26703715 مشاوره آموزشی رایگان

26703715 مشاوره آموزشی رایگان

چرا باید از حقوق همکارتون باخبر بشید؟

David Burkus

Why you should know how much your coworkers get paid

How much do you get paid? How does it compare to the people you work with? You should know, and so should they, says management researcher David Burkus. In this talk, Burkus questions our cultural assumptions around keeping salaries secret and makes a compelling case for why sharing them could benefit employees, organizations and society.


تگ های مرتبط :

Business, Economics, Inequality
حقوق شما چقدره؟ با صدای بلند جواب ندید. اما یه عدد تو ذهنتون داشته باشید. حالا: فکر میکنید کسی که کنارتون نشسته چقدر حقوق میگیره؟ بازم بلند جواب ندید. (خنده) سر کار، فکر میکنید کسی که در اتاق بغلی یا میز کناری نشسته چقدر حقوق میگیره؟ می دونید؟ باید بدونید؟ متوجه شدین؟ حتی برای منم راحت نیست که این سوالارو ازتون بپرسم اما اقرار کنین--شما هم دلتون میخواد بدونید اکثر ما با اینکه میزان حقوقمونو جار بزنیم موافق نیستیم. قرار نیست حقوقمونو به همسایمون بگیم
و قطعاً قرار نیست میزان حقوقمونو به همکارمون بگیم. دلیل فرضیم اینه که اگر هر کسی می دونست دیگری چقدر حقوق میگیره، هرج و مرج میشد. دعوا، جنگ حتی ممکن بود بعضیا از کارشون استعفا بدن اما اگر این مخفی کاری دلیل اصلی این کشمکش ها باشه چی؟ چی میشد اگر این مخفی کاری برداشته میشد؟ اگر شفاف سازی، حس عدالت و همکاری رو توی یه شرکت افزایش می داد چی؟ چی میشد اگه ما شفاف سازی کامل داشتیم؟ طی چند سال گذشته، من روی رئیس ها و رهبرای کارآفرین مطالعه می کردم که سوالشون درمورد باور عمومی مردم نسبت به اداره یه شرکت بود.
سوالات در مورد حقوق مرتباً مطرح میشه. و جواب هاشم شگفت آوره. به نظر میاد که شفاف سازی حقوق و در میان گذاشتن میزان حقوق در یک شرکت محل کار بهتری را چه برای کارمند و چه برای شرکت ایجاد میکنه. وقتی مردم اختلاف حقوق خود را با بقیه ندونن احتمال بیشتری میره که فکر کنن کم حقوق میگیرن یا فکر کنن که مورد تبعیض واقع میشن. دوست دارید در محلی کار کنین که حس شما از کم حقوقی یا تبعیض رو امری ساده تلقی میکنه؟ اما مخفی کردن حقوق دقیقاً همین کارو میکنه و از وقتی حقوق بوده همین رویه بوده،
علیرغم اینکه در ایالات متحده قانونی هست که این حق رو به افراد میده تا راجع به حقوقشون بحث کنن. یه مثال معروفی از چند دهه گذشته، مدیریت مجله ونیتی فر هستش که شعاری با این عنوان داشت که: "بحث در مورد حقوق میان کارمندان ممنوع است." بحث در مورد حقوق میان کارمندان "ممنوع است". اما اون شعار به مزاج همه خوش نیومد. چهره های ادبی نیویورک مثل دوروثی پارکر، رابرت بنچلی و رابرت شروود، و تمام نویسندگان آلگونکوین روند تیبل مصمم شدن تا از شفاف سازی حمایت کنن و روز بعدش با یه تابلو
که حقوقشونو روش نوشته بودن و به گردنشون انداختند به محل کار رفتن. (خنده) فکر کنید برید سرکار حقوقتونم روسینتون بنویسید تا همه ببینند. اما چرا یه شرکت بحث های حقوقی رو منع میکنه؟ چرا بعضی آدما باهاش کنار میان و بعضیا باهاش مخالفت میکنند؟ به نظر میرسه که علاوه بر دلایل فرض شده، مخفی کاری یه راهی برای پس انداز پول بیشتر برای شرکت هاست. میدونید، مخفی نگه داشتن حقوق منجر به چیزی میشه که اقتصاد دانان بهش میگن:"عدم تقارن اطلاعات" این موقعیته که در فضای مذاکره یه گروه اطلاعات خیلی بیشتری نسبت به طرف دیگه داره. و توی بحث استخدام و ترفیع و افزایش حقوق سالیانه،
کارفرما با مخفی کاری میتونه پول زیادی رو پس انداز کنه. تصور کنین چقدر بهتر میتونستید سر افزایش حقوق چونه بزنید اگر حقوق همه رو میدونستید. اقتصاد دانان هشدار میدن که عدم تقارن اطلاعاتی باعث مختل شدن بازار میشه. یکی فیش حقوقیشو روی دستگاه کپی جا میذاره و ناگهان میبینین که همه دارن سر هم داد میکشند. در حقیقت، اونها به ما هشدار میدن که عدم تقارن اطلاعاتی میتونه منجر به سقوط کامل بازار بشه. و من فکر میکنم تقریباً به اون حد رسیدیم. حالا چرا: اولاً، اکثر کارمندان هیچ نظری راجع به اختلاف حقوقشون با بقیه ندارن. در سال 2015، در تحقیقی از 70000 کارمند
دو سوم کسانی که به نرخ بازار حقوق میگرفتند گفتند که حس میکنن که کم حقوق میگیرن. و از تمام کسانی که چنین حسی رو داشتن، 60 درصد گفتند که مایلند که استعفا بدن، بدون اینکه بدونن کم حقوق میگیرن، زیاد حقوق میگیرن یا دقیقا با نرخ بازار حقوق میگیرن. اگر شما هم جزو این تحقیق بودین چی میگفتین؟ کم حقوق میگیرین؟ خب صبر کنین، از کجا می دونید؟ وقتی اجازه ندارید در موردش حتی حرف بزنید؟ دوم، با عدم تقارن اطلاعاتی و مخفی کاری، راحت تر میشه تبعیض موجود در بازارو نادیده گرفت که الانم توی بازار دیده میشه.
در گزارشی از سال 2011 از موسسه تحقیقات سیاست زنان، اختلاف درآمد بین زن و مرد 23 درصد بود. 77 سنت هرخانم نسبت به 1 دلار هر اقا از اینجا نشات میگیره اما در دولت فدرال، که حقوق ها سطح مشخصی دارن و همه از این سطوح آگاهی دارن، این اختلاف به 11 درصد کاهش پیدا کرد... این قبل نادیده گرفتن تمام عواملی است که اقتصاد دانان بر سر کنترل کردن یا نکردنش اختلاف نظر دارند. اگر واقعاً میخوایم اختلاف بین حقوق زن و مرد را کم کنیم، شاید باید با ایجاد یک لیست حقوقی شروع کنیم. اگر بازارها دارن کاملاً سقوط میکنن،
پس شفاف سازی تنها راه تضمین عدالته. الان فهمیدم که گفتن میزان حقوقتون به بقیه شاید شما رو ناراحت کنه اما آیا از فکر کردن به اینکه مورد تبعیض واقع میشین یا همسر، دختر و یا خواهرتون ناعادلانه حقوق میگیرن، راحت تر نیست؟ شفاف سازی بهترین راه برای تضمین عدالته. و شفاف سازی حقوق همین کارو انجام میده. برای همینه که رهبران کارآفرین و رئیسان برای سالها روی در میان گذاشتن میزان حقوق تحقیق کردن. مثل دین آتکینسون دین یه کارآفرین زنجیره ایه که شرکت های زیادی رو با شرایط مخفی کاری حقوق تاسیس کرد
و حتی به دو نفر با صلاحیت های یکسان، به میزان خیلی متفاوت حقوق می داد، و بستگی به این داشت که چطور سر حقوقشون بحث کنن. و دین دید که چه کشمکش هایی سر همین مسئله به وجود اومد. پس وقتی جدیدترین شرکتشو "سام آل" راه انداخت، از همون اول از شفاف سازی استفاده کرد. و نتایجش فوق العاده بودن. تحقیقات یکی پس از دیگری نشون میده که وقتی مردم بدونن که چطور حقوق میگیرن و تفاوتش با بقیه چقدره، احتمال بیشتری داره که سخت کار کنن تا عملکردشونو ارتقا بدن احتمال بیشتری میره که درگیر کار بشن و استعفا ندن. واسه همینه که"دین" تنها نیست.
از "بافر" که یک راه اندازفناوریه گرفته، تا ده ها هزار کارمند در هول فود، جایی که نه تنها حقوق افراد برای همه قابل مشاهدس، بلکه عملکردهاشون برای مغازه و یا بخش شما توی وبسایت شرکت برای همه قابل دسترسه. امروزه، شفاف سازی حقوق شکل های مختلفی داره. و یک شکلش به درد همه نمیخوره. بعضی ها حقوق ها رو در معرض دید همه میذارن. بعضیا فقط توی شرکت نمایشش میدن. بعضیا فرمول حساب کردن حقوقو نشون میدن، و بعضیا سطوح حقوق رو نشون میدن و هر فرد رو با سطح مربوطش نشون میدن.
پس دیگه نیاز نیست یه تابلو برای کارمندا درست کنین تا توی شرکت تنشون کنند. و شما هم نیاز نیست تابلویی که توی خونه درست کردینو بندازید گردنتون. اما ما میتونیم گام های بزرگ تری واسه شفاف سازی برداریم. برای شماهایی که قدرت دارین که در راستای شفاف سازی قدم بردارید: وقتشه که تلاش کنین. و واسه شماهایی که قدرتشو ندارید: وقتشه که از حقتون دفاع کنید. پس چقدر حقوق میگیرید؟ و تفاوتش با بقیه چقدره؟ باید بدونید. و بقیه هم باید بدونن.
ممنونم. (تشو
How much do you get paid? Don't answer that out loud. But put a number in your head. Now: How much do you think the person sitting next to you gets paid? Again, don't answer out loud. (Laughter) At work, how much do you think the person sitting in the cubicle or the desk next to you gets paid? Do you know? Should you know? Notice, it's a little uncomfortable for me to even ask you those questions. But admit it -- you kind of want to know. Most of us are uncomfortable with the idea of broadcasting our salary.
We're not supposed to tell our neighbors, and we're definitely not supposed to tell our office neighbors. The assumed reason is that if everybody knew what everybody got paid, then all hell would break loose. There'd be arguments, there'd be fights, there might even be a few people who quit. But what if secrecy is actually the reason for all that strife? And what would happen if we removed that secrecy? What if openness actually increased the sense of fairness and collaboration inside a company? What would happen if we had total pay transparency? For the past several years,
I've been studying the corporate and entrepreneurial leaders who question the conventional wisdom about how to run a company. And the question of pay keeps coming up. And the answers keep surprising. It turns out that pay transparency -- sharing salaries openly across a company -- makes for a better workplace for both the employee and for the organization. When people don't know how their pay compares to their peers', they're more likely to feel underpaid and maybe even discriminated against. Do you want to work at a place that tolerates the idea
that you feel underpaid or discriminated against? But keeping salaries secret does exactly that, and it's a practice as old as it is common, despite the fact that in the United States, the law protects an employee's right to discuss their pay. In one famous example from decades ago, the management of Vanity Fair magazine actually circulated a memo entitled: "Forbidding Discussion Among Employees of Salary Received." "Forbidding" discussion among employees of salary received. Now that memo didn't sit well with everybody. New York literary figures Dorothy Parker,
Robert Benchley and Robert Sherwood, all writers in the Algonquin Round Table, decided to stand up for transparency and showed up for work the next day with their salary written on signs hanging from their neck. (Laughter) Imagine showing up for work with your salary just written across your chest for all to see. But why would a company even want to discourage salary discussions? Why do some people go along with it, while others revolt against it? It turns out that in addition to the assumed reasons, pay secrecy is actually a way to save a lot of money.
You see, keeping salaries secret leads to what economists call "information asymmetry." This is a situation where, in a negotiation, one party has loads more information than the other. And in hiring or promotion or annual raise discussions, an employer can use that secrecy to save a lot of money. Imagine how much better you could negotiate for a raise if you knew everybody's salary. Economists warn that information asymmetry can cause markets to go awry. Someone leaves a pay stub on the copier, and suddenly everybody is shouting at each other.
In fact, they even warn that information asymmetry can lead to a total market failure. And I think we're almost there. Here's why: first, most employees have no idea how their pay compares to their peers'. In a 2015 survey of 70,000 employees, two-thirds of everyone who is paid at the market rate said that they felt they were underpaid. And of everybody who felt that they were underpaid, 60 percent said that they intended to quit, regardless of where they were -- underpaid, overpaid or right at the market rate. If you were part of this survey, what would you say?
Are you underpaid? Well, wait -- how do you even know, because you're not allowed to talk about it? Next, information asymmetry, pay secrecy, makes it easier to ignore the discrimination that's already present in the market today. In a 2011 report from the Institute for Women's Policy Research, the gender wage gap between men and women was 23 percent. This is where that 77 cents on the dollar comes from. But in the Federal Government, where salaries are pinned to certain levels and everybody knows what those levels are,
the gender wage gap shrinks to 11 percent -- and this is before controlling for any of the factors that economists argue over whether or not to control for. If we really want to close the gender wage gap, maybe we should start by opening up the payroll. If this is what total market failure looks like, then openness remains the only way to ensure fairness. Now, I realize that letting people know what you make might feel uncomfortable, but isn't it less uncomfortable than always wondering if you're being discriminated against, or if your wife or your daughter or your sister is being paid unfairly?
Openness remains the best way to ensure fairness, and pay transparency does that. That's why entrepreneurial leaders and corporate leaders have been experimenting with sharing salaries for years. Like Dane Atkinson. Dane is a serial entrepreneur who started many companies in a pay secrecy condition and even used that condition to pay two equally qualified people dramatically different salaries, depending on how well they could negotiate. And Dane saw the strife that happened as a result of this. So when he started his newest company, SumAll,
he committed to salary transparency from the beginning. And the results have been amazing. And in study after study, when people know how they're being paid and how that pay compares to their peers', they're more likely to work hard to improve their performance, more likely to be engaged, and they're less likely to quit. That's why Dane's not alone. From technology start-ups like Buffer, to the tens of thousands of employees at Whole Foods, where not only is your salary available for everyone to see, but the performance data for the store and for your department
is available on the company intranet for all to see. Now, pay transparency takes a lot of forms. It's not one size fits all. Some post their salaries for all to see. Some only keep it inside the company. Some post the formula for calculating pay, and others post the pay levels and affix everybody to that level. So you don't have to make signs for all of your employees to wear around the office. And you don't have to be the only one wearing a sign that you made at home.
But we can all take greater steps towards pay transparency. For those of you that have the authority to move forward towards transparency: it's time to move forward. And for those of you that don't have that authority: it's time to stand up for your right to. So how much do you get paid? And how does that compare to the people you work with? You should know. And so should they. Thank you. (Applause)