26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چرا بازگشایی یک مدرسه؟ برای بستن یک زندان

Nadia Lopez

Why open a school? To close a prison

Our kids are our future, and it's crucial they believe it themselves. That's why Nadia Lopez opened an academic oasis in Brownsville, Brooklyn, one of the most underserved and violent neighborhoods in New York -- because she believes in every child's brilliance and capabilities. In this short, energizing talk, the founding principal of Mott Hall Bridges Academy (and a star of Humans of New York) shares how she helps her scholars envision a brighter future for themselves and their families.


تگ های مرتبط :

Children, Community, Compassion
وقتی که من مدرسه ی «موت هال بری» را در سال ۲۰۱۰ تاسیس کردم هدف من ساده بود: بازگشایی یک مدرسه برای بستن یک زندان بود. حالا به نظر بعضی ها، این یک هدف جسورانه بوده، چرا که مدرسه‌ی ما در بخش برونزویل ِ بروکلین واقع شده یکی از محروم‌ترین و خشونت‌بارترین شهرها در مجاورات در شهر نیویورک. مثل خیلی از مدرسه‌های شهری با میزان فقر بالا ما متوجه چالش‌های فراوانی شدیم، مثل پیدا کردن معلمی که بتواند همدرد باشد با پیچیدگی‌های یک جامعه‌ی محروم، فقدان منابع مالی برای تکنولوژی، مشارکت اندک والدین
و باندهای منطقه‌ای که کودکان را به محض رسیدن به کلاس چهارم به کار می‌گرفتند. بنابراین اینجا بودم، مدیر موءسس مدرسه راهنمایی که که یک مدرسه عمومی منطقه‌ای بود و من فقط ۴۵ کودک برای شروع داشتم. ۳۰٪ آنها نیازهای ویژه داشتند ۸۵٪ آنها زیر سطح قابل قبول بودند در انگلیسی و ریاضیات. و ۱۰۰٪ آنها زیر خط فقر زندگی میکردند. اگر بچه‌های ما در کلاسهای درس ما نیستند، چگونه یاد خواهند گرفت؟ و اگر که آنها یاد نمی‌گیرند سرانجامشان به کجا خواهد کشید؟ این وقتی مشهود شد که از پسر ۱۳ ساله‌ام پرسیدم.
«مرد جوان خودت را در پنج سال آینده کجا می‌بینی؟» و جوابش این بود: «مطمئن نیستم که اینقدر طولانی زنده بمانم.» یا زن جوانی که به من می‌گوید که هدف بلند مدت زندگی‌اش کار کردن در یک فست فود بوده است. برای من، این غیر قابل قبول بود همچنین مشهود بود که آنها هیچ ایده ای نداشتند که چشم اندازی از موفقیت وجود دارد و در همین حوالی آنها وجود داشته است. ما دانش آموزانمان را " عالمان" نامیدیم چراکه آنها تمام عمر در حال یادگیری هستند. و مهارتهایی که آنها امروز یاد گرفتند آنها را برای دانشگاه و شغلشان آماده خواهد کرد.
من رنگ اشرافی بنفش و مشکی را انتخاب کردم چراکه می‌خواستم یاداوری شوند که آنها نسل عظمت هستند، و در خلال تحصیل، آنها مهندسین آینده خواهند شد، دانشمندان، کارآفرینان، و حتی رهبرانی که می‌توانند و خواهند توانست بر این جهان فائق آیند. تا به امروز ما سه کلاس فارغ التحصیل داریم، در ۹۸... (تشویق حضار) با نرخ فارغ التحصیلی ۹۸٪. این تقریبن شامل ۲۰۰ کودک است، کسانی که در حال ورود به رقابت خیزترین دبیرستانها هستند
در شهر نیویورک. (تشویق حضار) یه روز سرد ژانویه بود وقتی که یکی از دانش پژوهان من ، ویدال چستَنِد ، با براندون استنتون دیدار کرد، پایه گذار وبلاگ مردمی«انسانیت در نیویورک» " Humans of New York" براندون داستان مرد جوانی از برانزویل را مطرح کرد که شاهد خشونت‌های درجه اولی بود، او شاهد پرتاب شدن مردی از بام بوده است. او هنوز هم می‌تواند تحت تاثیر مدیر مدرسه‌ای باشد که مدرسه ای را تاسیس کرد که به همه کودکان باور داشت. ویدال مظهر داستان بسیاری از کودکان تنگدست است که برای بقا می‌جنگند، این همان دلیلی است که ما باید تحصیلات را در اولویت قرار دهیم.
مطلب براندون یک احساس جهانی ایجاد کرد که زندگی میلیونها نفر را تحت تاثیر قرار داد. نتیجه اش این بود که ۱/۴ میلیون دلار برای دانش پژوهانی که در هر رشته ایدر دانشگاه و کالجها حاضر میشوند پول جمع شد؛ برنامه های تابستانی STEAM و همچنین بورس‌های تحصیلی. شما باید متوجه باشید که وقتی ۲۰۰ نفر از جوانان براونزویل از هاروارد بازدید کردند تازه فهمیدند که کالجهای انتخابی آنها یک امکان واقعی است. ونشدنی‌های تو زندگیشان که از سوی محرومیت‌های جامعه بوجود آمده بود حالا با امید و هدف جایگیزین شده است.
انقلابی در تحصیل در مدرسه‌های ما به وجود آمد، توسط افراد بالغی که عشق را، ساختار را، حمایت را و دانش را بوجود می‌اورند. این‌ها چیزهاییست که الهام بخش کودکان است. اما وظیفه ی آسانی نیست و تقاضاهای بالایی وجود دارد درحالیکه سیستم آموزشی عالی نیست. اما من گروه پویایی از فرهیختگانی دارم که به عنوان تیم گرد هم آمدند تا بهترین برنامه آموزشی را تعریف کنند. آنها بعد از مدرسه وقت می‌گذارند، و تعطیلات آخر هفته را می‌آیند و حتی از پولهای خود هزینه می‌کنند تا غالب منابع لازم را فراهم آورند
وقتی که ما این را نداریم. و به عنوان یک مدیر مدرسه، باید به چیزی که انتظار داشتم رسیدگی می‌کردم. بنابراین به کلاسها سرکشی کردم و نظارتها رو هدایت می‌کردم تا به بازخورد بگیرم چراکه می‌خواستم معلمان من به اندازه‌ای موفق باشند که آکادمی موت هال بریج موفق است. و من به آنها راه دسترسی همه روزه به خودم را دادم به همین دلیل است که همگی آنها شماره موبایل من را دارند، همه دانش پزوهان و همه ی فارغ التحصیلان-- و احتمالن به همین دلیل است که من تماس و پیام دارم در ساعت ۳ صبح. (خنده حضار)
اما همه ما برای موفقیت به هم متصل شدیم، و یک رهبر موفق همین کار را می‌کند. آیندگان فردا در کلاسهای ما نشسته‌اند. و این مسئولیت ماست. منظورم همه افراد حاضر در اینجاست، و همه کسانی که این ویدیو را تماشا می‌کنند. ما باید به درخشندگی آنها باور داشته باشیم، و با آنها با آموزش یاداوری کنیم که در واقع قدرت در آموزش و پرورش است. متشکرم. (تشویق حضار)
When I opened Mott Hall Bridges Academy in 2010, my goal was simple: open a school to close a prison. Now to some, this was an audacious goal, because our school is located in the Brownsville section of Brooklyn -- one of the most underserved and violent neighborhoods in all of New York City. Like many urban schools with high poverty rates, we face numerous challenges, like finding teachers who can empathize with the complexities of a disadvantaged community, lack of funding for technology, low parental involvement
and neighborhood gangs that recruit children as early as fourth grade. So here I was, the founding principal of a middle school that was a district public school, and I only had 45 kids to start. Thirty percent of them had special needs. Eighty-six percent of them were below grade level in English and in math. And 100 percent were living below the poverty level. If our children are not in our classrooms, how will they learn? And if they're not learning, where would they end up? It was evident when I would ask my 13-year-old,
"Young man, where do you see yourself in five years?" And his response: "I don't know if I'm gonna live that long." Or to have a young woman say to me that she had a lifelong goal of working in a fast-food restaurant. To me, this was unacceptable. It was also evident that they had no idea that there was a landscape of opportunity that existed beyond their neighborhood. We call our students "scholars," because they're lifelong learners. And the skills that they learn today will prepare them for college and career readiness.
I chose the royal colors of purple and black, because I want them to be reminded that they are descendants of greatness, and that through education, they are future engineers, scientists, entrepreneurs and even leaders who can and will take over this world. To date, we have had three graduating classes, at a 98 -- (Applause) At a 98-percent graduation rate. This is nearly 200 children, who are now going to some of the most competitive high schools
in New York City. (Applause) It was a cold day in January when my scholar, Vidal Chastanet, met Brandon Stanton, the founder of the popular blog "Humans of New York." Brandon shared the story of a young man from Brownsville who had witnessed violence firsthand, by witnessing a man being thrown off of a roof. Yet he can still be influenced by a principal who had opened up a school that believes in all children. Vidal embodies the story of so many of our underprivileged children who are struggling to survive, which is why we must make education a priority.
Brandon's post created a global sensation that touched the lives of millions. This resulted in 1.4 million dollars being raised for our scholars to attend field trips to colleges and universities, Summer STEAM programs, as well as college scholarships. You need to understand that when 200 young people from Brownsville visited Harvard, they now understood that a college of their choice was a real possibility. And the impossibilities that had been imposed upon them by a disadvantaged community were replaced by hope and purpose.
The revolution in education is happening in our schools, with adults who provide love, structure, support and knowledge. These are the things that inspire children. But it is not an easy task. And there are high demands within an education system that is not perfect. But I have a dynamic group of educators who collaborate as a team to determine what is the best curriculum. They take time beyond their school day, and come in on weekends and even use their own money to often provide resources
when we do not have it. And as the principal, I have to inspect what I expect. So I show up in classes and I conduct observations to give feedback, because I want my teachers to be just as successful as the name Mott Hall Bridges Academy. And I give them access to me every single day, which is why they all have my personal cell number, including my scholars and those who graduated -- which is probably why I get phone calls and text messages at three o'clock in the morning. (Laughter)
But we are all connected to succeed, and good leaders do this. Tomorrow's future is sitting in our classrooms. And they are our responsibility. That means everyone in here, and those who are watching the screen. We must believe in their brilliance, and remind them by teaching them that there indeed is power in education. Thank you. (Applause)