-time musician. All that I ask from you is not to worry about me." Brother number one replied. He was encouraging but a bit skeptical. He said, "I wish you the best of luck. You're going to need it." (Laughter)
Brother number two was a little bit more skeptical. He said, "Don't do it! This will be the worst mistake of your life. Find a real career." (Laughter) Well, the rest of my brothers were so enthusiastic about my decision, they didn't even respond. (Laughter) I know that the skepticism coming from my brothers is out of care and concern for me. They were worried. They thought it would be difficult to make it as an artist, that it will be a challenge. And you know what? They were right.
It is such a challenge to be a full-time artist. I have so many friends who need to have a second job as a plan B in order to pay for the bills, except that plan B sometimes becomes their plan A. And it's not just my friends and I who experience this. The US Census Bureau states that only 10 percent of art school graduates end up working as full-time artists. The other 90 percent, they change careers, they work in marketing, sales, education and other fields. But this is not news, right? We almost expect the artist to be a struggling artist. But why should we expect that?
I read an article in the "Huffington Post" saying that four years ago, the European Union began the world's largest ever arts funding initiative. Creative Europe will give 2.4 billion dollars to over 300,000 artists. In contrast, the US budget for our National Endowment for the Arts, the largest single funder for the arts across the United States, is merely 146 million dollars. To put things into perspective, the US budget for the military marching bands alone is almost twice as much as the entire NEA. Another striking image comes from Brendan McMahon for the "Huffington Post,"
saying that out of the one trillion dollar budget for military and defense-related spending, if only 0.05 percent were allocated to the arts, we would be able to pay for 20 full-time symphony orchestras at 20 million dollars apiece, and give over 80,000 artists an annual salary of 50,000 dollars each. If that's only 0.05 percent, imagine what a full one percent could do. Now, I know we live in a capitalist society, and profits matter a lot. So let's look at it from a financial angle, shall we? The US nonprofit arts industry
generates more than 166 billion dollars in economic activity, it employs 5.7 million people and it returns 12.6 billion dollars in tax revenue. But this is only a financial angle, right? We all know that the arts is way more than just an economic value. The arts brings meaning to life. It's the spirit of our culture. It brings people together and it supports creativity and social cohesion. But if the arts contributes this much to our economy, why then do we still invest so little in arts and artists? Why do more than 80 percent of our schools nationwide
still experience budget cuts in arts education programs? What is it about the value of arts and artists that we still don't understand? I believe the system is flawed and far from being fair, and I want to help change that. I want to live in a society where artists are more valued and have more cultural and financial support so they can focus on creating arts instead of being forced to drive Ubers or take corporate jobs they'd rather not have. There are other sources of income for artists, however. There are private foundations,
grants and patrons who give money, except a vast majority of artists don't know about these opportunities. On one side you have institutions and people with money. On the other side you have artists seeking funding, but the artists don't know about the people with the money, and the people with the money don't necessarily know about the artists out there. This is why I am very excited to share "Grantpa," an online platform that uses technology to match artists with grants and funding opportunities in a way that is easy, fast and less intimidating. Grantpa is only one step towards solving an existing problem
of funding inequality, but we need to work collectively on multiple fronts to reevaluate how we view the artists in our society. Do we think of arts as a luxury or a necessity? Do we understand what goes on in the day-to-day life of an artist, or do we still believe that artists, no matter how struggling they are, are happy simply because they're following their passion? In a few years, I plan to send my brothers the following email: "Dear brothers, I hope this message finds you well. I am emailing to let you know that I am doing great and so are hundreds of thousands of artists who are being valued more culturally and financially
and getting enough funding to focus on their crafts and create more art. I appreciate all of your support. Couldn't have done it without you." Thank you. (Applause)